II SA/Go 794/13

Dnia 3 grudnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.L. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 29 maja 2013 roku nr XXI/179/2013 w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki tej opłaty (Dz. Urz. Woj. z 2013 r. poz. 1462) na skutek wniosku J.L. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a : odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. J.L. skargą z dnia [...] sierpnia 2013 r. zakwestionował dwie uchwały Rady Miejskiej: z 27 marca 2013r. nr XX/169/2013 oraz z 29 maja 2013r. nr XXI/179/2013. Zarządzeniem z dnia 6 września 2013 r. skargi J.L. zostały rozdzielone. W niniejszej sprawie, pod sygn. akt II SA/Go 794/13 rozpoznaniu podlegała skarga na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 29 maja 2013 roku nr XXI/179/2013. Postanowieniem z dnia 15 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił powyższą skargę J.L.. Przyczyną odrzucenia skargi był fakt, że w nadesłanych przez organ aktach administracyjnych sprawy brak było uprzedniego wezwania Rady Miejskiej do usunięcia naruszenia interesu prawnego skarżącego, wywołanego powyższą uchwałą z dnia 29 maja 2013 roku nr XXI/179/2013. Również skarżący wezwany przez Sąd do wykazania, iż przed wniesieniem skargi na omawianą uchwałę wezwał Radę Miejską do usunięcia naruszenia prawa, stosownie do treści art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, nie wykazał, iż skierował takie wezwanie w przewidzianym prawem terminie. Jednocześnie postanowieniem z dnia 15 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając w oparciu o treść art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., odmówił przyznania J.L. prawa pomocy, o które skarżący wniósł w toku postępowania sądowego. Powyższe postanowienie zostało doręczone J.L. dnia 17 października 2013 r. W dniu 18 października 2013 r. skarżący złożył m.in. wniosek o przywrócenie terminu "do ponownego rozpoznania sprawy". Do wniosku dołączył kserokopię datowanego na dzień 30 lipca 2013 r. wezwania Rady Miejskiej do usunięcia naruszenia prawa wywołanego m.in. zaskarżoną w niniejszej sprawie uchwałą z dnia 29 maja 2013 roku nr XXI/179/2013. Z kserokopii wynikało, iż wezwanie to zostało złożone w Urzędzie Miasta i Gminy dnia 1 sierpnia 2013 r. Wezwany do sprecyzowania, jakiej czynności w postępowaniu sądowym wniosek dotyczył, skarżący podał, iż wnosi o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Celem potwierdzenia autentyczności datowanego na dzień 30 lipca 2013 r. wezwania do usunięcia naruszenia prawa dotyczącego uchwały z dnia 29 maja 2013 roku nr XXI/179/2013 Sąd wezwał Burmistrza do nadesłania oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu tego wezwania, co Burmistrz uczynił, składając do akt w dniu 8 listopada 2013 r. poświadczony za zgodność z oryginałem odpis wniesionego przez J.L. i W.L. wezwania Rady Miejskiej do usunięcia naruszenia prawa wywołanego m.in. uchwałą tej Rady nr XXI/179/2013. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek należało odrzucić Zgodnie z treścią art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W myśl art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednakże stosownie do treści art. 88 zdanie pierwsze p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Jedną z przesłanek niedopuszczalności wniosku o przywrócenie terminu jest brak uchybienia terminu, tzn. sytuacja, gdy czynność objęta wnioskiem została dokonana w terminie (podobnie postanowienia NSA z 9 września 2008 r., I GZ 191/08, LEX nr 527713; z 18 września 2008 r., II FZ 391/08, LEX nr 493902; z 23 czerwca 2008 r., I OZ 405/08, LEX nr 493819). Analiza okoliczności niniejszej sprawy wskazuje, iż skarga na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 29 maja 2013 roku nr XXI/179/2013 złożona dnia 5 sierpnia 2013 r., została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, które wpłynęło do Urzędu Miasta i Gminy w dniu 1 sierpnia 2013 r. Warunek dopuszczalności skargi wynikający z treści art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.) został zatem spełniony, skarga została również wniesiona z zachowaniem terminu wynikającego z art. 53 § 2 p.p.s.a. W sprawie zaistniała zatem wskazana wyżej przesłanka niedopuszczalności wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Nie ma bowiem możliwości przywrócenia terminu, któremu strona nie uchybiła Powyższe wezwanie nie zostało jednak przesłane przez organ Sądowi wraz ze skargą oraz aktami administracyjnymi sprawy. Również J.L., wezwany pismem sądowym z dnia 19 września 2013 r. (k. 23 akt) do wykazania, iż przed wniesieniem skargi na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 29 maja 2013 roku nr XXI/179/2013 wezwał Radę do usunięcia naruszenia prawa wywołanego tą uchwałą, nie wykazał spełnienia tej okoliczności. Nadesłał jedynie wezwania do usunięcia naruszenia prawa datowane na 17 maja oraz 29 maja 2013 r. (k. 28, 29 akt), w których jako kwestionowany akt nie została wymieniona uchwała z dnia 29 maja 2013 roku nr XXI/179/2013. W tej sytuacji Sąd, nie mając zarówno ze strony organu jak i skarżącego informacji o tym, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wywołanego tą uchwałą zostało w ogóle złożone, nie miał innej możliwości jak odrzucić wniesioną w niniejszej sprawie skargę. Zarówno skarżący jak i organ przedłożyli Sądowi wezwanie z 30 lipca 2013 r. dopiero w dniach 21 października (k. 75 akt) oraz 8 listopada 2013 r. (k. 93 akt), a więc już po odrzuceniu skargi, co nastąpiło wcześniej postanowieniem z dnia 15 października 2013 r. Wraz z kopią wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia 30 lipca 2013 r. skarżący nadesłał do Sądu kopię wezwania datowanego na 6 czerwca 2013 r. (złożonego w siedzibie organu w dniu 7 czerwca 2013 r. – k. 77 akt), w którym również znalazła się wzmianka o uchwale nr XXI/179/2013. Nawet gdyby uznać, że to właśnie od dnia złożenia tego wezwania rozpoczął się dla skarżącego bieg terminu do wniesienia skargi na omawianą uchwałę, to powyższe rozważania znalazłyby zastosowanie również w odniesieniu do tego wezwania. W sytuacji bowiem, gdy Rada Miejska nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie, w myśl art. 53 § 2 p.p.s.a. termin do wniesienia skargi na uchwałę wynosiłby sześćdziesiąt dni od dnia złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Bieg sześćdziesięciodniowego terminu liczonego od złożenia wezwania w dniu 7 czerwca 2013 r. rozpocząłby się zatem od 8 czerwca 2013 r. i upłynąłby z dniem 6 sierpnia 2013 r. Skarga złożona w dniu 5 sierpnia 2013 r. również zostałaby wówczas wniesiona w ustawowym terminie. W świetle powyższych okoliczności wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jako niedopuszczalny należało odrzucić na podstawie art. 88 p.p.s.a.