I SA/Go 941/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Skowrońska – Pastuszko Sędziowie Sędzia WSA Alina Rzepecka (spr.) Sędzia WSA Joanna Wierchowicz Protokolant Sekretarz sądowy Anna Pakuła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi J.G.- S., L.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. oddala skargę. J.G.-S. i L.S. wnieśli skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej (zw. dalej: Dyrektor IS, organ odwoławczy, organ II instancji) z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego (zw. dalej: Naczelnik US, organ I instancji) z dnia [...] maja 2011r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 rok. W rozpoznawanej sprawie organy podatkowe wydały orzeczenia uwzględniając następujący stan faktyczny i prawny: W wyniku wszczętego, postanowieniem z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...], postępowania podatkowego w sprawie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009r. Naczelnik US zakwestionował możliwość odliczenia przez małżonków J.G.-S. i L.S. wydatków poniesionych na spłatę odsetek od kredytu mieszkaniowego z uwagi na fakt, iż małżonek w 1997r. skorzystał z odliczenia od podatku wydatków na pokrycie wkładu budowlanego lub mieszkaniowego do spółdzielni mieszkaniowej oraz wydatki poniesione w 1997r. na remont i modernizację lokalu mieszkalnego. Skorygował także kwotę wydatków małżonków odliczonych od dochodu z tytułu użytkowania sieci internet w łącznej kwocie 838,15zł na kwotę 904,15zł. Organ wyjaśnił nadto, że z protokołów włączonych do materiału dowodowego na wniosek małżonków wynika, że nie zostały zakwestionowane przez organ odliczenia wydatków poniesionych przez nich na spłatę odsetek od kredytu mieszkaniowego. Zaznaczył jednakże, że czynności sprawdzające, z których zostały sporządzone przedmiotowe protokoły dotyczą zeznań podatkowych składanych za lata 1999-2004r. – zatem okresu nie objętego przedmiotowym postepowaniem. Całokształt poczynionych ustaleń znalazł odzwierciedlenie w decyzji Naczelnika US z dnia [...] maja 2011r. określającej małżonkom zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009rok w kwocie 40.648,00zł od dochodu w kwocie 284.862,01zł. Skarżący, działając przez pełnomocnika złożyli odwołanie. Zarzucili: 1/ naruszenie przepisów materialnych: art.9 ust.1 ustawy z dnia 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zmianie niektórych ustaw poprzez niewłaściwą interpretację i zastosowanie, która skutkuje pozbawieniem J.G. – S. prawa do skorzystania z ulgi odliczenia wydatków na spłatę odsetek od kredytu mieszkaniowego i obniżenia podatku dochodowego; art. 26b ust. 1 i ust. 2 pkt 7 lit. c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006r. poprzez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że podatnik – J.G. – S. była w roku 1997 i w latach poprzednich w związku małżeńskim z L.S. i wypełnia przesłanki do utraty prawa do odliczenia wydatków na spłatę kredytu; art. 27b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych poprzez niewłaściwe zastosowanie i niewskazanie w podstawie prawnej rozstrzygnięcia o jaki ustęp tego przepisu organ opiera swoje rozstrzygnięcie; 2/ naruszenie przepisów postępowania podatkowego: tj. art.120, art.121, art.122, art.124, art.125 §1, art.144, art.180, art.181, art.187 §1 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez: naruszenie zasady działania organów na podstawie przepisów prawa, w szczególności poprzez pominięcie w swoim rozstrzygnięciu przepisów dotyczących wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności sprawy; naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych poprzez oparcie decyzji podatkowej na własnych ustaleniach organu przy całkowitym pominięciu stanowiska Strony, w tym składanych wyjaśnień i zgłaszanych wniosków dowodowych, co świadczy o braku bezstronności i obiektywizmu; naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych poprzez zaniedbanie obowiązku uznania, że to organ podatkowy w latach 2005 - 2009 wprowadził podatnika w błąd co do prawidłowości rozliczania ulgi z tytułu odliczeń odsetek od kredytu, co potwierdził protokołem z dnia [...] kwietnia 2004r.; naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych poprzez ochronę interesów państwa z rażącym