II SAB/Go 90/25
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2025-09-04
Skład orzekający: Jacek Jaśkiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie udzielenia wyjaśnień w trybie art. 130 k.p.a. podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny?Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie ma właściwości rzeczowej do rozpoznania skargi na bezczynność organu w postępowaniu prowadzonym w trybie ogólnoskargowym (art. 130 k.p.a.), gdyż nie dotyczy to decyzji administracyjnej ani innych aktów podlegających kontroli sądowej. W konsekwencji skarga taka podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
R.O. złożył skargę do WSA w Gorzowie Wielkopolskim na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który nie udzielił mu wyjaśnień dotyczących postępowania w sprawie zakazu legalizacji samowoli budowlanej lokalu. Skarżący zarzucił naruszenie art. 10 ust. 1 k.p.a. przez organ.Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. O. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w przedmiocie udzielenia wyjaśnień postanawia: odrzucić skargę.
R.O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim pismo zatytułowane "Skarga z art. 130 k.p.a. do sądu administracyjnego", w której wskazał, że Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w [...] nie udzielił mu wyjaśnień na zadane pytania w piśmie z [...] maja 2025 r. oraz pomija jego uczestnictwo w postępowaniu dotyczącym zakazu legalizacji samowoli budowlanej lokalu nr [...] w nieruchomości [...], który to lokal powstał niezgodnie z przepisami prawa. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w przedmiocie udzielenia wyjaśnień na pismo skarżącego z [...] maja 2025 r. dotyczące toczącego się postępowania [...], co naruszyło art. 10 ust.1 k.p.a.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że w piśmie z dnia [...] maja 2025 r. stanowiącym odpowiedź na pismo skarżącego z [...] maja 2025 r. poinformował stronę go o uprawnieniach wynikających z art. 80 k.p.a., jej prawach w postępowaniu oraz tym, że ocena dowodów zawarta będzie w uzasadnieniu decyzji wydanej w sprawie.
Organ podniósł też, że wskazany w skardze art. 130 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego dotyczy wykonalności decyzji w przypadku wniesienia odwołania i nie ma związku ze sprawą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest każdorazowo badaniem dopuszczalności jej wniesienia, obejmującym również ocenę tego, czy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego. Negatywny wynik tejże oceny uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.
Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.). W myśl tego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie,
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w kodeksie postępowania administracyjnego, ordynacji podatkowej lub postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
4b) opinie, o których mowa w art. 119 zzl § 1 ordynacja podatkowej i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w kodeksie postępowania administracyjnego, ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy tych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
W sprawie z treści pisma skarżącego z dnia [...] sierpnia 2025 r. oraz skargi należy wnosić, że kwestionuje sposób załatwienia przez organ jego wniosku z [...] maja 2025 r., który nie może być uznany za wniosek o wszczęcie postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 61 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm.; dalej jako k.p.a.).
Zgodnie z art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
Wniesiona skarga uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne o charakterze uproszczonym, kończącym się czynnością faktyczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy. Postępowanie ma na celu ustalenie prawidłowości i terminowości działania organów administracyjnych i ich pracowników oraz zbadanie potrzeby podjęcia określonych czynności. Informacji o sposobie załatwienia tego rodzaju skargi i wniosków skarżący (wnioskodawca) uzyskuje na podstawie art. 237 k.p.a. lub odpowiednio 244 k.p.a., co w sprawie nastąpiło.
Jednakże to jak organ załatwił sprawę w tzw. trybie ogólnoskargowym i czy spełnia to oczekiwania skarżącego nie podlega kontroli sądowej, gdyż nie jest objęte zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określanej w wyżej przytoczonym art. 3 § 2 p.p.s.a.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że także ewentualna bezczynność organu w postępowaniu prowadzonym przy zastosowaniu przepisów działu VIII k.p.a., nie podlega kontroli sądu administracyjnego (por. postanowienia NSA z dnia 25 lutego 2009 r., II OSK 241/09; 10 października 2017 r., II OSK 2078/17 oraz 19 stycznia 2016 r., I OSK 3433/15, CBOSA).
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło