II SA/Go 638/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Sędzia WSA Marek Szumilas Protokolant sekr. sąd. Elżbieta Dzięcielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi J.M. i J.M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gorzowie Wlkp. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych I. oddala skargę, II. zasądza od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na rzecz adwokata F.W. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych zwiększoną o należną stawkę podatku od towarów i usług, tytułem udzielonej skarżącym nieopłaconej pomocy prawnej. Uzasadnienie. Decyzją z dnia [...] listopada 1993r. nr [...] Kierownik Urzędu Rejonowego zatwierdził plan realizacyjny oraz udzielił G i JK pozwolenia na budowę inwestycji obejmującej rozbudowę punktu małej gastronomii w [...], nr ewidencyjny działki [...]. Następnie decyzją z dnia [...] listopada 1994r. nr [...] Kierownik Urzędu Rejonowego zmienił powyższą decyzję z dnia [...] listopada 1993r. nr [...] w ten sposób, że projekt techniczny rozbudowy punktu małej gastronomii zmienił na projekt rozbudowy punktu małej gastronomii z nadbudową mieszkalną oraz plan realizacyjny. Decyzją z dnia [...] grudnia 1996r. nr [...] Kierownik Urzędu Rejonowego udzielił G. i J.K. pozwolenia na użytkowanie części budynku gastronomiczno-mieszkalnego, tj. parter obejmujący zakład gastronomiczny położony w [...] na działce nr [...]. Decyzją z dnia [...] września 2001 r. nr [...] Wojewoda stwierdził nieważność powyższej decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] listopada 1994r. nr [...]. Decyzja Wojewody uzyskała walor prawomocności. Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2004r. G.K. zwróciła się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej - PINB) o pozwolenie na użytkowanie pomieszczenia handlowo-gastronomicznego położonego na l piętrze oraz części mieszkalnej na poddaszu budynku położonego w [...] na działce nr [...]. Na skutek złożonego wniosku, decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2005r. wydaną na podstawie art. 54 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (DZ.U. z 2003r. Nr 207 poz. 2016) - dalej ustawa, PINB wniósł sprzeciw, z uwagi na zrealizowanie inwestycji bez wymaganego pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że obiekt realizowany był na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...] listopada 1993r. nr [...] oraz decyzji z dnia [...] listopada 1994r. nr [...] o zmianie projektu budowlanego, przy czym zmiana obejmowała wykonanie rozbudowy punktu małej gastronomii i nadbudowę o część mieszkalną. Organ wskazał, że na mocy wymienionej powyżej decyzji Wojewody z dnia [...] września 2001 r. nr [...] decyzja o zmianie projektu budowlanego wyeliminowana została z obrotu prawnego, na skutek stwierdzenia jej nieważności. W obrocie prawnym funkcjonuje decyzja o pozwoleniu na użytkowanie parteru budynku. W tej sytuacji, organ uznał, iż inwestor nie posiada pozwolenia na budowę inwestycji obejmującej rozbudowę punktu małej gastronomii i nadbudowę części mieszkalnej. Na skutek wniesionego przez G. i J.K. odwołania od powyższej decyzji PINB nr [...] z dnia [...] stycznia 2005 r., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2005r. nr [...] uchylił decyzję organu pierwszej instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ drugiej instancji stwierdził, że organ nadzoru budowlanego, w oparciu o przepis art. 51 ustawy, zobowiązany jest doprowadzić zaistniałą sytuację do stanu zgodnego z prawem, a dopiero po zakończeniu tego postępowania inwestor powinien wystąpić z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na użytkowanie tego obiektu. Decyzją z dnia [...] czerwca 2005r. nr [...] PINB odmówił G. i J.K. wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu handlowo-gastronomicznego w części l piętra i części mieszkalnej na poddaszu budynku. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez organ drugiej instancji, orzeczenie organu drugiej instancji stało się prawomocne. W trakcie przeprowadzonej w dniu [...] maja 2007r. kontroli inwestycji polegającej na rozbudowie i nadbudowie pawilonu handlowo- gastronomicznego na l piętrze i części mieszkalnej na poddaszu, organ nadzoru budowlanego stwierdził, że pomieszczenia na piętrze są przeznaczone do prowadzenia działalności handlowej w zakresie małej gastronomii wraz z zapleczem sanitarnym i zapleczem do prowadzenia działalności. Nadto stwierdzono zakończenie robót budowlanych, nie stwierdzono natomiast użytkowania pomieszczeń. Poddasze budynku wykonano z przeznaczeniem na część mieszkalną, w pomieszczeniach tych wykonywane były roboty wykończeniowe, pomieszczenia nie były użytkowane. Zbadano parametry techniczno-budowlane kontrolowanego obiektu budowlanego, w tym pomieszczeń na piętrze oraz na poddaszu budynku. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2007r. nr [...], wydanym na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 4 ustawy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał G. i J.K. wstrzymać roboty budowlane prowadzone przy rozbudowie i nadbudowie pawilonu handlowo - gastronomicznego na pierwszym piętrze i części mieszkalnej na poddaszu budynku, w [...] na działce nr [...]