naruszeniem dobra jednostki i wybiórczą ocenę materiału dowodowego; uchylenie się od wszechstronnego działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i nieuwzględnienie okoliczności, że działania w postaci wydania decyzji rodzą odpowiedzialność odszkodowawczą wobec podatnika za wprowadzenie go w błąd w 2004r. co do prawa odliczenia wydatków na spłatę odsetek od kredytu; naruszenie zasady przekonywania poprzez zaniechanie wyjaśnienia Stronie zasadności przesłanek którymi kierował się organ przy załatwieniu sprawy, w szczególności poprzez brak prawidłowego uzasadnienia faktycznego i prawnego zaskarżonej decyzji - przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, która przybrała cechy oceny dowolnej i w sposób oczywisty sprzecznej ze zgromadzonym materiałem dowodowym; naruszenie zasad doręczania pism stronie przez co pozbawiono Stronę udziału w postępowaniu oraz błędne ustalenia stanu faktycznego poprzez przyjęcie, że podatnicy jako małżonkowie skorzystali z ulgi podatkowej już w 1997r. i utracili tym samym prawo do ulgi polegającej na odliczeniu wydatków na pokrycie odsetek od kredytu mieszkaniowego. Pełnomocnik podkreślił, że w rozpoznawanej sprawie, organ I instancji całkowicie pominął okoliczność, że kiedy L.S. w roku 1997 korzystał z ulgi odliczenia od dochodu (z tzw. dużej ulgi budowlanej), to wówczas nie był w związku małżeńskim z obecną małżonką. W świetle zatem brzmienia art.26b ust.2 pkt7 lit.c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006r. J.G.-S. nie była podatnikiem, którego małżonek skorzystał już z ulgi budowlanej. W opinii skarżących dopiero od daty zawarcia związku małżeńskiego tj. od dnia [...] grudnia 2001r. małżonkowie mogą podlegać rygorom przepisów prawa podatkowego o ograniczeniu w korzystaniu z jakichkolwiek ulg z których skorzystali wcześniej. Pełnomocnik podał także, że J.G. – S. jako podmiot określony w art.9 ust.1 ustawy z dnia 16 listopada 2006r. miała pełne prawo do skorzystania z ulgi odsetkowej w związku z zaciągniętym kredytem mieszkaniowym, albowiem jest podatnikiem, który nigdy nie korzystał z takiej ulgi, a jej małżonek w trakcie trwania związku małżeńskiego również nigdy nie skorzystał z ulgi budowlanej. Fakt, że L.S. przed zawarciem związku małżeńskiego korzystał w 1997r. z ulgi budowlanej może skutkować do jego osoby, nie odnosi się to jednak do J.G. – S.. Według niego organ rozstrzygnął wątpliwości na niekorzyść skarżącej łamiąc zasadę, że w razie wątpliwości należy rozstrzygać na korzyść podatnika a ewentualne nieprecyzyjne przepisy i błędy ustawodawcy nie mogą obciążać podatnika (III SA/Wa 1037/09). Zwrócił również uwagę, że doszło do naruszenia zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, albowiem okoliczność dokonywania przez małżonków odliczeń była przedmiotem kontroli ze strony organów, co potwierdza protokół z dnia [...] kwietnia 2004r., w którym ustalono, że małżonkowie korzystają z ulgi w postaci odliczenia wydatków na spłatę odsetek od kredytu i protokół ten był podstawą do dokonania zwrotu nadpłaty podatku dochodowego za 2003r. Skoro organ dokonał kontroli zeznania i zasad rozliczania podatku dochodowego i uznał, że rozliczenie w postaci korzystania z prawa do doliczenia ulgi odsetkowej jest prawidłowe i daje podstawy do zwrotu nadpłaty, to podatnicy mieli pełne prawo przypuszczać, że dokonują prawidłowych rozliczeń z fiskusem i nadal mogą z tej ulgi korzystać. Podkreślił, że gdyby organ zakwestionował w 2004r. sposób rozliczenia zeznania rocznego za 2003r. i prawa do skorzystania z ulgi odsetkowej strony nie dokonywałyby takich rozliczeń w latach 2004 - 2009. W wyniku rozpoznania sprawy, Dyrektor IS decyzją z dnia [...] sierpnia 2011r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W motywach rozstrzygnięcia, w ślad za Naczelnikiem US wskazał, że aby skorzystać z odliczenia od podstawy obliczenia podatku wydatków poniesionych na spłatę odsetek od kredytu konieczne jest spełnienie przesłanek pozytywnych określonych w art.26b ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006r., przy jednoczesnym braku przesłanek negatywnych wynikających z art.26 ust.2 pkt7 lit.c, co oznacza, że nawet pomimo poniesienia wydatków na spłatę odsetek od kredytu udzielonego na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnik nie może skorzystać z ich odliczenia jeżeli on bądź jego małżonek korzystał lub korzysta z odliczenia od dochodu lub podatku wydatków poniesionych m. in. na wkład budowlany lub mieszkaniowy do spółdzielni mieszkaniowej. Ponadto, w ocenie organu odwoławczego, użycie słowa "małżonek" nie oznacza, że chodzi o odliczenia przez tę osobę dokonywane (lub dokonane) już po zawarciu związku małżeńskiego. Słowo to służy wyłącznie identyfikacji osoby, której działanie wpływa na możliwość dokonywania przez podatnika odliczenia, o którym mowa w ust.1 ww. przepisu. Dyrektor IS podkreślił, że z treści art.26b ust.2 pkt 7 wynika wprost, iż podatnik może dokonywać odliczeń odsetek od kredytu (pożyczki) udzielonego mu na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych, jeżeli ani on ani jego małżonek nie korzystał wcześniej (ani nie korzysta w dalszym ciągu) m.in. z odliczeń związanych z wydatkami na pokrycie wkładu budowlanego lub mieszkaniowego do spółdzielni mieszkaniowej. Przepis ten nie uzależnia przy tym ograniczenia w nim wprowadzonego, od tego w jakim okresie małżonek podatnika korzystał z przedmiotowych odliczeń. Przesłanką negatywną w nim wskazaną jest sam fakt korzystania przez któregokolwiek z małżonków z jednego z odliczeń. Nie ma więc znaczenia w niniejszej sprawie, czy L.S. dokonywał stosownych odliczeń już w trakcie trwania małżeństwa, czy też jeszcze przed jego zawarciem, istotnym jest jedynie to, czy w ogóle korzystał. Podkreślił, że poza sporem w niniejszej sprawie jest to, że w rozliczeniu rocznym PIT-32 za 1997r. skorzystał on z odliczenia od podatku wydatków związanych z gromadzeniem wkładu budowlanego lub mieszkaniowego w spółdzielni mieszkaniowej w łącznej kwocie 9.552,34zł, co potwierdza załączony do zeznania PIT-D, zatem zachodzą przesłanki negatywne dla skorzystania z tzw. "ulgi odsetkowej" w kolejnych latach i to zarówno w przypadku L.S., jak i jego małżonki J.G.-S.. Jako chybiony organ uznał również zarzut naruszenia art.9 ust.1 ustawy z dnia 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zmianie innych ustaw poprzez niewłaściwą interpretację i zastosowanie albowiem przepis ten potwierdza jedynie prawo do skorzystania z ulgi odsetkowej przysługującej podatnikom, którzy spełniają przesłanki wynikające z art.26b ustawy podatkowej w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007r. oraz reguluje terminy z tym związane. Ponadto, organ przedstawiając stosowną argumentację, za bezzasadne uznał również wszystkie zarzuty skarżących dotyczące naruszenia przepisów postępowania określonych w Ordynacji podatkowej. W skardze wniesionej na powyższe rozstrzygnięcie, skarżący wystąpili o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości jako naruszającej prawo celem przekazania do ponownego rozpoznania i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych podnosząc zarzuty tożsame do tych sformułowanych w postępowaniu odwoławczym. W uzasadnieniu głównie kwestionowali stanowisko organu, zgodnie z którym, z uwagi na skorzystanie przez L.S. z odliczeń w ramach tzw. "dużej ulgi budowlanej" prawa do skorzystania z ulgi odsetkowej pozbawiona została również jego obecna małżonka – J.G.-S., mimo że w 1997r. nie była jeszcze jego małżonką. Podobnie, odnośnie powyższej kwestii wypowiedzieli się w piśmie procesowym z dnia [...] listopada 2011r. Dyrektor IS udzielając odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie, z argumentacją jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż wbrew jej wywodom zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Istota sporu sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie dotyczy wykładni przepisów prawa podatkowego, w szczególności art.26b ust.2 pkt 7 lit. c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i w konsekwencji sprowadza się do ustalenia, czy skarżącej przysługuje prawo do odliczenia od podstawy obliczenia podatku za 2009r. faktycznie poniesionych w roku podatkowym wydatków na spłatę odsetek od kredytu mieszkaniowego w sytuacji gdy jej obecny małżonek, jeszcze przed zawarciem z nią związku małżeńskiego skorzystał z jednej ze zlikwidowanych ulg w ramach tzw. dużej ulgi budowlanej. Stosownie do treści art.26b ust.1 ustawy o podatku o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006 