I SA/Ke 407/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Grabowska po rozpoznaniu w dniu 16 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]2012 r. [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2009 r. p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. K. N., wnosząc do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]2012 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2009 r., jednocześnie złożyła wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Postanowieniem z dnia 6 września 2012 r. Sąd postanowił odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji. W dniu 21 września 2012 r. skarżąca wniosła ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, którego wniesienie uzasadniła wydaniem przez Sąd ww. postanowienia z dnia 6 września 2012 r. Ponadto wskazała na ciężką sytuację materialną swojej rodziny. W tym zakresie podniosła, że utrzymuje się z zasiłku dla bezrobotnych, który będzie otrzymywać do grudnia. Mąż płaci alimenty na rzecz córki z poprzedniego małżeństwa w wysokości 500 zł. Rodzina skarżącej mieszka z rodzicami, którzy nie są majętni i mają dorosłą chorą na porażenie mózgowe i padaczkę córkę. Ponadto wskazała, że od października 2008 r. do 2011 r. prowadziła działalność gospodarczą, przez którą popadła w długi. Ma 2,5 letnie dziecko, które jest alergikiem. Skarżąca podniosła, że z powodu przedstawionych problemów ma depresję i leczy się psychiatrycznie, co udokumentowała. Z tego powodu też sprawa utkwiła w miejscu. Wskazała, że nie mogła stawić się na przesłuchanie w urzędzie kontroli, ponieważ była na zwolnieniu lekarskim. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012r., poz. 270), powoływanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest odstępstwem od zasady, a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności te strona powinna we wniosku wykazać. Jednocześnie wskazane wyżej pojęcia nieostre tj. "trudne do odwrócenia skutki" i "znaczna szkoda" wymagają skonkretyzowania w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji wnioskodawcy (zob. postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009r., II FZ 39/09, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Ustawodawca nie wymaga jednak udowodnienia bezpośredniego związku pomiędzy wykonaniem zaskarżonego rozstrzygnięcia, a zaistnieniem znacznej szkody lub innych trudnych do odwrócenia skutków. Dla uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wystarczy zatem, by z całości przedstawionych przez wnioskującego okoliczności wynikało, że w jego przypadku zachodzi wskazane w ustawie niebezpieczeństwo. Sąd rozpoznając wniosek ocenia nie tylko twierdzenia w nim zawarte, ale też wszelkie okoliczności i dokumenty znane sądowi z urzędu (zob. postanowienie NSA z dnia 10 sierpnia 2008 r. sygn. akt II OZ 209/08, lex nr 1043585). Wymaga przy tym wyjaśnienia, że oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie tworzy powagi rzeczy osądzonej i nie uniemożliwia ponowienia wniosku. Zgodnie z art. 61 § 4 ustawy p.p.s.a. tego rodzaju postanowienia mogą być zmieniane i uchylane w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (por. postanowienie NSA z dnia 17 czerwca 2008 r. sygn. akt I OZ 381/08, lex nr 493879). Zdaniem Sądu wniosek K. N. zasługuje na uwzględnienie. W ponownie złożonym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca wskazała bowiem na problemy zdrowotne. Wprawdzie wcześniej argument ten był już podnoszony, jednak w nowym wniosku skarżąca sprecyzowała te okoliczności oraz potwierdziła je stosownym dokumentem. W ten sposób umożliwiła ocenę wpływu ewentualnego wykonania zaskarżonej decyzji na stan jej zdrowia w aspekcie przesłanek z art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. Uwzględniając wniosek skarżącej Sąd miał na uwadze to, że przesłanka "znacznej szkody" oznacza także szkodę niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania oraz że "trudne do odwrócenia skutki" to takie, które wprowadzają istotne i trwałe zmiany w rzeczywistości tak, że nie będzie możliwe przywrócenie stanu poprzedniego. Będzie to miało miejsce m.in. wtedy gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Sąd stwierdził, ze wykonanie przedmiotowej decyzji może spowodować dla skarżącej znaczną szkodę oraz trudne do odwrócenia skutki w postaci pogorszenia się jej stanu zdrowia. Szkoda w postaci uszczerbku na zdrowiu nie będzie mogła być zrekompensowana np. przez pozytywny dla skarżącej wynik sprawy i zwrot świadczenia. Z przedłożonego zaświadczenia lekarskiego z dnia 17 września 2012 r., wystawionego przez specjalistę psychiatrę, wynika bowiem, że K. N. leczy się psychiatrycznie od września br. oraz że wymaga dalszego leczenia psychiatrycznego. Skarżąca we wniosku sprecyzowała, że przyczyną podjętego leczenia jest depresja. Jakkolwiek sama sytuacja zdrowotna nie stanowi wystarczającej przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji to w powiązaniu z całokształtem okoliczności wynikających z wniosku oraz akt sprawy (rodzaj choroby, jej przyczyny, trudna sytuacja materialna) uzasadnia, zdaniem Sądu stwierdzenie, że wykonanie przedmiotowej decyzji rodzi dla skarżącej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3, § 4 i § 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.