II SAB/Go 202/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Rogalski (spr.) Sędzia WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 26 listopada 2025 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia[...] w [...] na bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2025 r. Stowarzyszenie [...] zwróciło się do Burmistrza za pośrednictwem poczty elektronicznej, o udostępnienie na podany adres e-mail, "informacji publicznej dotyczącej dożynek gminnych, które odbyły się w [...] w dniu [...] sierpnia 2025 r.: 1) skanów/kopii wszystkich faktur/rachunków opłaconych z budżetu gminy związanych z organizacją dożynek gminnych. 2) kopii umów podpisanych w ramach organizacji tego wydarzenia oraz wykazu podmiotów, które wykonywały usługi na rzecz gminy w związku z organizacją dożynek. 3) kopii wniosków o dofinansowanie oraz umów grantowych związanych z organizacją dożynek 2025. 4) informacji o wszystkich usługach, świadczeniach lub wkładzie rzeczowym, które zostały zrealizowane w ramach wolontariatu, działań pro bono lub sponsoringu, wraz ze wskazaniem podmiotów/organizacji/osób, które ich dokonały. Pismem z dnia [...] września 2025 r. Burmistrz wezwał wnioskujące Stowarzyszenie do wykazania, iż pozyskanie danych wskazanych m.in. w powyższym wniosku jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, gdyż w ocenie organu wnioskowana informacja stanowi informację przetworzoną. Na moment złożenia wniosków objętych wezwaniem taka informacja nie istniała w postaci gotowej, a jej przygotowanie ze względu na rozpiętość czasową, konieczność wyszukania żądanych informacji, szacowaną obszerność materiału źródłowego oraz konieczność dokonania dodatkowych analiz w kwestii anonimizacji, kwestii ograniczenia prawa do informacji w związku z przesłankami art. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 902 ze zm., dalej u.d.i.p.), czy zeskanowania obszernego materiału źródłowego i jego późniejszego przesłania w formie elektronicznej, wymagałoby dodatkowego, znacznego zaangażowania pracowników Urzędu Miejskiego w szacowanym wymiarze co najmniej kilku dni. Gmina nie posiada bazy danych, której funkcjonalność umożliwiałaby proste wygenerowanie wskazanych we wnioskach informacji. Jednocześnie Stowarzyszenie zostało zobowiązane do podania dokładnych danych adresowych strony postępowania dla celów dokonania skutecznego doręczenia w przypadku konieczności wydania decyzji. Pismem z dnia [...] września 2025 r. A.M, działająca w imieniu Stowarzyszenia, odpowiedziała na wezwanie, kwestionując zakwalifikowanie żądanych informacji jako przetworzonych oraz wskazując, iż takie stanowisko organu pozostaje w sprzeczności z przepisami u.d.i.p. oraz z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych. Odpowiedź objęła wskazanie danych adresowych ponowne wskazanie, by organ kierował korespondencję na podany adres mailowy. Kolejnym wezwaniem z dnia [...] września 2025 r. Burmistrz wezwał wnioskujące Stowarzyszenie do uzupełnienia braków formalnych m.in. w/w wniosku z dnia [...] sierpnia 2025 r. poprzez złożenie oryginałów lub poświadczonych za zgodność z oryginałem odpisów: a) regulaminu Stowarzyszenia, b) dokumentu potwierdzającego wpisanie Stowarzyszenia do ewidencji stowarzyszeń zwykłych, c) aktualnej uchwały dotyczącej składu zarządu, jak i wybrania danych osób na członków zarządu Stowarzyszenia, d) dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony wykazującego, iż osoba podpisująca wniosek była do tego uprawniona w chwili dokonywania czynności albo przez podpisanie wniosku przez osobę (osoby) do tego uprawnioną - w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie zostało przesłane Stowarzyszeniu na wskazany adres mailowy w dniu 30 września 2025 r. Pismem z dnia [...] października 2025 r. Stowarzyszenie [...] wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Burmistrza w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia [...] lipca 2025 r., zarzucając naruszenie: 1) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez nieudostępnienie informacji o działalności organu władzy publicznej, mimo że przedmiotem wniosku były dane dotyczące wydatkowania środków publicznych; 2) art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. poprzez niezrealizowanie wniosku w terminie 14 dni i nieudzielenie żądanych informacji; 3) art. 16 ust. 1 u.d.i.p. przez brak wydania decyzji administracyjnej w przypadku odmowy udostępnienia informacji lub uznania jej za przetworzoną; 4) art. 19 ust 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych poprzez ograniczenie prawa do otrzymywania