I SA/Ke 79/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kuchta (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Maria Grabowska, Sędzia WSA Ewa Rojek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Szyszka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 19 lutego 2015 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego we Włoszczowie na uchwałę Rady Miejskiej we Włoszczowie z dnia 27 grudnia 2012 r. nr XXVII/228/12 w sprawie określenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy położonych na terenie Gminy Włoszczowa. oddala skargę. Rada Miejska we W. w dniu [...] r. podjęła uchwałę nr XXVII/228/12 w sprawie określenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości, położonych na terenie Gminy W.. Z punktu D wzoru deklaracji ("Dane składającego deklarację") wynika, że składający deklarację obowiązany jest do wskazania m.in. następujących danych: imię ojca, imię matki. W podstawie prawnej ww. uchwały powołano art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (j.t. Dz.U.2001.142.1591 ze zm.) dalej "u.s.g.", art. 6n ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U.2012.391.951) dalej "Ustawa", art. 12 ustawy z dnia 1 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu w czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.152.897 ze zm.) dalej "ustawa zmieniająca." Na powyższą uchwałę, w zakresie obejmującym wymóg podania w punkcie D deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi nieruchomości, danych w postaci imienia ojca i imienia matki właściciela, Prokurator Prokuratury Rejonowej we W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę. Zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 6n Ustawy polegające na nałożeniu na właścicieli nieruchomości obowiązku podania w omawianej deklaracji, danych dotyczących imienia ojca i imienia matki – bez umocowania prawnego i podstawy prawnej. W związku z powyższym skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności przedmiotowej uchwały w zaskarżonej części. W uzasadnieniu skargi wskazano, że ustalenie w deklaracji danych dotyczących imion ojca i matki właściciela nieruchomości, nie ma podstawy w przepisach obowiązującego prawa, a zwłaszcza tych, które zostały podane jako podstawa prawna podjęcia zakwestionowanej uchwały. W szczególności takiej podstawy nie stanowi art. 6n Ustawy. W ocenie skarżącego nie ma potrzeby zamieszczać danych dotyczących imienia ojca i matki osoby fizycznej składającej deklarację, skoro taka osoba podaje numer PESEL. Pozwala to w sposób jednoznaczny ustalić osobę składającą deklarację i to nawet wówczas gdyby na terenie danej gminy zamieszkiwały osoby o identycznym imieniu i nazwisku. Uzasadnia to wniosek, zgodnie z którym podanie imienia ojca i matki osoby składającej deklarację wykracza poza informacje niezbędne do prawidłowego obliczenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Na potwierdzenie swojego stanowiska skarżący wskazał na wyrok WSA w Krakowie z dnia 11 października 2013 r. sygn. akt II SA/Kr 682/13. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Deklaracja o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi dokument, którego celem jest nie tylko prawidłowe obliczenie wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami przez właścicieli nieruchomości, ale także egzekucja opłat zobowiązanych. W przypadku nie uregulowania kwot wynikających z deklaracji, opłata podlega egzekucji administracyjnej. Deklaracja stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego. W przypadku, nie uiszczenia opłaty przez składającego deklarację, gmina jako wierzyciel wystawia upomnienie, a następnie tytuł egzekucyjny zgodnie z § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z 22 listopada 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. 