. W uzasadnieniu organ zważył, iż budowa obiektu jako całości nie została zakończona w sposób fizyczny (tj. poddasze mieszkalne budynku nie jest zakończone - brak robót wykończeniowych, brak jest tynku elewacji od strony działki Państwa M.) oraz budowa nie została zakończona w sposób prawny (inwestorzy nie uzyskali pozwolenia na użytkowanie piętra i poddasza budynku). W przypadku wykonania robót budowlanych innych niż określonych w art. 48 lub 49b Prawa budowlanego w postępowaniu administracyjnym stosuje się przepisy art. 50 i 51 Prawa budowlanego. Dalej organ wskazał, że w świetle prawa obiekt budowlany jest w budowie, a obecnie inwestorzy nie są w posiadaniu ostatecznej na dzień rozpatrywania sprawy decyzji o pozwoleniu na budowę, albowiem została stwierdzona nieważność decyzji z dnia [...] listopada 1994r. nr [...] zatwierdzającej nowy projekt budowlany obejmujący wykonanie rozbudowy punktu małej gastronomii i nadbudowę o część mieszkalną, zmieniającej decyzję o pozwoleniu na budowę z dnia [...] listopada 1993r. W trakcie kontroli ustalono, że budowa realizowana jest niezgodnie z przepisami techniczno-budowlanymi, tj. warunkami technicznymi jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, między innymi w zakresie wymiarów, szerokości stopni klatki schodowej, szerokości drzwi wejściowych, doświetlenia pomieszczeń, wykonania otworów w ścianie budynku na granicy działki (otworu wentylacyjnego na wentylator mechaniczny) oraz okien połaciowych w odległości mniejszej niż 4,0 od granicy działki, sposobu odprowadzenia wód opadowych w dachu budynku. W tym stanie faktycznym sprawy, w ocenie organu, wstrzymanie wykonywania robót budowlanych, w oparciu o przepis art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy, było uzasadnione. Na powyższe postanowienie z dnia [...] sierpnia 2007 r. zażalenie wnieśli J.M. i J.M. - współwłaściciele nieruchomości sąsiedniej w stosunku do działki nr [...]. położonej w [...], stanowiącej współwłasność G.K. i J.K.. Skarżący żądali wydania decyzji nakazującej rozbiórkę inwestycji wykonanych na działce nr [...]. Na skutek wniesionego zażalenia, postanowieniem z dnia [...] października 2007r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. W zaskarżonym postanowieniu organ odwoławczy dopatrzył się istotnych naruszeń ustawy Prawo budowlane, skutkujących koniecznością uchylenia postanowienia organu pierwszej instancji. Organ drugiej instancji podzielił ustalenia PINB, zgodnie z którymi budowa omawianego budynku nie została zakończona, co świadczy o tym, że budowa ta rozumiana jako zaplanowany cykl inwestycyjny - jest w trakcie. Niemniej, stwierdził organ odwoławczy, przyczyną wstrzymania robót nie mogła być przesłanka z art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane, bowiem wstrzymane roboty budowlane wykonywane były bez wymaganego pozwolenia na budowę. Okoliczność dotycząca wykonania robót z naruszeniem przepisów, na którą powołał się PINB, ma miejsce gdy roboty budowlane prowadzone są w oparciu o pozwolenie na budowę lub zgłoszenie, albo gdy ze względu na swój zakres zwolnione są z obowiązku uzyskania zezwolenia, a jednocześnie roboty te naruszają powszechnie obowiązujące przepisy, która to sytuacja w rozpatrywanej sprawie nie miała miejsca. Nadto organ drugiej instancji zauważył, iż w zaskarżonym postanowieniu brak jest ustalenia, bądź odniesienia się do wymagań dotyczących niezbędnych zabezpieczeń, wynikających ze wstrzymania prowadzonych robót budowlanych. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2007r. nr [...] PINB, na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 ustawy, nakazał G.K. i J.K. wstrzymanie robót budowlanych prowadzonych przy rozbudowie i nadbudowie pawilonu handlowo - gastronomicznego na pierwszym piętrze i części mieszkalnej na poddaszu budynku na działce nr [...]. położonej w [...]. Jednocześnie zobowiązano inwestorów do zabezpieczenia budynku przed dostępem osób postronnych. W uzasadnieniu orzeczenia organ przedstawił stan prawny sprawy, w szczególności podkreślając fakt wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 1994r. obejmującą pozwolenie na "wydłużenie" budynku oraz wykonanie poddasza mieszkalnego, nadto organ zaakcentował okoliczność, że na mocy decyzji z dnia [...] grudnia 1996r. nr [...] - parter budynku został przyjęty do użytkowania. Dalej organ stwierdził, że przeprowadzona w dniu [...] maja 2007 r. kontrola budowy na działce nr [...] wykazała, iż roboty budowlane na pierwszym piętrze budynku zostały zakończone, pomieszczenia zostały wyposażone w meble oraz urządzenia, jednak w trakcie kontroli nie stwierdzono, aby pomieszczenia na piętrze były użytkowane. Poddasze budynku wykonano z przeznaczeniem na lokal mieszkalny. W pomieszczeniach tych prowadzone są roboty wykończeniowe, nie są one użytkowane. Organ wskazał na parametry techniczno - budowlane kontrolowanych pomieszczeń budynku oraz samego budynku. W konkluzji organ stwierdził, że w wyniku kontroli ustalono, iż budowa prowadzona jest niezgodnie z przepisami techniczno-budowlanymi, tj. warunkami technicznymi jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie między innymi w zakresie wymiarów, szerokości stopni klatki schodowej, szerokości drzwi wejściowych, doświetlenia pomieszczeń, wykonanie otworów w ścianie budynku na granicy działki (otworu wentylacyjnego na wentylator mechaniczny) oraz okien połaciowych w odległości mniejszej niż 4,0m od granicy działki, sposobu odprowadzenia wód opadowych z dachu budynku. Dalej organ wskazał, że prowadzone postępowanie ma na celu doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem, który w obecnym stanie prawnym jest obiektem w budowie bez wymaganego pozwolenia na budowę. Powyższe postanowienie z dnia [...] listopada 2007r. nr [...] PINB doręczone zostało inwestorom – G.K. i J.K. w dniu 13 grudnia 2007r. Strony postępowania – G.K. i J.K. oraz J.M. i J.M. wnieśli zażalenie na wskazane powyżej postanowienie PINB. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2008r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji. Decyzją z dnia [...] lutego 2008r. nr [...] PINB, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 i art. 52 ustawy oraz art. 104 k.p.a., nałożył na G.K. i J.K. obowiązek wykonania czynności i robót budowlanych w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem budowy obejmującej rozbudowę i nadbudowę pawilonu handlowo - gastronomicznego na pierwszym piętrze i części mieszkalnej na poddaszu budynku na działce nr ewidencyjny [...] przy ul. [...] poprzez wykonanie: - likwidacji wentylatora mechanicznego w ścianie budynku usytuowanej na granicy z działką J. i J.M. o numerze ewidencyjnym [...], albowiem otwór w ścianie na granicy z działki narusza art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo budowlane - bezpieczeństwo pożarowe oraz 271 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (DZ.U. Nr 75 poz. 690 ze zm.) -nazwanych dalej warunkami technicznymi, - likwidacji pięć sztuk okien połaciowych w połaci dachowej budynku usytuowanych w odległości około 0, 50 - 0,60 m od granicy z działką sąsiednią o nr ewid. [...], albowiem otwory okienne w połaci dachowej w odległości około 0,5 - 0,6 m od granicy działki naruszają art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo budowlane oraz 12 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 warunków technicznych, - odprowadzenia wód opadowych z połaci dachowej budynku na własną posesję tj. wykonanie likwidacji i przebudowy odprowadzenia wód opadowych z budynku na dach budynku Zakładów Jajczarskich znajdującego się na działce sąsiedniej, albowiem wody opadowe zgodnie z 28 warunków technicznych winny być odprowadzane do zbiorczej kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, bądź na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub zbiorników retencyjnych w przypadku braku sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej. W sprawie ustalono, że w pasie ul. [...] przebiega sieć kanalizacji ogólnospławnej, - przebudowy schodów wejściowych na pierwsze piętro budynku (schodów kręconych usytuowanych w baszcie) w taki sposób, by zapewnić maksymalną wysokość stopnia 0, 17 m i minimalną szerokość stopnia 0, 25 m mierzoną w odległości 0, 40 m od słupa stanowiącego koncentryczną konstrukcję schodów zgodnie z 68 i 69 warunków technicznych, - przebudowy drzwi wejściowych do pomieszczeń sanitarnych i drzwi wejściowych na pierwszym piętrze w taki sposób by ich szerokość wynosiła 0, 90 m i wysokość 2, 0 m w świetle ościeżnic zgodnie z 75 warunków technicznych, - prawidłowej wentylacji pomieszczeń sanitarnych i pomieszczenia sali sprzedaży na pierwszym piętrze poprzez zapewnienie minimalnych przekrojów wentylacji nawiewnej i wywiewnej sali sprzedaży i pomieszczeń sanitarnych - zgodnie z przepisami rozdziału 6 warunków technicznych, - opracowanie inwentaryzacji budowlanej po wykonanych robotach budowlanych pawilonu handlowo - gastronomicznego z części mieszkalnej, obejmującej rzuty, przekroje i elewacje wraz z podaniem aktualnych danych powierzchni zabudowy, powierzchni użytkowej, powierzchni całkowitej i kubatury budynku. Termin wykonania obowiązku organ określił - do dnia [...] lipca 2008r. Od powyższej decyzji odwołanie wnieśli G.K. i J.K. oraz J.M. i J.M.. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2008r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi l instancji. Organ odwoławczy przede wszystkim wskazał, że przedmiotem sprawy jest doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem rozpoczętej, a nie ukończonej rozbudowy z jednoczesną nadbudową pawilonu handlowo - gastronomicznego na pierwszym piętrze i części mieszkalnej na poddaszu budynku, w trakcie realizacji których wyeliminowana została z obrotu prawnego decyzja o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego. Dalej organ stwierdził, że w toku prowadzonego w niniejszej sprawie postępowania PINB nie wyjaśnił, czy przedmiotowa rozbudowa, w zakresie w jakim została wykonana, jest zgodna z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego dla terenu danej działki. Organ wyraził stanowisko, że o ile w odniesieniu do samowolnej budowy obiektów budowlanych lub ich części w przypadkach określonych w art. 48 ust. 1 oraz 49b ust. 1, obowiązek taki wynika wprost z art. 48 i 49b, to nie może to oznaczać pominięcia wyjaśnienia takiego zagadnienia w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane, dotyczącym samowolnej budowy obiektu budowlanego lub jego części. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wiążące w tym zakresie są ustalenia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania. Natomiast brak takiej decyzji, przy równoczesnym braku planu, powoduje brak możliwości legalizacji samowolnej budowy obiektu, również w przypadkach określonych w art. 50 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Nadto organ odwoławczy stwierdził, że nałożonego zaskarżoną decyzją obowiązku opracowania, po zakończeniu robót naprawczych, inwentaryzacji budowlanej nie można uznać za czynności, której wykonanie miałoby na celu doprowadzenie przedmiotowego budynku do stanu zgodnego z prawem. Tym samym, w ocenie organu drugiej instancji, we wskazanym zakresie doszło do naruszenia przepisu art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy prawo budowlane. Zdaniem organu wydanie decyzji o stwierdzeniu wykonania obowiązku (art. 51 ust. 3 ustawy) powinno być poprzedzone protokolarnym stwierdzeniem jego wykonania przez właściwy organ - art. 14 § 1 k.p.a. w związku z art. 84 ust. 2 pkt 2 ustawy. Za zasadny organ uznał zarzut skarżących G. i J.K. dotyczący naruszenia art. 10 k.p.a. w toku postępowania administracyjnego. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, decyzją z dnia [...] marca 2009r. nr [...] PINB, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 i art. 52 ustawy Prawo budowlane oraz art. 104 k.p.a., nałożył na G.K. i J.K. obowiązek wykonania czynności i robót budowlanych w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem budowy obejmującej rozbudowę i nadbudowę pawilonu handlowo - gastronomicznego na pierwszym piętrze i części mieszkalnej na poddaszu budynku na działce nr ewidencyjny [...] przy ul. [...] poprzez wykonanie: - likwidacji wentylatora mechanicznego w ścianie budynku usytuowanej na granicy z działką J. i J.M. o numerze ewidencyjnym [...], albowiem otwór w ścianie na granicy z działki narusza art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo budowlane - bezpieczeństwo pożarowe oraz 271 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (DZ.U. Nr 75 poz. 690 ze zm.) -nazwanych dalej warunkami technicznymi, - likwidacji pięć sztuk okien połaciowych w połaci dachowej budynku usytuowanych w odległości około 0, 50 - 0,60 m od granicy z działką sąsiednią o nr ewid. [...], albowiem otwory okienne w połaci dachowej w odległości około 0,5 - 0,6 m od granicy działki naruszają art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo budowlane oraz 12 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 warunków technicznych, - odprowadzenia wód opadowych z połaci dachowej budynku na własną posesję tj. wykonanie likwidacji i przebudowy odprowadzenia wód opadowych z budynku na dach budynku Zakładów [...] znajdującego się na działce sąsiedniej, albowiem wody opadowe zgodnie z 28 warunków technicznych winny być odprowadzane do zbiorczej kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, bądź na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub zbiorników retencyjnych w przypadku braku sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej. W sprawie ustalono, że w pasie ul. [...] przebiega sieć kanalizacji ogólnospławnej, - przebudowy schodów wejściowych na pierwsze piętro budynku (schodów kręconych usytuowanych w baszcie) w taki sposób, by zapewnić maksymalną wysokość stopnia 0, 17 m i minimalną szerokość stopnia 0, 25 m mierzoną w odległości 0, 40 m od słupa stanowiącego koncentryczną konstrukcję schodów zgodnie z 68 i 69 warunków technicznych, - przebudowy drzwi wejściowych do pomieszczeń sanitarnych i drzwi wejściowych na pierwszym piętrze w taki sposób by ich szerokość wynosiła 0, 90 m i wysokość 2, 0 m w świetle ościeżnic zgodnie z 75 warunków technicznych, - prawidłowej wentylacji pomieszczeń sanitarnych i pomieszczenia sali sprzedaży na pierwszym piętrze poprzez zapewnienie minimalnych przekrojów wentylacji nawiewnej i wywiewnej sali sprzedaży i pomieszczeń sanitarnych - zgodnie z przepisami rozdziału 6 warunków technicznych, - opracowanie inwentaryzacji budowlanej po wykonanych robotach budowlanych pawilonu handlowo - gastronomicznego z części mieszkalnej, obejmującej rzuty, przekroje i elewacje wraz z podaniem aktualnych danych powierzchni zabudowy, powierzchni użytkowej, powierzchni całkowitej i kubatury budynku. Termin wykonania obowiązku organ określił - do dnia [...] marca 2010 r. W uzasadnieniu decyzji organ przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie, nadto wskazał, iż z poczynionych ustaleń wynika, że dla terenu obejmującego między innymi działkę nr ewid. [...] brak jest obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ powołał się na treść pisma Architekta Miejskiego miasta z dnia [...] lipca 2008r, w którym stwierdzono, że w okresie obowiązywania ustawy Planowanie przestrzenne (DZ.U. z 1989r. nr 17 poz. 99) inwestycje związane z zabudową usługową nie wymagały udzielenia wskazań lokalizacyjnych. Organ dokonał oceny usytuowania budynku na działce i wskazał, że budynek swoim położeniem obejmuje teren działki nr ewid. [...], co jest zgodne z wydanymi dla tej inwestycji pozwoleniami na budowę. Budynek jest usytuowany na granicy z zabudowaną działką stanowiącą własność Państwa M., a w ścianie znajdującej się na