II SA/Go 1055/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędziowie Sędzia WSA Ireneusz Fornalik Sędzia WSA Sławomir Pauter (spr.) Protokolant sekr. sąd. Elżbieta Dzięcielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi T.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za czynności geodezyjne postanawia: I. umorzyć postępowanie, II. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego T.S. kwotę 297 (dwieście dziewięćdziesiąt siedem ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] lipca 2013r., nr [...] Starosta, powołując się na art. 60 pkt 7, art. 61 ust. 1 pkt 2, art. 67 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm. określanej dalej jako u.f.p. ), art. 40 ust. 3c ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm. określana dalej jako u.p.g.) oraz § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielenie informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego (Dz. U. Nr 37 poz. 333 określanego dalej jako rozporządzenie) ustalił wysokość opłaty dla T.S., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą: PPU "P" T.S., w kwocie 1240,00 zł za czynności związane z obsługą zgłoszenia pracy geodezyjnej zarejestrowanej pod kerg: [...], dotyczącego aktualizacji mapy do celów projektowych na obiekcie "Trasa [...]", jednocześnie ustalając termin zapłaty 7 dni. W uzasadnieniu organ wskazał, iż dla celu realizacji tego opracowania geodezyjnego organ, prowadzący zasób geodezyjny i kartograficzny wykonał prace, o których mowa w art. 40 ust. 3 c u.p.g. tj. udostępnił dane i informacje zgromadzone w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. Uzasadniając ustalenie wysokości opłaty organ wskazał na § 1 ust. 1 rozporządzenia oraz jego załącznik nr 1 - tabela 2 - Lp. 3 uwaga 3), Lp. 3, Lp.3 uwaga 2 ). Jednocześnie organ wyjaśnił, że dla ustalenia opłaty nie zastosowano współczynnika, o którym mowa w punkcie 9.9 postanowień dodatkowych załącznika nr 1, z uwagi na niespełnienie określonych w nim warunków. Organ wskazał, iż geodeta we wniosku o przyjęcie operatu technicznego do zasobu zadeklarował, że ostateczna ilość jednostek wykonanych w ramach przedmiotowej pracy wynosi 78 ha ( w tym 62 ha aktualizacji i 16 ha nowego pomiaru), po weryfikacji organ ustalił, że faktycznie wynosi 75 ha, w tym 36 haaktualizacji bez zmianw obligatoryjnej treści aktualnej mapy, 23 ha aktualizacji mapy ze zmianami i 16 ha nowego pomiaru. Od powyższej decyzji T.S. - reprezentowany przez pełnomocnika - wniósł w ustawowym terminie odwołanie, domagając się jej uchylenia w zakresie ustalenia opłaty w łącznej kwocie 1201,60 zł wobec zastosowania współczynników 1,3 i 1,0 zarzucając organowi wydanie decyzji z naruszeniem przepisów prawa tj. art. 40 ust. 3 c w zw. z art. 40 ust. 5 pkt 1 lit. b u.p.g w zw. z § 1 pkt 1 rozporządzenia w zakresie pkt 9.9. postanowień dodatkowych załącznika nr 1 do rozporządzenia. Decyzją z dnia [...] września 2013r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 60 pkt 7, art. 61 ust. 3 pkt 4 u.f. p. , art. 40 ust. 3c u. p.g. , § 1 pkt 1 rozporządzenia oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymało decyzję Starosty Kolegium wskazało, iż materialnoprawną podstawę prowadzonego postępowania w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty stanowią przepisy u.p.g. Zgodnie z art. 40 ust. 3 c u.p.g. udostępnianie danych i informacji zgromadzonych w bazach danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a i 1b, standardowych opracowań kartograficznych, o których mowa w art. 4 ust. 1e, oraz innych materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a także wykonywanie czynności związanych z udostępnianiem tych informacji, opracowań i materiałów zgromadzonych w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym oraz wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego jest odpłatne, z zastrzeżeniem ust. 3d oraz art. 12 ust. 1 i 2, art. 14 ust. 1, art. 15 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 4 marca 2010 r. o infrastrukturze informacji przestrzennej i art. 15 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Wysokość opłat określają natomiast przepisy wspomnianego rozporządzenia Ministra Infrastruktury wydanego na podstawie delegacji wynikającej art. 40 ust. 5 lit. b u.p.g. Treść § 1 pkt 1 tego rozporządzenia, określa wysokość opłat za m. in. czynności związane z prowadzeniem państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, które są sprecyzowane w załączniku nr 1 do rozporządzenia. Zgodnie z załącznikiem nr 1 pkt 1 tabela nr 2 pkt 1-3 opłata za aktualizację mapy w skali 1:1.000 i w skalach większych wynosi : od 0,5 do 1 ha kwotę 70,00 zł, od 1 do 10 ha 70,00 zł oraz dodatkowo 35,00 zł za każdy rozpoczęty hektar powyżej jednego, a od 10 ha 400,00 zł oraz dodatkowo 12,0 zł za każdy rozpoczęty