II SA/Ke 288/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Armański (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Banach, Protokolant Starszy inspektor sądowy Karolina Chrapkiewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 września 2024 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego Kielce- Zachód w Kielcach na uchwałę Rady Miejskiej w Piekoszowie z dnia 27 kwietnia 2023 r. nr LVII/515/2023 w przedmiocie uchwalenia statutu sołectwa I. stwierdza nieważność § 7 ust. 9 zaskarżonej uchwały; II. oddala skargę w pozostałej części. W dniu 27 kwietnia 2023 r. Rada Miejska w Piekoszowie podjęła uchwałę nr LVII/515/2023 w sprawie uchwalenia Statutu Sołectwa Bławatków - Miasto i Gmina Piekoszów, działając na podstawie art. 18 ust 2 pkt 7, art. 35 ust. 1 i 3, art. 40 ust. 2 pkt 1, w związku z art. 36 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2023 r. poz. 40 i 572), zwanej dalej "u.s.g.", stanowiąc m.in. w: - § 5 ust. 1 "Podstawowym celem działania sołectwa jest zapewnienie jego mieszkańcom udziału w realizacji zadań gminy służących zaspokajaniu ich zbiorowych potrzeb." - § 5 ust. 2 "Do zadań sołectwa należy w szczególności: 1) współdziałanie z organami gminy w wykonywaniu zadań publicznych na rzecz mieszkańców sołectwa, 2) opiniowanie lub konsultowanie w innych formach projektów aktów prawnych organów gminy o podstawowym znaczeniu dla mieszkańców sołectwa, gdy obowiązek taki wynika z przepisów prawa lub na wniosek Rady Miejskiej bądź Burmistrza, 3) zgłaszanie do organów gminy projektów przedsięwzięć służących rozwojowi sołectwa, 4) inicjowanie i organizowanie wydarzeń, imprez i innych działań na rzecz sołectwa. 5) współpraca z organizacjami i instytucjami pozarządowymi. 6) kreowanie i wspieranie społecznych inicjatyw mieszkańców sołectwa, 7) inicjowanie i organizowanie różnych form współdziałania mieszkańców sołectwa mających na celu integrację społeczną oraz upowszechnianie idei samorządowej, 8) współpraca z innymi jednostkami pomocniczymi gminy."; - § 7 ust. 9 "Wyborów uzupełniających nie przeprowadza się, jeżeli do końca kadencji pozostało mniej niż 3 miesiące". W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Prokurator Rejonowy Kielce-Zachód w Kielcach wniósł o stwierdzenie nieważności § 7 ust. 9 oraz § 5 ust. 2 w zakresie słowa "w szczególności" ww. uchwały, formułując zarzuty naruszenia: - art. 35 ust. 3 pkt. 3 u.s.g. przez bezpodstawne użycie zwrotu "w szczególności" w § 5 ust. 2 statutu, przez co doszło do poszerzenia zakresu zadań sołectwa, podczas gdy zadania te powinny być uregulowane w statucie w sposób wyczerpujący i w formie zamkniętego katalogu zadań i form działania; - art. 2 Konstytucji RP, poprzez naruszenie w zapisach § 7 ust. 9 statutu konstytucyjnej zasady określoności regulacji prawnych wywodzonej z klauzuli demokratycznego państwa prawnego polegające na tym, że regulacja zawarta w § 7 ust. 9 pozostaje w sprzeczności z innymi regulacjami zawartymi w statucie Sołectwa Bławatków. W uzasadnieniu skarżący zwrócił uwagę, że zakwestionowany § 5 ust. 2 uchwały wymienia w pkt od 1 do 8 zadania należące do sołectwa, stanowiąc jednak, że katalog tych zadań statut określa "w szczególności". Zgodnie z art. 35 ust. 3 pkt 3 i 4 u.s.g. statut jednostki pomocniczej określa w szczególności organizację i zadania organów jednostki pomocniczej, a także zakres zadań przekazywanych jednostce oraz sposób ich realizacji. W orzecznictwie sądów