granicy działek posiada otwory. Do budynku Państwa K., położonego na działce nr [...], przylega budynek przemysłowy Zakładów "O". Na dach budynku przemysłowego odprowadzane są wody opadowe z połaci pawilonu Państwa K.. Z pozostałych dwóch stron budynek przylega do ciągów pieszo - jezdnych. Organ wskazał, że inwestorzy są w posiadaniu ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie parteru budynku, co oznacza że nabyli prawo do użytkowania parteru budynku - z takim jego usytuowaniem na działce. Stan ten wyklucza możliwość zastosowania art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy prawo budowlane – to jest orzeczenie nakazu rozbiórki budynku. W ocenie organu wykluczona jest również możliwość orzeczenia nakazu zaniechania dalszych robót budowlanych, albowiem obecnie budynek narusza przepisy techniczno - budowlane w zakresie umożliwiającym doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem, a orzeczenie nakazu zaniechania dalszych robót budowlanych spowodowałoby pozostawienie obiektu w stanie naruszającym przepisy. Z ustaleń dokonanych w trakcie kontroli budowy wynika, że pomimo iż obiekt narusza przepisy techniczno - budowlane możliwe jest jego doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem. W celu osiągnięcia stanu zgodnego z prawem inwestor winien wykonać roboty budowlane i czynności wymienione w sentencji decyzji. Ustosunkowując się do zgłaszanych w toku postępowania żądań J. i J.M., a zmierzających do nakazania rozbiórki przedmiotowego budynku, organ wskazał, że postępowanie w sprawie nakazania rozbiórki danego obiektu budowlanego zostało zakończone poprzez wydanie przez PINB decyzji z dnia [...] lutego 2002r. nr [...] umarzającej postępowanie w tym przedmiocie. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez organ drugiej instancji - orzeczenie nr [...] z dnia [...] kwietnia 2002r., a skarga na tę decyzję, na mocy wyroku WSA w Poznaniu z dnia 13 sierpnia 2004r. sygn. akt II SA/Po 1133/02, została oddalona. Od powyższej decyzji odwołanie wnieśli G.K. i J.K. oraz J.M. i J.M.. Skarżący G.K. i J.K. podnieśli w odwołaniu, iż ze względu na duży zakres nakazanych robót oraz z powodów finansowych, nie są w stanie wykonać nałożonych obowiązków w zakreślonym przez organ terminie. Skarżący wyrazili wolę cofnięcia wniosku o pozwolenie na użytkowanie z dnia [...] grudnia 2004r. Wnieśli o przesunięcie terminu wykonania obowiązków do dnia [...] marca 2011 r. Skarżący J.M. i J.M. w odwołaniu wnieśli o nakazanie rozbiórki inwestycji znajdujących się na działce nr [...]. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2009r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej wyznaczenia terminu wykonania określonego w decyzji obowiązku i wyznaczył termin wykonania obowiązku do dnia [...] czerwca 2010 r., a w pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy w całości podzielił stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji. Odnośnie terminu wykonania nałożonych na inwestorów obowiązków, organ stwierdził, że wyznaczony termin jest wystarczający. Orzekając w sprawach naruszeń prawa budowlanego organ nie może kierować się możliwościami finansowych inwestorów, bowiem decyzja w tym przedmiocie rozstrzyga o obowiązku usunięcia w określonym terminie naruszenia prawa. Od powyższej decyzji organu drugiej instancji J.M. i J.M. wnieśli skargę. Skarżący zarzucili, że organ nie umożliwił im czynnego udziału w toczących się postępowaniach zakończonych orzeczeniami, o których mowa w zaskarżonej decyzji, pomimo tego że byli stronami tych postępowań. Wskazali, że są właścicielami nieruchomości - zabudowanej działki nr [...], a ich prawo własności zostało naruszone. Zarzucili, że inwestorzy nie uzyskali decyzji lokalizacyjnej dla inwestycji położonej na działce [...]. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. z 2002r. nr 153 poz. 1270 ze z. - dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny, w zakresie swej właściwości, ocenia zatem zaskarżoną decyzję administracyjną pod względem jej zgodności z prawem materialnym i procesowym, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania orzeczenia. Sąd uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie w sytuacji, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Nadto - w myśl ar. 134 § 1 p.p.s.a. - sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Analiza niniejszej sprawy dowiodła, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa w stopniu skutkującym konieczność jej eliminacji z obrotu prawnego. Tym samym skarga nie mogła zostać uwzględniona. Przedmiotem rozpatrywanej sprawy jest zgodność z prawem postępowania legalizacyjnego dotyczącego robót budowlanych wykonanych na pierwszym piętrze oraz poddaszu budynku położonego w [...], na działce o numerze ewidencyjnym [...], stanowiącej własność G. i J.K.. Dla niniejszej sprawy istotne są następujące okoliczności; - decyzją z dnia [...] listopada 1993r. nr [...] Kierownik Urzędu Rejonowego zatwierdził plan realizacyjny oraz udzielił G. i J.K. pozwolenia na budowę inwestycji obejmującej rozbudowę punktu małej gastronomii w [...], nr ewidencyjny działki [...], - decyzją z dnia [...] listopada 1994r. nr [...] Kierownik Urzędu Rejonowego zmienił powyższą decyzję z dnia [...] listopada 1993r. nr [...] w ten sposób, że projekt techniczny rozbudowy punktu małej gastronomii zmieniono na projekt rozbudowy punktu małej gastronomii z nadbudową mieszkalną oraz plan realizacyjny, - decyzją z dnia [...] grudnia 1996r. nr [...] Kierownik Urzędu Rejonowego udzielił G. i J.K. pozwolenia na użytkowanie części budynku gastronomiczno-mieszkalnego, tj. parter obejmujący zakład gastronomiczny położony w [...] na działce nr [...], - decyzją z dnia [...] września 2001 r. nr [...] Wojewoda stwierdził nieważność powyższej decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] listopada 1994r. nr [...]