I SA/Ke 145/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grabowska, Sędziowie Sędzia WSA Danuta Kuchta, Sędzia WSA Mirosław Surma (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Szyszka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 15 maja 2014 r. sprawy ze skargi J.L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego 1. oddala skargę; 2. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokata K. D.kwotę 2952 (dwa tysiące dziewięćset pięćdziesiąt dwa) złote, w tym 552 (pięćset pięćdziesiąt dwa) złote podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. 1. Decyzja organu administracji publicznej i przedstawiony przez ten organ tok postępowania 1.1. Dyrektor Izby Celnej w K. decyzją z dnia [...]nr [...]utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...]r. nr [...]określającą J. L. zobowiązanie w podatku akcyzowym w wysokości 13 094 zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Honda CR-V o n/p SHSRE67308U049052, rok produkcji 2008 r., pojemność silnika 2204 cm³ . 1.2. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Celnej w K. wskazał, że zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (j. t. Dz. U. z 2011 r. nr 108 poz. 626) dalej zwana "u.p.a.", ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych. Na podstawie art. 3 ust. 1 tej ustawy do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.) dalej "rozporządzenie". Definicję samochodu osobowego zawiera art. 100 ust. 4 u.p.a. (pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi). W świetle rozporządzenia pozycja 8703 obejmuje pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi; natomiast pozycja 8704 obejmuje pojazdy samochodowe do transportu towarowego. Ustalenie właściwej klasyfikacji wg Nomenklatury CN wymaga dokonania oceny budowy pojazdu w oparciu o wskazania wynikające z nomenklatury towarowej CN przy uwzględnieniu danych wynikających z dokumentów pojazdu oraz innych informacji o pojeździe, poczynając od jego wersji fabrycznej. Wpis w karcie pojazdu bądź w dowodzie rejestracyjnym nie przesądza o klasyfikacji pojazdu na gruncie Nomenklatury Scalonej (CN). Procedura klasyfikowania konkretnego pojazdu samochodowego do poszczególnego kodu CN powinna przebiegać w ten sposób, że najpierw ustalane jest przeznaczenie danego pojazdu. W sytuacji, gdy konstrukcja oraz wyposażenie pojazdu wskazuje, że dany pojazd jest w głównej mierze przeznaczony do przewozu osób, a przewóz towarów stanowi tylko uzupełnienie funkcjonalności pojazdu, wtedy taki pojazd należy zaklasyfikować do samochodów osobowych CN 8703, a jeżeli natomiast służy do przewozu towarów, obejmuje go kod 8704. Samochód osobowy może również być przystosowany do przewozu towarów, ale o klasyfikacji do właściwego kodu CN decyduje zasadniczy charakter wyrobu. Zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób lub towarów ustalane jest na podstawie ogólnego wyglądu i ogółu cech samochodu. Zatem, z punktu widzenia przepisów o podatku akcyzowym, dla prawidłowej klasyfikacji samochodu nabytego przez stronę nie mogła mieć znaczenia jego kwalifikacja ani w świetle niemieckich przepisów, ani w świetle przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym. W konsekwencji, dla prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nie ma decydującego znaczenia treść niemieckiego dowodu rejestracyjnego czy też przeprowadzone badanie techniczne w kraju. Dokonując klasyfikacji przedmiotowego pojazdu organ podatkowy kierował się brzmieniem not wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej zamieszczonymi w załączniku do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M.P. nr 86 z 2006 r., poz. 880). Jednocześnie organ powołał brzmienie tych not zarówno dla pozycji 8703 jak i pozycji 8704. 