II SA/Go 641/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 25 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.R., I.S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] maja 2009 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1, ust. 2 i ust. 3, art. 81 ust. 1 pkt 2, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, póz. 1118 ze zm.) oraz art. 123 Kpa nakazał I.S. i J.R. wstrzymanie prowadzonych robót budowlanych w części dotyczącej przebudowy budynku gospodarczego na działce nr [...] z uwagi na wykonanie robót budowlanych - przyłączy:elektroenergetycznego, wodociągowego, kanalizacyjnego i cieplnego do budynku gospodarczego oraz wewnętrznej instalacji elektrycznej, oświetleniowej i gniazd wtykowych bez wymaganego zgłoszenia czy pozwolenia na budowę oraz wykonanie zabezpieczenia placu budowy przed dostępem osób postronnych (zabezpieczenie budowy wykonać zgodnie z obowiązującymi przepisami bhp i ochrony przeciwpożarowej oraz zasadami wiedzy technicznej) i nałożył obowiązek przedstawienia w terminie 30 dni od daty doręczenia postanowienia oceny technicznej wykonanych robót budowlanych, przebudowy budynku gospodarczego na działce nr [...]. W wyniku rozpoznania zażalenia wniesionego przez reprezentującego inwestorów pełnomocnika, postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Od powyższego postanowienia skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. złożyli J.R. i I.S., reprezentowani przed pełnomocnika w osobie adwokata A.D.. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i umorzenie postępowania w sprawie oraz względnie z ostrożności procesowej o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu l instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Jednocześnie w treści skargi pełnomocnik skarżących zwrócił się do Sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania przedmiotowego postanowienia do czasu wydania przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w tej instancji. W dalszej części skargi pełnomocnik skarżących nie podał okoliczności uzasadniających zasadność złożonego wniosku o wstrzymanie. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje: Wniosek w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia nie zasługiwał na uwzględnienie. Na wstępie rozważań należy zaznaczyć, iż zgodnie z art. 61 § 1 ust. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) dalej zwanej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W tym zakresie wyjątek od zasady ustanawia treść art. 61 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którą po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Należy dodać, iż zgodnie z zdaniem trzecim § 3 cyt. artykułu wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej. Z uwagi na fakt, że skarga w niniejszej sprawie dotyczy postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymującego w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie wstrzymania robót budowlanych prowadzonych przez skarżących, przyjąć należało, że w istocie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia dotyczy postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2009 r. Nr [...] nakazującego skarżącym wstrzymanie wykonania robót budowlanych, jako organ l instancji. Orzecznictwo sądów administracyjnych podkreśla, iż przedmiotem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonaniu mogą podlegać jedynie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (por. Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 r., sygn. akt SA/Rz 1382/96, OSP 1998/3/54 oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 26 lipca 2005 r. sygn. akt II SA/Gd 396/05, opubl. LEX nr 220325). W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, iż zaskarżony akt prawny jakim jest postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych podlega wykonaniu i możliwym jest orzeczenie w stosunku do niego wstrzymania wykonania. Sąd zwraca uwagę, iż orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu prawnego ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając wniosek w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, do których ustawa zalicza: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tylko w sytuacji zaistnienia kumulatywnie obydwóch lub jednej z w/w przesłanek, Sąd ma podstawę do uwzględnienia wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Interpretacja art. 61 § 3 p.p.s.a. nasuwa wniosek, iż ocena wskazanych w nim okoliczności pozostaje w gestii Sądu, natomiast obowiązkiem skarżącego jest nie tylko wskazanie na możliwość zaistnienia wskazanych zdarzeń, ale również uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Na gruncie niniejszej sprawy złożony przez skarżących wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia zawarty został w skardze sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika - adwokata A.D.. Pomimo tego w/w wniosek nie zawiera ani uzasadnienia, ani nawet wskazania na konkretne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powyższe zadecydowało o tym, że przedmiotowy wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych, w tym w postanowieniach: NSA w Warszawie z dnia 6 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 39/09, WSA w Gdańsku z dnia 5 września 2008 r., sygn. akt II SA/Gd 652/08, NSA w Warszawie z dnia 2 kwietnia 2008 r., sygn. akt II OZ 281/08. Sąd w pełni popiera także stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrażone w postanowieniu z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, zgodnie z którym "Sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę. To na stronie ciąży obowiązek wykazania, iż zaskarżona decyzja w razie wykonania mogłoby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgromadzona dokumentacja sprawy może posłużyć natomiast jedynie weryfikacji twierdzeń strony pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a." Podkreślić należy, iż wstrzymanie wykonania decyzji ma charakter tymczasowy i jak wskazuje treść art. 61 § 6 p.p.s.a. upada w razie wydania przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. W niniejszej sprawie termin rozprawy wyznaczony został na dzień 21 października 2009 r., o czym strony postępowania zostały zawiadomione. Należy mieć przy tym na uwadze, iż w myśl art. 152 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi Sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane, rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku. Wobec powyższego w oparciu o treść art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.