. Decyzja Wojewody uzyskała walor prawomocności. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że wskazana powyżej decyzja z dnia [...] listopada 1993r. uwzględniała obiekt dwukondygnacyjny (parter + piętro) z dachem dwuspadowym. Decyzja z dnia [...] listopada 1994r. zmieniająca decyzję z [...] listopada 1993r. zatwierdzała projekt obejmujący rozbudowę budynku poprzez jego wydłużenie (parter + piętro) i wykonanie dodatkowo poddasza mieszkalnego. Nowy zatwierdzony projekt budowlany obejmował obiekt dwukondygnacyjny z poddaszem użytkowym, o funkcji gastronomicznej na parterze, handlowo - gastronomicznej na pierwszym piętrze i mieszkalnej na poddaszu. Decyzja z dnia [...] listopada 1994r. obejmująca "wydłużenie" budynku i wykonanie poddasza mieszkalnego została usunięta z obrotu prawnego poprzez stwierdzenie jej nieważności. Parter budynku został przyjęty do użytkowania na mocy wskazanej powyżej decyzji z dnia [...] grudnia 1996r. (por. postanowienie PINB z [...] listopada 2007r.). Prawomocne stwierdzenie nieważności decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na wykonanie określonych robót budowlanych, stwarza sytuację, w której roboty budowlane przeprowadzone na podstawie takiej decyzji mają charakter samowoli budowlanej. Przy czym nie jest to samowola budowlana, o której mowa w art. 48 lub 49b ustawy, skutkująca w pierwszej kolejności nakazaniem rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części. Ustawodawca nakazuje odrębne traktowanie samowoli budowlanej polegającej na budowie obiektu budowlanego bez wymaganego pozwolenia na budowę (art. 48 ust. 1) lub zgłoszenia (art. 49b), od samowoli, do której doszło w wyniku wycofania z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego, poprzez stwierdzenie nieważności takiej decyzji administracyjnej. Należy bowiem mieć na uwadze fakt, iż w tym ostatnim przypadku inwestor rozpoczynając roboty budowlane legitymował się decyzją zezwalającą na ich przeprowadzenie, stąd też nie można zrównać jego sytuacji, z sytuacją inwestora, który nie dopełnił wymaganych prawem czynności poprzedzających proces inwestycyjny. Roboty budowlane przeprowadzone na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzającej projekt budowlany, która następnie została wyeliminowana z obrotu prawnego, w myśl art. 50 ust. 1 ustawy, należy traktować jako inny przypadek samowoli budowlanej, aniżeli określony w art. 48 ust. 1 lub 49b ust. 1. Legalizacja tego typu samowoli budowlanej prowadzona jest na podstawie art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane. Stanowisko powyższe ugruntowane jest w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. Przykładowo w wyroku z dnia 13 marca 2008r. sygn. akt II OSK 228/07 (Lex nr 468751) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził: cyt: " 1. Nie można uznać robót budowlanych prowadzonych na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, która następnie po wykonaniu tych robót została wyeliminowana z obrotu prawnego, za przypadek samowoli budowlanej podlegającej przymusowej rozbiórce na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane. Roboty takie należy uznać za " inny przypadek" w rozumieniu art. 50 ust. 1 i art. 51 tej ustawy. 2. Doprowadzenie do zgodności z prawem wykonanych już robót budowlanych na podstawie art. 51 prawa budowlanego powinno nastąpić w aspekcie prawa administracyjnego, a nie cywilnego. W rezultacie może dojść do zalegalizowania robót budowlanych wykonanych z naruszeniem prawa własności. W takim przypadku pokrzywdzony może dochodzić swoich praw nie przed organami nadzoru budowlanego, lecz tylko przed sądem powszechnym. Konsekwencją tego jest brak możliwości zobowiązania inwestora do składania dokumentu stwierdzającego jego prawo do dysponowania zabudowaną nieruchomością na cele budowlane w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 i 3 prawa budowlanego." Wobec powyższego, przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy, należy stwierdzić, że zastosowany przez organ nadzoru budowlanego tryb legalizacji robót budowlanych wykonanych na podstawie decyzji z dnia [...] listopada 1994r. zmieniającej decyzję z dnia [...] listopada 1993r. o pozwoleniu na budowę i zatwierdzającej projekt realizacyjny, był prawidłowy. Roboty budowlane wykonane w oparciu o decyzję zmieniającą z dnia [...] listopada 1994r. (wobec której stwierdzono nieważność) stanowiły "inny przypadek" samowoli budowlanej, o którym mowa w art. 50 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Należy jednocześnie wskazać, że z akt administracyjnych sprawy wynika, iż roboty te polegały na "wydłużeniu" parteru