administracyjnych panuje ugruntowany pogląd, że zadania sołectwa, sposób ich realizacji, w tym również zadania organów sołectwa, powinny zostać uregulowane w statucie w sposób wyczerpujący, w formie zamkniętego katalogu form działania sołectwa i jego organów. Wynika to wprost z przywołanego wyżej art. 35 ust. 3 pkt 3 u.s.g., w którym ustawodawca wyraźnie wskazał na konieczność uregulowania w statucie kwestii związanych z organizacją i zadaniami organów sołectwa. Przyjęcie odmiennego stanowiska uniemożliwiłoby przekazywanie organom sołectwa zadań w trybie pozastatutowym, zarówno przez radę gminy, jak i przez organ wykonawczy gminy, a taki porządek ustrojowy sołectwa byłby sprzeczny z upoważnieniem ustawowym zawartym w art. 35 ust. 3 pkt 3 u.s.g. W § 7 ust. 9 uchwały wskazano, że wyborów uzupełniających na sołtysa lub wyborów na członków rady sołeckiej nie przeprowadza się jeżeli do końca kadencji pozostało mniej niż 3 miesiące. W zaskarżonym statucie brak jest zapisów wskazujących na to, w jaki sposób przez ten okres mają być realizowane zadania sołectwa, w szczególności jeżeli weźmie się pod uwagę, iż zgodnie w § 9 ust. 2 pkt 3 statutu to sołtys reprezentuje sołectwo przed organami Gminy. Jednocześnie zgodnie z § 13 ust. 3 i ust. 5 zebranie wiejskie otwiera i przewodniczy jego obradom sołtys lub upoważniony przez sołtysa członek rady sołeckiej, którym może być przecież osoba, która zmarła lub zrezygnowała z członkostwa w radzie sołeckiej. Zgodnie z § 5 ust. 1 uchwały podstawowym celem działania sołectwa jest zapewnienie jego mieszkańcom udziału w realizacji zadań gminy służących zaspokajaniu ich zbiorowych potrzeb. Z kolei regulacja § 7 ust. 9 uchwały, zdaniem skarżącego, powoduje że w okresie wskazanym tym zapisie, w powiązaniu z przytoczonymi powyżej innymi zapisami statutu, nie będzie zapewnienia mieszkańcom sołectwa udziału w realizacji zadań gminy służących zaspokajaniu ich zbiorowych potrzeb - a więc nie będzie realizowany podstawowy cel działania sołectwa. Tymczasem postanowienia aktu prawa miejscowego, jak wielokrotnie podkreślał Trybunał Konstytucyjny, muszą być precyzyjne, nienasuwające jakichkolwiek wątpliwości i wewnętrznie spójne. Regulacje zawarte w § 7 ust. 9 uchwały, zdaniem skarżącego, nie spełniają powyższych kryteriów. W odpowiedzi na skargę organ uznał ją za zasadną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie w części. Zgodnie z art. 3 § 1 pkt 5 oraz art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935), zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, przy czym uwzględniając skargę na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, Sąd stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Stosownie do art. 40 ust. 1 u.s.g., na podstawie upoważnień ustawowych gminie przysługuje prawo stanowienia aktów prawa miejscowego obowiązujących na obszarze gminy. Akty prawa miejscowego jako akty prawa powszechnie obowiązującego (art. 87 ust. 2 i art. 94 Konstytucji RP) mają charakter generalny i abstrakcyjny i obejmują swoim zasięgiem wszystkie podmioty funkcjonujące na obszarze swojego obowiązywania. Ponieważ zaskarżona uchwała – jako zawierająca normy prawne o charakterze generalno-abstrakcyjnym – jest aktem prawa miejscowego, treść art. 94 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym nie sprzeciwia się stwierdzeniu nieważności tej uchwały w całości lub w części przez sąd administracyjny w razie ustalenia, że jest sprzeczna z prawem