II SA/Go 118/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L.Z. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na uchwałę Rady Miasta z dnia [...]r., Nr LIV/700/09 w przedmiocie ustalenia liczby nowych licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką w 2010r. postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 4 marca 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę L.Z. na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] października 2009r, Nr LIV/700/09 w przedmiocie ustalenia liczby nowych licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką w 2010r. Przyczyną odrzucenia skargi było wniesienie skargi po terminie. Postanowienie powyższe zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 9 marca 2010r. W dniu 12 marca 2010r. do Sądu wpłynął wniosek L.Z. zatytułowany "Wniosek/prośba o przywrócenie terminu lub Skarga kasacyjna". Wobec niemożności jednoznacznego ustalenia żądania, zarządzeniem Sędziego z dnia 17 marca 2010r. wezwano skarżącego do dokładnego wskazania, czy pismo powyższe stanowi wyłącznie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] października 2009r, Nr LIV/700/09 w przedmiocie ustalenia liczby nowych licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką w 2010r., czy też jest skargą kasacyjną od powyższego postanowienia o odrzuceniu skargi. Pismem z dnia [...] marca 2010r. L.Z. udzielił odpowiedzi wskazując, że powyższe jego pismo jest wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) -zwanej dalej p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli jednak strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Instytucja przywrócenia uchybionego terminu ma na celu usunięcie ujemnych następstw procesowych wynikłych wskutek uchybienia terminowi procesowemu, gdy strona nie ponosi winy w tym uchybieniu. Jednym z wymogów formalnych merytorycznego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej jest złożenie Sygn. akt II SA/Go 118/10 tego wniosku w przewidzianym przez p.p.s.a. terminie, l tak zgodnie z treścią art. 87 § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Spóźniony wniosek - lub z mocy ustawy niedopuszczalny - podlega odrzuceniu przez sąd (art. 88 p.p.s.a.). Termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi winien być liczony od dnia, w którym doręczono stronie skarżącej postanowienie o odrzuceniu skargi, w tym bowiem dniu skarżący dowiedział się o uchybieniu terminu, a tym samym należy uznać, że właśnie w tym dniu ustała przyczyna uchybienia (postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2008r., sygn. akt l OZ 512/08, Lex nr 494305). W przedmiotowej sprawie odpis postanowienia o odrzuceniu skargi skutecznie doręczono L.Z. (w trybie doręczenia zastępczego) w dniu 9 marca 2010r. (k. 39). Zatem ostatnim dniem, w którym skarżący uprawniony był do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi był 16 marca 2010r. Ze stempla pocztowego znajdującego się na kopercie, w której przesłano przedmiotowy wniosek do Sądu wynika, że skarżący nadał przesyłkę dnia 10 marca 2010r, a więc bez wątpienia dochował ustawowo oznaczonego terminu. Wobec powyższego złożony przez skarżącego wniosek podlegał merytorycznemu rozpoznaniu. W świetle ugruntowanego orzecznictwa administracyjnego przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce wyłącznie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej o swoje interesy. Innymi słowy nie jest możliwe przywrócenie terminu, gdy z okoliczności sprawy będzie wynikało, że strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (postanowienie NSA z dnia 20 października 2009r, sygn. akt l OZ 971/09). W przedmiotowej sprawie L.Z. zwrócił się do Rady Miasta o anulowanie uchwały nr LIV/700/09 z dnia [...] października 2009r. dotyczącej wydania nowych licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką w 2010 roku. Pismem z dnia [...] listopada 2009r. Rada Miasta poinformowała Sygn. akt II SA/Go 118/10 skarżącego, że nie uwzględniła jego wezwania do usunięcia naruszenia prawa i jednocześnie pouczyła go o możliwości zaskarżenia uchwały do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp.; Rada nie wskazała jednak terminu, w którym skargę taką należy wnieść. We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi L.Z. powołał się na brak wiedzy co do powyższego terminu oraz błędne pouczenie go przez pracownika organu. Co do zasady nieznajomość prawa nie stanowi przesłanki uzasadniającej brak winy wnioskodawcy. Jednakże w orzecznictwie jako typowy przykład braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia środka odwoławczego, wskazuje się brak pouczenia o terminie i sposobie dokonania tej czynności procesowej. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu należy bowiem oceniać w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie tylko pod kątem obowiązku strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, ale także w świetle określonych prawem obowiązków leżących po stronie organów administracji publicznej w postępowaniu poprzedzającym postępowanie przed sądem. Treść art. 9 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) jednoznacznie wskazuje, że organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek i czynią to z urzędu. Należy zauważyć, że termin do wniesienia skargi na uchwałę nie został określony w żadnym z przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym, ani też w przepisach ustawy regulującej postępowanie przed sądami administracyjnymi. Uchwały organów jednostek samorządu terytorialnego, w przeciwieństwie do decyzji administracyjnych, również takiego pouczenia nie zawierają, więc organy tym bardziej powinny wyczerpująco poinformować stronę, która składała zastrzeżenia co do treści uchwały, o przysługujących jej prawach Sygn. akt II SA/Go 118/10 (postanowienie NSA z dnia 29 maja 2009r, sygn. akt II OZ 417/09; postanowienie NSA z dnia 6 maja 2009r, sygn. akt II GZ 93/09). Biorąc pod uwagę powyższe należy uznać, że L.Z., nie będąc prawidłowo poinformowanym o terminie i sposobie zaskarżenia uchwały do sądu administracyjnego, nie ponosi winy w uchybieniu tego terminu. W konsekwencji, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.