i piętra budynku oraz na wykonaniu poddasza z przeznaczeniem na część mieszkalną. W tym też zakresie winno być prowadzone postępowanie legalizacyjne, przy czym należy też mieć na uwadze, że na mocy prawomocnej decyzji z dnia [...] grudnia 1996 r. (decyzja stwierdzająca nieważność decyzji z dnia [...] listopada 1994r. wydana została w dniu [...] września 2001 r.), która funkcjonuje w obrocie prawnym, parter budynku został przyjęty do użytkowania. Stąd też stanowisko organów nadzoru budowlanego, zgodnie z którym, legalizacji podlegają roboty budowlane przeprowadzone na pierwszym piętrze oraz poddaszu budynku, należy uznać za prawidłowe. Stosownie do treści art. 50 ust. 1 pkt 1 ustawy w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub 49 b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia. W myśl art. 50 ust. 4 postanowienie o wstrzymaniu robót traci ważność po upływie 2 miesięcy od doręczenia, chyba że w tym terminie zostanie wydania decyzja, o której mowa w art. 50a pkt 2 albo w art. 51 ust. 1. W toku kontroli przeprowadzonej w dniu [...] maja 2007r. stwierdzono, że na poddaszu budynku prowadzone są prace wykończeniowe; brak jest części tynków oraz wykładzin posadzek, pomieszczenia aneksu kuchennego oraz pokoju dziennego nie są wymalowane. Stan ten uzasadniał wydanie postanowienia z dnia [...] listopada 2007r. nr [...] o wstrzymaniu robót budowlanych. Jak wyżej wskazano postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych doręczone zostało inwestorom – G. i J.K. w dniu 13 grudnia 2007r. W dniu [...] lutego 2008r, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 i art. 52 ustawy, PINB wydał decyzję nr [...], na mocy której nałożył na G. i J.K. obowiązek wykonania określonych czynności i robót budowlanych w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem budowy obejmującej rozbudowę i nadbudowę pawilonu handlowo - gastronomicznego na pierwszym piętrze i części mieszkalnej na poddaszu budynku. Wydanie wskazanej tu decyzji nastąpiło zgodnie z trybem przewidzianym w art. 50 ust. 4 ustawy. Decyzja wydana została w okresie ważności postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych, albowiem wydana została przed upływem 2 miesięcy od doręczenia G.K. i J.K. postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych (por. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 7 marca 2006r, II SA/Bk 936/05, GP 2006 nr 173, wyrok NSA z 22 czerwca 1998r, II SA/Ka 1098/96 niepublik.). Dopiero upływ dwumiesięcznego terminu, o którym mowa w art. 50 ust. 4 i nie wydanie w tym czasie decyzji, o której mowa w art. 50a pkt 2 albo art. 51 ust. 1, stanowi podstawę do umorzenia postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. w związku z art. 50 ust. 1 i 4 ustawy (por. wyrok SN z 13 maja 1999r. III RN 2/99, OSNAPiUS 2000, nr 9 poz. 336, MoP 2000, nr 6, s 391). Wbrew zarzutowi, jaki pojawił się w toku postępowania administracyjnego, uchylenie powyższej decyzji przez organ odwoławczy na skutek wniesienia przez strony odwołania i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia, nie miało wpływu na dalszy tok postępowania legalizacyjnego, w tym znaczeniu, że należy przyjąć, iż decyzja o której mowa w art. 51 ust. 1 wydana została w okresie ważności postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych. Analiza przepisu art. 50 ust. 4 dowodzi, że ustawodawca wymaga wydania decyzji, o której mowa w art. art. 50a pkt 2 albo art. 51 ust. 1, nie wymaga natomiast, aby decyzja w tym czasie uzyskała walor ostateczności. Również wniesienie zażalenia na postanowienie z dnia [...] listopada 2007r. o wstrzymaniu robót budowlanych nie miało wpływu na ważność tegoż postanowienia. W wyroku z dnia 1 października 2003r. sygn. akt II SA/Wr 2639/00, Lex Polonica nr 365627, NSA stwierdził: cyt: "dwumiesięczny termin utraty ważności postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 4, powinien być liczony od doręczenia postanowienia organu pierwszej instancji. Racjonalny ustawodawca bowiem, tam gdzie określone skutki wiąże z ostatecznym orzeczeniem, wyraża to wprost." Nadto należy zauważyć, że postanowienie organu odwoławczego utrzymujące w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji o wstrzymaniu robót budowlanych wydane zostało przed upływem dwumiesięcznego terminu, o którym mowa w art. 50 ust. 4 ustawy (w dniu 7 lutego 2008r). Słuszne było stanowisko organu drugiej instancji wyrażone w decyzji z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...], zgodnie z którym w procesie legalizacji opartej na przepisach art. 50 i 51 ustawy organ winien zbadać zgodność danej inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obowiązującego dla danego terenu. W toku postępowania ustalono, że dla terenu obejmującego m.in. nieruchomość - działkę o nr ewidencyjnym [...], nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Jednocześnie ustalono, że inwestor nie legitymuje się decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania dla danej nieruchomości, jak również postępowanie w tym przedmiocie nie toczy się przez organem administracyjnym. W omawianej kwestii istotna jest ta okoliczność, że inwestycja jest w fazie robót wykończeniowych. Stosownie do treści art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (DZ.U. z 