informacji bez podstawy ustawowej. Podnosząc powyższe zarzuty Stowarzyszenie wniosło o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, poprzez udostępnienie pełnej informacji objętej wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2025 r., a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi Stowarzyszenie podniosło m.in., iż do daty złożenia skargi Burmistrz nie udzielił odpowiedzi na wniosek, nie wydał decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji ani nie poinformował przyczynach braku możliwości jej udostępnienia. Stan ten oznacza, że organ pozostaje w stanie bezczynności od dnia 14 września 2025 r., tj. od upływu terminu określonego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., co w ocenie strony potwierdza orzecznictwo sądów administracyjnych. Pomimo złożenia kompletnego wniosku i wyczerpującej odpowiedzi z dnia [...] września 2025 r. organ nie rozpoznał sprawy zgodnie z prawem. Nie udostępnił informacji, nie wydał decyzji administracyjnej ani nie poinformował o przyczynach braku możliwości załatwienia wniosku. Działania Burmistrza naruszają art. 10 i 13 u.d.i.p. oraz zasadę jawności życia publicznego wynikającą z art. 61 Konstytucji RP. Zawiadomieniem z dnia [...] października 2025 r. Burmistrz na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. 2024 poz., 572 ze zm., dalej k.p.a.) poinformował Stowarzyszenie, iż w związku z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych m.in. wniosku z [...] sierpnia 2025 r., do dnia [...] października 2025 r. braki te nie zostały uzupełnione w wymagany sposób. Nie złożono oryginałów lub poświadczonych za zgodność z oryginałem odpisów regulaminu Stowarzyszenia, dokumentu potwierdzającego wpisanie Stowarzyszenia do ewidencji stowarzyszeń zwykłych, aktualnej uchwały dotyczącej składu zarządu i wybrania danych osób na członków zarządu Stowarzyszenia, dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony wykazującego, iż osoba podpisująca wniosek była do tego uprawniona w chwili dokonywania czynności albo przez podpisanie wniosku przez osobę (osoby) do tego uprawnioną, zatem w ocenie organu zobowiązanie nie zostało wykonane. Z kolei w odpowiedzi na skargę datowanej na [...] października 2025 r. Burmistrz wniósł o jej oddalenie w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 4 oraz art. 120 p.p.s.a. Ustawa o dostępie do informacji publicznej reguluje zakres podmiotowy, przedmiotowy oraz procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej. Jednym z nich jest udostępnianie informacji publicznej na wniosek (art. 10 u.d.i.p.). Tytułem wstępu należy zaznaczyć, iż dla dopuszczalności skargi w opisywanym przedmiocie nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, tzn. nie jest wymagane "wyczerpanie środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem sądowej kontroli jest bezczynność Burmistrza w sprawie udostępnienia informacji publicznej, o którą skarżące Stowarzyszenie zwróciło się wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2025 r. Stosownie do treści art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. Tę ogólną definicję doprecyzowuje art. 6 ust. 1 u.d.i.p., który wymienia rodzaje spraw, jakich mogą dotyczyć informacje o charakterze informacji publicznych, czyniąc to w sposób otwarty, czemu służy zwrot "w szczególności". Doktryna oraz orzecznictwo sądowe, w oparciu o ogólną formułę u.d.i.p., a także konstytucyjną konstrukcję prawa do informacji zawartą w art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, przyjmuje szerokie rozumienie pojęcia "informacja publiczna". Za taką uznaje się wszelkie informacje wytworzone przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym (komunalnym bądź Skarbu Państwa), jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów, niezależnie od tego, przez kogo zostały wytworzone (por. wyroki NSA z 30 października 2002 r., II SA 181/02; z 20 października 2002 r., II SA 1956/02 oraz z 30 października 2002 r., II SA 2036-2037/02, M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, Toruń 2002, s. 28). Informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władz publicznych, a także odnosząca się do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne, w zakresie wykonywania przez nie zadań w zakresie władzy publicznej. Prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia m.in. do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego (art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2, w szczególności organy władzy publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.), będące w posiadaniu takich informacji. W okolicznościach kontrolowanej sprawy bezspornym jest, że wniosek skarżącego Stowarzyszenia został zaadresowany do organu, który w myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. zobowiązany jest do udostępnienia informacji publicznej. Burmistrz jest organem wykonawczym Gminy, wobec tego co do zasady ciąży na nim obowiązek udostępnienia tej informacji. Treść informacji objętej wnioskiem Stowarzyszenia z dnia [...] sierpnia 2025 r. mieści się zaś co do zasady w zakresie pojęcia "informacja publiczna". Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznych następuje m.in. w sposób, o którym mowa w art. 10 i 11 – czyli na wniosek. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1). W przypadku skierowania pisemnego wniosku o udostępnienie informacji publicznej podmiot, do którego wniosek taki został skierowany, może: udostępnić informację publiczną, gdy jest jej dysponentem oraz nie zachodzą okoliczności wyłączające możliwość jej udostępnienia w formie czynności materialno-technicznej; poinformować wnioskodawcę, że jego wniosek nie znajduje podstawy w przepisach u.d.i.p., gdyż żądanie nie dotyczy informacji mających charakter informacji publicznej, lub też wskazać, że organ nie jest dysponentem informacji, o których udostępnienie wnioskodawca się zwrócił (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.), bądź też poinformować stronę, że w sprawie obowiązuje inny tryb udostępnienia informacji niż ten, w którym strona się zwróciła (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.); odmówić udostępnienia informacji lub umorzyć postępowanie, w sytuacji wskazanej w art. 14 ust. 2 stosownie do treści art. 16 u.d.i.p., czego dokonuje w formie decyzji administracyjnej; może również odmówić w drodze decyzji udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w związku z niespełnieniem przez stronę warunku wskazanego w art. 3. Przy czym działań tych należy dokonać w terminie 14 dni od daty złożenia wniosku, z wyjątkami wynikającymi z omawianej ustawy (art. 13 u.d.i.p.). Jednocześnie prawo do informacji publicznej nie ma charakteru bezwzględnego. Zgodnie bowiem z art. 5 u.d.i.p., prawo to podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych (ust. 1). Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy, przy czym ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa (ust. 2). Bezczynność organu na gruncie przepisów u.d.i.p. polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności w przedmiocie informacji publicznej, takich czynności nie podejmuje i jednocześnie nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia, albo też udziela informacji niepełnej, czy też niezgodnej z wnioskiem, niejasnej, czy niewiarygodnej oraz gdy odmawia jej udzielenia w nieprzewidzianej do tej czynności formie, ponadto gdy nie informuje strony o tym, że nie posiada wnioskowanej informacji lub, że żądanie nie dotyczy informacji publicznej. W niniejszej sprawie wniosek skarżącego Stowarzyszenia do Burmistrza o udostępnienie informacji publicznej został złożony pocztą elektroniczną w dniu [...] sierpnia 2025 r. (niedziela). Dnia [...] września 2025 r. (poniedziałek) Burmistrz wezwał wnioskujące Stowarzyszenie do wykazania, iż pozyskanie danych wskazanych m.in. w powyższym wniosku jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, gdyż w ocenie organu wnioskowana informacja stanowi informację przetworzoną (art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Jednocześnie organ wezwał Stowarzyszenie do podania dokładnych danych adresowych strony postępowania wskazując, iż może to mieć na celu skuteczne doręczenie w przypadku konieczności wydania decyzji. W odpowiedzi, pismem z dnia [...] września 2025 r. wnioskujące Stowarzyszenie zakwestionowało kwalifikację żądanych informacji jako przetworzonych wskazując, iż w ocenie strony wniosek obejmował informację publiczną prostą. Odpowiedź objęła wskazanie danych adresowych oraz ponowne wskazanie, by organ kierował korespondencję na podany adres mailowy. Kolejnym wezwaniem datowanym na [...] września 2025 r. Burmistrz wezwał wnioskujące Stowarzyszenie do uzupełnienia wskazanych wyżej braków formalnych wniosku z dnia [...] sierpnia 2025 r. – w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie zostało przesłane Stowarzyszeniu na wskazany adres mailowy w dniu [...] września 2025 r. Z akt sprawy nie wynika przy tym, by strona skarżąca uzupełniła braki formalne wniosku wskazane w tym wezwaniu. Pismem z dnia [...] października 2025 r. Stowarzyszenie wniosło skargę inicjującą postępowanie sądowe w niniejszej sprawie. Natomiast zawiadomieniem