II SA/Go 274/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Pauter Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Protokolant sekr. sąd. Małgorzata Zacharia-Gardzielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lipca 2014 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...], J.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy z dnia [...] r. znak [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących Stowarzyszenia [...] oraz J.S. kwoty po 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją nr [...] z dnia [...] września 2013 r. Wójt Gminy na podstawie art. 59 ust 1, pkt 1, art. 71 ust. 1 ust. 2 pkt. 1, art. 75 ust. 1 pkt. 4, art. 77 ust. 1, art. 80 ust 1, art. 85 ust. 2 pkt. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r. Nr 199, poz. 1227 ze zm. – dalej jako "ustawa o udostępnianiu informacji"), art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013, poz. 267 – dalej jako "k.p.a." ) oraz na podstawie § 2 ust 1 pkt. 51 i § 3 ust 1 pkt 45 i 80 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r. Nr 213, poz. 1397 ze zm. – dalej jako "rozporządzenie"), po rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] maja 2012r. złożonego przez S Sp. z o.o. S.K.A., określił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie biogazowni rolniczej o mocy do 1900 kW wraz z separatorem, instalacją suszarni do sedymentu pofermentacyjnego o mocy 1500 kW, linią do produkcji peletu oraz zespołem budynków inwentarskich, na działkach nr: [...]. Jednocześnie organ podkreślił, iż decyzja wydana została w oparciu o Raport o oddziaływaniu na środowisko biogazowni rolniczej o mocy do 1900 kW wraz z separatorem, instalacją suszami do sedymentu pofermentacyjnego o mocy 1500 kW, linią do produkcji peletu oraz zespołem budynków inwentarskich w miejscowości [...] wykonany przez "a" Sp. z o.o. autorstwa Pana J.W. i Pana D.K., jego uzupełnienie przesłane pismem z dnia [...] kwietnia 2013r. oraz uzgodnienia z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska, postanowienie [...] z [...] czerwca 2013r. oraz Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym. W uzasadnieniu organ dokładnie opisał przebieg postępowania wskazując m.in. na dokonane uzgodnienia, złożone przez uczestników postępowania wnioski oraz przeprowadzone rozprawy administracyjne a także pozostałe czynności postępowania dowodowego oraz procedury udziału społeczeństwa w postępowaniu. Odnosząc się natomiast do meritum rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, iż teren na którym zostanie zrealizowane przedsięwzięcie (działka nr [...]) jest niezagospodarowany, wykorzystany rolniczo, a realizacja inwestycji nie będzie wymagała wycinki bądź przesadzania drzew i krzewów. Na terenie objętym inwestycją występuje roślinność uprawna, dlatego nie będzie konieczności prowadzenia jakichkolwiek działań ochronnych mających na celu ochrony roślinności (teren działek nie należy do siedlisk przyrodniczych dla których wymagane jest wyznaczenie specjalnych obszarów ochrony). Opis dotyczący tych działek został zweryfikowany przez pracownika Urzędu Gminy (notatka służbowa z [...] maja 2013r.). W ramach przedsięwzięcia planowana jest budowa biogazowni rolniczej o mocy do 1900 kW wraz z separatorem, instalacją suszami do sedymentu pofermentacyjnego o mocy 1500 kW, linią do produkcji peletu oraz zespołem budynków inwentarskich. Na północ do granicy terenu objętego przedsięwzięciem przylegają tereny rolnicze, w odległości około 180 m od granic terenu, na którym będzie zrealizowane przedsięwzięcie znajduje się budynek mieszkalny w zabudowie zagrodowej z sadem owocowym, a około 800 m na północny-wschód znajdują się zabudowania wsi [...]. Około 200m od terenu przedsięwzięcia przebiega droga asfaltowa łącząca [...] z [...]. Za drogą znajdują się dalsze tereny rolnicze. W części zachodniej obszar objęty inwestycją graniczy z terenem leśnym, a część działki znajduje się w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu [...]. Zabudowania wsi [...] położone są około 2 km od terenu objętego inwestycją. Na wschód bezpośrednio do terenu działek objętych inwestycją przylegają tereny rolnicze, a w odległości około 1000 m znajduje się kompleks leśny o szerokości około 300m, za tym kompleksem znajdują się dalsze tereny rolnicze. Około 4 km na północny-wschód położona jest wieś [...]. Na południe bezpośrednio do granic działek objętych inwestycją bezpośrednio przylega droga gruntowa (planowana do utwardzenia kruszywem), z której będzie następował wjazd na teren inwestycji, za drogą w dalszej części znajdują się tereny rolnicze, wzdłuż drogi przebiega granica OChK [...]. W odległości około 600m od terenu przedsięwzięcia (na terenie OChK [...]) znajduje się granica kompleksu leśnego, na terenie którego znajduje się Zalew [...] (Jezioro [...]), którego brzeg znajduje się 720 m od planowanego przedsięwzięcia. W odległości około 600 m od planowanej inwestycji znajduje się teren letniskowy nad Zalewem [...] i budynki mieszkalne. Informacja na ten temat, która została zawarta w uzupełnieniu raportu została zweryfikowana przez pracownika Urzędu Gminy (notatka służbowa spisana w dniu [...] maja 2013r.). Teren, na którym ma zostać zlokalizowana inwestycja nie znajduje się na żadnym z obszarów ujętych na ogłoszonej przez Ministra Środowiska liście obszarów sieci Natura 2000. Lokalizacja przedsięwzięcia względem projektowanych i wyznaczonych obszarów Natura 2000 przedstawia się następująco: [...] położony w odległości ok. 10 km w linii prostej na północ od planowanej inwestycji oraz [...] położony w odległości około l0 km w linii prostej na południe od planowanej inwestycji. Przy czym większość zidentyfikowanych czynników wynikających z eksploatacji proponowanego przedsięwzięcia ma znaczenie obojętne, nieznaczne w dłuższej perspektywie czasowej, w związku z czym brak jest podstaw do stwierdzenia negatywnego wpływu realizacji inwestycji na cele ochrony obszarów Natura 2000, w tym w szczególności na pogorszenie właściwego stanu ochrony siedlisk, jak również na znaczący wpływ na integralność oraz ich spójność. Z informacji zawartych w raporcie i jego uzupełnienia, przeprowadzonej oceny oddziaływania na środowisko oraz z powyższego zapisu wynika, że inwestycja nie będzie znacząco negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000, dlatego nie można w tym przypadku odmówić zgody na realizację przedsięwzięcia - art. 81 ust 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Dalej Wójt wyjaśnił, iż przedmiotowe przedsięwzięcie planuje się częściowo wykonać na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu [...] ustanowionego Rozporządzeniem Nr [...] Wojewody z dnia [...] lutego 2005r. w sprawie obszarów chronionego krajobrazu (Dz. Urz. Województwa z 2005r., Nr 9, poz. 172 ze zm.), w granicach którego obowiązuje szereg zakazów. W szczególności należy tutaj wyróżnić zakaz realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu art. 51 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska, który zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 7 ww. rozporządzenia (...) nie dotyczy przedsięwzięć służących: obsłudze ruchu komunikacyjnego, turystyce oraz przedsięwzięć bezpośrednio związanych z rolnictwem i przemysłem spożywczym. Ze względu iż ww. przedsięwzięcie obejmuje budowę biogazowni rolniczej, hodowlę zwierząt gospodarskich oraz produkcje peletu, zalicza się do przedsięwzięć bezpośrednio związanych z rolnictwem. Potwierdzenie to znajduje uzasadnienie w § 3 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 132, poz. 877 ze zm.). Dla terenu objętego wnioskiem nie ma uchwalonego planu zagospodarowania przestrzennego dlatego nie ma możliwości stwierdzenia zgodności inwestycji z planem zgodnie z art. 80 ust 2 ustawy o udostępnianiu informacji. Realizacja przedmiotowego przedsięwzięcia zostanie poprzedzona uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a następnie decyzji o pozwoleniu na budowę. Na podstawie weryfikacji informacji zawartych w raporcie oddziaływania na środowisko oraz w dostarczonych przez wnioskodawcę dodatkowych informacjach organ uznał, że są one wystarczające do pełnej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz wykazują, że przy zastosowaniu odpowiednich rozwiązań technicznych, technologicznych i organizacyjnych, nie wystąpi negatywne oddziaływanie na środowisko, a sama biogazownia nie spowoduje też przekroczenia standardów jakości środowiska w żadnym komponencie. Oddziaływanie biogazowni wykraczające poza tereny działek, na których będzie ona zrealizowana mieści się również w granicach przyjętych norm. Uciążliwości wynikające z fazy realizacji inwestycji będą polegały głównie na emisji zanieczyszczeń do powietrza i emisji hałasu pracujących maszyn i urządzeń sprzętu budowlanego, transportu dowożonego materiału. W tym okresie mogą powstać typowe odpady budowlane, których wytwórcą będzie wykonawca usług budowlanych. Uciążliwości te mają charakter czasowy i zostaną wyeliminowane po wykonaniu obiektów. Oddziaływanie to można określić jako nieznaczne, krótkotrwałe, lokalne i odwracalne, gdyż w pełni ustaną po zakończeniu prac budowlanych. Przedsięwzięcie: a) nie stanowi również zagrożenia dla obszarów górskich, wybrzeży, mających znaczenie historyczne, kulturowe i archeologiczne, przyległych do jezior uzdrowisk i obszarów ochrony uzdrowiskowej oraz lasów, b) nie będzie miało negatywnego wpływu na użytki rolne i leśne oraz nie wpłynie na pogorszenie warunków przyrodniczo-krajobrazowych tego terenu. Jeżeli chodzi o krajobraz organ uznał, że w wyniku wykonania prac budowlanych, powstania obiektów biogazowni, zmianie ulegnie pokrycie terenu objętego przedsięwzięciem, jednak nie można w tym przypadku mówić o pogorszeniu warunków krajobrazu gdyż wielkość inwestycji zajmuje mały obszar tego terenu. Wielkość inwestycji w porównaniu do obszaru ją otaczającego został przedstawiony na rys. nr 1 na str. 9 raportu o oddziaływaniu inwestycji na otoczenie. Po zakończeniu realizacji przedsięwzięcia teren zostanie uporządkowany i zagospodarowany, a w następstwie zrealizowania inwestycji zmianie ulegnie wygląd obszaru nią objętego. Projektowane przedsięwzięcie ma charakter rolniczy dlatego można przyjąć, że przedsięwzięcie powinno wpisać się w rolniczy krajobraz otoczenia. Biorąc pod uwagę lokalizację przedmiotowego przedsięwzięcia, aktualny stan środowiska na terenie gminy, rodzaj i wielkość emisji generowanych w związku z eksploatacją planowanego przedsięwzięcia nie przewiduje się wystąpienia efektu kumulacji oddziaływań na środowisko wynikającego z nakładania i sumowania się wielkości emisji zanieczyszczeń do środowiska powodowanych przez istniejące przedsięwzięcia oraz inwestycje projektowane. Emisja zanieczyszczeń do powietrza nastąpi z następujących źródeł: a) węzeł kogeneracyjny wytwarzający energię elektryczną i cieplną, węzeł będzie zasilany biogazem