2001.137.1541 ze zm.). Zgodnie z tym wzorem wymagane jest podanie danych zobowiązanego w tym imienia ojca i matki (pkt 11 wzoru). Numer PESEL podaje się obok innych danych. Według aktualnego rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 maja 2014 r. w sprawie wzorów tytułów wykonawczych stosowanych w egzekucji administracyjnej (Dz.U. 2014.650), również wymagane jest podanie danych zobowiązanego w tym imienia ojca i matki. Posiadanie przez gminę tych danych jest niezbędne do wykonania zadania określonego prawem, tj. egzekucji opłat. Zadanie to jako realizowane dla dobra publicznego nie narusza art. 23 ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. 2002. 101). Stanowisko, że organ posiadający PESEL może ustalić imię i nazwisko rodziców zobowiązanego nie ma racji bytu skoro podstawą wystawienia tytułu wykonawczego ma być deklaracja. W ocenie organu w takim stanie prawnym nie jest zasadny zarzut skargi podjęcia zaskarżonej uchwały bez umocowania prawnego i podstawy prawnej. Nie można też mówić o rażącym naruszeniu przepisu art. 6n Ustawy skoro, w przepisie tym nie określa się zakresu danych co do osoby właściciela. Rażące naruszenie prawa występuje jeśli, organ w sposób oczywiście sprzecznie z treścią przepisu, nakłada na adresatów uchwały obowiązki. Taki przypadek nie zachodzi w niniejszym stanie faktycznym. Dodatkowo wskazano, że ustawą nowelizującą z dnia 28 listopada 2014 r. o zmianie Ustawy (Dz. U. 2015.87) ustalono nową treść art. 6m ust. 1b Ustawy i stwierdzono wprost obowiązek umieszczania w deklaracji informacji niezbędnych do wystawienia tytułu wykonawczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), określanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie zaś do treści art. 3 § 2 pkt 5 tej ustawy kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego. Na wstępie należy wskazać, że będąca przedmiotem skargi uchwała Rady Miejskiej we W. z dnia 27 grudnia 2012 r. nr XXVII/228/12 w sprawie ustalenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości położonych na terenie Gminy W. jest niewątpliwie aktem prawa miejscowego, o jakim stanowi art. 87 ust. 2 Konstytucji RP. Została bowiem skierowana do wszystkich mieszkańców Gminy, na których ciąży określony w art. 6m Ustawy obowiązek złożenia do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i obowiązuje na terenie działania Rady Miejskiej we W.. Uchwała ta wypełnia zatem dyspozycję wspomnianego wyżej przepisu art. 3 § 2 pkt 5 ustawy p.p.s.a. Z takim charakterem skarżonej uchwały wiąże się to, że Prokurator nie jest ograniczony terminem do wniesienia skargi (art. 53 § 3 ustawy p.p.s.a.) oraz to, że w przedmiotowej sprawie - pomimo upływu rocznego okresu od dnia podjęcia skarżonego aktu - istnieje prawna możliwość stwierdzenia jego nieważności (art. 147 § 1 ustawy p.p.s.a. w związku z art. 91 ust. 1 zd. 1 i art. 94 ust. 1 u.s.g.). Z treści art. 91 ust. 1 i 4 u.s.g. wynika, że przesłanką stwierdzenia nieważności uchwały organu samorządu gminnego jest istotna sprzeczność uchwały z prawem. W orzecznictwie podkreśla się, że opierając się na konstrukcji wad powodujących nieważność oraz wzruszalność decyzji administracyjnych, można wskazać rodzaje naruszeń przepisów, które trzeba zaliczyć do istotnych, skutkujących nieważnością uchwały organu gminy. Do nich należy naruszenie: przepisów wyznaczających kompetencję do podejmowania uchwał, podstawy prawnej podejmowania uchwał, przepisów prawa ustrojowego, przepisów prawa materialnego - przez wadliwą ich wykładnię - oraz przepisów regulujących procedurę podejmowania uchwał (wyrok NSA z dnia 11 lutego 1998 r., II SA/Wr 1459/97, OwSS 1998/3/79, wyrok WSA w Warszawie z dnia 26 września 2005 r., IV SA/Wa 821/05, LEX nr 192932). Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem kwestionowana uchwała w zakresie obejmującym wymóg podania, w punkcie D wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, danych w postaci imienia ojca i matki właściciela nieruchomości – nie jest sprzeczna z prawem. Podstawę prawną zaskarżonej uchwały stanowi art. 6n Ustawy. Zgodnie z powołaną regulacją Rada gminy, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego obliczenia wysokości opłaty za gospodarowanie, określi w drodze uchwały wzór deklaracji, obejmujący sposób jej wypełnienia oraz pouczenie, że deklaracja stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego. Jednocześnie