i to niezależnie od czasu, jaki upłynął od daty jej uchwalenia. Z treści art. 91 ust. 1 i 4 u.s.g. wynika, że przesłanką stwierdzenia nieważności uchwały organu samorządu gminnego jest istotna sprzeczność uchwały z prawem. W orzecznictwie podkreśla się, opierając się na konstrukcji wad powodujących nieważność oraz wzruszalność decyzji administracyjnych, że można wskazać rodzaje naruszeń przepisów, które trzeba zaliczyć do istotnych, skutkujących nieważnością uchwały organu gminy. Do nich należy naruszenie: przepisów wyznaczających kompetencję do podejmowania uchwał, podstawy prawnej podejmowania uchwał, przepisów prawa ustrojowego, przepisów prawa materialnego – przez wadliwą ich wykładnię – oraz przepisów regulujących procedurę podejmowania uchwał (wyrok NSA z dnia 11 lutego 1998r., II SA/Wr 1459/97, wyrok WSA w Warszawie z dnia 26 września 2005 r., IV SA/Wa 821/05). Zaskarżona uchwała została podjęta na podstawie art. 35 u.s.g., zgodnie z którym, organizację i zakres działania jednostki pomocniczej określa rada gminy odrębnym statutem, po przeprowadzeniu konsultacji z mieszkańcami (ust. 1). Statut jednostki pomocniczej, jak stanowi powołany w uchwale art. 35 ust. 3 u.s.g., określa w szczególności: 1) nazwę i obszar jednostki pomocniczej; 2) zasady i tryb wyborów organów jednostki pomocniczej; 3) organizację i zadania organów jednostki pomocniczej; 4) zakres zadań przekazywanych jednostce przez gminę oraz sposób ich realizacji; 5) zakres i formy kontroli oraz nadzoru organów gminy nad działalnością organów jednostki pomocniczej. Przepis art. 35 ust. 1 u.s.g. zawiera upoważnienie ustawowe dla rady gminy do uchwalenia statutu jednostki pomocniczej, określając jednocześnie materię, jaką pozostawiono szczegółowemu unormowaniu w drodze aktu prawa miejscowego. Rada gminy obowiązana jest przestrzegać zakresu upoważnienia ustawowego udzielonego jej przez ustawę w zakresie tworzenia aktów prawa miejscowego, a w ramach udzielonej jej delegacji w tych działaniach nie może wkraczać w materię uregulowaną ustawą. Uchwała rady gminy musi bowiem respektować unormowania zawarte w aktach wyższego rzędu, a prawo miejscowe może być stanowione w granicach upoważnień zawartych w ustawie (art. 87 ust. 2 i art. 94 Konstytucji RP). W rozpatrywanej sprawie na uwzględnienie zasługiwał zarzut związany z regulacją § 7 ust. 9 zaskarżonej uchwały, w którym przyjęto, że wyborów uzupełniających nie przeprowadza się jeżeli do końca kadencji pozostało mniej niż 3 miesiące. Z zapisów poprzedzających ust. 9 § 7 wynika, że przepis ten dotyczy wyborów uzupełniających sołtysa lub do rady sołeckiej. Przepis ten narusza zarówno wskazany w zarzucie art. 2 Konstytucji RP, jak i art. 35 ust. 3 pkt 3 u.s.g., który wymaga określenia w statucie sołectwa organizacji i zadań organów jednostki pomocniczej. Tymczasem, jak zasadnie podnosi skarżący, brak regulacji dotyczącej sposobu realizacji zadań sołectwa (jego organów) w okresie, o jakim mowa w § 7 ust. 9 uchwały, powoduje że nie wiadomo w jaki sposób ma być rozwiązane wykonywanie obowiązków spoczywających zwłaszcza na jednoosobowym organie wykonawczym jakim jest sołtys, który zgodnie z przepisami statutu m.in. reprezentuje sołectwo przed organami gminy (§ 9 ust. 2 pkt 3), zwołuje i prowadzi zebrania wiejskie (§ 9 ust. 2 pkt 1) czy wykonuje uchwały zebrania wiejskiego w zakresie swojej właściwości (§ 9 ust. 2 pkt 6). Jeśli chodzi o otwarcie zebrania wiejskiego (a zatem jedynie