I SA/Ke 36/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Surma po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy K. W. na uchwałę Zgromadzenia Związku Międzygminnego N. w K. W. z dnia 25 czerwca 2014 r., nr III/6/14 w przedmiocie ustalenia rocznych udziałów członków Związku na 2014 rok postanawia: odrzucić skargę. Gmina K. W. ("skarżąca") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na uchwałę nr III/6/14 Zgromadzenia Związku Międzygminnego N. w K. W. z dnia 25 czerwca 2014 r. w sprawie ustalenia rocznych udziałów członków Związku na 2014 rok. Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy wniesie ją uprawniony podmiot, gdy spełnia wymogi formalne i została złożona w terminie po wyczerpaniu środków zaskarżenia, a przedmiot sprawy należy do właściwości sądu. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Na wstępie zauważyć należy, że skarga Gminy K. W. .na Uchwałę Nr III/6/14 Zgromadzenia Związku Międzygminnego "N." w K. W. z dnia 25 czerwca 2014 r. w sprawie ustalenia rocznych udziałów członków Związku na 2014 rok została wniesiona na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (j. t. Dz. U. z 013 r., poz. 594 ze zm.). Przepis ten stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Mimo, że ww. regulacja nie wskazuje tego wprost, skargę w trybie ww. przepisu można wnieść również na uchwałę organu związku jednostek samorządu terytorialnego. W przedmiotowej sprawie zostało to potwierdzone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 29 sierpnia 2014 r. sygn. akt I SA/Ke 451/14. Jak potwierdzono w uchwale 7 sędziów NSA z dnia 2 kwietnia 2007 r. sygn. II OPS 2/07, do skargi wnoszonej na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym ma zastosowanie termin wskazany w art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej "ustawą p.p.s.a."). Ten ostatni przepis stanowi, że w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 (a zatem również w przypadku aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 6 ustawy p.p.s.a., do jakich należy zaskarżona w przedmiotowej sprawie uchwała), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W przedmiotowej sprawie Gmina K. W. pismem z dnia 16 września 2014 r. wezwała Zgromadzenie Związku Międzygminnego "N." w K. W. do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie ww. uchwały nr III/6/14. Wezwanie to zostało przesłane zarówno do Przewodniczącego Zgromadzenia Związku Międzygminnego "N." jak i do Prezesa tego Związku. Z akt sprawy wynika, że w obu przypadkach nadanie przesyłek nastąpiło w dniu 18 września 2014 r., a do ich doręczenia doszło w dniu 22 września 2014 r. Na powyższe wezwanie organ nie odpowiedział, co oznacza, że termin do wniesienia skargi upływał w dniu 17 listopada 2014 r. (w przypadku uznania, że dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa był dzień 18 września 2014 r.) lub w dniu 21 listopada 2014 r. (w przypadku uznania, że dniem wniesienia ww. wezwania był dzień 22 września 2014 r.). Należy zauważyć, że skarga Gminy K. W. wpłynęła do Związku Międzygminnego "N." w dniu 8 grudnia 2014 r. (świadczy o tym znajdujące się na skardze odbicie pieczęci potwierdzającej wpływ pisma). Z załączonych do akt sprawy dokumentów nie wynika jednak czy złożona przez Gminę skarga została wniesiona osobiście w ww. dniu czy też w dacie wcześniejszej za pośrednictwem poczty. Wniesienie skargi przez Gminę bezpośrednio w siedzibie organu w dniu 8 grudnia 2014 r. oznaczałoby, że skarżąca dokonała czynności po upływie terminu przewidzianego w art. 53 § 2 ustawy p.p.s.a. Byłoby tak zarówno w przypadku uznania, że dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa był dzień nadania tego wezwania na poczcie jak i w sytuacji przyjęcia, że dniem, od którego liczy się sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi jest dzień doręczenia przesyłki organowi. Do podobnego wniosku, a zatem do stwierdzenia, że Gmina uchybiła terminowi do wniesienia skargi, prowadziłoby przyjęcie założenia, że Gmina wniosła pismo za pośrednictwem polskiej placówki pocztowej (art. 83 § 3 ustawy p.p.s.a.). Wymaga bowiem zaznaczenia fakt, że najwcześniejszym dniem, w jakim Gmina mogła nadać skargę za pośrednictwem poczty jest dzień 5 grudnia 2014 r., a zatem data przypadająca już po dniu upływu terminu do wniesienia skargi. Do takiej konstatacji prowadzi analiza skargi i dołączonych do niej dokumentów. Wynika z nich bowiem, że Gmina sporządziła skargę w dniu 4 grudnia 2014 r., a w dniu 5 grudnia 2014 r. dokonała potwierdzenia zgodności z oryginałem kopii załączników. Nie mogła zatem nadać skargi przed dniem 5 grudnia 2014 r. Powyższe jednoznacznie wskazuje, że zaskarżenie ww. uchwały nr III/6/14 nastąpiło z uchybieniem terminu, o jakim stanowi art. 53 § 2 ustawy p.p.s.a. Do takiego wniosku prowadzi zarówno przyjęcie, że Gmina wniosła skargę osobiście do organu w dniu 8 grudnia 2014 r. jak i stwierdzenie, że dokonała tego za pośrednictwem poczty w okresie między 5 a 8 grudnia 2014 r. Natomiast skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia sąd jest zobligowany odrzucić. Stanowi o tym art. 58 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. Mając to na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.