powołany przepis nie wskazuje jaki zakres danych co do właściciela nieruchomości może być zawarty w deklaracji. Co więcej przepis ten w ogóle nie określa jakie dane deklaracja powinna, czy też nie, zawierać w swojej treści aby cel określony w art. 6n Ustawy został zrealizowany. Informacje takie nie wynikają także z art. 6m Ustawy w brzmieniu obowiązującym w dacie podjęcia uchwały (2012 r.). Zdaniem Sądu nie ma zatem przeszkód prawnych w świetle art. 6n Ustawy, aby wzór deklaracji zawierał dane dotyczące imienia matki i ojca właściciela nieruchomości zobowiązanego do złożenia deklaracji, obliczenia i uiszczenia opłaty za gospodarowanie odpadami. Nie można zatem zaakceptować stanowiska Prokuratora, że poprzez zmieszczenia we wzorze przedmiotowej deklaracji wymogu podania imienia ojca i matki właściciela nieruchomości, Rada Miejska we W. naruszyła art. 6n Ustawy poprzez wydanie uchwały w zaskarżonym zakresie bez podstawy ustawowej. Wymaga wyjaśnienia, że zakres danych, jakie może wymagać gmina, określając wzór omawianej deklaracji, został dopiero określony ustawą z dnia 28 listopada 2014 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2015.87) poprzez dodanie do art. 6m m.in. ust. 1a i 1b, obowiązujących od 1 lutego 2015 r. Istotne przy tym jest, że danymi tymi są również inne informacje niezbędne do wystawienia tytułu wykonawczego (art. 6m ust. 1b pkt 6 Ustawy). Stosownie zaś do regulacji określających wzór tytułu wykonawczego (tj. obowiązującego w dacie podjęcia uchwały rozporządzenia Ministra Finansów z 22 listopada 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz aktualnego rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 maja 2014 r. w sprawie wzorów tytułów wykonawczych stosowanych w egzekucji administracyjnej) informacjami tymi są imię ojca i matki zobowiązanego. Z powyższego wynika, wbrew twierdzeniom skarżącego, że Rada Miejska we W. nie przekroczyła delegacji ustawowej, a wymóg podania w przedmiotowej deklaracji imienia ojca i matki właściciela nieruchomości miał swoje uzasadnienie, co potwierdza dodatkowo argumentacja przedstawiona w odpowiedzi na skargę. Wprawdzie wzór deklaracji powinien głównie zawierać dane zapewniające prawidłowe obliczenie wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami, ale należy mieć także na uwadze, że deklaracja ta stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego, o czym pouczenie zresztą stanowi jej obligatoryjny element. W konsekwencji zaskarżona uchwała nie narusza ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. 2002.101). W art. 6n Ustawy bowiem ustawodawca zobowiązał radę gminy do stworzenie deklaracji (zbioru danych) niezbędnych do prawidłowego obliczenia opłaty. Wprawdzie nie wskazał, stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie danych osobowych, na potrzebę przetwarzania danych wprost, to jednak wymaga wyjaśnienia, że doktryna wypracowała pogląd o możliwości przetwarzania danych w wypadku, gdy ustawodawca nakładając określone uprawnienia czy obowiązki, nie wskazał wprost na potrzebę przetwarzania danych, ale przetworzenie to jest niezbędne do zrealizowania nałożonego obowiązku czy przyznanego ustawowo uprawnienia (patrz komentarz Janusza Barta, Pawła Fajgielskiego i Ryszarda Markiewicza do art. 23 ustawy o ochronie danych osobowych, dostępny w bazie LEX). Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. W związku z powyższym Sąd nie podziela stanowiska zaprezentowanego w powołanym przez skarżącego wyroku WSA w Krakowie z 11 października 2013 r. sygn. akt II SA/Kr 682/13. Podsumowując należy wskazać, że nie można mówić o naruszeniu art. 6n Ustawy poprzez wydanie uchwały w zaskarżonym zakresie bez podstawy ustawowej, skoro, w przepisie tym ustawodawca nie określa zakresu danych co do osoby właściciela, których Rada gminy może wymagać, określając wzór deklaracji. W konsekwencji stwierdzenia braku naruszenia prawa, rozważania w przedmiocie rażącego naruszenia prawa, jak chce skarżący, są bezprzedmiotowe. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a, skargę oddalił.