r. (tekst jednolity Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art.26 ust.1, odlicza się, z zastrzeżeniem ust. 2-4, faktycznie poniesione w roku podatkowym wydatki na spłatę odsetek od kredytu (pożyczki) udzielonego podatnikowi, o którym mowa w art.3 ust.1, na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych, związanej z: 1. budową budynku mieszkalnego albo 2. wniesieniem wkładu budowlanego lub mieszkaniowego do spółdzielni mieszkaniowej na nabycie prawa do nowo budowanego budynku mieszkalnego albo lokalu mieszkalnego w takim budynku, albo 3. zakupem nowo wybudowanego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w takim budynku od gminy albo od osoby, która wybudowała ten budynek w wykonywaniu działalności gospodarczej, albo 4. nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstanie samodzielne mieszkanie spełniające wymagania określone w przepisach prawa budowlanego. Z kolei w świetle art.9 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588) w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2009r. podatnikowi, któremu w latach 2002-2006 został udzielony kredyt (pożyczka), o którym mowa w art.26b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2007r., przysługuje na zasadach określonych w tej ustawie, prawo do odliczania wydatków na spłatę odsetek od tego kredytu (pożyczki) zawartej przed 1 stycznia 2007r., nie dłużej jednak niż do 31 grudnia 2027r. W tym miejscu należy jednakże podkreślić, że sam fakt uzyskania kredytu na cele mieszkaniowe nie przesądza jeszcze o możliwości skorzystania z "ulgi odsetkowej" bowiem zgodnie z art.26b ust.2 pkt7 lit. c) cyt. wyżej ustawy podatkowej w/w odliczenie stosuje się, jeżeli ani podatnik ani jego małżonek nie korzystał wcześniej (ani nie korzysta w dalszym ciągu) z odliczeń od dochodu (przychodu) lub podatku wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe, przeznaczonych m.in. na wkład budowlany lub mieszkaniowy do spółdzielni mieszkaniowej. Powyższy przepis ustanawia zasadę, że podatnik bądź jego małżonek, który korzystał lub korzysta z odliczenia od dochodu lub podatku wydatków poniesionych na wkład budowlany lub mieszkaniowy do spółdzielni mieszkaniowej, nie ma prawa korzystać z ulgi ustanowionej na podstawie art. 26b ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. nie ma prawa do odliczenia od podstawy opodatkowania wydatków na spłatę odsetek od kredytu mieszkaniowego. Założeniem ustawodawcy było bowiem wyłączenie z dobrodziejstw tzw. ulgi odsetkowej podatników, którzy korzystali wcześniej z tzw. dużej ulgi budowlanej. W związku z analizowaną problematyką, nie może umykać z pola widzenia fakt, że ogólną zasadą jest płacenie podatków. Nie ulega wątpliwości, że ulga jest wyjątkiem, odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania dlatego też przepisy prawa regulujące ulgi podatkowe należy interpretować ściśle. Podkreślenia wymaga również to, że założeniem ustawodawcy było przyznanie podatnikowi prawa do skorzystania z jednej tylko ulgi podatkowej mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych; i bez znaczenia jest tutaj okres w jakim małżonkowie bądź którykolwiek z małżonków korzystał z tzw. dużej ulgi mieszkaniowej (czy w trakcie trwania małżeństwa, czy też jeszcze przed jego zawarciem). Użycie bowiem w art.26b ust.2 pkt 7 cytowanej wyżej ustawy słowa "małżonek", jak trafnie wskazał organ odwoławczy, nie oznacza, że chodzi o odliczenia przez tę osobę dokonywane (lub dokonane) już po zawarciu związku małżeńskiego. Termin ten służy wyłącznie identyfikacji osoby, której działanie wpływa na możliwość dokonywania przez podatnika odliczenia, o którym mowa w ust.1 ww. przepisu bez względu na to czy w danym okresie była małżonkiem podatnika czy też nie. Sąd pragnie ponadto podkreślić, że taki pogląd wyrażany jest zresztą jednolicie w orzecznictwie sądów administracyjnych - por. między innymi wyrok NSA z dnia 26 marca 2007 r. sygn. akt. II FSK 405/06 czy wyrok NSA z dnia 30 lipca 2009 r. sygn. akt. II FSK 389/06. Rozumienie analizowanej regulacji tak jak chcieliby tego skarżący skutkowałoby jej interpretacją rozszerzającą podczas gdy, jak już wspomniano wcześniej, w przypadku ulg podatkowych jest to niedopuszczalne. W ocenie Sądu, gdyby ustawodawca w jakikolwiek