z dnia [...] października 2025 r. Burmistrz na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. poinformował Stowarzyszenie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, w związku z nieuzupełnieniem w wymaganym terminie 7 dni, braków formalnych wniosku w odpowiedzi na wezwanie datowane na [...] września 2025 r. W orzecznictwie wskazuje się, że nie jest rolą sądu administracyjnego, w przypadku skargi na bezczynność w sprawie kontrolowanej na gruncie u.d.i.p. nakazanie adresatowi, w jaki sposób powinien załatwić skierowany do niego wniosek. To na organie ciąży obowiązek prawidłowego zakwalifikowania wniosku i rozpoznania go we właściwym trybie. Sąd bada jedynie, czy zachowanie adresata wniosku może być uznane za jego załatwienie – poprzez udostępnienie całości wnioskowanej informacji, poprzez powiadomienie pismem, że żądana informacja nie jest informacją publiczną, względnie poprzez udzielenie odpowiedzi o braku posiadania żądanej informacji z podaniem tego przyczyny. W przypadku, gdy zachowanie adresata wniosku odpowiada któremuś z rodzajów wymienionych zachowań, sąd oddala skargę. W przypadku odpowiedzi negatywnej – zobowiązuje adresata wniosku do jego załatwienia, nie wskazując w jaki sposób ma to zostać dokonane (por. wyrok NSA z 4 grudnia 2019 r., I OSK 1111/18, orzeczenia.nsa.gov.pl). Analiza akt niniejszej sprawy, w tym czynności podejmowanych przez Burmistrza na poszczególnych etapach procedowania wniosku skarżącego Stowarzyszenia datowanego na [...] sierpnia 2025 r. nie wskazuje, by organ ten popadł w bezczynność w tym zakresie, albowiem czynności organu były podejmowane w ustawowych terminach. Nie ma podstaw do postawienia organowi zarzutu, że w sytuacji, gdy wniosek został wysłany w niedzielę [...] sierpnia 2025 r. (czternasty dzień liczony od tej daty przypadł na dzień ustawowo wolny od pracy – niedzielę 14 września 2025 r.) pierwsza czynność w reakcji na wniosek została podjęta w pierwszy dzień roboczy po tej dacie, tzn. poniedziałek [...] września 2025 r. Organ zakwalifikował objętą wnioskiem informację jako informację publiczną przetworzoną, czego konsekwencją było zobowiązanie Stowarzyszenia do wykazania, iż pozyskanie danych wskazanych we wniosku jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Należy przy tym mieć na uwadze, iż termin określony w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. dotyczy również obowiązku poinformowania wnioskodawcy o tym, że wnioskowana informacja ma charakter przetworzony i że w związku z tym faktem, w zakreślonym przez organ terminie, powinien on wykazać szczególnie istotny interes publiczny w jej uzyskaniu (por. A. Piskorz-Ryń (red.), M. Sakowska-Baryła (red.), U.d.i.p. Komentarz, LEX/el. 2025, t. 1.3 do art. 13, wyroki WSA w Krakowie z 6 maja 2021 r., II SAB/Kr 37/21 oraz WSA w Rzeszowie z 9 marca 2021 r., II SAB/Rz 7/21). W sytuacji zatem, gdy skarżące Stowarzyszenie nie wykazało tej okoliczności, lecz zakwestionowało jej zasadność, czemu dało wyraz w piśmie z dnia [...] września 2025 r., w sprawie zaktualizowała się możliwość wydania przez organ decyzji administracyjnej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), do której w myśl art. 16 ust. 2 u.d.i.p. stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W kontekście powyższego należy zwrócić uwagę, że o ile dla zainicjowania procedury udostępnienia informacji publicznej wystarczy wniosek w formie niesformalizowanej, o tyle sytuacja przedstawia się odmiennie w przypadku choćby potencjalnej możliwości wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji, o umorzeniu postępowania albo jakiegokolwiek innego aktu administracyjnego, który wiązałby się z ustaleniem podmiotu, od którego pochodzi wniosek. W takim przypadku przyjąć należy, iż do usunięcia braków formalnych wniosku zastosowanie znajdzie art. 64 § 2 k.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 27 marca 2018 r., I OSK 1701/16). Wszystkie te przypadki, w których ma dojść do podjęcia przez organ aktu administracyjnego, w tym zwłaszcza kwalifikowanego, jakim jest decyzja administracyjna (odmowna oraz o umorzeniu postępowania), bezwzględnie wymagać będą własnoręcznego podpisu wnioskodawcy (podpisu elektronicznego) na wniosku, zaś jego brak winien być usuwany w postępowaniu naprawczym, regulowanym w art. 64 § 2 k.p.a. (por. wyrok NSA z 16 grudnia 2009 r., I OSK 1002/09). Stąd też w sytuacji, gdy organ zakwalifikował objętą żądaniem informację jako informację publiczną przetworzoną, wezwanie strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych wniosku wskazanych w wezwaniu