II SA/Go 146/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] lutego 2015 r. Z.D., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry na automatach [...] nr [...] oraz [...] nr [...] w kwocie 24.000 zł. W skardze zawarto m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wnosząc skargę nie został przez skarżącego uiszczony wpis sądowy. Nadto skarga dotknięta była brakiem formalnym – pełnomocnik skarżącego nie przedłożył pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 marca 2015 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie pełnomocnictwa upoważniającego do reprezentowania skarżącego przed sądem administracyjnymi lub sądami administracyjnymi. Nadto Sąd zobowiązał pełnomocnika do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 720 zł. Sąd jednocześnie pouczył, że niewykonanie zobowiązania w terminie siedmiodniowym spowoduje odrzucenie skargi. Pismo zawierające wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi oraz odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego, zostały doręczone osobiście pełnomocnikowi skarżącego, w dniu 17 marca 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 17 akt sądowych). W wyznaczonym terminie ani skarżący, ani działający w jego imieniu pełnomocnik nie uiścił wpisu, ani nie nadesłał pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej jako ppsa, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z powyższego przepisu wynika, że na pełnomocniku skarżącego, wnoszącemu do sądu skargę, ciąży obowiązek dołączenia dokumentu pełnomocnictwa, z którego treści wynikać ma umocowanie do działania w imieniu skarżącego. W myśl art. 57 § 1 ppsa, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określono w art. 46 i art. 47 ppsa. Wobec tego do skargi znajduje zastosowanie art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 ppsa, w których to przepisach ustawodawca wprowadził wymóg podpisania skargi przez skarżącego albo jego przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a jeżeli skargę wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa, także dołączenia do niej pełnomocnictwa. Odczytywane łącznie regulacje zawarte w art. 46 § 1 pkt 4 i § ppsa mają na celu usunięcie wątpliwości, czy pismo zostało wniesione przez uprawnioną osobę. Na etapie wstępnego badania pisma procesowego brak pełnomocnictwa jest kwalifikowany jako brak formalny przy przyjęciu założenia, że udzielono pełnomocnictwa, a do pisma nie dołączono dokumentu potwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa (por. H. Knysiak-Molczyk, Glosa do postanowienia NSA z dnia 23 czerwca 2005r., sygn. Akt II OZ 519/ 05, publik. OSP 2006/5/63, postanowienia NSA z dnia: 15 kwietnia 2014r., I GSK 577/14 i 17 czerwca 2014r., II GSK 1375/14). W konsekwencji znajduje zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W przypadku skargi rodzaj rygoru ustawodawca określił w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych (por. postanowienia NSA z dnia 15 kwietnia 2014 r., I GSK 577/14; 17 czerwca 2014 r., II GSK 1375/14; 17 września 2014 r., I OSK 2106/14; 17 listopada 2014 r., I FSK 1505/14 (publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.gov.pl). W orzecznictwie wskazuje się, iż sąd nie ma kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi (jakim jest brak pełnomocnictwa dla sporządzającego skargę pełnomocnika) może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu. Przepis art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, bowiem w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu odrzucenia skargi ("sąd odrzuca skargę") w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (por. postanowienia NSA z dnia: 25 listopada 2010 r., I FSK 916/10 i 12 czerwca 2014 r., I FSK 426/14 (publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.gov.pl). Ponadto z mocy art. 220 § 1 ppsa, Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl art. 212 § 1 ppsa opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. W sytuacji, gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego, strona wnosząca skargę powinna na wezwanie Sądu w terminie 7 dni uiścić wskazaną przez Sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 ppsa. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 17 marca 2015 r., zatem zakreślony siedmiodniowy termin do wykonania zobowiązań Sądu upłynął z dniem 25 marca 2015 r. (środa). Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że braki te nie zostały jednak usunięte ani w powyższym terminie, ani później (k. 42 akt sądowych). Nadto, wobec zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wyjaśnić trzeba, że zasadą jest, iż wniosek o wstrzymanie wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, kierowany do sądu na podstawie art. 61 § 3 ppsa, wywołuje skutek i podlega rozpatrzeniu dopiero wtedy, gdy skarga jest skutecznie wniesiona, tj. nie podlega odrzuceniu z przyczyn podanych w art. 58 § 1 ppsa, tzn. między innymi, gdy uzupełniono jej braki formalne, uiszczono należny wpis. Wobec tego wniosek zawarty w skardze o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może zostać rozpatrzony. Należy jednocześnie wskazać, iż art. 220 § 3 ppsa stanowi lex specialis w stosunku do art. 58 § 1 pkt 3 ppsa w zakresie, w jakim sąd orzeka o odrzuceniu skargi z powodu nieuiszczenia wpisu. Jeżeli postanowienie sądu obejmuje również inne braki formalne skargi, podstawę prawną postanowienia odrzucającego skargę stanowią oba przywołane wyżej przepisy (B. Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego, Warszawa 2008, s. 418). Z tych względów należało orzec jak w sentencji, zgodnie z art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 i pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.