wąski wycinek kompetencji sołtysa), zgodnie z § 13 ust. 5 w razie nieobecności sołtysa zebranie takie otwiera upoważniony przez sołtysa członek rady sołeckiej, którym jednak przecież – jak słusznie zauważył Prokurator – może być osoba, która zmarła lub zrezygnowała z członkostwa w radzie sołeckiej. Skoro statut sołectwa jest aktem prawa miejscowego, to zawarte w nim regulacje powinny spełniać warunek określoności prawa, co oznacza nakaz jego precyzyjności, tj. stanu, w którym istnieje możliwość wywiedzenia z niego jednoznacznej normy prawnej oraz nakaz formułowania prawa przejrzystego, czyli zrozumiałego dla jednostki (zob. T. Zalasiński, Zasada prawidłowej legislacji w poglądach Trybunału Konstytucyjnego, Warszawa 2008, s. 184-185). Jak słusznie podniósł skarżący, konieczność stanowienia prawa cechującego się "poprawnością", "precyzyjnością" i "jasnością" wielokrotnie podkreślał także Trybunał Konstytucyjny (zob. np. wyroki z 10 listopada 1998 r. sygn. akt K 39/97, OTK 1998/6/99; z 11 stycznia 2000 r. sygn. akt K 7/99, OTK 2000/1/2; z 13 lutego 2001 r. sygn. akt K 19/99, OTK 2001/2/30; z 13 września 2005 r. sygn. akt K 38/04; OTK-A 2005/8/92). Trybunał ten uzasadniał, że nie tylko poszczególne przepisy powinny być sformułowane poprawnie z punktu widzenia językowego i logicznego, lecz wymóg logicznej poprawności i spójności należy stawiać całemu aktowi prawnemu (zob. wyrok z 17 maja 2005 r. sygn. akt P 6/04, OTK-A 2005/5/50; por. też m.in. wyrok WSA w Gdańsku z 30 października 2023 r., sygn. II SA/Gd 285/23). Powyższe zasady muszą być powiązane ze wspomnianym wyżej obowiązkiem przestrzegania zakresu upoważnienia ustawowego udzielonego radzie gminy przez ustawę w zakresie tworzenia aktów prawa miejscowego. Nie zasługiwał natomiast na uwzględnienie drugi z zarzutów skargi, dotyczący naruszenia art. 35 ust. 3 pkt 3 u.s.g. poprzez bezpodstawne użycie zwrotu "w szczególności" w § 5 ust. 2 statutu. Sąd podziela w tym zakresie argumentację wyrażoną w wyroku tut. Sądu z 8 grudnia 2021 r., sygn. II SA/Ke 833/21, na tle analogicznego brzmienia uchwały, co do której orzekał Sąd w ww. sprawie, tj. uchwały Rady Miejskiej w Morawicy z 20 stycznia 2021 r. nr XXXII/272/21. Oddalając skargę Sąd podniósł mianowicie w uzasadnieniu wyroku, że omawiany zarzut sprowadzał się w istocie do twierdzenia, że zadania sołectwa powinny być uregulowane w statucie w sposób wyczerpujący. Kwestionowany skargą przepis § 5 ust. 2 statutu określa zadania sołectwa, wskazując że są to "szczególności: 1) współdziałanie z organami gminy w wykonywaniu zadań publicznych na rzecz mieszkańców sołectwa, 2) opiniowanie lub konsultowanie w innych formach projektów aktów prawnych organów gminy o podstawowym znaczeniu dla mieszkańców sołectwa, gdy obowiązek taki wynika z przepisów prawa lub na wniosek Rady Miejskiej bądź Burmistrza, 3) zgłaszanie do organów gminy projektów, przedsięwzięć służących rozwojowi sołectwa, 4) inicjowanie i organizowanie wydarzeń, imprez i innych działań na rzecz sołectwa, 5) współpraca z organizacjami i instytucjami pozarządowymi, 6) kreowanie i wspieranie społecznych inicjatyw mieszkańców sołectwa, 7) inicjowanie i organizowanie różnych form współdziałania mieszkańców sołectwa mających na celu integrację społeczną oraz upowszechnianie idei samorządowej, 8) współpraca z innymi jednostkami pomocniczymi gminy". Analizując cyt. regulację należy wskazać, że istotnie - w orzecznictwie sądów