I SA/Ke 112/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Adamiec po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego P. Z. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w sprawie ze skarg D. M. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc sierpień 2004r. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień 2004r. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc październik 2004r. p o s t a n a w i a: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz doradcy podatkowego P. Z. kwotę 7320,00zł (siedem tysięcy trzysta dwadzieścia złotych) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym kwotę 1320,00zł (jeden tysiąc trzysta dwadzieścia złote) podatku VAT. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 1 lipca 2010r. sygn. akt I SA/Ke 112/10 na wniosek pełnomocnika z urzędu doradcy podatkowego P. Z. w sprawie ze skarg D. M.na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc sierpień 2004r. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień 2004r. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc październik 2004r. przyznał od Skarbu Państwa na rzecz doradcy podatkowego P. Z. kwotę 6000zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Na skutek wniesionego od tego postanowienia przez doradcę podatkowego P.Z. zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 października 2010r. sygn. akt I FZ 294/10 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach. W motywach uzasadnienia postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że w orzecznictwie NSA pojawiła się wypowiedź zawierająca rozwiązania dla zaistniałej sytuacji w postanowieniu z dnia 22 września 2010r. sygn. II FZ 410/10, gdzie wywiedziono, że zasady przyznawania wynagrodzenia doradcom podatkowym reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 212, poz. 2075) powoływane dalej jako "rozporządzenie". W przedmiotowym rozporządzeniu brak jest regulacji dotyczącej podwyższenia wynagrodzenia o podatek VAT, niemniej jednak doradca podatkowy zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm. zwaną dalej u.p.t.u.) posiada status podatnika podatku od towarów i usług, ponieważ świadczenie z urzędu usługi w postępowaniu sądowym, stanowi działalność gospodarczą w ujęciu art. 15 ust. 2 u.p.t.u. Natomiast jak podkreśla Naczelny Sąd Administracyjny przepisy powszechnie obowiązujące powinny być interpretowane zgodnie z zasadami konstytucyjnymi. Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skoro nie ma podstaw do pogarszania sytuacji doradców podatkowych, a ograniczenia mogą być nakładane jedynie ustawą, a nie wynikać z rozporządzenia, to zasada równego traktowania wymaga, aby wynagrodzenie za pomoc prawną świadczoną z urzędu przez wszystkich pełnomocników profesjonalnych było kształtowane na tych samych zasadach. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, iż stosownie do art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. zwaną dalej p.p.s.a.) sąd, któremu sprawa została przekazana związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Pełnomocnik skarżącej, będący doradcą podatkowym ustanowionym w sprawie z urzędu złożył w dniu 27 kwietnia 2010r. do każdej ze spraw pismo procesowe stanowiące uzupełnienie wniesionych przez stronę skarg. Jednocześnie do Sądu wpłynął wniosek doradcy podatkowego P. Z. o przyznanie wynagrodzenia i zwrot wydatków tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej D. M.z urzędu, zawierający oświadczenie, iż koszty te nie zostały opłacone. Pełnomocnik skarżącej uczestniczył następnie w rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Kielcach w dniach 13 maja 2010r. i 11 czerwca 2010r. W dniu 8 czerwca 2010r. doradca podatkowy P. Z. złożył w sprawie pismo procesowe zatytułowane "Zmiana wniosków o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej", w którym zawarł wniosek o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za udzieloną stronie pomoc prawną, jak oświadczył w całości nie opłaconych, w kwocie 7320zł. W piśmie przedstawił szczegółowe wyliczenie żądanej kwoty, na którą złożyły się opłaty ustalone zgodnie z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu, a także kwoty podatku od towarów i usług obliczone od ustalonych w oparciu o rozporządzenie opłat. Stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 lit. d) i e) "rozporządzenia" wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynosi w pierwszej instancji w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, przy wartości przedmiotu sprawy: powyżej 5000zł do 10000zł – 1200zł, natomiast powyżej 10000zł do 50000zł – 2400zł. W przedmiotowej sprawie wartości przedmiotu sporu w przypadku poszczególnych decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Kielcach w przedmiocie podatku od towarów i usług wynosiły: za sierpień 2004r. – 7271zł, za wrzesień – 31519zł i za październik 2004r. – 32893zł. Zatem, w świetle powołanych przepisów "rozporządzenia", należne doradcy podatkowemu wynagrodzenie w niniejszej sprawie wynosi 6000zł powiększone o należny podatek VAT. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a., w związku z § 2 ust. 2 pkt 2 "rozporządzenia" Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, postanowił jak w sentencji