1.3. Przeprowadzone postępowanie dowodowe miało na celu ustalenie, czy nabyty wewnątrzwspólnotowo przez stronę pojazd marki Honda CR-V jest przeznaczony do przewozu towarów, czy przewozu osób. Ustalono, że pojazd został zakupiony w Niemczech w dniu 3 grudnia 2009 r. Stosownie do zaświadczenia o przeprowadzonym pierwszym badaniu technicznym z dnia 14 grudnia 2009 r. oraz niemieckiego dowodu rejestracyjnego, posiadał pięć miejsc siedzących, jako rodzaj pojazdu wskazano - samochód ciężarowy. Dodatkowo w dniu 16 grudnia 2009 r. przeprowadzono kolejne badanie techniczne w związku z demontażem fotela wraz z pasem bezpieczeństwa dla piątej osoby, wskazując liczbę miejsc siedzących - 4. Dnia 21 grudnia 2009 r. pojazd został po raz pierwszy zarejestrowany w kraju jako samochód ciężarowy wielozadaniowy z czterema miejscami siedzącymi. Powyższe potwierdziła strona składając wyjaśnienia w piśmie z dnia 27 czerwca 2013 r. J. L. wskazał, że pojazd w momencie nabycia posiadał pięć miejsc siedzących. Za drugim rzędem siedzeń miał zamontowaną metalową kratkę dzielącą przestrzeń bagażową od pasażerskiej. Po zakupie, w drugim rzędzie siedzeń wymontowany został jeden fotel wraz z pasami bezpieczeństwa. Pozostałe elementy wyposażenie nie zostały zmienione. Dokonując klasyfikacji przedmiotowego pojazdu organ zwrócił uwagę na proporcję ładowności przypadającą na część pasażerską i towarową. W rozpatrywanym przypadku pięciu pasażerów i kierowca ważą łącznie około 350 kg (przy założeniu średniej wagi osoby dorosłej ok. 70 kg), to przy dopuszczalnej ładowności wynoszącej 473 kg, która wynika z różnicy pomiędzy dopuszczalną masą całkowitą a masą własną pojazdu, na część towarową przypada 123 kg, co oznacza, że większa część ładowności pojazdu przypada na pasażerów. Proporcja ładowności nie ulega znacznej zmianie przy wymontowaniu jednego z foteli, bowiem na część towarową przypadać będzie wówczas 193 kg (280 kg przypada na pasażerów). Dodatkowo organ wskazał, że zgodnie z pismem przedstawiciela firmy Honda Motor Europę Limited z dnia 8 maja 2013 r. samochód marki Honda CR-V o numerze nadwozia SHSRE67308U049052 został wyprodukowany jako osobowy, pięciomiejscowy, bez stałej przegrody, w całości przeszklony. 1.4. Biorąc pod uwagę cały zgromadzony materiał dowodowy uznano, że zasadniczym przeznaczeniem pojazdu w momencie nabycia wewnątrzwspólnotowego był przewóz osób, a przeprowadzone w toku postępowania czynności mające na celu ustalenie stanu faktycznego sprawy potwierdziły, że sporne auto należy zataryfikować do pozycji 8703, w związku z czym podlega ono opodatkowaniu akcyzą. Określając należny w sprawie podatek akcyzowy organ powołał przepisy ustawy o podatku akcyzowym określające przedmiot opodatkowania i definicję nabycia wewnątrzwspólnotowego (art. 100 ust. 1 pkt 2, art. 2 ust. 1 pkt 9), podmiot opodatkowania (art. 102 ust. 1), obowiązek podatkowy (art. 101 ust. 2 pkt 1), podstawę opodatkowania (art. 104 ust. 1 pkt 2) oraz stawki podatkowe (art. 105 pkt 1). 2. Skarga do Sądu 2.1. Na powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. J. L. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K.. Zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonej decyzji polegający na ustaleniu, że sporny samochód jest samochodem osobowym i jako taki podlega opłacie z tytułu podatku akcyzowego, podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy a w szczególności dokument identyfikacyjny pojazdu, przegląd techniczny i pozostałe cechy jednoznacznie wskazują, że przedmiotowy pojazd jest samochodem ciężarowym wielozadaniowym. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. 2.2. Uzasadniając zarzut skarżący wskazał, że w postępowaniu podatkowym przedstawił niemiecki dokument identyfikacji pojazdu, z którego jednoznacznie wynika że przedmiotowy samochód jest samochodem ciężarowym o masie do 3,5 tony o towarowym charakterze służącym do przewozu i transportu towarów. Samochód ten posiadał typowe cechy samochodu przeznaczonego do przewozów towarów, tj. posiadał dwa rzędy siedzeń, oddzielonych od pozostałej części przeznaczonej do przewozu towarów metalową przegrodą. Skarżący przywołał przy tym definicję samochodu osobowego zawartą w art. 4a pkt 9 ustawy o CIT oraz art. 5a pkt 19 ustawy o PIT). Ciężarowy charakter samochodu, zdaniem skarżącego, potwierdza również niemiecki dowód rejestracyjny oraz przegląd techniczny z dnia 14 grudnia 2009 r. Na życzenie klienta kupującego od skarżącego ten samochód dokonano przeróbki samochodu demontując jedno tylne siedzenie z oparciem i pasem bezpieczeństwa. Celem tego było uzyskanie jeszcze większej ładowności bagażnika czyli umożliwienie kupującemu przewożenie towarów o większej masie. W ten sposób samochód mógł przewozić swobodnie towary o wadze ponad 500 kg i to było jego zasadniczym celem, tj. przewóz towarów. Potwierdził to dodatkowy przegląd techniczny z dnia 16 grudnia 2009 r.