II SA/Go 625/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu dnia 5 października 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Pismem z dnia [...] sierpnia 2015r. G Sp. z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej nr [...] z dnia [...] lipca 2015r. utrzymującą w mocy decyzję tego organu nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015r. w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji. Na podstawie zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II-go Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 4 września 2015r., wezwano stronę skarżącą do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł oraz do usunięcia w powyższym terminie braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie osoby, która podpisała skargę do reprezentowania skarżącej Spółki - pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie z adnotacją na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, wezwania z dnia 7 września 2015r. zostały skarżącej doręczone dnia 11 września 2015r. W wyznaczonym terminie należny wpis nie został uiszczony, nie usunięto również braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić należy, że postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane może być i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Skarga zaś, stosownie do dyspozycji art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej ppsa, musi odpowiadać m.in. wymaganiom ogólnym przewidzianym dla wszystkich pism procesowych obejmujących także oznaczenie przedstawiciela ustawowego czy pełnomocnika działającego w imieniu strony (art. 46 § 1 pkt 1 ppsa) oraz podpis której z tych osób (art. 46 § 1 pkt 4 ppsa). W myśl art. 28 § 1 ppsa osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w przywołanym przepisie mają z kolei obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 ppsa). Z uwagi na ustalenie, iż wraz ze skargą zaniechano przedstawienia dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie Prezesa Zarządu – J.R. do reprezentowania strony skarżącej, Sąd wezwał skarżącą Spółkę do usunięcia stwierdzonego braku formalnego złożonej skargi. Wyjaśnić w tym miejscu jednocześnie należy, iż Sąd nie ma obowiązku poszukiwać takich informacji we własnym zakresie i nie można również uznać, że są to fakty znane Sądowi z urzędu. Powyższego nie zmienia treść art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U. z 2001r. Nr 17, poz. 209 ze zm.), zgodnie z którym pobrane samodzielnie wydruki komputerowe aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację, o których mowa w ust. 3 (odpisy, wyciągi, zaświadczenia i informacje z Rejestru o mocy dokumentów urzędowych), jeżeli posiadają cechy umożliwiające ich weryfikację z danymi zawartymi w Rejestrze. W ocenie składu orzekającego art. 4 ust. 4aa ustawy o KRS oznacza jedynie tyle, iż strona postępowania - realizując postanowienia art. 29 ppsa - może przedstawić samodzielnie pobrany wydruk komputerowy z Rejestru, zamiast załączać dokument wydany przez Centralną Informację lub jego kopię poświadczoną za zgodność z oryginałem. Nie oznacza to jednak, iż strona jest zwolniona z obowiązku wykazania swojego umocowania. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony został pogląd, iż brak jest podstaw do przyjęcia, że możliwość samodzielnego pobrania przez Sąd wydruku komputerowego aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru czyni wezwanie do uzupełnienia braku w postaci odpisu z KRS zbędnym, co w konsekwencji powoduje niemożność odrzucenia skargi z powodu niewywiązania się tego obowiązku. Nie można również uznać, że są to fakty znane sądowi z urzędu (por. postanowienia NSA: z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt I FSK 650/13; z dnia 13 listopada 2013 r,, sygn. akt II OSK 2737/13, z dnia 17 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FSK 654/14, z dnia 14 stycznia 2015r., sygn. akt I FSK 2007/14). Ponadto, zwrócić należy uwagę, że zgodnie z dyspozycją art. 230 ppsa, od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wysokość wpisu należnego od złożonej przez G Sp. z o.o. skargi została ustalona przez Sąd w oparciu o dyspozycję § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), zgodnie z którym wpis stały w sprawach skarg dotyczących m.in. decyzji wydanych w trybie uchylenia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, wynosi 200 zł. Z uwagi na treść art. 220 § 1 ppsa, w myśl którego sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata, wezwano skarżącą do uiszczenia ustalonego jak powyżej wpisu od skargi. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z brzmieniem art. 220 § 3 ppsa, sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uiszczono należnego wpisu. Z kolei, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 ppsa sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. G Sp. z o.o. pomimo prawidłowego pouczenia o wyżej wskazanych konsekwencjach, nie zastosowała się do wezwania Sądu. Z tych względów, na podstawie przepisów art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ppsa, postanowiono jak w sentencji.