z biogazowni, spalanie biogazu będzie wiązało się z emisja do powietrza produktów tego spalania zawierających w swoim składzie dwutlenek azotu, tlenek węgla oraz dwutlenek siarki, b) fermentatory w których bezpośrednio zachodzi proces fermentacji metanowej i produkcji biogazu, wystąpi tutaj przenikanie pewnych niedużych ilości biogazu przez membranę służącą do magazynowania biogazu, co spowoduje emisję składników biogazu do atmosfery, w tym tlenku węgla i siarkowodoru, c) węzeł produkcji peletu poprzez załadunek rozdrobnionej biomasy z rozdrabniacza balotów oraz wytłaczanie peletu na matrycy granulującej co spowoduje emisję pyłu zawieszonego PM 10, d) system wentylacji budynków inwentarskich, któiy usuwa z nich powietrze zanieczyszczone amoniakiem i siarkowodorem, substancje gazowe uwalniają się głównie z odchodów zwierzęcych gromadzących się w kanałach gnojowicowych, emisję pyłu PM10 pominięto z uwagi na jej śladowy charakter, emisję metanu i podtlenku azotu pominięto z uwagi na to, ze obecność tych substancji gazowych nie jest normowana w powietrzu, e) pojazdy dostarczające surowce do procesu fermentacji i produkcji peletu oraz spycho- ładowarkę odpowiedzialną za załadunek biomasy do procesu fermentacji, przemieszczanie sedymentu stałego oraz transport kiszonki do budynków inwentarskich - pojazdy te będą odpowiedzialne za emisję produktów spalania oleju napędowego w ich silnikach, które zawierają w swoim składzie : pył zawieszony PM1O, tlenek węgla benzen, węglowodory alifatyczne, węglowodory aromatyczne oraz tlenki azotu i siarki. Pozostałe urządzenia przedsięwzięcia: zbiornik nawozu płynnego, rurociągi transportowe itp. nie będą źródłem emisji zanieczyszczeń do powietrza, w tym także odorów, co wynika z tego, że są one wykonane w sposób szczelny. Proces rozładunku gnojowicy z beczkowozów do zbiornika buforowego będzie prowadzony hermetycznie z wykorzystaniem wahadła gazowego, podobnie proces załadunku gnojowicy do zbiorników fermentacyjnych. Proces załadunku nawozu ciekłego do pojazdów odbierających nawóz nie powinien być znaczącym źródłem emisji substancji odorowych. Załadunek nawozu będzie prowadzony poprzez zbiornik odbiorczy, który będzie połączony z beczkowozem wahadłem gazowym. Źródłem emisji zapachów może być kiszonka roślinna z silosów magazynowych. Emisja ta będzie ograniczona poprzez przykrycie silosów przejezdnych kiszonki szczelną folią okresowo odchylaną na czas pobierania porcji kiszonki spycho-ładowarką. Proces suszenia sedymentu pofermentacyjnego także nie będzie źródłem emisji zanieczyszczeń do powietrza. W węźle tym będzie dochodziło jedynie do zrzutu pewnej ilości pary wodnej odparowywanej z suszonego sedymentu. Obliczenia dotyczące rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń w powietrzu wykonano zgodnie z metodyką zawartą w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010r w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. z 2010r. nr 16, poz. 87). Z weryfikacji wykonanych obliczeń rozprzestrzeniania w powietrzu substancji wprowadzanych do powietrza ze źródeł emisji zorganizowanej wynika, że przedsięwzięcie nie będzie wiązało się z ponadnormatywnym oddziaływaniem na powietrze atmosferyczne oraz, że nie będzie powodowało przekroczenia dopuszczalnych poziomów substancji w powietrzu i wartości odniesienia dla obu normatywnych czasów uśrednienia. Weryfikacja przedłożonych w raporcie obliczeń wskazuje, że dotrzymane będą standardy jakości powietrza określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 3 marca 2008r. w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. z 2008r. Nr 47, poz. 281), z w związku z tym spełnione są wymagania w zakresie ochrony powietrza określone w przepisach prawa. Eksploatacja planowanych budynków inwentarskich do hodowli bydła związana będzie z powstawaniem odorów, czyli emisją do atmosfery substancji zapachowo-czynnych, takich jak amoniak, siarkowodór. Substancje te powstają w wyniku prowadzenia działalności związanej z produkcją zwierzęcą i mogą stanowić uciążliwość dla okolicznych mieszkańców. Jednak z informacji przedstawionych w raporcie wynika, że próg wyczuwalności zapachowej amoniaku jest prawie dziesięciokrotnie wyższy niż godzinowa wartość odniesienia dla tej substancji. Oznacza to, że brak przekroczeń wartości odniesienia dla amoniaku będzie również świadczyć o tym, że substancja ta nie będzie powodować uciążliwości zapachowej. W przypadku siarkowodoru próg wyczuwalności zapachowej jest przeszło dwukrotnie wyższy od średniorocznej wartości odniesienia, natomiast niemal dwukrotnie niższy od godzinowej wartości odniesienia. Oznacza to, że aby nie występowały uciążliwości zapachowe godzinowe stężenie siarkowodoru w powietrzu nie powinno przekraczać 11,3qg/m3. Z analizy przeprowadzonej wynika, że w przypadku siarkowodoru maksymalne (godzinowe) obserwowane stężenie emisji tego zanieczyszczenia indukowane przez analizowane przedsięwzięcie wynosi 4,558 qg/m3, czyli jest ponad dwukrotnie niższe od progu wyczuwalności zapachowej dla tej substancji, co znaczy, że analizowany zakład nie będzie powodował uciążliwości zapachowych. Funkcjonowanie projektowanego przedsięwzięcia nie będzie miało wpływu na okoliczną roślinność, gdyż poziomy substancji emitowanych do powietrza nie będą przekraczały dopuszczalnych norm, w tym również dopuszczalnych norm ze względu na ochronę roślin. Źródłem emisji hałasu na terenie planowanego przedsięwzięcia będą: a) obiekty i osprzęt biogazowni - napędy urządzeń mechanicznych (24h/dobę), b) wyposażenie techniczne znajdujące się wewnątrz budynku kogeneracyjnego - pięć modułów kogeneracyjnych wraz z osprzętem (24h/dobę), c) wyposażenie techniczne znajdujące się wewnątrz budynku suszarni sedymentu i węzła produkcji peletu energetycznego - napędy mechaniczne taśmociągów i przenośników, wentylatory odciągów miejscowych (24h/dobę), d) osprzęt, wyposażenie techniczne oraz zwierzęta w budynkach inwentarskich (24h/dobę), e) wyloty spalin odprowadzanych z modułów kogeneracyjnych (24h/dobę), f) zewnętrzne urządzenia chłodnicze - są to urządzenia -wykorzystywane do chłodzenia silników gazowych zainstalowanych w budynku kogeneracyjnym (24h/dobę), g) zewnętrzne urządzenia wentylacyjne budynków inwentarskich - wentylatory dachowe zainstalowane na dachach tych budynków (24h/dobę), h) pojazdy samochodowe poruszające się po terenie przedsięwzięcia - dostawa kiszonki i słomy, odbiór nawozu płynnego i peletu energetycznego, dostawa i odbiór zwierząt, spycharko-ładowarka do załadunku biomasy itp. (do 16h/dobę). Natomiast nie będą istotnym źródłem hałasu pompy odpowiedzialne za transport masy fermentacyjnej pomiędzy poszczególnymi urządzeniami biogazowni. Będą one bowiem umieszczone pomiędzy zbiornikami w szachtach instalacyjnych zlokalizowanych pomiędzy fermentatorami i defermentatorem. Będą to obiekty podziemne lub naziemne przylegające z dwóch tron do reaktorów fermentacyjnych. Średni poziom mocy akustycznej pomp ślimakowych do transportu gęstych cieczy kształtuje się na poziomie nie przekraczającym 75dB, co znaczy, ze ich praca nie będzie miała znaczenia w oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko akustyczne. Weryfikacja obliczeń przeprowadzonych dla przedmiotowego przedsięwzięcia wykazała, że eksploatacja inwestycji, przy spełnieniu założeń organizacyjnych, technicznych i technologicznych przedstawionych w raporcie, nie będzie powodowała w porze dziennej i nocnej przekroczeń dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz.U. z 2007r. nr 120, poz. 826). Identyfikacja terenu podległych ochronie akustycznej, znaczących źródeł hałasu i obliczenia propagacji hałasu wykazała w sposób jednoznaczny, że planowane przedsięwzięcie nie będzie powodowało ponadnormatywnego oddziaływania na klimat akustyczny w swoim otoczeniu. Jednocześnie dla terenów położonych w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji nie określono standardów akustycznych. Organ stwierdził również, że projektowane przedsięwzięcie nie będzie stanowiło szczególnego zagrożenia dla środowiska gruntowego i wód gruntowych, co wynika z faktu, że: a) powierzchnie placów manewrowych oraz dróg będą utwardzone i szczelne oraz wyprofilowane w taki sposób aby zbierać i kierować wodę deszczowa do zbiornika buforowego w celu jej wykorzystania w procesie technologicznym, zakłada się możliwość odprowadzenia wód oczyszczonych z terenów utwardzonych do środowiska (np. do gruntu) wody z powierzchni dachów będą zagospodarowane w taki sam sposób, b) rurociągi technologiczne do transportu substratów do fermentacji metanowej oraz płynnych produktów będą zagłębione w gruncie i zostaną wykonane w sposób szczelny, c) zbiorniki buforowe na gnojowicę zostaną wykonane z metalu lub betonu uszczelnionego masą odporną na agresywne działanie gnojowicy, d) ścieki bytowe zostaną odprowadzane systemem kanalizacji do bezodpływowego zbiornika, który będzie okresowo opróżniany przez wozy asanizacyjne, e) silosy przejazdowe na kiszonkę będą zbiornikami naziemnymi, wykonanymi w taki sposób, żeby uniemożliwić przedostawanie się soków wydzielających się z kiszonki do gruntu, w zależności od badań geologicznych zagłębienie fundamentu nie powinno przekraczać 1,3m, składają się one z fundamentu wykonanego z betonu zabezpieczonego folią oraz ścian silosu, przewiduje się podłączenie silosów przejezdnych systemem rurociągów do biogazowni aby móc wykorzystywać powstałe soki w procesach fermentacji, f) budynki inwentarskie zostaną wyposażone w podłogi rusztowe oraz szczelne kanały gnojowicowe połączone szczelnymi rurociągami ze zbiornikami na gnojowicę, które zostaną z kolei połączone szczelnymi rurociągami ze zbiornikami buforowymi przy obiektach biogazowni, g) w budynku kogeneracyjnym, suszarni i produkcji peletu planuje się wykonanie podłóg w sposób szczelny (beton, uszczelnienie, wykończenie warstwą łatwospłukiwalną) dzięki czemu nie będzie możliwości przedostawania się olejów do środowiska gruntowo- wodnego, h) obiekty technologiczne biogazowni takie jak fermentatory, zbiorniki nawozu płynnego będą posadowione na gruncie i będą szczelne. Eksploatacja przedsięwzięcia wiązać będzie się z powstawaniem odpadów we wszystkich częściach funkcjonalnych przedsięwzięcia: a) zużyte worki z odpylaczy filtracyjnych, zużyte opakowania z tworzyw sztucznych i drewna, zużyte ubrania robocze i czyściwa powstające w czasie zwykłych, codziennych czynności oraz w czasie przeglądów, konserwacji itp, zużyte świetlówki - w części technologicznej przedsięwzięcia, b) odchody zwierzęce (gnojowica) wykorzystywane jako substrat do fermentacji w biogazowni, zwierzęta padłe i ubite z konieczności, zużyte ubrania i czyściwa powstające w czasie zwykłych, codziennych czynności oraz w czasie przeglądów, konserwacji itp, zużyte świetlówki, odpady z codziennych czynności itp. - w części inwentarskiej przedsięwzięcia, c) zużyte świetlówki, zmieszane odpady podobne