2003r. Nr 80, poz. 717 ze zm.) zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Przepis art. 50 ust. 2 stosuje się odpowiednio. Należy zważyć, że postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy jest samodzielnym postępowaniem, odrębnie prowadzonym przed postępowaniem, dotyczącym wydania pozwolenia na budowę. Wykładnia systemowa przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przemawia za stwierdzeniem, że celem decyzji ustalającej warunki zabudowy jest uzyskanie pozwolenia na budowę. Nie można więc uznać, że wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy jest możliwe po zrealizowaniu inwestycji. W świetle powyższego, należy stwierdzić, iż nie można ustalić warunków zabudowy dla inwestycji już zrealizowanej, gdyż decyzja w tym przedmiocie może być wydana wyłącznie dla inwestycji zamierzonej. W wyroku z dnia 7 listopada 2007 r., II OSK 1199/06 (Lex nr 352395) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził: cyt: "Stwierdzenie przez organ odwoławczy, że ustalenie warunków zabudowy nastąpiło dla obiektu już wybudowanego, musi skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji i umorzeniem postępowania organu l instancji jako bezprzedmiotowego". Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu, na obecnym etapie procesu budowlanego nie jest możliwe uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy. Jednocześnie należy zauważyć, że przepis art. 50 i nast. ustawy, dotyczące legalizacji samowoli budowlanej, w wypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie nakładają na stronę obowiązku przedstawienia decyzji o warunkach zabudowy, tak jak ma to miejsce w sposób konkretnie wyrażony w przepisie art. 48 ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy. Tym samym zasadnym jest przyjęcie stanowiska, iż w zaistniałym stanie faktycznym i prawnym organ winien przeprowadzić analizę zgodności danej inwestycji budowlanej z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, mając w tym względzie na uwadze przepis art. 61 ustawy o Planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (DZ.U. z 2003r. Nr 164, poz. 1588). Analiza treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, dowodzi, że organy administracyjne w procesie decyzyjnym uwzględniły wymóg koniecznej zgodności inwestycji z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Organ pierwszej instancji dokonał analizy usytuowania obiektu budowlanego względem nieruchomości sąsiedniej oraz względem drogi publicznej. Istotna jest również w sprawie okoliczność, iż na parterze danego budynku prowadzona jest działalności gastronomiczno - handlowa, czyli o tym samym charakterze jaka planowana jest na piętrze budynku. W ocenie Sądu, stanowisko organu w rozważanej kwestii nie narusza obowiązującego porządku prawnego. Postępowanie legalizacyjne ma na celu doprowadzenie wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem - w sytuacji, gdy stan obiektu budowlanego na to pozwala. W rozpatrywanej sprawie organ administracyjny stwierdził, że wykonanie określonych robót budowlanych doprowadzi obiekt do stanu zgodnego z przepisami prawa, bez konieczności rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części (art. 51 ust. 1 pkt 1). W toku przeprowadzonej kontroli na piętrze i poddaszu budynku stwierdzono liczne nieprawidłowości natury techniczno - budowlanej, szczegółowo opisane w protokole kontroli. W tym stanie rzeczy zasadnym było nałożenie w drodze decyzji administracyjnej, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy, obowiązku wykonania określonych robót budowlanych, których celem jest doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem. Stosownie do treści art. 52 ustawy obowiązek wykonania robót budowlanych nałożony został na inwestorów. Odnosząc się do zarzutów skargi należy stwierdzić, iż nie mogły mieć one wpływu na treść rozstrzygnięcia. W postępowaniu legalizacyjnym ochrona praw właścicieli nieruchomości sąsiednich odbywa się poprzez ocenę zgodności inwestycji z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Celem postępowania legalizacyjnego jest doprowadzenie obiektu budowlanego lub wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Jak wyżej wskazano, w postępowaniu tym organ nie rozważa praw wynikających z własności nieruchomości. W rozpatrywanej sprawie brak było podstaw do przyjęcia, że zachodzą okoliczności uzasadniające rozbiórkę obiektu budowlanego, czego domagali się skarżący. Należy podkreślić, że odrębne postępowanie w sprawie rozbiórki danego obiektu budowlanego zostało umorzone, a skarga na decyzję w tym przedmiocie została przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalona. Eliminacja naruszeń przepisów techniczno -budowlanych, do jakich doszło w toku procesu budowlanego, skutkować będzie doprowadzeniem obiektu do stanu zgodnego z prawem. Również zarzut pozbawienia skarżących prawa czynnego udziału w pozostałych postępowaniach administracyjnych, prowadzonych przez organ nadzoru budowlanego, a dotyczących przedmiotowego obiektu budowlanego, w rozpatrywanej sprawie nie mógł zostać uwzględniony. Sąd rozpatruje bowiem skargę w granicach danej sprawy administracyjnej. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd skargę oddalił.