II SA/Go 213/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Maria Bohdanowicz Sędzia WSA Michał Ruszyński Protokolant sekr. sąd. Stanisława Maciejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi Z.K. na pismo Dyrektora Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie udostępnienia do wglądu pracy egzaminu maturalnego postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] lipca 2011 r. Z.K. reprezentowana przez pełnomocnika K.W. – K. złożyła w Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej wniosek o umożliwienie wglądu do egzaminu maturalnego z języka polskiego na poziomie rozszerzonym. W piśmie z tej samej daty, skierowanym do Dyrektora Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej, K.W. – K. stwierdziła, że kwestionowanie uprawnienia zdającego maturę do działania poprzez pełnomocnika w zakresie udostępnienia zdającemu do wglądu sprawdzonego i ocenionego arkusza egzaminacyjnego jest błędne. Strona powołała się na § 107 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych (Dz. U z dnia 11maja 2007r. z póżn.zm.), który stanowi, iż na wniosek zdającego sprawdzony i oceniony arkusz egzaminacyjny, w tym karta odpowiedzi, są udostępniane zdającemu do wglądu w miejscu i czasie wskazanym przez dyrektora komisji okręgowej. Zdaniem K.W. – K. nie powinno budzić wątpliwości, iż w postępowaniu przed Okręgową Komisją Egzaminacyjną obowiązują zasady postępowania administracyjnego. Przepis art. 32 k.p.a. stanowi zaś, że strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania. Artykuł 32 k.p.a. nie ogranicza w swej treści zakresu pełnomocnictwa, a jedynie wyłącza możliwość działania pełnomocnika z uwagi na charakter podejmowanych czynności. Osobiste działanie strony w toku postępowania może być wymagane z mocy przepisów prawa, może wynikać z postanowień organu prowadzącego postępowanie, albo jest powodowane sama naturą czynności procesowych. W ocenie strony, skoro w sprawach nie unormowanych przepisami ustawy o systemie oświaty i wydanego na jej podstawie rozporządzenia stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, a akty te nie zabraniają stosowania przepisów w art. 32-34 k.p.a. to uznać należy, że strona jakim jest zdający, może działać przez pełnomocnika. Odmienne stanowisko stoi w sprzeczności z istotą pełnomocnictwa. Strona bowiem ustanawia pełnomocnika kiedy nie może lub nie chce działać osobiście. Uniemożliwienie pełnomocnikowi córki (która zdała maturę), wglądu do arkusza egzaminacyjnego pozbawiają, w ocenie strony, córkę prawa do zapoznania się z oceną swojej matury. W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia [...] lipca 2011r. ([...]), Dyrektor Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej wyjaśnił, iż przepis § 107 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2007r. daje prawo do wglądu wyłącznie absolwentowi. Powoływanie się na przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego jest nietrafne, albowiem w ocenie Dyrektora kwestie wglądu nie są uregulowane przepisami tegoż Kodeksu. Zgodnie z art.1 k.p.a. przepisy te stosuje się w postępowaniach przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych, przed innymi organami państwowymi oraz przed innymi podmiotami, gdy są one powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania tego rodzaju spraw, bądź w sprawach rozstrzygania sporów między tymi organami lub podmiotami, organami administracji rządowej i samorządowej czy przy wydawaniu zaświadczeń, a także przy skargach i wnioskach w rozumieniu k.p.a. (art. 2 k.p.a.). W ocenie Dyrektora OKE wgląd do pracy egzaminacyjnej nie jest żadnym z ww. przypadków, stąd też nie mają do niego zastosowania przepisy dotyczące prawa strony do ustanawiania pełnomocnika (art. 32 k.p.a.) . Jednocześnie Dyrektor zaznaczył, iż wbrew stanowisku K.W. – K., żaden z przepisów ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (t.j.: Dz.U. z 2004r Nr 256. poz. 2572 z późn. zm.), ani przepisów wskazanego wyżej rozporządzenia MEN nie nakazuje w sprawach w nich nie unormowanych stosować przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, stąd brak jest podstaw do zastosowania w niniejszej sprawie art. 32 k.p.a. Wobec powyższego Dyrektor podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Pismem z dnia [...] lipca 2011r. Z.K., reprezentowana przez pełnomocnika - matkę – K.W. – K., wezwała do Dyrektora Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej do usunięcia naruszenia prawa. Zdaniem strony, wbrew twierdzeniu Dyrektora OKE w niniejszej sprawie mają zastosowanie przepisy kpa. Pełnomocnik powołał przepis art. 1 pkt 1 kpa oraz stwierdził, iż odmawiając pełnomocnikowi prawa do wglądu do arkusza