II SA/Go 70/12

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2012-03-07

Skład orzekający: Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz, Sędzia WSA Joanna Brzezińska, Sędzia WSA Michał Ruszyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy uchwała organu samorządu terytorialnego, która została uchylona przez ten organ przed wydaniem wyroku przez sąd administracyjny, stanowi nadal przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego?
Ratio decidendi
Postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu, gdy zaskarżony akt został pozbawiony bytu prawnego przed wydaniem wyroku, na przykład w wyniku skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych i uchylenia tego aktu. Kontrola sądowa aktu derogowanego jest możliwa tylko, gdy w okresie jego obowiązywania wywołał on skutki prawne uzasadniające potrzebę stwierdzenia nieważności, czego w niniejszej sprawie nie stwierdzono.
Stan faktyczny
Rada Miejska podjęła uchwałę o zamiarze likwidacji Centrum Artystyczno-Kulturalnego. Wojewoda zaskarżył tę uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając naruszenie przepisów ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Następnie Rada Miejska uchyliła zaskarżoną uchwałę. Sąd umorzył postępowanie sądowoadministracyjne.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowoadministracyjne.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Joanna Brzezińska Sędzia WSA Michał Ruszyński Protokolant st. sekr. sąd. Anna Lisowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2012 r. sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] r. nr XI/68/11 w sprawie zamiaru likwidacji Centrum Artystyczno-Kulturalnego postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Rada Miejska uchwałą nr XI/68/11 z dnia [...] czerwca 2011 r. w sprawie zamiaru likwidacji Centrum Artystyczno - Kulturalnego, powołując się na przepis art. 18 § 2 pkt 9 lit. h ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142 poz. 1591 ze zm.) oraz art. 22 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2001 r. nr 13 poz. 123 ze zm.) wyraziła zamiar likwidacji wskazanej instytucji kultury (§ 1 ust. 1 uchwały). W treści uchwały wskazano, że przyczyną likwidacji jest zamiar połączenia Centrum Artystyczno – Kulturalnego z Ośrodkiem Sportu i Rekreacji w jedną jednostkę organizacyjną (§ 1 ust. 2). W § 2 uchwały wskazano, że akt o likwidacji przedmiotowej instytucji kultury może zostać wydany po upływie 6 miesięcy od daty podania treści niniejszej uchwały do publicznej wiadomości a czynności likwidacyjne zostaną zakończone do dnia [...] grudnia 2011 r. W myśl § 3 uchwała wraz z uzasadnieniem podlega podaniu do publicznej wiadomości na stronie internetowej, a także na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta. Uchwałę opublikowano w Dzienniku Urzędowym Województwa z dnia [...] lipca 2011 r., nr 81, poz. 1595. Powołując się na przepisy art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w zw. z art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), w dniu [...] stycznia 2012 r. Wojewoda zaskarżył w całości przedmiotową uchwałę, zarzucając jej naruszenie art. 22 ust. 1 i 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. W uzasadnieniu skargi podkreślił znaczenie uchwały o zamiarze likwidacji instytucji kultury, jako jednego z dwóch etapów w procesie likwidacji takiej instytucji wskazując, że likwidacja instytucji kultury może mieć miejsce w szczególnie uzasadnionych przypadkach. Z tych względów istotnego znaczenia nabiera uzasadnienie uchwały intencyjnej, które wskazywać powinno na rzeczywistą, wiarygodną, zasadną i wyczerpująco wskazaną motywację. Wojewoda wskazał, że likwidacja instytucji kultury z przyczyn ekonomicznych jest dopuszczalna jedynie w razie całkowitego braku środków finansowych na dalszą działalność tej instytucji, o ile środków tych nie uda się zgromadzić w wyniku podejmowanych w związku z podaniem do publicznej wiadomości informacji o zamiarze likwidacji. Zdaniem skarżącego zamiar poczynienia oszczędności nie stanowi nadzwyczajnej i wyjątkowej sytuacji, o której mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Również, że dyspozycja art. 9 ust. 1 i 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej nie daje możliwości prowadzenia działalności w zakresie kultury w innej formie niż przewidziana ustawą, a więc w ramach innej jednostki organizacyjnej nie będącej instytucją kultury w rozumieniu tej ustawy. Tym samym niedopuszczalne jest kontynuowanie działalności Centrum Artystyczno - Kulturalnego przez nowoutworzoną jednostkę organizacyjną gminy, nie będącą samorządową instytucją kultury utworzoną na podstawie ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska wniosła o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazano, że w konsekwencji podjęcia zaskarżonej uchwały przeprowadzono szerokie konsultacje z przedstawicielami zainteresowanych środowisk kulturalnych i dokonano szczegółowych analiz związanych z funkcjonowaniem spornej jednostki. W ich efekcie wprowadzono szereg zmian organizacyjnych, co przyniosło znaczne oszczędności . W konsekwencji, w dniu [...] grudnia 2011 r. Rada Miejska podjęła uchwałę, na mocy której uchylono zaskarżoną uchwałę. Wskazano również, że ta uchwała nie wywołała żadnych skutków prawnych, a zatem już samo jej uchylenie w dniu [...] grudnia 2011 r. wyeliminowało ją z obrotu prawnego. Jednocześnie wraz z odpowiedzią na skargę organ przekazał odpis uchwały z dnia [...] grudnia 2011 r. nr XIX/153/11 w sprawie uchylenia uchwały nr XI/68/11 Rady Miejskiej z dnia [...] czerwca 2011 r. w sprawie zamiaru likwidacji Centrum Artystyczno – Kulturalnego. Zgodnie z § 1 uchwały uchylono uchwałę nr XI/68/11 Rady Miejskiej z dnia [...] czerwca 2011 r. Treść tej uchwały wraz z uzasadnieniem – stosownie do treści § 2 – podlegała podaniu do publicznej wiadomości na stronie internetowej, a także na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta. Uchwałę nr XIX/153/11 z dnia [...] grudnia 2011r. opublikowano w Dzienniku Urzędowym Województwa z dnia [...] stycznia 2012 r. poz. 158. Wojewoda, któremu doręczono odpowiedź na skargę z zobowiązaniem nie przedstawił aktualnego stanowiska w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z "innych przyczyn" stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość w rozumieniu powołanego przepisu zachodzi, gdy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku przestaje istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego, m.in. w rezultacie skorzystania przez organ, który go wydał, z uprawnień autokontrolnych i uchylenia tego aktu (por. wyrok NSA z dnia 25 października 2005 r., sygn. akt II OSK 85/05, LEX nr 188791 oraz postanowienia NSA z dnia 7 września 2011 r., II GSK 1216/11, LEX nr 899024 i z dnia 21 listopada 2007r., II FSK 1259/06, LEX nr 494285). Również w doktrynie prezentowany jest pogląd, że sąd administracyjny nie może orzec o nieważności bądź niezgodności z prawem uchwały organu, stanowiącej akt prawa miejscowego, jeżeli uchwała ta została przez uprawniony organ uchylona lub utraciła moc prawną przed wydaniem wyroku. W razie utraty mocy prawnej uchwały zaskarżonej do sądu administracyjnego przed wydaniem wyroku sąd umarza postępowanie (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 437). Natomiast kontrola sądowa derogowanego aktu możliwa jest tylko w tych przypadkach, w których w okresie ich obowiązywania wywołał on skutki prawne uzasadniające potrzebę zastosowania instytucji stwierdzenia nieważności. Taki przypadek w sprawie nie zachodzi. Uchwała będąca przedmiotem niniejszego postępowania została wyeliminowana z obrotu prawnego i przestała obowiązywać przed wywołaniem skutków prawnych. Wynika to z istoty uchwały tzw. aktu intencyjnego podejmowanego w ramach pierwszego etapu procedury likwidacyjnej danej instytucji kultury. Z tych przyczyn nie ma on normatywnego charakteru jako powszechnie obowiązujące źródło prawa. W tej sytuacji w dacie orzekania brak było przedmiotu zaskarżenia. Z tych względów na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło