I SA/Ke 585/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Surma (spr.), Sędziowie Sędzia SO (del.) Janusz Bociąga,, Sędzia WSA Ewa Rojek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Szyszka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 16 grudnia 2010r. sprawy ze skargi K.F. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę. 1. Akt organu administracji publicznej i przedstawiony przez ten organ tok postępowania. 1.1. W indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia [...]., nr [...]Minister Finansów stwierdził, że stanowisko wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 29 kwietnia 2010r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania przychodów uzyskiwanych w latach 2005-2009 ze sprzedaży świadectw pochodzenia energii ze źródeł odnawialnych jest nieprawidłowe. 1.2. W przedmiotowym wniosku wskazano, że wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Małą Elektrownię Wodną wybudował w 1999r., a uruchomił 10 sierpnia 1999r. Działalność gospodarcza jest opodatkowana ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych wg stawki 5,5%. Do 1 października 2005r. wnioskodawca wystawiał faktury dla zakładów energetycznych. Za każdy miesiąc płacono mu stawkę ustaloną przez Urząd Regulacji Energetyki. Po 1 października 2005r. należność za wyprodukowaną i sprzedaną energię do zakładów energetycznych podzielono na dwie części, tj. około 1/3 płacą zakłady energetyczne, a 2/3 ceny rynkowej jest wyrównana w formie świadectwa pochodzenia energii. Świadectwa te wnioskodawca otrzymywał raz na kwartał. Składał je w domu, żeby uzbierała się większa kwota i wreszcie we wrześniu 2009r. wystawił fakturę dla Domu Maklerskiego sprzedając prawa własności po rynkowej cenie za kwotę 42 587,35 zł. Od tej sumy zapłacił VAT w wysokości 9 369,22 zł oraz podatek dochodowy wg stawki 5,5% w kwocie 2 342,30 zł. Taki sposób wynagrodzenia zapewniał mu zakład energetyczny oraz potwierdzały szkolenia organizowane przez Towarzystwo Rozwoju Małych Elektrowni Wodnych. Urząd Skarbowy wiedział o zakresie działalności wnioskodawcy oraz o formie opodatkowania ryczałtem wg stawki 5,5%. Należny podatek płacił w oznaczonych terminach. Dlatego otrzymany przez niego z Domu Maklerskiego PIT-8C był dla niego zaskoczeniem, a naliczony wg stawki 19% podatek w kwocie 8 029,40 zł "zniszczył jego dochód", a tym samym szanse na zakup i wymianę zużytych części oraz wykonania przeglądu i napraw całego turbozespołu, a także zapory wodnej i urządzeń piętrzących. Uznanie przychodu ze sprzedaży świadectw pochodzenia energii ze źródeł odnawialnych, za przychód z kapitałów pieniężnych, który nie związany ściśle z działalnością gospodarczą, jest według wnioskodawcy oszustwem wobec obywatela, którego zapewniono, że druga część należności za wyprodukowaną energię będzie kompensowana świadectwami pochodzenia energii. 1.3. W związku z powyższym zadano następujące pytania: 1. Dlaczego wydane świadectwa pochodzenia energii nie uznano za należność ściśle związaną z produkcją energii, skoro odbiorcy, tj. zakłady energetyczne płacą tylko około 30%? 2. Dlaczego cały ten problem jest rozstrzygany poprzez interpretację przepisów, skoro z góry było wiadomo, że świadectwa pochodzenia energii wnioskodawca dostaje za wykonaną pracę przy produkcji energii? 3. Czy ten sam dochód może być podwójnie opodatkowany podatkiem dochodowym? Zdaniem wnioskodawcy, świadectwa pochodzenia energii należy uznać za część składową wynagrodzenia za produkcję energii dla Małych Elektrowni Wodnych. Świadectwa wydane w latach 2005-2009 uznać należy za składowe wynagrodzenie z działalności gospodarczej. 