do komunalnych zawierających resztki organiczne, papier, szkło, tworzywo sztuczne - w części socjalno-bytowej. Wszelkie odpady związane z funkcjonowaniem biogazowni jako całości inwestycji powstające w czasie przeglądów i napraw urządzeń prowadzonych przez wyspecjalizowane firmy zewnętrzne, będą zagospodarowane przez te firmy. W związku z tym nie będą one wchodziły w bilans odpadów powstających na terenie przedsięwzięcia. Na terenie biogazowni będzie dochodziło także do powstawania ciekłych pozostałości po procesie fermentacji - ciekłego nawozu, inwestor dopełni wszelkich formalności, uzyska stosowne pozwolenia i opinie umożliwiające zgodne z prawem wprowadzanie nawozu płynnego powstającego w projektowanej biogazowni do obrotu rolniczego. W trakcie funkcjonowania biogazowni przewiduje się powstanie następujących grup odpadów: a) odchody zwierzęce - 5000Mg/rok, b) zwierzęta padłe i ubite z konieczności - 5,0Mg/rok" które będą przechowywane w specjalnie do tego celu przeznaczonym pomieszczeniu, a następnie będą odbierane przez specjalistyczny zakład do utylizacji, c) opakowania z tworzyw sztucznych - 10,0 Mg/rok, d) sorbenty, materiały filtracyjne, tkaniny do wycierania i ubrania ochronne - 4,0 Mg/rok, e) opakowania z drewna - 10 Mg/rok, f) zużyte świetlówki - 500szt/rok, g) ciecze z beztlenowego rozkładu odpadów roślinnych i zwierzęcych - 26.550m3/rok, h) zmieszane odpady podobne do komunalnych - 20 Mg/rok. Podkreślił, iż w ramach prowadzonej oceny oddziaływania na środowisko dokonano oceny, analizy wpływu przedsięwzięcia na: a) środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, b) dobra materialne, c) zabytki, Przeanalizowano możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszenia negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz wymagany zakres monitoringu. Jak wskazano w raporcie oddziaływanie analizowanej inwestycji na poszczególne elementy (komponenty) środowiska nie będzie miało charakteru ponadnormatywnego. Oznacza to, że wzajemne oddziaływanie między tymi elementami również będzie miało charakter ograniczony. Po rozpatrzeniu obliczeń promienia zasięgu leja depresji, w ramach realizacji planowanej inwestycji dopuszczono budowę własnego ujęcia wód podziemnych o wydajności ok. 5m3/h. Zasięg leja depresji, przy tak niewielkim poborze nie będzie wykraczał poza granice terenu objętego wnioskiem. Ponadto istniejące ujęcia wód podziemnych znajdują się w odległości ok. 1,3-1,5 km od przewidywanego miejsca lokalizacji ujęcia. W związku z powyższym wykluczono możliwość wpływu planowanego ujęcia wód podziemnych na ujęcia istniejące. Natomiast obiekty technologiczne projektowanej biogazowni nie będą wymagały zasilania w wodę. Nie jest ona bowiem potrzebna do celów technologicznych ani sanitarnych. Nie będzie tu też dochodziło do powstawania ścieków przemysłowych. Będą powstawać odcieki z silosów przejezdnych do magazynowania kiszonki (kukurydzy, traw, roślin energetycznych). Silosy będą jednak wyposażone w system przyjmowania tych odcieków i kierowania ich do procesu fermentacji. Z kolei budynki inwestorskie będą zasilane w wodę z gminnej sieci wodociągowej lub z własnego ujęcia wody (studnia głębinowa). Woda ta będzie wykorzystywana głównie do pojenia bydła. Ewentualne wycieki będą trafiały wspólnie z odchodami do kanałów gnojowicowych i będą wspólnie z gnojowicą trafiały do zbiornika na gnojowicę i dalej do procesu fermentacji. Obsługę techniczną przedsięwzięcia będą prowadzili zatrudnieni pracownicy. Dla ich potrzeb w budynku kogeneracyjnym zostanie zorganizowane zaplecze socjalne zasilane w wodę z gminnej sieci wodociągowej lub z własnego ujęcia wody (studnia głębinowa). Powstałe na terenie przedsięwzięcia wody opadowe i roztopowe będą odprowadzane do zbiornika buforowego substratów ciekłych i będą wykorzystywane jako ciekły, rozcieńczający substrat w procesie fermentacji metanowej. Wody opadowe spłukujące powierzchnię membran znajdujących się w komorach fermentacyjnych i pofermentacyjnych będą spływały na teren przylegający do tych komór. W trakcie opadów deszczu będzie wstrzymany transport gnojowicy ze zbiorników gnojowicowych znajdujących się przy budynkach inwentarskich, co związane jest z uniknięciem sytuacji, w której wody opadowe odprowadzane do zbiornika buforowego mieszałyby się z gnojowicą, grożąc przepełnieniem zbiornika i wylaniem się odchodów wymieszanych z wodami opadowymi do gruntu. Zastosowany sposób rozwiązania gospodarki wodno-ściekowej zapewni ochronę wód powierzchniowych i podziemnych przy spełnieniu określonych w sentencji warunków. Teren działek, na których ma zostać zrealizowana inwestycja znajduje się na terenie regionu wodnego [...], który leży w dorzeczu [...]. Zgodnie z "Planem gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...]" cele środowiskowe dla wód dorzecza opierają się na wartościach granicznych poszczególnych wskaźników fizykochemicznych, biologicznych i hydromorfologicznych określających stan ekologiczny wód. W przypadku wód znajdujących się w dobrym stanie ekologicznym, celem środowiskowym jest utrzymanie tego stanu. W decyzji określono warunki konieczne do wykonania w zakresie prowadzenia gospodarki wodno-ściekowej na terenie planowanej inwestycji, przy których spełnieniu analizowana biogazownia rolnicza z separatorem, suszarnią sedymentu, linią do produkcji peletu oraz zespołem budynków inwentarskich nie spowoduje nieosiągnięcia celów środowiskowych. Ponadto w trakcie analizy rozwiązań technologicznych zidentyfikowano najważniejsze problemy mogące wystąpić w związku z planowanym przedsięwzięciem, z których wynika, że inwestycja może oddziaływać na powietrze, glebę i wody podziemne. Organ stwierdził, że przedłożony przez inwestora raport wraz z późniejszymi uzgodnieniami spełnia wymogi formalne wynikające z art. 66 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji. W raporcie oraz jego uzupełnieniach przeprowadzono analizy, określono oddziaływanie i potencjalne zagrożenia środowiska związane z realizacją i eksploatacją przedsięwzięcia. W związku z zarzutami jakie pojawiły się na etapie postępowania, które zostało zakończone wydaniem decyzji uchylonej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze organ wydający niniejsza decyzję umieszczał na stronach internetowych wszystkie dokumenty, które mogły mieć znaczenie dla sprawy, a z którymi chcieliby zapoznać się mieszkańcy Gminy. Jest to oznaką tego, że organ na etapie prowadzonego postępowania chciał zapoznać wszystkich mieszkańców gminy z materiałami jakie zostały zebrane, co świadczy o jawności postępowania. Jednocześnie organ wyjaśnił, iż przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. nie wymagają, aby podać do publicznej wiadomości całość korespondencji jaka prowadzona jest w toku postępowania. Jednakże w niniejszej sprawie organ nie stwarzał przeszkód w żądaniu stron i umieszczał korespondencję mającą znaczenie dla sprawy na swoich stronach internetowych. Organ zobowiązany jest do powiadomienia stron i społeczeństwa w formie obwieszczenia, że np. prowadzone jest postępowanie w ramach którego można zapoznać się z dokumentacją sprawy, która znajduje się w danym urzędzie. Taka sama procedura obowiązuje przed wydaniem decyzji. W toku postępowania – jak podkreślił - zapoznał się ze wskazanym przez strony dokumentem: "Przewodnik dla inwestorów zainteresowanych budową biogazowni rolniczych", jednakże uznał, iż nie jest on aktem prawa lecz przewodnikiem skierowanym do potencjalnych inwestorów. Aktem prawnym, który reguluje tą kwestię jest rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie, a zgodnie z którym inwestor zachował wszystkie warunki techniczne. Dlatego na etapie opracowania projektu budowlanego i w dalszej części uzyskiwania przez inwestora pozwoleń budowlanych będzie on musiał spełnić wymagania określone w rozporządzeniu jw. Podkreślił również, że inwestor zadeklarował wykonanie zalecanego w/w dokumentem nasadzenia drzew w części działki graniczącej z działką zabudowaną wraz z sadem, która położona jest na północ od inwestycji, co świadczy o tym, iż zależy mu na tym, aby ewentualne oddziaływanie biogazowni na otoczenie, które może wystąpić w czasie pracy biogazowni nie wpłynęło negatywnie na otoczenie. Wójt Gminy, odnosząc się do braku kumulatywnej oceny oddziaływania projektowanego przedsięwzięcia, jak również przebudowy drogi dojazdowej do biogazowi wyjaśni, iż inwestycja polegająca na poprawie stanu nawierzchni drogi gruntowej, poprzez nawiezienie kruszywa nie stanowi przedsięwzięcia o którym mowa w § 2 i 3, a także § 4 rozporządzenia. Stosownie do przepisu art. 71 ust 2 pkt 2 ustawy o udostępnianiu informacji w takim przypadku nie jest wymagane uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Podkreślił również, że wnioskodawca odniósł się do ewentualnego oddziaływania ruchu pojazdów na OChK [...], z czego wynika, że ruch pojazdów nie będzie szczególnie uciążliwy dla środowiska przyrodniczego. Zdaniem organu zebrane dowody świadczą o tym, że praca biogazowni przy zachowaniu wszelkich norm i standardów nie jest uciążliwa dla otoczenia, w tym nie stanowi zagrożenia dla środowiska naturalnego. W raporcie wykazano, że planowana inwestycja zrealizowana zostanie przy spełnieniu szeregu warunków określonych w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 luty 2010r. (Dz, U. z 2012r. Nr 56, poz, 344). Dzięki zachowaniu tych warunków praca biogazowni nie będzie stanowiła uciążliwości dla otoczenia. Także weryfikacja informacji zawartych w raporcie oraz analiza wyjaśnień inwestora oraz informacji uzyskanych w trakcie rozprawy z udziałem społeczeństwa wykazała, że planowana inwestycja nie będzie miała znaczącego negatywnego wpływu na zdrowie i warunki życia ludzi oraz zabytki, gdyż najbliższy budynek zabytkowy znajduje się w odległości około 1km od planowanej inwestycji i jest to Kościół. W odniesieniu do wpływu inwestycji na dobra materialne organ stanął na stanowisku, że inwestycja ta nie wpłynie niekorzystnie na ten element. Analiza możliwości oddziaływania inwestycji na otoczenie pozwala założyć, że oddziaływania biogazowni na dobra materialne nie powinno wpływać w sposób negatywny, gdyż oddziaływanie biogazowni poza działkami na których ma być ona wybudowana mieści się w odpowiednich normach. W toku toczącego się postępowania strony twierdziły, że budowa biogazowni może wpłynąć na obniżenie wartości ich nieruchomości (ich dobra). Organ uważa, że postępowanie środowiskowe nie dotyczy spraw majątkowych. Analiza pism zawierających uwagi, zarzuty wykazała również, że autorzy tych pism nie posiadają wyspecjalizowanej wiedzy dotyczącej materii, w których zadawano pytania dotyczące np. złych danych (wyliczeń) dotyczących hałasu, zanieczyszczeń do powietrza itp. Dlatego organ po weryfikacji danych zawartych w raporcie i jego uzupełnieniu uznał, że dane przedstawione w raporcie, którego autorem jest m.in. mgr inż. D.K., biegły w zakresie sporządzania ocen oddziaływania na środowisko, są danymi (informacjami) wiarygodnymi i wystarczającymi do określenia warunków środowiskowych dla realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia. Ważnym elementem w przedmiotowej sprawie było postępowanie z udziałem społeczeństwa, które ma zapoznać lokalną społeczność z problematyką sprawy oraz umożliwić wniesienie swoich uwag, wątpliwości, itp. do toczącego się postępowania. Organ wykonując ten obowiązek zorganizował spotkania z mieszkańcami w tym wyjazd do biogazowni w [...]