-samochód ciężarowy czteromiejscowy. Tym samym pozycja 8704 jest jedyną pozycją, do której można zaklasyfikować przedmiotowy samochód ciężarowy. Przed sprzedażą samochód również służył do przewozu towarów i takie było jego przeznaczenie. Zdaniem skarżącego przeznaczenie i charakter do dalszej eksploatacji jest odpowiednim kryterium jakim powinien się kierować organ podejmujący decyzję. 2.3. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej K. podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. 3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył, co następuje: 3.1. Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), określanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym. Nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując kontroli w wyżej określonych granicach, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie oraz że stan faktyczny ustalony przez organy znajduje potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym. Ustalenia te Sąd przyjął za podstawę dalszych rozważań. 3.2. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do kwestii klasyfikacji do odpowiedniej pozycji Nomenklatury Scalonej (CN), nabytego wewnątrzwspólnotowo przez skarżącego, pojazdu marki Honda CR-V. Zdaniem organu, przedmiotowy pojazd należy zakwalifikować do kodu CN 8703, czego konsekwencją jest opodatkowanie tego nabycia podatkiem akcyzowym. W ocenie skarżącego natomiast pojazd należy zakwalifikować do kodu CN 8704 jako samochód przeznaczony do przewozu towarów. W związku z tym jego wewnątrzwspólnotowe nabycie jest wyłączone spod obowiązku akcyzowego. 3.3. Organy prawidłowo wskazały na podstawę prawną rozstrzygnięcia, tj. przepisy ustawy o podatku akcyzowym z 6 grudnia 2008 r. Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy do celów poboru akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem. Stosownie do art. 100 ust. 1 i ust. 2 u.p.a. opodatkowaniu podatkiem akcyzowym podlega import, wewnątrzwspólnotowe nabycie oraz sprzedaż na terytorium kraju przed pierwszą rejestracją samochodu osobowego. Zgodnie zaś z art. 100 ust. 4 u.p.a. samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Dla uznania danego pojazdu za samochód osobowy podlegający akcyzie konieczna jest więc jego klasyfikacja do pozycji CN 8703, co wynika z przywołanej wyżej definicji samochodu osobowego i art. 3 ust. 1 u.p.a. Zasadniczym kryterium klasyfikacji pojazdów jest ich przeznaczenie zasadniczo do przewozu osób. Kryterium to powinno być w pierwszej kolejności brane pod uwagę w procesie zaliczenia danego wyrobu do określonego kodu CN. Sformułowanie "zasadniczo przeznaczone" oznacza, że chodzi o funkcję dominującą, przeważającą pojazdu. Klasyfikacja pojazdu do kategorii samochodów z pozycji CN 8703 musi być poprzedzona ustaleniami świadczącymi o tym, że główną funkcją użytkową samochodu jest przewóz osób. Muszą o tym świadczyć cechy konstrukcyjne, wyposażenie pojazdu i ogólny wygląd. Zasadę tę potwierdził Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 6 grudnia 2007 r. sygn. C-486/06. Przywołując utrwalone orzecznictwo Trybunał wskazał, że (...) decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji i działów, przeznaczenie towaru może stanowić obiektywne kryterium klasyfikacji, jeżeli jest właściwe temu towarowi, co należy oceniać według obiektywnych cech i właściwości tego towaru. Pomocnicze znaczenie przy ustalaniu właściwej pozycji CN mają wyjaśnienia do Taryfy Celnej, zawarte w załączniku do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (M.P. z 