egzaminacyjnego w imieniu zdającego maturę Dyrektor OKE przesądził, iż w niniejszej sprawie nie zostanie wydana żadna decyzja, zamykając córce drogę do udziału w postępowaniu. W dalszej części wezwania pełnomocnik powołał się na poglądy doktryny dotyczące decyzji administracyjnej jako szczególnego rodzaju aktu administracyjnego, definiowanej jako "oparte na przepisach prawa materialnego władcze oświadczenie woli organu administracji publicznej, określające sytuację prawną konkretnie w akcie wskazanego adresata w indywidualnie oznaczonej sprawie" (przegląd niektórych określeń aktu administracyjnego W. Dawidowicz, Nauka prawa administracyjnego. Zarys wykładu, t. l, Zagadnienia podstawowe, Warszawa 1965, s. 285 i n.) lub jako akt stosowania materialnego prawa administracyjnego. W ocenie strony mimo, iż pismo Dyrektora OKE z dnia [...] lipca 2011 r. nie jest nazwane decyzją posiada taki charakter. Dyrektor podjął w niej bowiem jednostronne rozstrzygnięcie dotyczące braku uprawnienia zdającej maturę Z.K. do zapoznania się z jej oceną. Pozbawiając ją przez to elementarnego prawa do sprawdzenia czy jej praca maturalna została rzetelnie oceniona. Abstrahując od tego, czy służy jej dalszy tok postępowania w sprawie egzaminu maturalnego, dlatego też wbrew twierdzeniu Dyrektora OKE w niniejszej sprawie mają zastosowanie przepisy k.p.a., w tym dotyczące pełnomocnictwa. Na marginesie pełnomocnik dodał, że skoro Dyrektor OKE uważał, że Z.K. nie ma prawa do wglądu do swojej pracy maturalnej przez pełnomocnika to winien w trybie art. 61a § 1 k.p.a. wydać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, na które to postanowienie służy zażalenie. Pismem z dnia [...] sierpnia 2011r. ([...]), stanowiącym odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, Dyrektor podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, podtrzymując też wszystkie argumenty prawne i dodał, iż wgląd do pracy maturalnej nie jest postępowaniem w indywidualnej sprawie, zakończonym wydaniem decyzji administracyjnej, stąd podniesienie argumentu, iż Dyrektor OKE winien zachować się zgodnie z dyspozycją art. 61a § 1 k.p.a. jest chybione. Skargę na akt z zakresu administracji publicznej z dnia [...] lipca 2011r. Dyrektora Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej odmawiający udostępnienia do wglądu zdającej maturę – Z.K. - sprawdzonego i ocenionego arkusza egzaminacyjnego jej pełnomocnikowi K.W. – K., złożyła Z.K., reprezentowana przez pełnomocnika K.W. – K.. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego aktu oraz zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu strona ponownie powołała się na § 107 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych (Dz. U. z dnia 11 maja 2007r. z późn. zm.), na art. 1 pkt 1 k.p.a., pojęcie decyzji administracyjnej oraz przepisy k.p.a. dotyczące pełnomocnictwa. W końcowej części uzasadnienia strona skarżąca stwierdziła, że gdyby nawet stanowisko Dyrektora OKE, co do niestosowania w tym przypadku przepisów kpa było słuszne, to wówczas należałoby umożliwić pełnomocnikowi wgląd do arkusza na podstawie przepisów ogólnych wynikających z kodeksu cywilnego (art. 95 i nast. k.c.). W odpowiedzi na skargę Dyrektor Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej wniósł o jej odrzucenie, względnie z ostrożności procesowej o oddalenie oraz o obciążenie skarżącej kosztami postępowania, w tym zwrotem kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Dyrektor OKE wskazał ponadto, iż zastosowanie art. 95 i n. kodeksu cywilnego w niniejszej sprawie nie było możliwe z uwagi na to, iż wgląd do sprawdzonego i ocenionego arkusza egzaminacyjnego nie jest czynnością prawną, nie rodzi żadnych skutków prawnych po stronie zdającego, ma jedynie charakter informacyjny. Dający przez wzgląd dowiaduje się jakie ewentualnie błędy popełnił i z jakiego powodu ustalony przez OKE wynik egzaminu jest taki a nie inny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności wskazać należy, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd bada legitymację skargową, zachowanie terminu oraz warunków formalnych skargi, a przede wszystkim dokonuje oceny dopuszczalności skargi. W tym ostatnim aspekcie chodzi głównie o to, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Granice kognicji rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W myśl § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie przez stronę skarżącą aktu lub czynności niewymienionego w powyższym katalogu oznacza, iż sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego i zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszym postępowaniu jest pismo z dnia [...] lipca 