1.4. Uznając stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe Minister Finansów wskazał, że wniosek należało rozpatrzyć na gruncie stanu faktycznego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia, tj. z uwzględnieniem przepisów prawa podatkowego w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2009r. W art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (u.p.d.o.f.), ustawodawca dokonał kategoryzacji źródeł przychodów. Odrębnymi źródłami przychodów są m.in. wymienione w pkt 3 i 7 tego przepisu: pozarolnicza działalność gospodarcza oraz kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c). Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych. Następnie organ wskazał, że zgodnie z art. 9e ust. 1 ustawy Prawo energetyczne, potwierdzeniem wytworzenia energii elektrycznej w odnawialnym źródle energii jest świadectwo pochodzenia tej energii, zwane "świadectwem pochodzenia". W myśl art. 9e ust. 6 ww. ustawy, prawa majątkowe wynikające ze świadectwa pochodzenia są zbywalne i stanowią towar giełdowy, o którym mowa w art. 2 pkt 2 lit. d ustawy z o giełdach towarowych. Przyznanie świadectwa pochodzenia wywołuje skutek w postaci możliwości swobodnego nim obrotu. Świadectwo to stanowi potwierdzenie ilości wyprodukowanej energii i obrót nim nie ma już związku z przychodami uzyskanymi z produkcji energii. Zdaniem Ministra Finansów prawa majątkowe wynikające ze ww. świadectw należy uznać za instrumenty finansowe nie będące papierami wartościowymi, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy o obrocie instrumentami finansowymi - w brzmieniu obowiązującym do dnia 20 października 2009r. W związku z powyższym organ stwierdził, iż przychód ze sprzedaży przedmiotowych świadectw stanowi przychód z kapitałów pieniężnych, a nie przychód ze źródła jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. 1.5. Następnie organ wskazał na art. 6 ust. 1 i 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne i stwierdził, iż ustawa ta nie przewiduje możliwości opodatkowania w formie ryczałtu przychodów z kapitałów pieniężnych, w tym uzyskanych ze zbycia świadectw pochodzenia energii elektrycznej wytwarzanej z odnawialnych źródeł energii. Stosownie do art. 30b ust. 1 u.p.d.o.f., od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych, a więc jak wskazano świadectw pochodzenia energii elektrycznej i z realizacji praw z nich wynikających, podatek dochodowy wynosi 19 % uzyskanego dochodu. W konsekwencji, przychody te nie podlegają uwzględnieniu w prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, jako przychody z tego źródła przychodów. 1.6. Minister Finansów podsumowując zauważył, że ustawą z dnia 23 października 2009r. o zmianie u.p.d.o.f. oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, wprowadzono zmiany w zakresie kwalifikacji do źródeł przychodów, przychodów uzyskiwanych ze sprzedaży świadectw pochodzenia energii. Zmiany te weszły w życie z dniem 1 stycznia 2010r. i mają zastosowanie do przychodów uzyskanych od tego dnia (art. 3 ww. ustawy). 1.7. W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa wnioskodawca wniósł o ponowne rozważenie wniosku i uznanie świadectw pochodzenia energii ze źródeł odnawialnych jako przychodu z działalności pozarolniczej. Podniósł, że sprzedając ww. świadectwa we wrześniu 2009r. nie wiedział, że mogą być traktowane jako kapitał pieniężny, zważywszy że przepisy podatkowe jasno nie kwalifikowały tak tych świadectw. Zaliczono je do przychodów kapitałowych, którymi można grać na Towarowej Giełdzie Energii. Sposób pozyskiwania świadectw jest ściśle związany z ilością wytworzonej energii, a zatem traktowany winien być jako należność za wyprodukowanie energii. Na potwierdzenie swojego stanowiska skarżący powołał orzeczenia sądów administracyjnych oraz opinię prawną. 1.8. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany ww. interpretacji prawa podatkowego. 2. Skarga do Sądu. 2.1. Na powyższą interpretację K. F. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wnosząc o jej uchylenie oraz zarzucając naruszenie art. 17 ust. 1 pkt 10, art. 10 ust. 1 pkt 3 i art. 30b ust. 1 u.p.d.o.f., w związku z błędnym uznaniem przychodów uzyskiwanych przez skarżącego - wytwórcę energii z odnawialnych źródeł - ze sprzedaży praw majątkowych wyrażanych w świadectwach pochodzenia za przychody z kapitałów pieniężnych, w sytuacji gdy należało je uznać za przychody z działalności gospodarczej. 2.2. W ocenie skarżącego przychody ze sprzedaży świadectw pochodzenia energii elektrycznej mają ścisły związek z prowadzeniem działalności gospodarczej, polegającej na produkcji energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, albowiem jeżeli nie ma produkcji, nie ma także tych praw majątkowych. Oczywistym jest, że te towary energia i świadectwa są ze sobą ściśle powiązane - wytworzenie energii rodzi prawo majątkowe o określonej wartości. Energia odnawialna jest obligatoryjnie nabywana przez zakłady energetyczne po cenach energii ze źródeł nieodnawialnych, zaś pozostała kwota pokrywająca koszty jej wytworzenia jest finansowana poprzez system certyfikatów, tj. "świadectw pochodzenia", które zbywane są na Giełdzie Towarowej Energii. Tym samym zapłatę za wytworzoną energię stanowi kwota należna za otrzymaną energię i należna z tytułu zbycia świadectwa pochodzenia. Zatem przychód z tytułu zbycia świadectwa przez producenta energii, który otrzymał z Urzędu Regulacji Energetyki za wyprodukowaną przez siebie energię takie świadectwo stanowi przychód z działalności gospodarczej, gdyż jest jej rezultatem, ściśle i nierozerwalnie związanym z produkcją energii elektrycznej. Jest to wynagrodzenie za wykonaną przez skarżącego pracę wynikającą z jego działalności gospodarczej. Jeżeli podatnik faktycznie wykonuje działalność w zakresie wytwarzania energii elektrycznej, za którą otrzymuje wynagrodzenie w postaci świadectw pochodzenia i następnie sprzedaje te świadectwa w celach zarobkowych, zawodowo we własnym imieniu i na własny rachunek, a ponadto działalność ta ma charakter zorganizowany i ciągły, to przychody osiągane z tego rodzaju działalności powinny być uznawane za przychody ze źródła przychodów jakim jest działalność gospodarcza. Do przychodów z kapitałów pieniężnych nie odnoszą się wymogi jakie musi spełniać działalność gospodarcza, zwłaszcza wymóg ciągłości (powtarzalnej i stałości) oraz określonego stopnia zorganizowania. Na potwierdzenie swojego stanowiska skarżący przywołał orzeczenia sądów administracyjnych. W ocenie skarżącego w tej sytuacji dochód uzyskany przez niego nie będzie podlegał opodatkowaniu zgodnie z przepisem art. 30b ust. 1 u.p.d.o.f. Skarżący podkreślił, że prowadzi działalność gospodarczą jednoosobowo, a jego przychód z produkcji energii elektrycznej wynosi kilkanaście tysięcy złotych w roku kalendarzowym. Rzeka na której wybudował Małą Elektrownie Wodną kilka razy w roku wylewa niszcząc umocnienia brzegowe po obu stronach tamy. Naprawa tych umocnień pociąga za sobą znaczne koszty. Do naprawy tych umocnień zobowiązany jest skarżący, zgodnie z pozwoleniem wodnoprawnym, jakie otrzymał. Do tego dochodzą koszty utrzymania samych urządzeń piętrzących, ich remontów, napraw i modernizacji. Przy uznaniu, iż do dochodu jaki uzyskuje ze swojej działalności gospodarczej w przypadku sprzedaży świadectw pochodzenia, zastosowanie ma podatek ryczałtowy wynoszący 19%, produkcja energii z odnawialnego źródła przestaje się opłacać. Wg oceny skarżącego nie można przedkładać nadmiernego fiskalizmu nad ochronę przyrody i ekologiczne pozyskiwanie energii, które to wartości są nadrzędnymi wg Praw Unii Europejskiej. 2.3. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie oraz ponowił argumentację zawartą w zaskarżonej interpretacji. Dodatkowo podniósł, że w przypadku uzyskiwania przychodów z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych (...) wyjątek od obowiązku opodatkowania przychodów wg zasad określonych w art. 30b ust. 1 u.p.d.o.f., został określony art. 30b ust. 4 cyt. ustawy, z którego wynika, iż przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli odpłatne zbycie papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych oraz realizacja praw z nich wynikających następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej. Przepis ten wyraźnie ogranicza (konkretyzuje) możliwość opodatkowania uzyskanych przychodów w ramach działalności gospodarczej, wyłącznie do tych podmiotów które wykonują działalność w powyższym zakresie, a nie do jakichkolwiek podmiotów prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą, które w ramach podejmowanych działań gospodarczych mają do czynienia z pochodnymi instrumentów finansowych, czy też instrumenty te wykorzystujących. Zgodnie z art. 19 ust. 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, dokonywanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oferty publicznej albo obrotu papierami wartościowymi lub innymi instrumentami finansowymi na rynku regulowanym wymaga pośrednictwa firmy inwestycyjnej. Z powyższego wynika, iż z wyłączenia określonego w art. 30b ust. 4 u.p.d.o.f., umożliwiającego zaliczenie zbycia papierów wartościowych do źródła przychodów jakim jest pozarolniczą działalność gospodarcza mogą korzystać jedynie podmioty będące firmami inwestycyjnymi. W myśl art. 3 ust. 33 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi przez firmę inwestycyjną rozumie się m.in. dom maklerski, którym jak wynika z art. 95 ust. 1 pkt 6 tej ustawy, może być nie będąca osobą prawną m. in. spółka jawna, w której wspólnikami są wyłącznie osoby mające prawo wykonywania zawodu maklera papierów wartościowych lub doradcy inwestycyjnego w liczbie co najmniej dwóch. Skoro zatem obrót świadectwami pochodzenia energii elektrycznej nie jest przedmiotem prowadzonej przez skarżącego pozarolniczej działalności gospodarczej, przychodów tych nie można zaliczyć do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. 3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: 3.1. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - powoływanej dalej jako ustawa p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Podkreślenia wymaga, że specyfika postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji polega między innymi na tym, iż organ podatkowy rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz wyrażonej przez niego oceny prawnej (stanowisko podatnika). Dlatego też organ podatkowy nie przeprowadza w tego rodzaju sprawach postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych tylko okoliczności wyraża następnie swoje stanowisko, które musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę (art. 14b § 3 i art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej). Sąd wskazuje także, iż orzeczenie w sprawie zostało oparte wyłącznie na zaprezentowanym w sprawie stanie faktycznym, w którym uwzględniono m.in. treść wniosku. 3.2. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Spór pomiędzy stronami niniejszego stosunku sądowoadministarcyjnego dotyczy prawidłowości interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie sposobu opodatkowania praw majątkowych z tytułu świadectw pochodzenia otrzymywanych w związku z wytwarzaniem energii ze źródeł odnawialnych. 3.3. Analiza procesu interpretacyjnego Ministra Finansów, wyrażona w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji, w ocenie Sądu, stanowi pełną i wyczerpującą odpowiedź na sformułowany przez wnioskodawcę problem. Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organ przepisów prawa, co z punktu widzenia kryterium kontroli sądowej, stanowi jedyną przesłankę do wyeliminowania zaskarżonego aktu z obrotu. W aspekcie przedstawionego przez wnioskodawcę stanu faktycznego uprawnionym było przyjęcie przez Ministra Finansów, że dochód ze zbycia czy też realizacji praw majątkowych ze świadectw pochodzenia energii podlega opodatkowaniu stawką 19 %, o której mowa w art. 30b ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. z 2000r. Dz. U. Nr 14, poz.176 ze zm.), powoływanej dalej jako u.p.d.o.f. i dochód ten, w świetle ustaw podatkowych, nie jest dochodem z działalności wytwórczej. Po pierwsze, należy wskazać, że stosownie do przepisu art. 9a ust. 6 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. - Prawo energetyczne (t. j. z 2006r. Dz. U. Nr 89, poz. 625 ze zm.), powoływanej dalej jako prawo energetyczne, sprzedawca z urzędu jest obowiązany do zakupu energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnych źródłach energii przyłączonych do sieci znajdujących się w obszarze działania sprzedawcy z urzędu, oferowanej przez przedsiębiorstwa energetyczne, które uzyskały koncesje na jej wytwarzanie; zakup ten odbywa się po średniej cenie sprzedaży energii elektrycznej w poprzednim roku kalendarzowym. Norma ta przesądza więc kwestię ceny jaką uzyskuje przedsiębiorca za sprzedaż energii. Po drugie, stosownie do art. 9e ust.1 prawa energetycznego świadectwo pochodzenia jest potwierdzeniem wytworzenia energii elektrycznej w odnawialnym źródle energii. Jak wynika z kolejnych ustępów tego artykułu, świadectwo pochodzenia jest rodzajem zaświadczenia wydawanego przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki na wniosek przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się wytwarzaniem energii elektrycznej w odnawialnych źródłach energii (ust.3). Jednocześnie należy wskazać, że wprowadzenie instytucji świadectwa pochodzenia energii wynikało z potrzeby dostosowania polskiego prawa do niektórych przepisów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej nr 2001/77/WE z dnia 27 września 2001r. w sprawie wspierania produkcji na rynku wewnętrznym energii elektrycznej wytwarzanej ze źródeł odnawialnych (Dz. U. UE L 283 z 27 października 2001r.). Przepis art.9e prawa energetycznego stanowi transpozycję art. 5 ust. 1 tej dyrektywy, który nakłada na państwa członkowskie obowiązek zapewnienia potwierdzenia pochodzenia energii elektrycznej wytwarzanej z odnawialnych źródeł energii gwarancją ich pochodzenia. Zasadniczym celem świadectwa pochodzenia jest więc obiektywne potwierdzenie, jak sama nazwa wskazuje, pochodzenia energii. Po trzecie, stosownie do art.9e ust. 6, 7 i 9 prawa energetycznego ze świadectw pochodzenia wynikają prawa majątkowe, które są zbywalne i stanowią towar giełdowy, w rozumieniu art. 2 pkt 2 lit. "d" ustawy z dnia 26 października 2000r. o giełdach towarowych (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 121, poz. 1019 ze zm.). Prawa te powstają z chwilą zapisania świadectwa po raz pierwszy na koncie ewidencyjnym w rejestrze świadectw pochodzenia prowadzonym przez giełdę towarową lub podmiot prowadzący rynek regulowany i przysługują osobie będącej posiadaczem tego konta. Należy je uznać za instrumenty finansowe nie będące papierami wartościowymi, o których mowa w art. 2 ust.1 pkt 2 lit. "e" ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. Nr 183, poz. 1538 ze zm.). W konsekwencji przychody uzyskane ze zbycia oraz z realizacji praw wynikających ze świadectw pochodzenia energii elektrycznej wytwarzanej z odnawialnych źródeł energii należy zaliczyć do przychodów z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 10 u.p.d.o.f., a nie przychodów ze źródła jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza w rozumieniu art. 14 u.p.d.o.f.. 3.4. W świetle powyższego, uprawnionym było przyjęcie przez Ministra Finansów, że w momencie realizacji tych praw majątkowych czy ich sprzedaży przez ich posiadacza powstaje dochód podlegający opodatkowaniu stawką 19%. Przesądza o tym treść art.30b ust.1 u.p.d.o.f.. Dochód ten stanowi różnicę między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38a