II SAB/Go 36/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.G. na bezczynność Komendanta Oddziału Żandarmerii Wojskowej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] r. postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych. Dnia 23 maja 2017 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skarga M.G. na bezczynność Komendanta Oddziału Żandarmerii Wojskowej. Skarżący wskazał, że pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. (nr wch. [...]) zwrócił się do ww. organu o wyjaśnienie postępowania administracyjnego w sprawie wydania przez Komendanta Oddziału Żandarmerii Wojskowej decyzji z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...]. W powyższym piśmie skarżący wniósł o podanie odpowiedzi na pytania dotyczące przeprowadzonego wywiadu środowiskowego (oceny jego wiarygodności) i wiedzy na temat zasądzonej kary (która uległa zatarciu), wskazania pisma informującego stronę, że w dniu 8 grudnia 2016 r. po godz. 12.30 nie będzie możliwe zapoznanie się z aktami sprawy. M.G. podał, że pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. wezwał Komendanta Oddziału Żandarmerii Wojskowej do usunięcia naruszenia prawa poprzez przesłanie wyjaśnień treści zawartych w decyzji administracyjnej nr [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. w sprawie odmowy wydania pozwolenia na broń palną do celów łowieckich. Skarżący podniósł, że uzyskanie powyższych wyjaśnień ma na celu umożliwienie przeprowadzenie prawidłowego procesu odwoławczego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, ewentualnie o oddalenie skargi. Organ wskazał, że decyzją z dnia [...] grudnia 2016r. nr [...] Komendant Oddziału Żandarmerii odmówił wydania kpt. M.G. pozwolenia na broń palną do celów łowieckich. Nadto podał, że pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. poinformował skarżącego, że na etapie postępowania odwoławczego udzielenie odpowiedzi na zadane pytania nie znajduje uzasadnienia w obowiązującym stanie prawnym i nie może zostać zrealizowane. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 maja 2017 r. M.G. został wezwany do wykazania w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, czy przed wniesieniem przedmiotowej skargi do Sadu na bezczynność Komendanta Oddziału Żandarmerii Wojskowej na niezałatwienie sprawy w terminie, pod rygorem przyjęcia, że zażalenie takie nie zostało przez skarżącego wniesione. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący oświadczył, że skorzystał z określonego w trybie art. 37 k.p.a. zażalenia poprzez wezwanie Komendanta Oddziału Żandarmerii Wojskowej do usunięcia naruszenia (pismo z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...]). Nadto wskazał, że po rozpoznaniu jego odwołania od decyzji tego organu z dnia [...] grudnia 2016 r., Komendant Główny Żandarmerii Wojskowej decyzją z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] utrzymał ją w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Badanie merytoryczne sprawy należało poprzedzić analizą, czy jej rozpoznanie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Powszechnie w orzecznictwie przyjmuje się, że skarga na bezczynność organu jest pochodną skargi na określone formy działania organu, czyli jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje administracyjne, określone postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz w razie niewydania pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego (por. postanowienia NSA z 4 września 2012 r., II GSK 1324/12 i 17 lipca 2012 r., I OSK 1620/12 oraz z 7 lipca 2010 r., II GSK 737/10, LEX nr 663493, a także B. Adamiak, J. Borkowski: Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, wyd. 5, Warszawa 2007, s. 378). Według tego poglądu zawarte w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a sformułowanie "w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a " oznacza, iż sąd administracyjny rozpoznaje skargi tylko na tak kwalifikowaną bezczynność organów administracji, tj. na ich niedziałanie, w sytuacji gdy łącznie są spełnione dwie przesłanki: po pierwsze, są one zobowiązane zająć stanowisko w jednej z wyliczonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. prawnych form działania, po drugie zaś, wyrażenie stanowiska w danej formie jest poddane kontroli sądu administracyjnego, czyli nie zachodzą wyłączenia, o których mowa w art. 5 i art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oraz w ustawach szczególnych (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 25 listopada 2013 r., sygn. I OPS 12/13. LEX nr 1391606). W rozpoznawanej sprawie M.G. domagał się udzielenia informacji uzyskanych w toku postępowania administracyjnego między innymi w drodze wywiadu środowiskowego, które zostało zakończone decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] Komendanta Oddziału Żandarmerii Wojskowej w przedmiocie odmowy wydania skarżącemu pozwolenia na broń palną do celów łowieckich W istocie rzeczy skarżący domagał się od organu I instancji (po wydaniu decyzji) przedstawienia i uzasadnienia stanowiska co do zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz jego oceny. Nie może budzić wątpliwości, że takie żądanie nie znajduje podstawy prawnej. Takie elementy powinna zawierać decyzja wydana przez organ administracji, która w sposób władczy rozstrzyga określoną sprawę w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie bowiem z art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Wskazać trzeba, że skarżący skorzystał z możliwości wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] grudnia 2016 r. Komendanta Oddziału Żandarmerii Wojskowej. Zastrzeżenia (zarzuty) odnośnie prawidłowości przeprowadzonego przez organ wywiadu środowiskowego oraz ustalenia innych okoliczności składających się na stan faktyczny ww. decyzji mogły zostać zatem podniesione przez skarżącego w trakcie postępowania odwoławczego. Nie może budzić również wątpliwości, że pismo skarżącego z dnia [...] grudnia 2016 r. nie stanowi wniosku o uzupełnienie decyzji w rozumieniu art. 111 § 1 k.p.a. Należy zatem stwierdzić, że organ nie miał obowiązku ustosunkować się do wniosku skarżącego z dnia [...] grudnia 2016 r. poprzez wydanie decyzji, postanowienia lub podjęcie "innych aktów i czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że skarga M.G. w sprawie bezczynności Komendanta Oddziału Żandarmerii Wojskowej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] grudnia 2016 r. jest niedopuszczalna, albowiem nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Na marginesie należy dodać, że przedmiotem niniejszego postępowania nie stanowiła skarga na bezczynność Komendanta Oddziału Żandarmerii Wojskowej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej – w zakresie objętym wnioskiem z dnia [...] grudnia 2016 r. (nr [...]). Będzie ona stanowiła przedmiot odrębnego postępowania. Jednocześnie, w punkcie drugim postanowienia, Sąd orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu (art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.