. W trakcie tych spotkań padło wiele pytań, na które udzielono odpowiedzi. Podkreślił także, że właściciele działek letniskowych położonych nad Zalewem [...] oraz właściciele zabudowań zagrodowych tj. działki przylegającej do terenu planowanej inwestycji są pełni obaw dla powstania i funkcjonowania biogazowni w [...], jednak zgromadzone dokumenty oraz wyjazd do biogazowni w [...] pozwalają stwierdzić, że planowana biogazownia nie będzie uciążliwa dla otoczenia. W toczącym się postępowaniu odnośnie budowy biogazownii nie wpłynęły sprzeciwy mieszkańców [...]. W wyniku przeprowadzonego postępowania i analizy zgromadzonego w jego toku materiału dowodowego organ uznał, iż obawy związane z wystąpieniem przykrego zapachu biogazowni i zespołu budynków inwentarskich są nie uzasadnione. Gnojowica powstająca w hodowli bydła, która w przeciętnych tego typu hodowlach magazynowana jest i transportowana w postaci nieprzerobionej, przez co jest źródłem emisji przykrych zapachów, będzie odbierana w badanym przypadku z budynków inwentarskich i magazynowana w sposób szczelny. Oddziaływanie inwestycji wykraczające poza granice działek, na których będzie wybudowana mieści się w normach, co znajduje potwierdzenie w obliczeniach stanowiących zawartość raportu opracowanego dla przedmiotowej inwestycji. Zastosowane nowoczesne technologie dają gwarancje, że funkcjonowanie biogazowni nie będzie znacząco uciążliwe dla otoczenia. Występujące przykre zapachy będą w pewnym stopniu oddziaływać na tereny przyległe do biogazowni jednak na podstawie przedstawionych wyliczeń można przypuszczać że wyczuwalność ta będzie mała. Jednocześnie organ podkreślił, iż nad prawidłowym działaniem biogazowni kontrole sprawują odpowiednie służby sanitarne i ochrony środowiska, które w przypadku przekroczenia określonych norm wezwą prowadzącego biogazownie do przywrócenia standardów pod groźbą jej zamknięcia. Stan taki sprawia, że funkcjonowanie biogazowni w [...] będzie odbywać się pod ścisłym nadzorem odpowiednich służb, które sprawować będą kontrolę nad prawidłowym funkcjonowaniem biogazowni w sposób bezpieczny dla środowiska i nieuciążliwy dla otoczenia. Podkreślił również, że budowla biogazowni będzie odpowiadała krajowym programom w zakresie produkcji biogazu oraz pokrywa się z zapisem Aktualizacji Programu Ochrony Środowiska dla Gminy na lata 2012-2015 z perspektywą do roku 2019. Analizowane przedsięwzięcie ma charakter kompleksowy i jest przedsięwzięciem innowacyjnym oraz proekologicznym, ponieważ zakłada produkcję paliwa w postaci biogazu i peletu energetycznego. Urządzenia i sprzęt technologiczny zastosowane w biogazowni pochodzić będą od sprawdzonych i czołowych dostawców, dzięki temu można stwierdzić, że planowane rozwiązania technologiczne będą odznaczały się wysoką jakością i poziomem zabezpieczeń w tym zabezpieczeń środowiska. W związku z tym nie rozpatrywano alternatywnych rozwiązań technologicznych i sprzętowych projektowanego przedsięwzięcia. Teren na którym ma powstać inwestycja jest jedynym dostępnym dla inwestora. Odwołanie od powyższej decyzji złożyło Stowarzyszenie [...] oraz J.S., podnosząc w istocie analogiczne zarzuty, które sprowadzają się do wskazania, iż Wójt nie spełnił wymogów formalnych ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko - nie dając czasu wymaganego ustawą na zapoznanie się z dokumentacją, decyzja nie odpowiada dyspozycji art. 10 ust. 2a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 nr 80 poz. 717 z późniejszymi zmianami), zgodnie z którym "dla urządzeń wytwarzających energię z odnawialnych źródeł energii o mocy przekraczających 100 kW, a także ich stref ochronnych związanych z ograniczeniami w zabudowie oraz zagospodarowaniu i użytkowaniu terenu: w studium ustala się ich rozmieszczenie". Wskazano w tym zakresie, iż od dnia [...] marca 2013 r. obowiązuje zmienione Studium dla Gminy, w którym nie ujęto lokalizacji odnawialnych źródeł energii. Zgodnie z ustawą przed wydaniem decyzji środowiskowej Wójt powinien przeprowadzić aktualizację studium, w której to ujęto by tereny pod lokalizację odnawialnych źródeł energii. Ponadto strony zarzuciły szereg błędów dokumentacji raportu inwestora, wykazanych na rozprawie administracyjnej w dniu 10 lipca 2013 r. oraz zgłoszonych wnioskach, w tym nieprawidłowości i sprzeczności zawarte w raporcie, a także błędy i nieprawidłowości w zakresie poczynionych obliczeń, które nie uwzględniają wszystkich koniecznych elementów, oraz błędy zawarte w zaskarżonej decyzji, w tym nie wyjaśnienie podniesionych przez strony wątpliwości w zakresie m. in. kapitału inwestora, aktualnej działalności gospodarczej akcjonariuszy spółki, czy przedsięwzięcie może spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...], analizy kumulowania się oddziaływań biogazowni, zabudowy działki [...], ruchem na drodze dojazdowej do biogazowni i wzmożonym ruchem w związku z eksploatacją biogazowni na drodze [...] (dot. Oddziaływania na zabudowę znajdującą się pomiędzy drogą [...] a biogazownią), wpływu inwestycji na wody gruntowe, roślinność, powierzchnię ziemi, krajobraz, ludzi i ich dobra materialne, zapisu dotyczącego mocy biogazowi o wartości 1900 kW netto, wysokości emisji zanieszczyszczeń, w tym spalin, etc. Zaznaczono, iż pomimo ponad rok trwającego postępowania inwestor nie jest w stanie określić jak duża będzie hodowla bydła, jaki będzie skład masy do fermentacji: gnojowica świńska, bydlęca a może inna, skąd będzie dowożona, gdzie będzie rozprowadzana masa pofermentacyjna, jaka będzie moc biogazowni. Dodatkowo ignoruje się konieczność przestrzegania dawek nawożenia wyliczając powierzchnię pod rozprowadzanie pofermentu przyjmując maksymalne wielkości dawek nawożenia (a nie znając miejsca rozprowadzania pofermentu). Ponadto w odpowiedzi na wniosek o określenie wielkości dodatkowych emisji gazów i odorów ze źródeł nie ujętych w raporcie wskazano jedynie, że urządzenia te (cytat) nie będą źródłem znaczącej emisji zanieczyszczeń gazowych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze SKO decyzją z dnia [...] lutego 2014 r. [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy wskazał na treść przepisów art. 73 ust. 1, art. 74 ust. 1, art. 64, art. 63 ust. 1, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 77 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 79 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji. Wskazał, że przedmiotem inwestycji w niniejszej sprawie jest budowa biogazowni rolniczej o mocy do 1900 kW wraz z separatorem, instalacją suszarni do sedymentu pofermentacyjnego o mocy 1500 kW, linią do produkcji peletu oraz zespołem budynków inwentarskich na działkach nr [...]. Wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach został złożony przez inwestora w dniu 11 maja 2012r. Do wniosku został dołączony raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, a także kopie map ewidencyjnych z zaznaczonym przebiegiem granic terenu, którego wniosek dotyczy oraz terenu obejmującego obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie. Wniosek zawierał ponadto wypis z rejestru gruntu i skrócony wypis ze skorowidza działek. W ocenie Kolegium zostały tym samym spełnione wymogi określone w art. 74 ust. 1 i 2 ustawy o udostępnianiu informacji. Organ I instancji pismem z dnia [...] maca 2013r. zawiadomił strony postępowania o wszczęciu postępowania administracyjnego na wniosek z dnia [...] maja 2012r. inwestora S Sp. z o.o. S.K.A. Kolegium wskazało, iż zgodnie z art. 71 ust. 2 pkt 1 ustawy o udostępnianiu informacji uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. W niniejszej sprawie planowane przedsięwzięcie zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 51 i § 3 ust. 1 pkt 45 oraz § 3 ust. 1 pkt 80 rozporządzenia, jest przedsięwzięciem mogącym zawsze znacząco oddziaływać na środowisko i w związku z tym zgodnie z postanowieniami art. 59 ust. 1 pkt 1 ustawy o udostępnianiu informacji wymagane było przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Jak już wcześniej zaznaczono zgodnie z art. 77 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o udostępnianiu informacji jeżeli jest przeprowadzana ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do wydania tej decyzji uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska i, w przypadku gdy przedsięwzięcie jest realizowane na obszarze morskim, z dyrektorem urzędu morskiego oraz zasięga opinii organu, o którym mowa w art. 78 ustawy o udostępnianiu informacji, w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1-3 i 10-19 ustawy o udostępnianiu informacji. Organ I instancji wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska o uzgodnienie warunków realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia oraz do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego o wydanie opinii dotyczącej realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia. W ocenie tut. Kolegium zostały zatem spełnione wymagania w powyższym zakresie o czym świadczy znajdujące się w aktach sprawy postanowienie RDOŚ z dnia [...] czerwca 2012r. znak [...] i postanowienie z dnia [...] czerwca 2013r. znak [...] oraz opinia sanitarna PPIS z dnia [...] czerwca 2012r. znak [...] oraz [...] z dnia [...] maja 2013r. Przechodząc do dalszych rozważań organ odwoławczy podkreślił, że w art. 79 ustawodawca uregulował kwestie związane z udziałem społeczeństwa w postępowaniach, w których wydaje się decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach. W niniejszej sprawie organ I instancji zgodnie z art. 79 ust. 1 w związku z art. 33 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji zapewnił możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu poprzez podanie do publicznej wiadomości informacji o: 1) przystąpieniu do przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko; 2) wszczęciu postępowania; 3) przedmiocie decyzji, która ma być wydana w sprawie; 4) organie właściwym do wydania decyzji oraz organach właściwych do wydania opinii i dokonania uzgodnień; 5) możliwościach zapoznania się z niezbędną dokumentacją sprawy oraz o miejscu, w którym jest ona wyłożona do wglądu; 6) możliwości składania uwag i wniosków; 7) sposobie i miejscu składania uwag i wniosków, wskazując jednocześnie 21-dniowy termin ich składania; 8) organie właściwym do rozpatrzenia uwag i wniosków; 