datowanym na [...] września 2025 r. było zasadne. W innym z orzeczeń Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż wniosek o udostępnienie informacji publicznej musi spełniać wymogi określone w art. 63 k.p.a. w sytuacji, w której występują podstawy do wydania decyzji w oparciu o art. 16 u.d.i.p. Z chwilą wpłynięcia do organu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, obowiązany jest on ustalić, czy przedmiot wniosku rzeczywiście dotyczy informacji publicznej, a jeśli tak, to o jakim charakterze (informacje proste czy przetworzone), czy informacje te znajdują się w posiadaniu zobowiązanego podmiotu, czy podmiot zobowiązany posiada środki techniczne umożliwiające udostępnienie informacji w sposób wskazany przez wnioskodawcę oraz czy udostępnienie żądanych informacji nie podlega ograniczeniu ze względu na tajemnice prawnie chronione. Jeżeli wniosek dotyczy informacji publicznej, a brak ustawowych ograniczeń w jej udostępnieniu, organ jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej w drodze czynności materialno-technicznej. W tych sytuacjach wniosek nie musi spełniać wymogów określonych w k.p.a. Dopiero ustalenie, że istnieje podstawa do odmowy udostępnienia informacji publicznej bądź umorzenia postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p., uzasadnia wezwanie wnioskodawcy o uzupełnienie braków formalnych wniosku, jeżeli wniosek jest obarczony brakami, o jakich stanowi k.p.a. Dopiero bowiem w takiej sytuacji – z mocy art. 16 ust. 2 u.d.i.p. – do decyzji, a w konsekwencji i postępowania poprzedzającego jej wydanie, znajdują zastosowanie przepisy k.p.a. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku znajduje uzasadnienie, po dokonaniu powyższej analizy i uzewnętrznieniu zamiaru organu (por. wyrok NSA z 13 września 2024 r., III OSK 3268/23). W rozpatrywanej sprawie organ uczynił zadość temu ostatniemu wymogowi w wezwaniu z dnia [...] września 2025 r. Jednocześnie odstępy czasowe pomiędzy kolejnymi czynnościami organu w sprawie, tzn. wezwaniem z [...] września 2025 r. i odpowiedzią skarżącego Stowarzyszenia na to wezwanie – a kolejnym wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych wniosku, datowanym na [...] września 2025 r. (przesłanym dnia następnego), jak również owym wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych – a zawiadomieniem z dnia [...] października 2025 r. o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania – nie noszą znamion bezczynności w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z kolei skarga Stowarzyszenia została wniesiona 8 października 2025 r., a więc w toku procedowania przez organ wniosku z dnia [...] sierpnia 2025 r. Z tego powodu skarga ta okazała się niezasadna, zaś w dacie jej wniesienia organowi nie można postawić zarzutu, że popadł w bezczynność co do rozpoznania powyższego wniosku. Stanowisko, że skarga na bezczynność podlega oddaleniu w razie stwierdzenia, że organ nie pozostawał w stanie bezczynności w momencie wniesienia jej do sądu, jest ugruntowane w orzecznictwie oraz znajduje aprobatę w doktrynie (por. M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz, M. Grzywacz w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck, wyd. 5, 2017 r., kom. do art. 149, uwaga II.1; Dauter B., Kabat A., Niezgódka-Medek M. w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, teza 2 in fine do art. 149, LEX; wyrok NSA z 21 czerwca 2017 r., II OSK 853/17, wyrok WSA w Warszawie z 22 marca 2016 r., IV SAB/Wa 41/16, a także uzasadnienia uchwał składu 7 sędziów NSA z 26 listopada 2008 r., I OPS 6/08 oraz z 22 czerwca 2020 r., II OPS 5/19). Na marginesie, odnosząc się do prezentowanej w toku postępowania argumentacji strony skarżącej co do charakteru informacji objętej żądaniem (tzn. czy jest to informacja publiczna prosta czy przetworzona) wskazać należy, iż strona może zakwestionować stanowisko organu w tym zakresie w drodze skargi na ewentualną decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej. Na etapie skargi na bezczynność sąd nie jest uprawniony do oceny prawidłowości dokonanej przez organ kwalifikacji informacji publicznej jako przetworzonej. W toku kontroli bezczynności organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie ma pola dla oceny charakteru żądanej informacji publicznej (por. wyroki NSA z 14 czerwca 2019 r., I OSK 52/18 oraz z 3 marca 2020 r., I OSK 3747/18; wyroki WSA w Poznaniu z 26 stycznia 2021 r., II SAB/Po 116/20 oraz WSA w Gdańsku z 3 marca 2021 r., II SAB/Gd 133/20). W przedstawionych wyżej względów skarga na podstawie art. 151 p.p.s.a. podlegała oddaleniu.