II SA/Go 298/09

Dnia 17 czerwca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek (spr.) Sędzia WSA Michał Ruszyński Protokolant ref. staż. Małgorzata Zacharia-Gardzielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi Z.S. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o samodzielności lokalu mieszkalnego postanawia na podstawie artykułu 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postępowanie zawiesić. Pismem z dnia [...] marca 2009r. Z.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na postanowienie Wojewody nr [...] z dnia [...] marca 2009r., utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta nr [...] z dnia [...] lutego 2009r. w przedmiocie odmowy wydania - w trybie ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali (Dz.U. z 2000r. Nr 80, poz. 903 ze zm.) - zaświadczenia stwierdzającego samodzielność lokalu mieszkalnego nr 1 mieszczącego się w budynku przy [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż w myśl art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Uznać należało, że w niniejszej sprawie wystąpiła przesłanka warunkująca fakultatywne zawieszenie postępowania na podstawie wskazanego powyżej przepisu. Sąd wziął bowiem pod uwagę, iż pismem z dnia 6 lutego 2009r. Rzecznik Praw Obywatelskich, działając na podstawie art. 264 § 2 w zw. z art. 15 § 1 pkt 2 ppsa, zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o podjęcie uchwały celem wyjaśnienia przepisów prawnych, których stosowanie wywołało rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych, poprzez rozstrzygnięcie zagadnienia, czy organem II instancji w sprawach wydawania zaświadczeń o samodzielności lokali na podstawie art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali (Dz.U. z 2000r. Nr 80, poz. 903 ze zm.) jest samorządowe kolegium odwoławcze, czy też wojewoda. Niniejszy wniosek został zarejestrowany w Naczelnym Sądzie Administracyjnym pod sygn. akt l OPS 2/09. Rzecznik Praw Obywatelskich w uzasadnieniu wniosku wskazał, iż zgodnie z treścią art. 2 ust. 3 ustawy o własności lokali, spełnienie wymagań, czy lokal jest samodzielnym lokalem mieszkalnym w rozumieniu art. 2 ust. 2 ww. ustawy, stwierdza Sygn. akt II SA/Go 298/09 starosta w formie zaświadczenia. Podniósł dalej, iż ustawa ta nie wskazuje jednakże organu właściwego do rozpatrywania zażaleń na wydawane w przedmiocie samodzielności lokali rozstrzygnięcia starosty. Rzecznik Praw Obywatelskich zwrócił uwagę, iż na tle wskazanej w art. 2 ust. 3 ustawy o własności lokali regulacji ujawniły się rozbieżności pomiędzy orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, a orzecznictwem wojewódzkich sądów administracyjnych. l tak, Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygając spór kompetencyjny pomiędzy samorządowym kolegium odwoławczym, a wojewodą, w postanowieniu z dnia 21 grudnia 2006r. (sygn. akt II OW 47/06) uznał, że skoro organem właściwym do wydania zaświadczenia stwierdzającego, iż lokal jest samodzielny, jest starosta jako organ jednostki samorządu terytorialnego, a przepisy tej ustawy nie wskazują organu wyższego stopnia w tych sprawach, to zgodnie z art. 17 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego organem wyższego stopnia w stosunku do starosty jest samorządowe kolegium odwoławcze. Stanowisko to ugruntowane zostało w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 grudnia 2006r. (sygn. akt II OW 66/06), z dnia 23 maja 2007r. (sygn. akt II OW 12/07) oraz z dnia 11 grudnia 2008r. (sygn. akt l OW 131/08). Rzecznik Praw Obywatelskich wskazał, że wojewódzkie sądy administracyjne wydały szereg wyroków, w których odmiennie zinterpretowały obowiązujące w przedmiotowym zakresie regulacje prawne. Dla przykładu powołał się na pogląd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrażony w wyroku z dnia 31 maja 2007r. (sygn. akt VII SA/Wa 313/07), iż organem II instancji w przedmiocie wydania zaświadczenia o samodzielności lokali jest wojewoda. Ponadto, z dokonanych przez Rzecznika Praw Obywatelskich ustaleń wynika, że wojewódzkie sądy administracyjne rozpatrując skargi na postanowienia wojewody w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o samodzielności lokali nie kwestionowały właściwości wojewody do rozpatrywania zażaleń na wydane w tych sprawach postanowienia starosty (np. WSA w Poznaniu w wyrokach: z dnia 17 stycznia 2007r, sygn. akt III SA/Po 392/06 i sygn. akt III SA/Po 393/06, z dnia 28 marca 2007r., sygn. akt III SA/Po 990/06, z dnia 28 września 2007r., sygn. akt II SA/Po 265/07, WSA w Bydgoszczy w wyroku z dnia 30 stycznia 2008r., sygn. akt II SA/Bd 935/07 oraz WSA w Warszawie w wyroku z dnia 14 maja 2008r., sygn. akt VII SA/Wa 318/08). Rzecznik Praw Obywatelskich zaznaczył, iż w przedmiotowym zakresie Sygn. akt II SA/Go 298/09 orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego jest wprawdzie jednolite, lecz wojewódzkie sądy administracyjne kontestują je w niektórych sprawach, wyrażając odmienne poglądy, bądź też nie kwestionują uprawnień wojewodów do rozpatrywania zażaleń na zapadłe w tych kwestiach rozstrzygnięcia starostów. Stąd też - zdaniem Rzecznika - występująca rozbieżność w stosowaniu przepisów prawnych uzasadnia wniosek o podjęcie przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwały abstrakcyjnej. Rzecznik Praw Obywatelskich poparł przy tym jednolite stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego. Podzielając pogląd doktryny, iż "stanowisko zajęte w uchwale wiąże wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych" (R.Hauser, A.Kabat, Uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego w nowych regulacjach procesowych, Pip 2004, nr 2, str. 36) -tutejszy Sąd przyjął, że rozstrzygnięcie przez powiększony skład Naczelnego Sądu Administracyjnego, który z organów - tj. samorządowe kolegium odwoławcze, czy wojewoda - jest organem wyższego stopnia w sprawach wydawania zaświadczeń o samodzielności lokali na podstawie art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali, będzie mieć niewątpliwy wpływ na rezultat badania w rozpoznawanej sprawie właściwości rzeczowej Wojewody do rozpatrzenia odwołania Z.S. od postanowienia Prezydenta Miasta nr [...] z dnia [...] lutego 2009r. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia stwierdzającego samodzielność lokalu mieszkalnego. Rozstrzygnięcie przedmiotowej kwestii jest o tyle istotne, iż ewentualne naruszenie przepisów o właściwości przez organ prowadzący postępowanie stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności wydanej w takim postępowaniu decyzji (odpowiednio postanowienia), o czym stanowi ustawodawca w art. 156 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Mając na uwadze wskazane powyżej okoliczności Sąd uznał, że w niniejszej sprawie zaszły podstawy do zawieszenia postępowania na mocy art. 125 § 1 pkt 1 ppsa, do czasu podjęcia przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwały w sprawie o sygn. akt l OPS 2/09.