hektar, powyżej dziesięciu. Dodatkowo zgodnie z pkt. 2.2 i 2.3 załącznika nr 1 w przypadku opracowania nowej mapy ustala się według tabeli II stosując współczynnik 0,2, zaś w przypadku braku zmian w treści obligatoryjnej aktualizowanej mapy wysokość opłaty ustala się stosując współczynnik 1,3. Kolegium stwierdziło ponadto , że opłaty te stanowią nieopodatkowane należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym, o których mowa w art. 60 pkt 7 u.f.p. W myśl tego przepisu środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym są w szczególności dochody pobierane przez państwowe i samorządowe jednostki budżetowe na podstawie odrębnych ustaw. Organ II instancji zauważył, powołując się na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lutego 2012 r., sygn. akt I OW 172/11, Lex nr 11202701, iż ustalenie opłaty za czynności geodezyjne i kartograficzne następuje w formie decyzji administracyjnej. Mając powyższe na uwadze Kolegium za prawidłowe uznało dokonaną przez organ I instancji kwalifikację zgłoszenia pracy geodezyjnej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, polegającej na aktualizacji mapy do celów projektowych na obiekcie jako podlegającej opłacie wskazanej w załączniku nr 1 do rozporządzenia, pkt 2 tabela nr 2 ppkt 3. Za słuszne uznał także organ odwoławczy wyliczenia tej opłaty przez organ I instancji, który przyjął, iż ilość jednostek wykonanych w ramach zgłoszonej pracy wynosi 75 ha, w tym 36 ha aktualizacji bez zmian w treści obligatoryjnej aktualizowanej mapy , 23 ha aktualizacji mapy ze zmianami oraz 16 ha opracowania nowej mapy. Organ przyjął, iż łączna opłata wynosi – 1240,00 zł. Odnosząc się do zarzutów wskazanych przez pełnomocnika skarżącego, Kolegium uznało je za niezasadne. Przede wszystkim za nietrafny uznał organ zarzut błędnego niezastosowania przepisu pkt 9.9 postanowień dodatkowych załącznika nr 1 do rozporządzenia. W tym zakresie Kolegium podzieliło stanowisko organu I instancji, iż w przedmiotowej sprawie przepis ten nie znajdzie zastosowania. Z wymienionego przepisu wynika, iż współczynnik 0,5 może być stosowany jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków: 1) stosowanie tego przepisu jest możliwe do czasu ustalenia ogólnie obowiązujących standardów technicznych numerycznego przekazywania do zasobów wyników wykonania prac geodezyjnych i kartograficznych, 2) dotyczy sytuacji, gdy wykonawca przekazuje dokumentację wynikową, opracowaną w formie zbiorów komputerowych, pozwalających na automatyczne uzupełnianie bazy danych, 3) format danych jest zgodny ze standardem ustalonym i ogłoszonym w formie pisemnej, przez organ prowadzący zasób, w drodze obwieszczenia. Brak spełnienia jednej z ww. przesłanek, zdaniem organu powoduje, iż współczynnik 0,5 nie może zostać zastosowany. Jak stwierdziło Kolegium w przedmiotowej sprawie, na co wskazał organ I instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, stosowny standard nie został przez Starostę ustalony i ogłoszony w formie pisemnej, w drodze obwieszczenia . Pismem z dnia [...] października 2013 r. T.S. - reprezentowany przez pełnomocnika - złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji z dnia [...] września 2013r. w w całości oraz przeprowadzenie dowodów uzupełniających z dokumentów załączonych do skargi, a ponadto zasądzenie kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej według norm przepisanych , w tym kosztów zastępstwa prawnego. Pełnomocnik skarżącego zarzucił powyższej decyzji: I. naruszenie prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynika sprawy, tj.: 1) art. 7 k.p.a. poprzez zaniechanie przez organ czynności, zmierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy co do meritum, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli; 2) art. 8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania przez organ w sposób podważający zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, w tym przez stwierdzenie przez organ, iż nie zachodzą konieczne przesłanki do uznania zasadności stosowania współczynnika 0,5 zgodnie z pkt 9.9 postanowień dodatkowych załącznika nr 1 do rozporządzenia ; 3) art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niezgromadzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych, niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy; 4) art.107§3 w zw. z art.11, art. 77§1 i art. 80 k.p.a poprzez nieprawidłowe uzasadnienie decyzji wobec niewskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, zebranie materiału w sposób wybiórczy , stronniczy i niewyczerpujący, nierozpatrzenie całego materiału dowodowego w sposób pełny. II. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 40 ust. 3 c w zw. z art. 40 ust. 5 pkt 1 lit. b u.p.g. w zw. z § 1 pkt 1 rozporządzenia w zakresie pkt 9.9 postanowień dodatkowych załącznika nr 1 do rozporządzenia poprzez błędne przyjęcie, iż w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki umożliwiające zastosowanie współczynnika 0,5 przy naliczaniu opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie i wyrażoną w decyzji argumentację. W piśmie procesowym z dnia [...] grudnia 2013 r. strona skarżąca podtrzymała stanowisko wyrażone w treści skargi, powołując się na wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wydane w sprawach o sygnaturach akt II SA/Go 809/13, II SA/Go 810/13, II SA/Go 811/13, II SA/Go 814/13 . W dniu 30 grudnia 2013 r. organ II instancji złożył do akt sprawy odpis decyzji własnej z dnia [...] grudnia 2013 r nr [...], w której powołując się m.in. na art. 60 pkt 7, art. 61 ust. 3 pkt 4 u.f.p., art. 40 ust. 3c u p.g., § 1 pkt 1 rozporządzenia., art. 138 §1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej określanej jako p.p.s.a.) orzekł o: 1. uwzględnieniu w całości skargi T.S. z dnia [...] października 2013r. złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp.; 2. uchyleniu w całości decyzji Kolegium z dnia [...] września 2013 r., nr [...]; 3. uchyleniu w całości decyzji Starosty z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] ; 4. ustaleniu T.S., prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą: PPU "P" T.S. opłatę w wysokości 620,00 zł za czynności związane z obsługą zgłoszenia pracy geodezyjnej zarejestrowanej pod numerem kerg: [...] dotyczącego aktualizacji mapy na obiekcie "[...]" ; 5. stwierdzeniu, że działanie Kolegium nie miało miejsca bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, iż uznało za zasadne stanowisko skarżącego, że w rozpoznawanej sprawie dokonując ustalenia opłaty za czynności związane z obsługą zgłoszenia pracy geodezyjnej Starosta winien zastosować przepis pkt 9.9 postanowień dodatkowych załącznika nr 1 do rozporządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowe w niniejszej sprawie należało umorzyć. Stosownie bowiem do dyspozycji art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie to stało się bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż wymienione w pkt 1 i 2 wskazanego przepisu. Jedną z przyczyn bezprzedmiotowości postępowania jest uwzględnienie przez organ skargi w całości na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., czyli zastosowanie przez ten organ tzw. instytucji autokontroli ( B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 184, 436-437). Zgodnie z treścią art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Celem wskazanej autokontroli jest umożliwienie organom administracji publicznej ponownej weryfikacji własnego działania bez konieczności angażowania sądu administracyjnego w ocenę jego zgodności z prawem (T. Woś Postępowanie sądowoadministracyjne, Komentarz, Warszawa 2009). Warunkiem skorzystania przez organ z wyżej wymienionej instytucji jest uwzględnienie skargi w całości, tj. uwzględnienie jej co do istoty. Skutkiem takiego działania jest nie tylko uchylenie objętej skargą decyzji, ale także ostateczne orzeczenie co do istoty sprawy albo umorzenie postępowania ( por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 4 kwietnia 2012 r., II SA/Rz 68/12). Decyzją z dnia [...] grudnia 2013r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uwzględniło w całości na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. skargę T.S., uchylając zaskarżoną decyzję w całości i orzekając co do istoty sprawy. Skorzystanie przez organ, którego decyzję zaskarżono, z przewidzianej w art. 54 § 3 p.p.s.a. instytucji autokontroli podejmowanych aktów czyni wywołane skargą postępowanie sądowe bezprzedmiotowym z uwagi na to, że wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji skutkuje brakiem przedmiotu postępowania przed sądem administracyjnym. To z kolei, jak już wyżej wskazano, prowadzi do umorzenia postępowania z uwagi na treść art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ( por. postanowienie NSA z dnia 6 września 2006 r. I OSK 1168/05, LEX nr 321161 oraz wyrok NSA z dnia 25 października 2005 r., II OSK 85/05, LEX nr 188791 ). Mając na uwadze powyższe - na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - orzeczono jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania sądowego zawarte w pkt 2 sentencji postanowienia znajduje uzasadnienie w dyspozycji art. 201 § 1 p.p.s.a., w myśl którego zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. Na koszty te składają się: 1/ wpis w wysokości 100, zł ustalony zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 221, poz. 2192 ze zm. ) 2/ wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 180, zł , ustalone zgodnie z § 6 pkt 2 w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U z 2013 r. poz. 490 ) ; 3/ opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17,00 zł.