II SAB/Go 4/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki Sędziowie Sędzia WSA Maria Bohdanowicz Sędzia WSA Marek Szumilas (spr.) Protokolant sekr. sąd. Elżbieta Dzięcielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2012 r. sprawy ze skargi S.G. na bezczynność Burmistrza w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Burmistrza do rozpoznania wniosku skarżącego S.G. z dnia [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej przez dostarczenie kserokopii operatu szacunkowego byłej szkoły w miejscowości [...] w terminie 7 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy, II. zasądza od Burmistrza na rzecz S.G. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych. S.G., w piśmie z dnia [...] listopada 2010 roku, zwrócił się do Burmistrza o udzielenie informacji publicznej przez dostarczenie kopi różnych operatów szacunkowych, między innymi budynku byłej szkoły we wsi [...]. Burmistrz, w piśmie z [...] stycznia 2011 roku nr [...], poinformował wnioskującego o przesłaniu żądanych dokumentów. S.G. pismem z dnia [...] sierpnia 2011 roku zwrócił się ponownie do Burmistrza o nadesłanie operatu szacunkowego budynku byłej szkoły we wsi [...]. W odpowiedzi na powyższe Burmistrz, w piśmie z dnia [...] września 2011 roku, poinformował wnioskującego o dostarczeniu jemu żądanego operatu wraz z pismem z dnia [...] stycznia 2011 roku. Pismem z dnia [...] stycznia 2012 roku S.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Burmistrza zarzucając temu organowi, że do dnia dzisiejszego - mimo kilkakrotnych interwencji w tej sprawie - nie udzielił odpowiedzi w sprawie nadesłania kopii operatu szacunkowego sprzedanego budynku byłej szkoły w [...] w latach 2006 lub 2007, naruszając tym prawo poprzez niewydanie stosownej decyzji administracyjnej w tym zakresie. Skarżący domagał się zobowiązania Burmistrza o udostępnienia informacji publicznej w przedmiocie przesłania kserokopii operatu szacunkowego wraz z obliczeniami w tym zakresie dotyczącej sprzedaży budynku byłej szkoły w [...] skarżącemu się oraz zasadzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Burmistrz zawarł oświadczenie o dostarczeniu skarżącemu żądanego dokumentu w dniu 19 stycznia 2011 roku, zatem wraz z pismem z dnia [...] stycznia 2011 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. z 2002 roku nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej nazywanej – p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4, czyli w przypadkach, gdy sprawa powinna być załatwiona przez wydanie decyzji administracyjnej, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz przez inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Oznacza to, że w sprawach, w których wydawane są decyzje oraz postanowienia, jak też w których wydawane są inne akty z zakresu administracji publicznej, względnie w których załatwienie sprawy przyjmuje formę czynności materialno-technicznej, możliwe jest zaskarżenie braku pożądanego działania organu administracji, a uwzględnienie skargi w tym przypadku, w myśl art. 149 p.p.s.a., oznaczać będzie wydanie przez sąd administracyjny rozstrzygnięcia zobowiązującego organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z kolei przepis art. 52 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W myśl § 2 tego przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W orzecznictwie sądów administracyjnych wykształciło się jednolite stanowisko, które Sąd podziela, że w sprawach skarg na nieudzielanie informacji publicznej wymóg ten nie ma zastosowania. Mianowicie udostępnienie informacji publicznej jest czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., zaś wobec nich środka zaskarżenia należy poszukiwać w art. 52 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Środki zwalczania bezczynności organów administracji wskazuje art. 37 k.p.a., który przyznaje stronie prawo złożenia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Tak zatem w zasadzie tam gdzie stosuje się przepisy k.p.a., skarga na bezczynność powinna być poprzedzona zażaleniem, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. Niemniej jednak ustawa o dostępie do informacji publicznej tego typu środków zaskarżenia nie przewiduje, a w odniesieniu do aktów i czynności z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. nie przewiduje ich również k.p.a. Ustawa o dostępie do informacji publicznej odsyła natomiast do przepisów k.p.a. wyłącznie w art. 16 ust. 2, wobec czego należy wyłączyć stosowanie przepisów tego kodeksu do faz poprzedzających wydanie decyzji. Ponadto wskazać należy, że wykładnia językowa art. 52 § 3 p.p.s.a. upoważnia do stwierdzenia, że przepis ten odnosi się do skarg na akty i czynności, a nie bezczynności w zakresie wydawania aktów. Powyższe rozważania prowadzą więc do wniosku, że skoro skarga na bezczynność w sprawie dostępu do informacji publicznej zmierza do jak najszybszego rozpatrzenia wniosku, a ustawa nie stawia dodatkowych warunków do jej wniesienia, to może być ona wniesiona do sądu administracyjnego bez wezwania do usunięcia naruszenia prawa (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2008 roku w spr. I OSK 262/08 i z 03 października 2007 roku w spr. I OSK 1382/07 wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego : z 24 maja 2006 roku w spr. I OSK 601/05, z dnia 8 czerwca 2011 roku w spr. I OSK 285/11, z dnia 21 lipca 2011 w spr. I OSK 878/11, z dnia 30 sierpnia 2011 w spr. I OSK 1048/11 oraz wyroki Wojewódzkich