II SA/Go 680/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 28 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A.G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W dniu 4 sierpnia 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga A.G., reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika, na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] maja 2016 roku nr [...] w sprawie wymierzenia skarżącemu kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry w kwocie 12000zł. W treści skargi pełnomocnik skarżącego zwrócił się do organu oraz ewentualnie do Sądu (w razie nieuwzględnienia wniosku przez organ) z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek zawierał wyłącznie przywołanie podstawy prawnej tj. art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. tj. z 2016 r. poz. 718, dalej jako p.p.s.a.), nie zawierał natomiast uzasadnienia. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2016 r. Dyrektor Izby Celnej odmówił skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie. Na wstępie rozważań należy zaznaczyć, iż zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W tym zakresie wyjątek od w/w zasady ustanawia treść art. 61 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którą po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Orzecznictwo sądów administracyjnych podkreśla, iż przedmiotem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonaniu mogą podlegać jedynie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (por. Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 r., sygn. akt SA/Rz 1382/96, OSP 1998/3/54 oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 26 lipca 2005 r. sygn. akt II SA/Gd 396/05, opubl. LEX nr 220325). W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, iż zaskarżony akt prawny jakim jest decyzja w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej podlega wykonaniu i możliwym jest orzeczenie w stosunku do niego wstrzymania wykonania. Rozstrzygając wniosek w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, do których ustawa zalicza: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tylko w sytuacji zaistnienia kumulatywnie obydwóch lub jednej z w/w przesłanek, Sąd ma podstawę do uwzględnienia wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Interpretacja art. 61 § 3 p.p.s.a. nasuwa wniosek, iż strona skarżąca zgłaszając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności winna wykazać istnienie prawdopodobieństwa doznania znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków jej wykonania. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. Natomiast obowiązkiem Sądu jest dokonanie oceny wskazanych przez stronę skarżącą okoliczności. W postanowieniach z dnia 14 stycznia 2015 r., II OZ 1399/14 oraz z dnia 3 kwietnia 2014 r., I FZ 64/14 Naczelny Sąd Administracyjny stanął na stanowisku, iż jeżeli we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności strona nie wykaże okoliczności uzasadniających stwierdzenie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to ie można tego uznać za brak formalny wniosku, lecz za brak przesłanek ochrony tymczasowej przez sąd uzasadniający oddalenie wniosku. Pogląd ten Sąd orzekający w pełni podziela. Na gruncie niniejszej sprawy złożony przez skarżącego reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawierał ani uzasadnienia, ani nawet wskazania na konkretne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ograniczając się wyłącznie do żądania wstrzymania wykonania decyzji. Powyższe zadecydowało o tym, że przedmiotowy wniosek nie mógł zostać uwzględniony. Sąd uznał bowiem, iż brak uzasadnienia wniosku oraz uprawdopodobniła, że wykonanie decyzji może spowodować skutki określone w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., uniemożliwiło ocenę wniosku skarżącego pod kątem zasadności zastosowania instytucji ochrony tymczasowej i jego uwzględnienie. Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych, w tym w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 7 czerwca 2016 r., II OZ 573/16, z dnia 17 lutego 2016 r., II GZ 108/16. Wobec powyższego w oparciu o treść art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.