tej ustawy (art. 30b ust.2 pkt 3 u.p.d.o.f.). W niniejszej sprawie brak jest również podstaw do zastosowania wyłączenia z opodatkowania tego przychodu, które ma miejsce w sytuacji jeżeli odpłatne zbycie papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych oraz realizacja praw z nich wynikających następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (art. 30b ust.4 u.p.d.o.f.). Ponadto z definicji wyrażonej w przepisie art. 6 ust.1 i 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm.) wynika, że opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych nie podlegają przychody z kapitałów pieniężnych, w tym uzyskanych ze zbycia świadectw pochodzenia energii wytwarzanej z odnawialnych źródeł energii. Co istotne również, w art.10 ust.1 pkt 7 u.p.d.o.f. do innych przychodów zaliczone zostały kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c) tego artykułu. Tym samym taka kwalifikacja tego źródła przychodu, przesądza, że dochód ze sprzedaży, czy też realizacji praw ze świadectw pochodzenia energii, jako z odrębnego źródła przychodu, nie mieści się w zakresie przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej (tu: z działalności wytwórczej polegającej na produkcji energii) i jest on wyłączony z opodatkowania podatkiem ryczałtowym. Uprawnionym było więc przyjęcie przez organ interpretujący, że przychód ten nie mieści się w zakresie przedmiotowym tej regulacji. 3.5. W aspekcie powyżej powołanych regulacji podatkowych, bez znaczenia pozostaje, czy powstanie praw majątkowych ze świadectw pochodzenia energii powiązane jest z procesem wytwórczym. Przychód powstaje bowiem z chwilą realizacji lub sprzedaży praw majątkowych do tych świadectw. 3.6. W świetle powyższego, w stanie faktycznym przedstawionym przez podatnika, wyznaczającym granice interpretacji (i jej sądowej kontroli), Minister Finansów uprawniony był do wyrażenia przedmiotowej interpretacji. 3.7. Prawidłowość powyższego stanowiska zaprezentowanego już przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w wyroku z dnia 28 grudnia 2006r. sygn. akt I SA/Ke 284/06 znalazła pełne potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2008r. w sprawie II FSK 517/07 (publ. Orzecznictwo NSA i WSA nr 6 (33) z 2009r., poz.110). Jego aktualność potwierdził również Naczelny Sąd Administracyjny w serii wyroków, m.in. z dnia 12 stycznia 2010r. (II FSK 1261/08), z dnia 14 stycznia 2010r. (II FSK 1703/08) oraz z dnia 16 lipca 2010r. (II FSK 536/09) – dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl, eksponujących pogląd, że sprzedaż praw majątkowych, wynikających ze świadectw pochodzenia energii przez przedsiębiorcę będącego producentem energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych, nie stanowi zbycia lub realizacji praw z instrumentów finansowych w wykonywaniu prowadzonej w tym celu działalności gospodarczej, ale stanowi przychód z kapitałów pieniężnych w postaci pochodnych instrumentów finansowych, ponieważ nie można uznać, że wytwórca energii ze źródeł odnawialnych jednocześnie uzyskuje przychód z działalności wytwórczej związanej z wystawieniem świadectw pochodzenia. Dlatego też przychody uzyskane ze zbycia świadectw pochodzenia energii elektrycznej wytwarzanej z odnawialnych źródeł energii mają charakter odrębny i należy je zaliczyć do przychodów z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 10 u.p.d.o.f. Sąd nie podziela natomiast poglądów do których odwołuje się skarżący. 3.8. W konsekwencji nie można podzielić poglądu skarżącego o naruszeniu przez organ interpretujący art. 17 ust. 1 pkt 10, art.10 ust. 1 pkt 3 i art. 30b ust. 1 u.p.d.o.f., ponieważ organ ten cytowane przepisy prawa materialnego prawidłowo wyłożył i zastosował. 3.9. Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art.151 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.