sposób zamierzał ograniczyć okres w jakim podatnik czy jego małżonek, chcący skorzystać z tzw. ulgi odsetkowej, dokonywał odliczeń wymienionych w art.26b ust.2 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych np. co do okresu trwania związku małżeńskiego, to wyraźnie wskazałby to w ustawie. Zamierzone cele racjonalny ustawodawca powinien bowiem osiągać formułując przepisy w sposób jednoznaczny (por. uchwała NSA z dnia 20 kwietnia 1998r., sygn. akt FPS 4/98, POP 1999 nr 3, poz. 81). Wbrew zatem temu, co wywodzą skarżący, analizowany przepis nie uzależnia w żaden sposób ograniczenia w nim wprowadzonego, od tego w jakim okresie małżonek podatnika korzystał z dużej ulgi mieszkaniowej, czy dokonywał ich już w trakcie trwania małżeństwa, czy też jeszcze przed jego zawarciem. Jedyną przesłanką negatywną w nim wskazaną jest sam fakt korzystania (w przeszłości lub w dalszym ciągu) przez któregokolwiek z małżonków z jednego ze zlikwidowanych odliczeń w ramach tzw. dużej ulgi budowlanej. W świetle powyższego należy stwierdzić, że skoro małżonek skarżącej – L.S. w 1997 roku korzystał z ulgi umożliwiającej odliczenie od dochodu (przychodu) tj. z odliczenia wydatków na pokrycie wkładu budowlanego lub mieszkaniowego do spółdzielni mieszkaniowej wykazując to w rocznym zeznaniu podatkowym PIT-32 za 1997 rok, to brak jest podstaw do odliczenia w 2009roku przez małżonków J.G.-S. i L.S. wydatków poniesionych na spłatę odsetek od kredytu mieszkaniowego ulgi odsetkowej. Zgodnie bowiem z art.26b ust.2 pkt 7 ustawy wystąpiła negatywna przesłanka do skorzystania z kolejnej ulgi w postaci odliczenia wydatków poniesionych z tytułu odsetek od kredytu mieszkaniowego Z uwagi na powyższe okoliczności należy stwierdzić, że nie doszło w niniejszej sprawie do naruszenia przepisów prawa materialnego wymienionych przez stronę w skardze. Tym samym, przedstawioną przez organ w motywach zaskarżonego rozstrzygnięcia argumentację, w tym również, co do naruszenia art.9 ust.1 ustawy z dnia 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie innych ustaw uznać należało za prawidłową. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia w rozpoznawanej sprawie reguł ogólnych wynikających z art.120 i następnych Ordynacji podatkowej oraz zasad dotyczących przeprowadzania dowodów i uprawnień stron w postępowaniu jurysdykcyjnym zgodnie z art.180 i następnymi cyt. wyżej ustawy. Stan faktyczny bowiem nie jest sporny, został prawidłowo ustalony i przedstawiony w sposób wyczerpujący i przekonujący w uzasadnieniach decyzji wydanych przez organy obu instancji, zaś organy podjęły wszelkie dostępne działania w celu dokładnego wyjaśnienia sprawy. Brak było zatem podstaw do zastosowania w niniejszej sprawie art.233 Ordynacji podatkowej. Kończąc, Sąd zgadza się także ze stanowiskiem organu odwoławczego co do uznania za bezzasadny zarzutu dotyczącego wprowadzenia w błąd Skarżących, poprzez uznanie prawidłowości odliczeń odsetek od kredytu podczas kontroli rocznych rozliczeń podatkowych dokonanych przez organ podkreślając, że protokoły na które powołują się skarżący sporządzone zostały z czynności sprawdzających, które mają na celu sprawdzenie jedynie terminowości i formalnej poprawności składanych dokumentów, głównie deklaracji podatkowych, a nie ustalenie prawa podatnika do skorzystania z jakichkolwiek ulg podatkowych. Ustalenia dokonane w ramach czynności sprawdzających nie mogą być zatem podstawą do formułowania wiążących dla podatnika ustaleń w tym zakresie, a ponadto nie wykluczają w przyszłości możliwości weryfikacji jego praw do skorzystania z ulg w ramach prowadzonego postępowania podatkowego, które kończy się wydaniem decyzji podatkowej. Dodatkowo, jak trafnie zauważył organ, czynności sprawdzające, z których zostały sporządzone wskazane protokoły dotyczą zeznań podatkowych składanych za lata podatkowe 1999 - 2004, tj. okresu nieobjętego przedmiotowym postępowaniem podatkowym. Biorąc pod uwagę całokształt poczynionych ustaleń i rozważań należy stwierdzić, iż brak było przesłanek do uwzględnienia skargi. W związku z tym należało ją oddalić na podstawie art.151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). |Sędzia WSA |Sędzia WSA |Sędzia WSA | |Alina Rzepecka |Krystyna Skowrońska-Pastuszko |Joanna Wierchowicz |