2006 r. nr 86, poz. 880; stanowi ono obraz Not Wyjaśniających do HS) oraz Noty Wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich z dnia 30 maja 2008 r. (2008/C 133/01). Noty te w sposób opisowy wskazują kryteria i cechy pozwalające dokonać rozróżnienia towarów, celem ich prawidłowego zakwalifikowania do kodu CN. Jakkolwiek noty wyjaśniające nie mają mocy wiążącej i charakteru podstawy prawnej rozstrzygnięcia, to stanowią dla klasyfikacji towaru w CN wskazówki, które w istotny sposób przyczyniają się do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji CN. 3.4. Ustalenie stanu faktycznego sprawy konieczne do dokonania prawidłowej taryfikacji przedmiotowego pojazdu wymagało od organu uwzględnienia całokształtu okoliczności sprawy. Bez wyczerpującej oceny całego zebranego w sprawie materiału dowodowego nie byłoby bowiem możliwe rozstrzygnięcie o zasadniczym przeznaczeniu pojazdu samochodowego, a co za tym idzie jego prawidłowa klasyfikacja taryfowa (por. NSA w wyroku z dnia 20 kwietnia 2007 r. sygn. akt I GSK 1361/06, lex nr 323491). Powyższe wynika również z zasady prawdy obiektywnej określonej w art. 122 Ordynacji podatkowej, której rozwinięciem jest przepis art. 187 § 1 tej ustawy. Przytoczona zasada określa dla organu podatkowego dwie istotne powinności: po pierwsze zebranie materiału dowodowego niezbędnego dla podjęcia rozstrzygnięcia, po drugie jego wnikliwe rozpatrzenie. Dokonując tych czynności organ podatkowy musi kierować się regułami zapisanymi w art. 191 Ordynacji podatkowej, tj. ocenić na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. 3.5. Analizując postępowanie organu w niniejszej sprawie Sąd stwierdził, że organ sprostał stawianym mu wymaganiom, zarówno w zakresie zbierania materiału dowodowego, jak i jego oceny. Zdaniem Sądu, stanowisko organu, zgodnie z którym sporny pojazd w dacie nabycia wewnątrzwspólnotowego był zasadniczo przeznaczony do przewozu osób i tym samym winien być zakwalifikowany do kodu CN 8703 jest prawidłowe. Ustalone przez organy cechy samochodu dowodzą bowiem, że zasadniczą jego funkcją użytkową jest przewóz osób. Na potwierdzenie, że sporny samochód jest przeznaczony zasadniczo do przewozu osób, organ przedstawił w uzasadnieniu decyzji szereg ustaleń i argumentów. Wskazał na konkretne środki i źródła dowodowe oraz kryteria, jakimi kierował się dokonując oceny dowodów. Dysponując niemieckim dowodem rejestracyjnym, zaświadczeniem o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu z dnia 14 grudnia 2009 r., wyjaśnieniami skarżącego z dnia 27 czerwca 2013 r., a także informacją od przedstawiciela marki Honda firmy Honda Motor Europe Limited z 8 maja 2013 r. organ ustalił, że w dacie wewnątrzwspólnotowego nabycia sporny pojazd posiadał pięć miejsc siedzących. Już taka konstrukcja części pasażerskiej świadczy o tym, że dominującą funkcją przedmiotowego auta jest przewóz osób. Zasadnicze przeznaczenie omawianego pojazdu do przewozu osób potwierdza dodatkowo informacja od przedstawiciela marki Honda, z której wynika, że samochód został wyprodukowany jako osobowy, bez przegrody, z szybami na całym obwodzie nadwozia i bagażnikiem jak w każdym samochodzie osobowym. Wprawdzie przeznaczenie nadane pojazdowi przez jego producenta nie jest niezmienne to jednak aby je zmienić i dostosować pojazd zasadniczo do przewozu towarów, mając na uwadze noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej, należało by dokonać jego głębokiej modyfikacji. Wpływu na zasadnicze przeznaczenie pojazdu nie mają zmiany o charakterze prowizorycznym, odwracalne, nie wpływające na zmianę cech konstrukcyjnych. W przedmiotowym stanie faktycznym takiej modyfikacji nie dokonano. Oznacza to, że w dacie nabycia wewnątrzwspólnotowego sporne auto posiadało cechy wskazujące na jego zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób, a w konsekwencji kwalifikację do pozycji CN 8703. Uzupełniającym argumentem potwierdzającym stanowisko organu jest okoliczność, że w dacie nabycia wewnątrzwspólnotowego ładowność części pasażerskiej była prawie trzykrotnie większa (350 kg) od ładowności części towarowej (123 kg). Dokonując ustaleń w tym zakresie organ prawidłowo wziął pod uwagę dane, które w niniejszej sprawie są poza sporem, tj. liczbę miejsc siedzących i dopuszczalną ładowność pojazdu (por. wyrok NSA z dnia 1 kwietnia 2014 r. sygn. akt I GSK 1286/12 - dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). 