II SA/Go 94/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas po rozpoznaniu w dniu 30 września 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi C.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi. 3 Pismem z dnia [...] stycznia 2015r., złożonym osobiście w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 5 stycznia 2015r., C.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na doręczoną mu w dniu 3 grudnia 2015r. (zgodnie z trybem postępowania określonym w art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego) decyzję Kolegium nr [...] z dnia [...] września 2014r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty nr [...] z dnia [...] lipca 2014r. w przedmiocie skierowania skarżącego na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. W rezultacie stwierdzenia przekroczenia terminu do wniesienia powyższej skargi, Sąd powołując się na dyspozycję przepisu art. 58 § 1 pkt 2 ppsa, postanowieniem z dnia 1 czerwca 2015r. odrzucił skargę. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał m.in., iż dla rozpoczęcia biegu terminu do złożenia skargi nie miał znaczenia fakt, że dnia 10 grudnia 2014 r. C.., stawiając się w siedzibie Kolegium odebrał przedmiotową decyzję, skoro jej skuteczne doręczenie nastąpiło – jak wyżej wskazano – w dniu 3 grudnia 2014 r. Odpis postanowienia Sądu z dnia 1 czerwca 2015r. wraz z uzasadnieniem doręczony został pełnomocnikowi skarżącego dnia 8 czerwca 2015r. Dnia 15 czerwca 2015r. (data nadania przesyłki) pełnomocnik skarżącego złożył za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, załączając jednocześnie do wniosku odpis skargi. Dla uzasadnienia wniosku adwokat K.S. podniosła, iż nieodebranie przez skarżącego korespondencji zawierającej zaskarżoną decyzję wynikało z - powodowanej wyjazdem - nieobecności C.K. w miejscu zamieszkania. Podkreślono, że po powrocie tj. dnia 10 grudnia 2014r. skarżący stawił się osobiście w siedzibie Kolegium – celem ustalenia aktualnego stanu sprawy. W czasie tej wizyty odebrał odpis decyzji, jak również uzyskał od pracownika Kolegium informację, iż termin do wniesienia skargi biegnie od dnia 5 grudnia 2014r. Jednocześnie skarżący złożył na znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy przesyłce pisemne oświadczenie potwierdzające uzyskaną informację. W rezultacie powyższego C.K. pozostawał w błędnym przekonaniu, że termin do skutecznego wniesienia skargi upływa w dniu 5 stycznia 2015r. W odpowiedzi na wezwanie Sądu Samorządowe Kolegium Odwoławcze w piśmie z dnia [...] września 2015r. poinformowało, że z uwagi na upływ czasu nie jest możliwym ustalenie, czy któryś z pracowników administracyjnych Kolegium udzielił skarżącemu pouczenia dotyczącego terminu do wniesienia skargi. Wyjaśniono także, że adnotacja na odwrocie przesyłki sporządzona została najprawdopodobniej osobiście przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić należy, że zgodnie z brzmieniem przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Zgodnie z treścią art. 87 ww. ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1), przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 3). Stwierdzić należy, że skarżący – C.K. złożył do Sądu wniosek o przewrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, tj. od dnia doręczenia postanowienia Sądu z dnia 1 czerwca 2015r. o odrzuceniu skargi. Odnosząc się do okoliczności dołączenia przez pełnomocnika do wniosku wyłącznie odpisu skargi, Sąd przychylił się do stanowiska wyrażanego w doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych, że w sytuacji złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia już po wydaniu przez sąd orzeczenia o odrzuceniu tego środka zaskarżenia z powodu uchybienia terminowi do jego wniesienia, strona występująca z wnioskiem o przywrócenie terminu nie ma obowiązku ponownego składania środka zaskarżenia. Co prawda odrzucenie środka zaskarżenia niweczy skutki procesowe związane z jego wcześniejszym wniesieniem (vide szerzej: B. Dauter [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz 4. wydanie, Warszawa 2011, str. 288-289), jednakże sam taki wniosek z założenia podtrzymuje środek wcześniej złożony (w przedmiotowym przypadku skargę). Jest to założenie praktyczne i zgodne z intencją wnioskodawcy oraz pozwala uniknąć czynności, takich jak wzywanie strony do złożenia dokumentu, który sąd już posiada w aktach sprawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 stycznia 2008r., sygn. akt II FZ 646/07). Sąd doszedł do przekonania, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zasługuje na uwzględnienie. Badając przedstawioną przez skarżącego okoliczność mającą świadczyć o braku jego winy w uchybieniu terminu, Sąd podzielił pogląd ugruntowanego orzecznictwa, iż błędna informacja co do prawa, trybu i terminu złożenia przysługujących środków prawnych nie może powodować dla strony negatywnych dla niej konsekwencji. Mylne informacje organu co do przysługujących stronie środków prawnych nie wpływają co prawda na bieg terminu do wniesienia takich środków, jednakże mogą stanowić postawę do przywrócenia terminu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 sierpnia 2007r., sygn. akt II GZ 101/07, z dnia 7 kwietnia 2010r., sygn. akt II OSK 552/10, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 stycznia 2011r., sygn. akt IV SA/Wr 449/10, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 października 2014r., sygn. akt V SA/Wa 1095/14). C.K. powołując się na okoliczność uzyskania od pracownika Kolegium błędnej informacji dotyczącej daty doręczenia mu rozstrzygnięcia (w drodze fikcji przewidzianej przepisem art. 44 kpa), znajdującą potwierdzenie w adnotacji zawartej w aktach administracyjnych sprawy (k. 38), uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu, zaś Sąd nie dopatrzył się w działaniu skarżącego nienależytej staranności w prowadzeniu własnej sprawy zainicjowanej odwołaniem z dnia [...] sierpnia 2014r. Uznając w konsekwencji, iż opóźnienie w dochowaniu przez C.K. terminu do wniesienia skargi nie miało charakteru zawinionego, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji. ----------------------- 3