9) terminie i miejscu rozprawy administracyjnej otwartej dla społeczeństwa, o której mowa w art. 36, jeżeli ma być ona przeprowadzona; 10) postępowaniu w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli jest prowadzone. Biorąc powyższe pod uwagę organ I instancji w dniu [...] czerwca 2013r, w formie obwieszczenia poinformował o rozpoczęciu procedury udziału społeczeństwa w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w ramach którego przeprowadzono ocenę oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Powyższe obwieszczenie zostało umieszczone na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy, stronie internetowej, biuletynie informacji publicznej, a także przesłane stronom postępowania. Organ I instancji wskazał w obwieszczeniu m.in. termin do składania uwag i wniosków w niniejszej sprawie w terminie 21 dni od dnia doręczenia stronom, wywieszenia niniejszego obwieszczenia. Dodatkowo powyższe obwieszczenie zostało przesłane pismem do Sołtysów celem wywieszenia na tablicy ogłoszeń w danym sołectwie. W aktach sporawy znajduje się również potwierdzenie wywieszenia na tablicy ogłoszeń we wsi [...] powyższego obwieszczenia i tym samym tut. Kolegium uznało, że została podana do publicznej wiadomości informacja, o której mowa w art. 33 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji w sposób wskazany w art. 3 ust. 1 pkt 11 ustawy o udostępnianiu informacji. Ustawodawca w art. 29 ustawy o udostępnianiu informacji wskazuje, że każdy ma prawo składania uwag i wniosków w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa. Stosownie natomiast do art. 30 ustawy o udostępnianiu informacji organy administracji właściwe do wydania decyzji lub opracowania projektów dokumentów, w przypadku których przepisy niniejszej ustawy lub innych ustaw wymagają zapewnienia możliwości udziału społeczeństwa, zapewniają możliwość udziału społeczeństwa odpowiednio przed wydaniem tych decyzji lub ich zmianą oraz przed przyjęciem tych dokumentów lub ich zmianą. Organ wskazał, że nie bez znaczenia jest także, że ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko zawiera szereg szczególnych uregulowań prawnych dotyczących postępowania, których celem jest zapewnienie ochrony środowiska - w tym unormowania dotyczące udziału społeczeństwa w tym postępowaniu. Szczególne uregulowania procesowe, odrębne od przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego, wprowadzone zostały w związku ze specyfiką przedmiotu ochrony jakim jest środowisko i w określonym celu. Dlatego ważne jest aby w trakcie prowadzenia postępowania w niniejszej sprawie dochowane zostały wszystkie procedury wskazane w powyższych przepisach, bowiem tylko postępowanie prowadzone zgodnie ze wszystkim przepisami ustawy daje gwarancje zachowania udziału społeczeństwa w ochronie środowiska. W tym stanie rzeczy, zdaniem Kolegium racjonalny termin na zapoznawanie się z niezbędną dokumentacją winien trwać do końca okresu przewidzianego na składanie wniosków i uwag, tym samym obwieszczenia w tym przedmiocie, również winny być wywieszone przez ten okres. Sposób podawania powyższej informacji do publicznej wiadomości określa z kolei art. 3 ust. 1 pkt 11 ustawy o udostępnianiu informacji, który wskazuje, że przez podanie informacji do publicznej wiadomości rozumie się: a) udostępnienie informacji na stronie Biuletynu Informacji Publicznej, organu właściwego w sprawie, b) ogłoszenie informacji, w sposób zwyczajowo przyjęty, w siedzibie organu właściwego w sprawie, c) ogłoszenie informacji przez obwieszczenie w sposób zwyczajowo przyjęty w miejscu planowanego przedsięwzięcia, a w przypadku projektu dokumentu wymagającego udziału społeczeństwa - w prasie o odpowiednim do rodzaju dokumentu zasięgu, d) w przypadku gdy siedziba organu właściwego w sprawie mieści się na terenie innej gminy niż gmina właściwa miejscowo ze względu na przedmiot postępowania - także przez ogłoszenie w prasie lub w sposób zwyczajowo przyjęty w miejscowości lub miejscowościach właściwych ze względu na przedmiot postępowania. W kontekście powyższego organ odwoławczy stwierdził, że zarzut, iż w toku postępowania doszło do naruszenia 21 dniowego terminu do składania uwag i wniosków w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie biogazowni rolniczej o mocy do 1900 kW wraz z separatorem, instalacją suszarni do sedymentu pofermentacyjnego o mocy 1500 kW, linią do produkcji peletu oraz zespołem budynków inwentarskich na działkach nr [...], jest niezasadny. Podkreślił, że z akt sprawy wynika, iż obwieszczenie zostało doręczone J.S. w dniu 24 czerwca 2013r., jak również zostało doręczone I.S. w dniu 24 czerwca 2013r., zatem do dnia 15 lipca 2013r. J. i I.S. mieli termin do składania uwag i wniosków w sprawie. Z kolei Stowarzyszeniu [...] doręczono powyższe obwieszczenie w dniu 27.06.2013r. I termin do składania uwag i wniosków w sprawie upłynął 18 lipca 2013r. W aktach sporawy znajduje się również potwierdzenie wywieszenia na tablicy ogłoszeń we wsi [...] powyższego obwieszczenia. Co prawda w dniu 15 lipca 2013r. Sołtys wsi [...] zdjął z tablicy ogłoszeń powyższe obwieszczenie wywieszone 24 czerwca 2013r. Kolegium uznało, iż ustawa z dnia 3 października 2008 r. nie zawiera normy prawnej, która wskazywałaby, iż naruszenie zasad dotyczących udziału społeczeństwa w postępowaniu winno skutkować bezwzględną eliminacją z obrotu prawnego wydanych rozstrzygnięć. Oznacza to, iż ewentualne naruszenie zasad postępowania musi podlegać ocenie, pod kątem ustalenia, czy owe naruszenia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przedmiotowej sprawie jednodniowe uchybienie terminowi, o którym mowa w art. 33 ust. 1 pkt 7 ustawy o udostępnianiu informacji nie jest istotne, ponieważ postępowanie toczyło się z czynnym udziałem społeczeństwa. Zarówno ilość składanych wniosków i sprzeciwów, jak i fakt przeprowadzenia rozprawy administracyjnej, o której mieszkańcy zostali zawiadomieni, wskazuje, iż mieszkańcom zapewniono czynny udział w postępowaniu oraz informowano ich o podejmowanych działaniach. W konsekwencji uznało, że rozpoznawanej sprawie nie doszło do niezgodnego z prawem skrócenia tego terminu. Kolegium wskazało również, że organ I instancji wyznaczył na dzień 10 lipca 2013r. w rozprawę administracyjną informując o tym strony postępowania, a także w drodze obwieszczenia powiadomił o terminie rozprawy administracyjnej przed wydaniem decyzji dla planowanego przedsięwzięcia. Obwieszczenie w powyższym zakresie zostało przekazane również Sołtysom [...] celem umieszczenia na tablicy ogłoszeń. W aktach sprawy Kolegium znajduje się również informacja o podaniu powyższej informacji do publicznej wiadomości. Zdaniem Kolegium działanie organu I instancji jest właściwe, ponieważ zgodnie z art. 35 ustawy o udostępnianiu informacji uwagi lub wnioski złożone po upływie terminu, o którym mowa w art. 33 ust. 1 pkt 7, pozostawia się bez rozpatrzenia. Wyjaśniło, że termin 21-dniowy jest terminem prawa materialnego i ma charakter prekluzyjny. Wynika to z określonego skutku wskazanego w art. 35 ustawy o udostępnianiu informacji tj. pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Jest to skutek materialnoprawny. Ponadto za takim charakterem tego terminu przemawia również to, że w ten sposób społeczeństwo zostaje pozbawione możliwości złożenia uwag i wniosków, gdyż nie można już uzupełnić tej czynności. Następuje więc ograniczenie, a nawet pozbawienie społeczeństwa prawa do składania uwag i wniosków. Wnioski złożone po tym terminie mogą być przez organ uwzględnione, ale jedynie z urzędu. Pozostawienie bez rozpatrzenia oznacza, że do konkretnego wniosku i konkretnej uwagi złożonej po tym terminie organ nie odniesie się w decyzji, a zatem nie nastąpi merytoryczne rozpatrzenie takiego wniosku lub uwagi. Organ może jednak zapoznać się z takim wnioskiem lub uwagami i przyjąć, że informacje w nich zawarte są tak ważne, że sam zmieni stanowisko, ale uczyni to już z urzędu. Podkreśliło, iż biorąc pod uwagę, iż nie nastąpiło naruszenie przez organ I instancji przepisów dotyczących zapewnienia udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego przeprowadza się ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, zasadne jest twierdzenie, iż takie działanie organu I instancji nie naruszyło przepisów postępowania w sprawie środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie biogazowni rolniczej o mocy do 1900 kW wraz z separatorem, instalacją suszarni do sedymentu pofermentacyjnego o mocy 1500 kW, linią do produkcji peletu oraz zespołem budynków inwentarskich na działkach nr [...]. Kolegium stwierdziło, iż Wójt Gminy przyjął stanowisko organów współdziałających jednocześnie uznając ustalenia w tym zakresie i umieścił je w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponadto w opinii Kolegium uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a. tj. uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne- wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Stosownie natomiast do art. 85 ustawy o udostępnianiu informacji, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wymaga uzasadnienia niezależnie od wymagań wynikających z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, powinno zawierać w przypadku gdy została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko: a) informacje o przeprowadzonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa oraz o tym, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę, i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa, b) informacje, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione: - ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, - uzgodnienia regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz opinie organu, o którym mowa w art. 78 ustawy o udostępnianiu informacji, - wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone, c) uzasadnienie stanowiska, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 4 ustawy o udostępnianiu informacji, tj. stanowiska w sprawie konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14 i 18 tej ustawy. Zdaniem organu odwoławczego, wbrew twierdzeniom odwołujących się, w zaskarżonej decyzji zostały wzięte pod uwagę, i wyjaśniono w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski w związku z udziałem społeczeństwa. Kolegium podkreśliło, że w zaskarżonej decyzji organ I instancji wyjaśnił, że uwagi (pytania) przesłane przez Stowarzyszenie [...], jak również przez J.S. dotyczyły m.in. negatywnego oddziaływania inwestycji na otoczenie, posiadanego kapitału i areału przeznaczonego na przyjęcie pofermentu i wszystkich aspektów środowiskowych z tym związanych, kumulowania się przedsięwzięć, propagacji hałasu, mocy biogazowni, drogi dojazdowej wraz z zwiększeniem ruchu pojazdów w związku z pracą biogazowni, dowozu gnojowicy, budowy studni głębinowej, emisji gazów i spalin z urządzeń oraz w związku z produkcją peletu. Organ I instancji wyjaśnił, że pytania, które wpłynęły w toku postępowania zostały przesłane do inwestora, który udzielił na nie stosownych odpowiedzi. Z uwagi na to, że wiele pytań dotyczyło rozwiązań technicznych, odpowiednich wyliczeń, pracy biogazowni itp. zostały one przekazane inwestorowi, który posiada odpowiednią wiedzę w tym temacie. Z odpowiedziami tymi zapoznał się Wójt Gminy i uznał, że są one wyczerpujące do podjęcia ostatecznej decyzji w sprawie określenia środowiskowych uwarunkowań. Kolegium, podobnie jak organ I instancji, stwierdziło, że przypuszczenia Stowarzyszenia [...] dotyczące uciążliwości planowanej inwestycji są gołosłowne. Podkreśliło, iż dane przedstawione w raporcie i jego uzupełnieniu są wystarczające i wiarygodne do określenia warunków środowiskowych dla realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia. Na podstawie raportu oraz wyjaśnień inwestora stwierdziło, że planowana inwestycja nie będzie miała negatywnego wpływu na zdrowie i warunki życia ludzi oraz dobra materialne. Oddziaływanie inwestycji wykraczające poza granice działek, na których będzie realizowana inwestycja mieści się w normach, co znajduje potwierdzenie w obliczeniach stanowiących zawartość raportu. Kolegium oceniając zebrany materiał dowodowy i po przeprowadzeniu weryfikacji raportu oddziaływania inwestycji oraz na podstawie zebranych w trakcie wyjazdu do biogazowni do [...] informacji, które znajdują się w aktach sprawy, a także wyjaśnień inwestora, uznało, że zastosowanie nowoczesnych technologii daje gwarancję, że funkcjonowanie biogazowni nie będzie znacząco uciążliwe dla otoczenia. Występujące zapachy będą w pewnym stopniu oddziaływać na tereny przyległe do biogazowni, jednak na podstawie przedstawionych wyliczeń można przypuszczać, że wyczuwalność będzie znikoma. Kolegium podzieliło także pogląd organu I instancji, że mogą pojawiać się obawy mieszkańców związane z tym, że budowa biogazowni może by uciążliwa dla otoczenia i środowiska, jednak takie zarzuty nie znajdują potwierdzenia w opracowanym raporcie, który został uzgodniony i zaopiniowany przez organy posiadające wyspecjalizowane służby posiadające wiedzę na ten temat. Organ podkreślił, iż można odmówić wydania zgody i określenia warunków środowiskowych w decyzji w sytuacji, gdy realizacja inwestycji byłaby sprzeczna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego lub mogłaby wpłynąć szkodliwie na obszar Natura 2000 oraz powodować zanieczyszczenie gruntu lub wód podziemnych. Z analizy raportu oraz lokalizacji inwestycji wynika, że takie przypadki nie występują w niniejszej sprawie. Organ odwoławczy uznał, że organ I instancji właściwie określił rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia w zaskarżonej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Kolegium nie zakwestionowało także wskazania warunków wykorzystywania terenu w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich. Organ pierwszej instancji zgodnie z obowiązkiem wskazanym w art. 82 ust. 1 pkt 1 lit c) ustawy o udostępnianiu informacji określił również wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym. Kolegium stwierdziło, iż w sprawie zachodziła potrzeba określenia wymogów w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych, jak również wymogów w zakresie ograniczania transgranicznego oddziaływania na środowisko. Zasadne w ocenie Kolegium z kolei było nałożenie przez organ I instancji na inwestora obowiązku monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Stwierdziło, że nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie z przypadkiem, o którym mowa w art. 135 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, w związku z powyższym nie zachodziła konieczność utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania. Zgodnie z art. 82 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji, dołączono również charakterystykę przedsięwzięcia jako załącznik do zaskarżonej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Biorąc z kolei pod uwagę poszczególne zarzuty podnoszone w odwołaniach od decyzji należy wskazać, że przedstawiony w toku postępowania wypis z Krajowego Rejestru Sądowego wnioskodawcy tj. S Sp. z o.o. S.K.A. jest wystarczający do uznania, że informacja odwołującemu się w tej materii została udzielona, zaś bez znaczenia dla niniejszego postępowania pozostaje z kolei wniosek Stowarzyszenia [...] o udostępnienie informacji publicznej w sprawie projektu decyzji Wójta Gminy dotyczącej warunków zabudowy działki o nr [...]. Kolegium wyjaśniło również, że na obecnym etapie wskazanie konkretnego miejsca rozprowadzania pofermentu nie jest konieczne, ponieważ decyzja środowiskowa jest pierwszym etapem przygotowania inwestycji, przez co inwestor nie ma informacji, czy planowana lokalizacja inwestycji jest możliwa. Co więcej zaznaczyć należy, iż stosowanie pofermentu jako nawozu może odbywać się wyłącznie w zgodzie z przepisami określonymi w ustawie o nawozach i nawożeniu, dlatego też nieosiągnięcie celów środowiskowych określonych w Planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...] jest wykluczone. Kolegium uznało za wystarczające również wyjaśnienia inwestora, z których wynika, że osiągnięcie dobrego stanu ekologicznego zgodnie z Planem gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...] nie będzie zagrożone dlatego, że planowane obiekty będą szczelne, co zapobiegnie wszelkim ewentualnym wyciekom. Zarzut kumulowania się oddziaływań biogazowni oraz ruchu na drodze dojazdowej uznało za niezasadny, bowiem organ I instancji słusznie wyjaśnił, że wielkość natężenia ruchu pojazdów przez dziesięć miesięcy w roku wynosić będzie około pięć pojazdów dziennie, natomiast w okresie pozostałych dwóch miesięcy około sto pojazdów dziennie. Przedstawiony przez inwestora planowany dojazd do biogazowni tj. od strony wschodniej odcinkami dróg, które nie przebiegają przez teren OchK [...] pozwala domniemać, że nie wpłynie niekorzystnie na OchK [...]. Za chybiony organ uznał także zarzut niewyjaśnienia zapisu dotyczącego planowanej mocy biogazowni, ponieważ jak wynika z dokumentacji całkowita moc biogazowni wyniesie 1900 kW i wynikać to będzie z mocy zainstalowanej wszystkich urządzeń. Niezasadne okazały się również wątpliwości odwołujących się, iż przygotowując inwestycję inwestor winien określić skąd dowożona będzie gnojowica w przypadku odstąpienia od budowy zespołów inwentarskich. Jak już wskazano we wcześniejszej części uzasadnienia niniejszej decyzji, decyzja środowiskowa jest pierwszym etapem przygotowania inwestycji, przez co inwestor nie ma informacji, czy planowana lokalizacja inwestycji jest możliwa, stąd żądanie określenia konkretnego źródła dostaw surowców jest niecelowe, a ponadto brak jest podstaw do żądania wykazania tego przez inwestora - wnioskodawcę. Zarzut braku opublikowania przez Wójta Gminy badań ekofizjograficznych jest bez znaczenia dla niniejszej sprawy. Także wyjaśnienia organu I instancji w zakresie wpływu inwestycji na wody gruntowe, roślinność, powierzchnię ziemi, kraj obraz, ludzi i ich dobra materialne Kolegium uznało za wystarczające, ponieważ przy zachowaniu wszelkich norm budowa biogazowni nie wpłynie negatywnie na ogólny stan środowiska naturalnego, ludzi, natomiast krajobraz ulegnie zmianie w wyniku powstania nowego obiektu. Ponadto, jak wskazał organ odwoławczy, analiza raportu oddziaływania na środowisko wykazała ponadto na podstawie przedstawionych obliczeń, że propagacja gazów i pyłów obliczona i przedstawiona przez inwestora w raporcie nie wpłynie negatywnie na działki sąsiednie oraz sad. Ponadto Kolegium podzieliło wyjaśnienia przedstawione przez organ I instancji, iż analiza badania ekofizjograficznego opracowanego na potrzeby projektu zmiany mpzp w obrębie [...] dal działek o nr ewid. [...] położonych przy drodze powiatowej [...], przy której w odległości ok. 500 m na wysokości miejscowości [...] ma zostać wybudowana biogazownia dowodzi, że stan powietrza jest dobry, a głównym zanieczyszczeniem powietrza są przede wszystkim szlaki komunikacyjne, a także zanieczyszczenia z kotłowni w ramach niskich emisji. Dodatkowo wskazać trzeba, że spaliny z planowanej biogazowni odprowadzane będą ponad dach na wysokość 10 m, a najbliższe tereny zabudowane zabudową mieszkaniową są położone w znacznej odległości od terenu przedsięwzięcia. Co więcej strumień gazów spalinowych, zgodnie z informacją przekazaną przez inwestora, składa się w znaczącej części z gazów obojętnych - azotu i tlenu, a zanieczyszczenie będące produktem spalania biogazu stanowi jedynie niewielki ułamek masy gazów spalinowych. Organ podkreślił, iż z uwagi na okoliczność, że w biogazowniach rolniczych obieg substancji, które wydzielają substancje zapachowe jest szczelny, nie ma potrzeby stosowania w nich preparatów obniżających zawartość substancji odorowych. Jednocześnie organ odwoławczy za wiarygodne i wystarczające uznał wyjaśnienia inwestora, iż poferment stały nie wydziela intensywnego zapachu, w szczególności zapachu siarkowodoru. Nie może być zatem źródłem emisji tej substancji, a także wyjaśnienia inwestora, iż ewentualne zanieczyszczenie mikrobiologiczne pofermentu, na skutek usunięcia wody poprzez podgrzanie do temperatury ok 60- 70 stopni powoduje, iż giną wszelkie mikroorganizmy, tak więc nie ma możliwości, aby uwalniająca się z pofermentu para wodna zawierała mikroorganizmy. Skargę na powyższe orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wnieśli: Stowarzyszenie [...] oraz Iwona i J.S. (strony złożyły odrębne skargi, o identycznej treści), zaskarżając decyzję w całości i zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na jej wydanie, w postaci obrazy art. 7, art. 8, art. 11 oraz art. 80 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie wniosków składanych przez Stowarzyszenie, w wyniku czego dokumentacja, na podstawie której została wydana ta decyzja jest niespójna, zawierająca wiele błędów i uchybień. Na tej podstawie skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz wstrzymanie jej wykonania do czasu zakończenia postępowania sądowego, z uwagi na mogące nastąpić nieodwracalne i niekorzystne dla środowiska skutki. W uzasadnieniu skargi wskazano, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie rozpatrzyło niezgodności decyzji Wójta Gminy z art. 10 ust. 2a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Podkreślono, iż uchwałą nr XIX/104/12 z dnia 29 lutego 2012 Rady Gminy Wójt przystąpił do zmiany studium. W uzasadnieniu do uchwały jest zapis "Obowiązujące Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy uchwalone uchwałą nr XVIII/134/2000 Rady Gminy z dnia 28 września 2000 r. nie uwzględnia dyrektyw unijnych i programów odnoszących się do odnawialnych źródeł energii (Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 roku) w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych". Od dnia 29 marca 2013 r. obowiązuje zmienione Studium dla Gminy w którym nie ujęto lokalizacji biogazowni. Jednocześnie wskazano, iż w aktualizacji studium w tym zakresie nie została ujęta biogazownia na działkach [...] z uwagi na to, że działki te mają gleby klasy III b (mapa ewidencyjna gruntów w załączeniu), a zgodnie z ustawą z dnia 8 marca 2013 r. o zmianie ustawy o ochronie gruntów rolnych Ponadto skarżący zwrócili uwagę, iż zgodnie z rozporządzeniem Nr 3 (Dz. Urz. Woj. z 2005 r. nr 9 poz. 172) Wojewody w Obszarze Chronionego Krajobrazu [...] mogą być realizowane przedsięwzięcia bezpośrednio związane z podstawową produkcją rolniczą. Produkcja paliw gazowych i wytwarzanie energii elektrycznej znajduje się w sekcji D PKD poz. 35.21 (produkcja paliw gazowych) lub 38,21 (produkcja biogazu) i 35.11 (produkcja energii elektrycznej) - nie są zaliczane do podstawowej produkcji rolniczej. Także zgodnie z Rozporządzeniem (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego produkcja paliw gazowych, energii elektrycznej i peletu nie są zaliczane do produkcji podstawowej w rolnictwie. Nadto przez teren planowanej inwestycji przebiega drenaż melioracyjny, odwadniający tereny [...] i odprowadzający wody deszczowe do Zalewu [...]