2011r. ([...]) Dyrektora Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej, którym odmówił K.W. – K. wglądu do arkusza egzaminacyjnego jej pełnoletniej córki Z.K., a swoje stanowisko oparł na przepisie § 107 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych (Dz. U z 2007 r., Nr 83, poz. 562 z późn. zm.). Dla oceny czy niniejsza sprawa podlega kognicji sądów administracyjnych istotne znaczenie ma wskazanie czy w/w pismo jest aktem lub czynnością, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1-8 p.p.s.a. Bezspornym jest, iż pismo to nie jest decyzją ani postanowieniem, które to akty wymienione są w art. 3 §2 pkt 1-3 p.p.s.a., nie ma bowiem charakteru jednostronnego aktu normatywnego. Nie jest to także akt administracyjny wydany w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym bądź zabezpieczającym, w indywidualnie oznaczonej sprawie administracyjnej, rozstrzygający tą sprawę co do istoty czy też kończący postępowanie w sprawie. Nie ma ono charakteru postanowienia podlegającego zaskarżeniu w drodze zażalenia. Sporny akt nie kwalifikuje się także do żadnej z kategorii określonych w pkt 4a-7, bowiem nie stanowi interpretacji przepisów prawa podatkowego (art. 3 §g2 pkt 4a p.p.s.a.), a także nie jest to akt prawa miejscowego, wskazany w pkt 5, ponieważ nie jest to akt normatywny zawierający przepisy powszechnie obowiązujące na określonej części terytorium państwa, wydawane przez organy samorządu terytorialnego lub terenowe organy administracji rządowej. Sporny dokument nie spełnia także przesłanek, które pozwoliłyby zakwalifikować go do kolejnej grupy określonej w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a., ponieważ wspólną cechą wymienionych w nim aktów jest to, że podejmowane są w sprawach z zakresu administracji publicznej i przyjmują formę uchwały lub zarządzenia organów jednostek samorządu terytorialnego o charakterze ogólnym wewnętrznego urzędowania, w tym zawierające regulaminy, wytyczne skierowane do podległych organów i innych jednostek, akty budżetowe, jak i o charakterze indywidualnym. Ostatecznie, zaskarżona uchwała nie kwalifikuje się także do aktów wymienionych w pkt 7, gdyż nie jest aktem nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Rozważyć zatem należało, czy zaskarżone pismo zaliczyć można do aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., tj. aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, nie wymienionej w pkt 1 - 3 tego artykułu, dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skarga dotyczy odmowy umożliwienia matce osoby zdającej, legitymującej się pełnomocnictwem wglądu do pracy egzaminu maturalnego z języka polskiego przeprowadzonego według zasad i trybu określonego w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych (Dz. U. Nr 83, poz. 562 ze zm.). Powyższe rozporządzenie zostało wydane na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 22 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004r. Nr 256, poz. 2572 z późn. zm.). Zgodnie z przepisem § 107 ww. rozporządzenia na wniosek zdającego sprawdzony i oceniony arkusz egzaminacyjny, w tym karta odpowiedzi, są udostępniane zdającemu do wglądu w miejscu i czasie wskazanym przez dyrektora komisji okręgowej. Rozważenia wymaga ustalenie statusu prawnego okręgowej komisji egzaminacyjnej powołanej do przeprowadzenia egzaminu maturalnego. Zgodnie z §52 ust. 1 tego rozporządzenia egzamin maturalny stanowi formę oceny poziomu wykształcenia ogólnego, sprawdza wiadomości i umiejętności, ustalone w standardach wymagań będących podstawą przeprowadzania egzaminu maturalnego, określonych w odrębnych przepisach. Oznacza to, że egzamin maturalny jest formą komisyjnej oceny poziomu kształcenia ogólnego absolwentów szkół średnich z zakresu przedmiotów określonych regulaminem. Punktacja maturalna stanowi wyłącznie wynik sprawdzenia wiedzy egzaminowanej osoby poprzez ustalenie poprawności udzielonych odpowiedzi. Komisja egzaminacyjna ustalając wynik części pisemnej egzaminu potwierdza jedynie określony stan faktyczny, na który nie ma żadnego bezpośredniego wpływu i ustala liczbę prawidłowych odpowiedzi. Nie kreuje, zatem żadnego stosunku prawnego. W konsekwencji przyjąć należy, że otrzymane punkty z poszczególnych przedmiotów nie są wydawane w ramach postępowania administracyjnego i nie są decyzjami administracyjnymi. Również samo świadectwo maturalne nie stanowi decyzji administracyjnej, gdyż nie ma charakteru władczego rozstrzygnięcia o prawach i obowiązkach strony (por. post. WSA w Gliwicach z dnia 2 marca 2009r., IV SA/GL 94/09). Stanowisko powyższe znajduje także potwierdzenie w argumentacji zaprezentowanej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2006r. (I OSK 1126/06 http://orzeczenia.nsa.gov.pl), który uznał, iż pozbawione uzasadnienia prawnego jest potraktowanie jako indywidualnej sprawy administracyjnej w rozumieniu art. 1 pkt 1 kpa ustalenia wyniku pisemnego egzaminu maturalnego i wydanie świadectwa dojrzałości przez okręgową komisję egzaminacyjną w drodze decyzji administracyjnej. Skutkiem powyższego procedura ustalania i wydawania przez Dyrektora OKE świadectwa maturalnego nie ma cech postępowania administracyjnego, a rozstrzygnięcie w tej mierze nie następuje w drodze decyzji administracyjnej. Pogląd ten został zaakceptowany w orzecznictwie sadowoadministracyjnym (por. wyrok NSA z dnia 7 października 2010r. I OSK 1349/10, WSA w Poznaniu z dnia 26 listopada 2009r. II SA/Po 783/09 Stwierdzić należy, że ustawa o systemie oświaty przewiduje tylko w jednym miejscu stosowanie procedury administracyjnej, a mianowicie w art. 9c ust. 6. Stosownie do tego przepisu tylko w sprawach wpisu do ewidencji egzaminatorów, odmowy wpisu oraz skreślania z ewidencji okręgowe komisje egzaminacyjne mogą wydawać decyzje administracyjne i co za tym idzie, działać na podstawie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Przepisy rozporządzenia jak i ustawy o systemie oświaty nie przewidują wydawania decyzji w sprawie umożliwienia wglądu do pracy egzaminu maturalnego. Sąd popiera przy tym pogląd zaprezentowany w cytowanym wyżej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2006r. (sygn. akt I OSK 1126/06), że ustawa o systemie oświaty – poza art. 9c ust. 6 nie stanowi, aby w innych sprawach niż wpis do ewidencji egzaminatorów, odmowa wpisu oraz skreślanie z ewidencji – okręgowe komisje egzaminacyjne wydawały decyzje administracyjne, czy też działały na podstawie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, i nie określa ich statusu jako organów administracji publicznej. Skoro okręgowe komisje egzaminacyjne nie mają statusu organu administracji publicznej i w niniejszej sprawie ani ww. rozporządzenie, ani tym bardziej ustawa o systemie oświaty nie przewidują stosowania kodeksu postępowania administracyjnego, to skarga w przedmiotowej sprawie jest niedopuszczalna, OKE nie ma bowiem podstawy, aby stosować przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, w tym także w zakresie pełnomocnictwa. Tym samym, w ocenie Sądu, pismo Dyrektora Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej z dnia [...] lipca 2011r. nie jest aktem (decyzją, postanowieniem) lub czynnością z art. 3 § 2 p.p.s.a. W tym miejscu podkreślić należy, że aby dany akt został uznany za decyzję administracyjną stwierdzić trzeba, iż uprawniony do jej wydania jest organ administracji publicznej, ale przede wszystkim prawo to musi wynikać z przepisów prawa materialnego, natomiast w niniejszej sprawie OKE nie ma takich uprawnień do wydawania decyzji we wskazanym przez skarżącą zakresie. Każda decyzja musi mieć zawsze swoją podstawę prawną w procedurze, a gdy rozstrzyga ona o istocie sprawy, czyli o prawach lub obowiązkach stron postępowania, to musi również mieć powołaną podstawę materialnoprawną. Podstawę prawną decyzji stanowi określony przepis aktu prawodawczego, a nie cały akt prawny (vide: postanowienie NSA z dnia 7 października 2010r., I OSK 1349/1, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto w orzecznictwie i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że stosowanie przepisu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki: akt lub czynność nie ma charakteru decyzji lub postanowienia, jest podejmowane w sprawach indywidualnych, skierowane do konkretnego podmiotu, ma charakter publicznoprawny. Czynność taka (lub akt) dotyczyć musi uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, tj. musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2008, s. 31-32; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 29- 31). Przedmiotem zaskarżonego aktu, jest wyjaśnienie i poinformowanie skarżącej o treści § 107 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych jak również o tym, iż jedynie absolwent ma prawo wglądu do arkusza egzaminacyjnego i w tym zakresie nie mają zastosowania przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Ponadto skarżąca nie była pozbawiona możliwości osobistego wglądu do swojej pracy maturalnej. Wobec tego, iż w przedmiotowej sprawie Dyrektor Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej nie działał jako organ administracji publicznej, nie mógł też wydać aktu czy wykonać czynności, która mogłaby być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Należało zatem uznać, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wobec czego w myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a skarga podlega odrzuceniu.