3.6. Stanowiska organu nie podważają dokonane w przedmiotowym samochodzie zmiany w postaci montażu kratki działowej czy wymontowania jednego siedzenia z pasami bezpieczeństwa. Nie są to bowiem zmiany wpływające na konstrukcję pojazdu, a w konsekwencji jego zasadnicze przeznaczenie. Ich celem było dostosowanie nabytego auta do aktualnych potrzeb użytkownika. To jednak w jaki sposób pojazd w rzeczywistości jest, czy będzie, wykorzystywany nie może świadczyć o typie pojazdu w rozumieniu nomenklatury scalonej. Ponadto demontażu fotela z pasami bezpieczeństwa dokonano już w Polsce po dacie powstania obowiązku podatkowego. Pomimo tego należy wskazać, że przeróbka ta nie wpłynęła znacząco na zmianę proporcji ładowności, co prawidłowo zauważył organ. 3.7. Wpływu na treść rozstrzygnięcia, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie mają zapisy w niemieckim dowodzie rejestracyjnym i zaświadczeniach o przeprowadzonych badaniach technicznych, określające przedmiotowy samochód jako ciężarowy. Zapisy te wskazują bowiem na samochód ciężarowy w rozumieniu prawa o ruchu drogowym. Uregulowania te nie mają natomiast znaczenia w zakresie grupowania i klasyfikowania pojazdów oraz nadawania im poszczególnych kodów CN. Celem stwierdzenia, czy pojazd jest wyrobem akcyzowym dla potrzeb podatku akcyzowego, podstawę prawną stanowią wyłącznie przepisy podatkowe, tj. przepisy ustawy o podatku akcyzowym, które odrębnie decydują o klasyfikacji pojazdów samochodowych jako wyrobów akcyzowych. Organ był związany danymi z dokumentów rejestracyjnych jedynie w zakresie faktu rejestracji przedmiotowego samochodu. Dokumenty te stanowiły również dowód tego, że pojazd posiadał w chwili rejestracji czy badania diagnostycznego wymienione w tych dokumentach cechy (np. liczbę miejsc siedzących, określoną dopuszczalną masę całkowitą czy masę własną pojazdu wykorzystane przez organ do ustalenia dopuszczalnej ładowności pojazdu, a w konsekwencji do obliczenia proporcji ładowności). Ocena zaś czy cechy te determinują klasyfikację auta do pozycji CN 8703 czy też do pozycji CN 8704 nie była przedmiotem ustaleń organów wydających omawiane dokumenty. W związku z tym też, że wyłączną podstawę prawną dla klasyfikacji pojazdów samochodowych jako wyrobów akcyzowych, stanowią przepisy ustawy o podatku akcyzowym, w sprawie nie miały zastosowania powołane przez skarżącego definicje samochodu osobowego określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych i w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych. Do celów podatku akcyzowego należy stosować przepisy i definicje zawarte w ustawie o podatku akcyzowym. 3.8. Podsumowując, zdaniem Sądu, organ prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe. Dokonując ustaleń dotyczących zasadniczego przeznaczenia samochodu wskazał na cechy samochodu, które przemawiają za tezą, że przedmiotem nabycia wewnątrzwspólnotowego był samochód zasadniczo przeznaczony do przewozu osób. Wyniki tak przeprowadzonego postępowania stały się podstawą do zakwalifikowania spornego samochodu do kodu CN 8703, czego konsekwencją było określenie skarżącemu zobowiązania w podatku akcyzowym. Sąd stwierdził również, że wyniki te zostały przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, spełniającej wymogi z art. 210 Ordynacji podatkowej. 3.9. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. Przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi skarżącego - adwokatowi ustanowionemu w ramach prawa pomocy uzasadnia art. 250 ustawy p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "a" w zw. z § 6 pkt 5 i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (j. t. Dz. U. z 2013 r., poz. 461).