. Tym samym wody opadowe spłukujące teren inwestycji odprowadzane będą do Zalewu [...]. Strony zakwestionowały stwierdzenie organu odwoławczego, aby organ I instancji w decyzji wziął pod uwagę i wyjaśnił w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski w związku z udziałem społeczeństwa. Strony zgłaszały wnioski dotyczące zwiększonego stężenia ozonu i jego wpływu na produkcję sadowniczą, emisji innych zanieczyszczeń, w tym dwutlenku azotu i dwutlenku siarki, oceny skumulowanych oddziaływań przedsięwzięcia oraz innych obiektów istniejących na tym terenie, emisji spalin i hałasu, a także szereg innych wniosków, co do których organ I instancji nie odniósł się. Nie wyjaśnił również, wbrew treści uzgodnień właściwych organów, dlaczego uznał, iż dla inwestycji nie ma potrzeby stosowania biopreparatów obniżających zawartość substancji odorowych. Skarga Stowarzyszenia [...] została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Go 274/14, zaś skarga I. i J.S. zarejestrowano pod sygn. akt II SA/Go 275/14. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko w sprawie, wyrażone uprzednio w zaskarżonej decyzji, odnosząc się do zarzutów podniesionych w w/w skargach uznało je za nieuzasadnione i na tej podstawie wniosło o oddalenie skarg Stowarzyszenia oraz Państwa S.. Postanowieniem z dnia 3 czerwca 2014 r. sygn. akt II SA/Go 275/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. , działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), odrzucił skargę I.S.. Natomiast postanowieniem z dnia 13 czerwca 2014 r. sygn. akt II SA/Go 275/14, na podstawie art. 111 § 1 p.p.s.a. postanowił o połączeniu do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia spraw ze skargi J.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2014r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia - sygn. akt II SA/Go 275/14 oraz ze skargi Stowarzyszenia [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2014r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia - sygn. akt II SA/Go 274/14. Dalej postępowanie w sprawie prowadzono pod sygn. akt II SA/Go 274/14. Postanowieniem z dia 26 czerwca 2014 r. sygn. akt II SA/Go 274/14 Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, choć z innych przyczyn niż podniesione w skardze. Materialnoprawną podstawę kontrolowanej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jedn. Dz. U. 2013 r., poz. 1235 ze zm. – zwanej dalej ustawą). Zgodnie z art. 71 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko i przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Przedmiotowa inwestycja, polegająca na budowie biogazowni rolniczej o mocy do 1900 kW wraz z separatorem, instalacją suszarni do sedymentu pofermentacyjnego o mocy 1500 kW, linią do produkcji peletu oraz zespołem budynków inwentarskich, należy do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, dla których wymagane jest uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (§ 2 ust. 1 pkt 51 i § 3 ust. 1 pkt 45 i 80 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, Dz. U. 2010 r., Nr 213, poz. 1397 ze zm.). W sprawie został sporządzony raport o oddziaływaniu na środowisko. Zgodnie z art. 77 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, jeżeli wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach poprzedza ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przed wydaniem decyzji organ właściwy uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska oraz zasięga opinii właściwego organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Nadto, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do jej wydania zapewnia możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego przeprowadza ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 79 ust. 1 ustawy). Zgodnie z art. 80 ust. 1 ustawy, jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1, ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa oraz wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone. Decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje się po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony (art. 80 ust. 2 ustawy). W ocenie Sądu nie budzi wątpliwości, że raport oddziaływaniu na środowisko stanowi kluczowy dowód w sprawach dotyczących ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla danego przedsięwzięcia. Stanowi on podstawowy dokument, na którym opiera się organ wydając decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Tym samym więc raport winien być rzetelny, spójny i być wolny od niejasności i nieścisłości. W konsekwencji, organy administracji mają obowiązek ocenić na podstawie art. 80 k.p.a. wartość dowodową raportu. Ewentualny brak dostatecznego odniesienia się do istotnych kwestii oznacza, iż raport w tym zakresie może zostać uznany za nie spełniający wymogów ustawowych. Wskazać także należy, że raport jest dokumentem prywatnym, opracowywanym na zlecenie podmiotu zainteresowanego realizacją określonej inwestycji. Rzeczą więc organu administracji jest rzetelna, wnikliwa i wszechstronna ocena raportu przy zachowaniu wszystkich obowiązujących reguł dowodowych. Zasada prawdy obiektywnej obliguje organ do wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności stanu faktycznego, a zwłaszcza oceny, czy raport uwzględnia wszystkie potencjalne zagrożenia środowiskowe związane z realizacją planowanej inwestycji. Jest to niezbędne do wyznaczenia konkretnych wymagań ochrony środowiska, które muszą być uwzględnione na kolejnych etapach procesu inwestycyjnego, m.in. w pozwoleniu na budowę. Aby takie wymagania mogły być określone, raport poprzedzający wydanie decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych powinien mieć charakter kompleksowy i odnosić się do wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją przedsięwzięcia oraz wskazywać, jakie w tym zakresie obowiązują standardy ochrony środowiska oraz czy zamierzona inwestycja mieści się w ich ramach (zob. wyrok Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2012 r., II OSK 615/11, LEX nr 1123134, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2012 r., II OSK 1238/11, ww.orzeczenia.nsa.gov.pl). Stosownie do treści art. 66 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać: opis przewidywanych skutków dla środowiska w przypadku niepodejmowania przedsięwzięcia (pkt 4) oraz opis analizowanych wariantów, w tym: a) wariantu proponowanego przez wnioskodawcę oraz racjonalnego wariantu alternatywnego, b) wariantu najkorzystniejszego dla środowiska wraz z uzasadnieniem ich wyboru (pkt 5). nadto należy określić przewidywane oddziaływanie na środowisko analizowanych wariantów (art. 66 ust. 1 pkt 6 ustawy). Art. 81 ust. 1 ustawy wskazuje zaś, że jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w wariancie innym niż proponowany przez wnioskodawcę, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, za zgodą wnioskodawcy, wskazuje w decyzji wariant dopuszczony do realizacji lub, w razie braku zgody wnioskodawcy, odmawia zgody na realizację przedsięwzięcia. W rozpoznawanej sprawie raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zawiera opis wariantu polegającego na tym, że przedsięwzięcie nie będzie podejmowane. Natomiast przedstawiony w raporcie wariant alternatywny nie spełnia zdaniem Sądu wymagań przewidzianych przez art. 66 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy. Zważyć trzeba, że wariant alternatywny w istocie rzeczy został przedstawiony jedyne w sposób fragmentaryczny. Nie został on bowiem dokładnie opisany, ani przeanalizowany. W raporcie stwierdzono między innymi, że "planowane rozwiązania technologiczne projektowanej biogazowni będą odznaczały się wysoką jakością i poziomem zabezpieczeń, w tym zabezpieczeń środowiska. Podobnie będzie w przypadku osprzętu węzła suszenia sedymentu i produkcji peletu energetycznego oraz osprzętu stosowanego do prowadzenia hodowli bydła opasowego". Wymaga podkreślenia, że w raporcie wprost stwierdzono, że "nie rozpatrywano zatem alternatywnych rozwiązań technologicznych i sprzętowych projektowanego przedsięwzięcia". W odniesieniu do alternatywnego wariantu polegającego na innej lokalizacji biogazowni wskazano w raporcie, że "analizowany teren jest jedynym dostępnym dla inwestora terenem, na którym może on zlokalizować projektowane przedsięwzięcie. Nadto podano, że "nie wchodzi w grę zakup takiego terenu gdyż nie znajduje to uzasadnienia ekonomicznego. Nie rozpatrywano zatem alternatywnych rozwiązań lokalizacyjnych przedsięwzięcia". W raporcie ujęto jedynie, że "przeanalizowano alternatywny wariant organizacyjny realizacji przedsięwzięcia polegający na umieszczeniu zespołu urządzeń chłodniczych węzła kogeneracyjnego po wschodniej zamiast zachodniej stronie budynku kogeneracyjnego". Należy również zauważyć, że w raporcie stwierdzono, że "analiza wariantów alternatywnych nabiera znaczenia dopiero wówczas, gdy rozwiązanie proponowane wiąże się z negatywnym oddziaływaniem na środowisko". Zdaniem Sądu, taka ocena narusza w sposób oczywisty przepis art. 66 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy. Nie powinna budzić bowiem wątpliwości teza, że na podstawie wyżej wskazanego, lakonicznego opisu niemożliwe jest dokonanie oceny, czy w sprawie występuje zasadność realizacji przedsięwzięcia w wariancie innym niż proponowany przez inwestora. W judykaturze zwrócono uwagę, że środowisko stanowi dobro publiczne, zaś jego ochrona, zgodnie z art. 74 ust. 2 Konstytucji RP jest obowiązkiem władz publicznych. Dlatego inwestor jest obowiązany przedłożyć taki raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, w którym zostanie rzetelnie przedstawiona analiza wszystkich wariantów, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, a nie tylko wariantu, którym z przyczyn oczywistych inwestor jest zainteresowany. Kryterium ekonomiczne może stanowić element uzasadnienia wyboru określonego wariantu, ale nie usprawiedliwia pominięcia w raporcie co od zasady analizy racjonalnego wariantu alternatywnego, jak również wariantu najkorzystniejszego dla środowiska (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2012 r., II OSK 1238/11., www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Jedynie tytułem przykładu można wskazać, że wariant alternatywny przewidywanego przedsięwzięcia mógłby polegać na realizacji biogazowni rolniczej o mniejszej mocy, na ograniczeniu zasięgu przestrzennego realizowanego przedsięwzięcia, czy też lokalizacji biogazowni na innym terenie działek wskazanych we wniosku. Należy także wskazać, że raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko nie można poprzestać na wskazaniu wariantu proponowanego przez wnioskodawcę i - jako alternatywnego - wariantu polegającego na niepodejmowaniu przedsięwzięcia. Zamiarem ustawodawcy było stworzenie warunków dla szerszego wyboru niż tylko wyboru pomiędzy realizowaniem przedsięwzięcia a jego zaniechaniem. Chodziło o wybór pomiędzy wariantami oddziałującymi w różny sposób na środowisko. Inaczej ustawodawca nie nakazywałby w art. 66 ust. 1 pkt 6 powołanej ustawy określania przewidywanego oddziaływania na środowisko analizowanych wariantów, gdyż wariant polegający na niepodejmowaniu przedsięwzięcia nie oddziałuje na środowisko. Nie o taki zatem wariant chodzi w art. 66 ust. 1 pkt 6 powołanej ustawy (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 marca 2011 r., II SA/Gd 864/10, ONSAiWSA 2012/3/48, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 listopada 2013 r., II OSK 1376/12, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem Sądu takie lakoniczne, niespójne przedstawienie racjonalnego wariantu alternatywnego, jak zostało to uczynione w rozpoznawanej sprawie, niewątpliwie nie może być uznane za spełniające wymagania z art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy. Tym samym, z uwagi na brak analizy wariantów, w raporcie nie określono przewidywanego oddziaływania na środowisko analizowanych wariantów, co stanowi naruszenie art. 66 ust. 1 pkt 6 ustawy. Konstatując należy stwierdzić, że sporządzony w rozpoznawanej sprawie raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zawiera opis wariantu polegającego na niepodejmowaniu przedsięwzięcia oraz wariantu najkorzystniejszego dla środowiska, przy czym ten ostatni jest w istocie wariantem proponowanym przez wnioskodawcę. W ocenie Sądu raport ten nie zawiera zaś opisu racjonalnego wariantu alternatywnego wobec wariantu wnioskodawcy, jak i wyjaśnienia w oparciu o jakie przesłanki wariant preferowany do realizacji został uznany za najkorzystniejszy dla środowiska. Raport nie zawiera zatem wymaganego przez art. 66 ust. 1 pkt 5 in fine ustawy uzasadnienia dokonanego wyboru rozpatrywanych wariantów. W konsekwencji nie spełnia on zatem wymagań określonych przez przepisy prawa. |Brak zgodności z prawem raportu, jest wystarczającym powodem do uznania, że zaskarżona decyzja nie jest zgodna z prawem, albowiem już tylko| |z tego powodu organy nie mogły dokonać pełnej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W takiej sytuacji konieczne jest ponowne | |sporządzenie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko z prawidłowym opisem wariantów i przeprowadzenie w tym zakresie | |postępowania. | |Brak wariantowania jest w sprawie niniejszej szczególnie istotnym brakiem, gdyż zaproponowane przedsięwzięcie – ze względu na bliską | |lokalizację Obszaru Chronionego Krajobrazu [...] - budzi uzasadnione wątpliwości. Wobec braku wymaganych wariantów, zgromadzone materiały | |dowodowe nie były miarodajne dla prawidłowego rozstrzygnięcia. Tym bardziej, że w sprawie niniejszej uwagi i wnioski zgłaszane były przez | |organizacje ekologiczną Stowarzyszenie [...], które wskazywało na nietrafność lokalizacji inwestycji. | |W ocenie Sądu obowiązek opisania w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko racjonalnych wariantów realizacji przedsięwzięcia| |alternatywnych w stosunku do propozycji wnioskodawcy jest przejawem koniecznego rozważenia interesu publicznego oraz racji zarówno | |wnioskodawcy, jak i osób, na których prawa przedsięwzięcie będzie bezpośrednio wpływało. W tych sprawach należy znaleźć właściwe proporcje | |pomiędzy interesem wnioskodawcy, interesem innych osób oraz interesem publicznym. Istotną rolę w ocenie wskazanych sprzecznych racji ma | |właściwe uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Nie bez powodu ustawodawca w art. 85 | |ust. 2 analizowanej ustawy uregulował uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody w sposób szczególny w stosunku do | |przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, stanowiąc m.in., że w przypadku gdy została przeprowadzona ocena oddziaływania | |przedsięwzięcia na środowisko, uzasadnienie takiej decyzji powinno zawierać informacje o tym, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w | |jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa; tego w decyzji zabrakło. | |Z tych względów stwierdzić należy, że wobec braku wymaganych wariantów przedsięwzięcia organ odwoławczy oraz organ pierwszej instancji nie | |mógł określić na rzecz inwestora środowiskowych uwarunkowań realizacji wnioskowanego przedsięwzięcia. Organy obu instancji dokonały zatem | |błędnej oceny podstawowego dokumentu w sprawie, a mianowicie raportu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Przedmiotowy | |raport złożony w niniejszej sprawie wchodził w skład materiału dowodowego sprawy, a będąc dowodem z dokumentu, jak każdy inny dowód | |składany przez stronę czy zgromadzony przez organ, podlegał regułom postępowania dowodowego, w tym i swobodnej ocenie dowodów zgodnie z | |art. 80 k.p.a. W ocenie Sądu przedstawiony raport nie spełnia, co wskazano wyżej, wymogów z art. 66 ustawy, organy nie dostrzegając tego | |naruszyły też ogólne zasady postępowania administracyjnego wyrażone w art. 7, art.77, art. 80, 107§ 3, 138 § 1 w zw. z art. 127 § 1 K.p.a. | |Zgodnie z powyższymi zasadami w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek | |stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie | |interes społeczny i słuszny interes obywateli. Nadto zgodnie z treścią art. 77 § 1 organ administracji publicznej obowiązany jest w sposób | |wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Rezultaty tak prowadzonego postępowania winny znaleźć odzwierciedlenie w | |uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia, bowiem w myśli art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne wydanej decyzji powinno w szczególności | |zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom | |odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. | |Dopiero na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie organ administracji publicznej ocenia, czy dana okoliczność | |została udowodniona (art. 80 k.p.a.). | |Wobec stwierdzonego przez Sąd naruszenia wskazanych przepisów postępowania administracyjnego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, | |konieczne było wyeliminowanie zaskarżonej decyzji oraz decyzji Wójta Gminy. | |Należy także zwrócić uwagę na to, że Sąd I instancji kontroluje ustalenia stanu faktycznego dokonane przez właściwe organy, lecz sam nie | |może jego ustalać, tym bardziej kiedy wymaga to wiedzy specjalistycznej. W realiach przedmiotowej sprawy oznacza to, że Sąd I instancji nie| |może samodzielnie dokonywać oceny merytorycznej treści przedmiotowego raportu, gdyż wymaga to wiadomości specjalnych z poszczególnych | |gałęzi nauki np. biologii i fizyki czy chemii. Stąd ocena przez Sąd I instancji raportu dotyczy w szczególności kwestii czy jest on | |wyczerpujący (kompletny) i spójny czyli spełnia ustawowe wymagania co do jego zawartości (treści) w rozumieniu dyspozycji art. 66 cyt. | |ustawy środowiskowej, a więc nie może to być ocena merytoryczna. Dokonując właśnie takiej kontroli Sąd doszedł do wniosku, że przedmiotowy | |raport znajdujący się w aktach sprawy jest niekompletny. Oparcie się zaś przez organy na niepełnym materiale dowodowym prowadzi w | |następstwie tego do niewyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Zaskarżona decyzja, jak również poprzedzająca ją decyzja | |organu pierwszej instancji zapadły też z naruszeniem przepisów prawa materialnego dotyczących wymogów jakim winien odpowiadać raport o | |oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. | |Stwierdzić nadto należy, że w związku z faktem, że dla terenu objętego planowaną inwestycją nie uchwalono miejscowego planu | |zagospodarowania przestrzennego, nie zachodziła w tej mierze negatywna przesłanka niezgodności przedsięwzięcia z planem. Wykładnia | |językowa, jak i systemowa art. 80 ust. 2 ustawy powinna być dokonana pod kątem oceny zgodności lokalizacji danego przedsięwzięcia z | |ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a nie ustaleniami studiu uwarunkowań i kierunków | |zagospodarowania przestrzennego gminy, przed wydaniem decyzji środowiskowej ( por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 | |kwietnia 2012r. II OSK 85/12 ). Stąd też zarzut zawarty w obu skargach dotyczący naruszenia art. 10 ust. 2a ustawy o planowaniu i | |zagospodarowaniu przestrzennym jest nieuzasadniony. | |Z uwagi na stwierdzone powyżej uchybienia Sąd nie odniósł się do pozostałych zarzutów skargi, albowiem na obecnym etapie postępowania jest | |to zbędne i częściowo przedwczesne. | |Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu | |przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) w związku z art. 135 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie I sentencji | |wyroku. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a. Zwrot kosztów postępowania sądowego od | |organu na rzecz skarżących zasądzono w oparciu o art. 200 p.p.s.a. w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. | |Uchylenie zarówno zaskarżonej decyzji jak i utrzymanej przez nią w mocy decyzji organu I instancji uzasadnione jest potrzebą przeprowadzenia| |przy ponownym rozpoznaniu sprawy obszernego postępowania co do istoty sprawy, w tym w szczególności uzyskania kompletnego i odpowiadającego | |wymogom prawa materialnego raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, przy czym naprawienie uchybień organu I instancji nie | |byłoby możliwe w postępowaniu odwoławczym, bowiem, naruszałoby zasadę dwuinstancyjności postępowania, wyrażoną w art. 15 k.p.a. | |Ponownie rozpoznając sprawę organy zobowiązane będą uwzględnić ocenę prawną dokonaną przez sąd w rozpoznawanej sprawie oraz wyeliminować | |wskazane w uzasadnieniu niniejszego wyroku uchybienia mające wpływ na prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy. |