Sądów Administracyjnych : w Gliwicach z dnia 26 kwietnia 2011 roku w spr. IV SAB/GL 3/11, w Warszawie z dnia 6 lipca 2011 roku w spr VIII SAB/Wa 18/11, w Łodzi z dnia 15 września 2011 roku w spr. II SAB/Łd 44/11, we Wrocławiu z dnia 20 października 2011 roku w spr. II SAB/Wr 44/11, w Szczecinie z dnia 15 grudnia 2011 roku w spr. II SAB 140/11, w Krakowie z dnia 1 marca 2012 roku w spr. II SAB/Kr 9/12). We wniesionej skardze S.G. podniósł zarzut braku nadesłania operatu szacunkowego sprzedanego budynku szkoły, czego żądał we wcześniejszym piśmie skierowanym do Burmistrza. Wniesiona skarga jest zasadna. Materialnoprawną podstawę złożonego wniosku o udzielenie informacji publicznej, jak również wskazaną w zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej są przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2001 roku, nr 112, poz. 1198, ze zm.) nazywana dalej ustawą. Stosownie do art. 1 ust. 1 powołanej ustawy, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu tej ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach w niej określonych. W art. 2 ust. 1 ustawy zagwarantowano prawo powszechnego dostępu do informacji publicznej. Prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do niezwłocznego uzyskania informacji publicznej zawierającej aktualną wiedzę o sprawach publicznych (art. 3 ust. 2 ustawy). Obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne (art. 4 ust. 1 ustawy), w tym organy władzy publicznej (vide art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy), będące w posiadaniu takich informacji. Z art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. g ustawy wynika nadto, iż udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1. Tak sformułowane przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej (art. 1 i 6) stworzyły podstawę do przyjęcia przez Naczelny Sąd Administracyjny, że informację publiczną stanowi każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które władzę publiczną realizują lub gospodarują mieniem komunalnym albo majątkiem Skarbu Państwa w zakresie tych kompetencji (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2002 roku w spr. II SA 1956/02). Informacja publiczna dotyczy sfery faktów, którą jest treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie od tego, do jakiego podmiotu są kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną więc stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z nim bądź w jakikolwiek sposób dotyczących go. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzonych, jak i te, których używa się przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części go dotyczą), nawet gdy nie pochodzą wprost od niego (wyroki Wojewódzkich Sądów Administracyjnych : w Gdańsku z dnia 17 listopada 2011 roku w spr. II SAB/Gd 53/11, w Warszawie z dnia 16 lipca 2008 roku w spr. II SA/Wa 721/08). Sąd podziela powyższe zasady. W kontrolowanej sprawie, dla Burmistrza oczywistym było spełnienie żądania S.G. udostępnienia informacji publicznej przez doręczenia jemu kopii operatu szacunkowego budynku byłej szkoły we wsi [...]. Zasadności wniosku w tym przedmiocie, zawartego w piśmie wnioskującego z dnia [...] listopada 2010 roku, następnie ponawianego, ostatnio w piśmie z dnia [...] sierpnia 2011 roku, Burmistrz nigdy nie kwestionował. Takie stanowisko organu wynika z korespondencji jaką kierował do S.G., w szczególności w piśmie z dnia [...] września 2011 roku, informującym o przekazaniu kopii tego operatu wraz z pismem z dnia [...] stycznia 2011 roku nr [...]. Wnioskujący o udzielenie dostępu do przedmiotowej informacji publicznej zaprzeczył, zarówno w piśmie z dnia [...] sierpnia 2011 roku jak również w skardze, aby Burmistrz dokonał czynności biurowo – technicznej i dostarczył jemu żądany dokument. Twierdzenie skarżącego okazuje się zasadne, skoro w piśmie Burmistrza z dnia [...] stycznia 2011 roku, zawiadamiającego o przekazaniu różnych dokumentów jakich domagał się w piśmie z dnia [...] listopada 2010 roku, brak informacji o dostarczeniu operatu szacunkowego budynku byłej szkoły we wsi [...]. W wyroku z dnia 17 grudnia 2010 roku, w spr. I OSK 1811/10 Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że bezczynność organu w aspekcie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno – technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje. Zatem, z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ milczy wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji. W kontrolowanej sprawie poza sporem jest, że skarżący zwrócił się do organu z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej pismem z dnia [...] listopada 2010 roku i brak jest dowodu potwierdzającego jego realizację odnośnie kopii operatu szacunkowego budynku byłej szkoły we wsi [...] . Mając powyższe na względzie, oraz to, że do dnia wydania wyroku w kontrolowanej sprawie, organ zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, takiej informacji nie udzielił skarżącemu, jak również nie wydał decyzji o odmowie jej udzielenia, Sąd, z powołaniem się na przepis art. 149 p.p.s.a., zobowiązał Burmistrza do rozpoznania wniosku skarżącego S.G. z dnia [...] listopada 2010 roku w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej przez dostarczenie kopii operatu szacunkowego budynku szkoły w miejscowości [...], w terminie siedmiu dni licząc od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy administracyjnej. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a..