administracyjnych, ukształtowanym na gruncie art. 35 ust. 3 pkt 3 i 4 u.s.g. - wyrażany był wielokrotnie pogląd, że zadania sołectwa, sposób ich realizacji, w tym również zadania organów sołectwa, powinny zostać uregulowane w statucie w sposób wyczerpujący, w formie zamkniętego katalogu zadań i form działania sołectwa i jego organów. Sądy podkreślają, że wynika to z przywołanego wyżej art. 35 ust. 3 pkt 3 u.s.g., w którym ustawodawca wyraźnie wskazał na konieczność uregulowania w statucie kwestii związanych z organizacją i zadaniami organów sołectwa. Przyjęcie odmiennego stanowiska umożliwiłoby przekazywanie organom sołectwa zadań w trybie pozastatutowym, zarówno przez radę gminy, jak i przez organ wykonawczy gminy, a taki porządek ustrojowy sołectwa byłby sprzeczny z upoważnieniem ustawowym zawartym w art. 35 ust. 3 pkt 3 u.s.g. (por. wyrok WSA w Krakowie z 5 kwietnia 2018 r., sygn. akt III SA/Kr 1451/17; wyrok WSA w Łodzi z 20 marca 2019 r., sygn. akt III SA/Łd 27/19). U podstaw tego poglądu legła wyrażana przez sądy obawa, że niedookreślony w statucie zakres zadań sołectwa może powodować przekazywanie organom sołectwa zadań w trybie pozastatutowym, zarówno przez radę gminy, jak i przez organ wykonawczy gminy, a taki porządek ustrojowy sołectwa byłby sprzeczny z upoważnieniem ustawowym zawartym w art. 35 ust. 3 pkt 3 u.s.g. Podzielając co do zasady powyższe stanowisko należy jednak zwrócić uwagę na całościową regulację, jaką przyjęto w zaskarżonej uchwale odnośnie do zadań sołectwa. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że na gruncie reguł wykładni językowej (gramatycznej), wyrażenie "w szczególności" pełni, co do istoty, funkcję egzemplifikacyjnego uszczegółowienia wyrażenia bardziej ogólnego, wskazanego w części wypowiedzi normatywnej, znajdującej się przed tym zwrotem. Egzemplifikacyjność tego uszczegółowienia polega na tym, że wyliczenia występujące po nim mają charakter przykładowy i określają zwykle szczególne przypadki zjawiska ogólnego. Nawet jeśli nie wyczerpują wszystkich możliwych przypadków, obejmują w jakimś sensie najważniejsze z nich dla określenia istoty właściwości ogólnej. Niezależnie od skali (głębokości) egzemplifikacji, a także ewentualnego występowania innych elementów określających sytuację opisaną przez wyrażenie bardziej ogólne, w żadnym wypadku wyrażenie "w szczególności" nie może stanowić podstawy wyłączenia jakichś przesłanek wskazanych w ramach tego wyliczenia z klasy cech charakteryzujących to wyrażenie ogólne (por.m.in. wyrok NSA z dnia 8 stycznia 2010 r. sygn. II OSK 1814/08). Z powyższego wywieść należy, że nawet gdyby przyjąć, że w niniejszym przypadku katalog zadań zawartych w § 5 ust. 2 statutu mógłby zostać uzupełniony o inne jeszcze elementy, to krąg tych elementów tak czy inaczej pozostaje zamknięty, albowiem musi być interpretowany w powiązaniu z innymi zapisami statutu. W odniesieniu do zaskarżonej uchwały jest to jej § 5 ust. 1, będący normą o charakterze ogólnym, wskazującą podstawowy cel sołectwa, to jest zapewnienie jego mieszkańcom udziału w realizacji zadań gminy służących zaspokajaniu ich zbiorowych potrzeb. Z kolei w § 6 statutu lokalny prawodawca wskazał, że "zadania określone w § 5 ust. 2 sołectwo realizuje poprzez: 1) podejmowanie uchwał przez zebranie wiejskie, 2) zgłaszanie wniosków za pośrednictwem sołtysa do organów gminy, 3) udział w konsultacjach, 4) inne formy właściwe dla realizacji danego zadania." W tym kontekście, przy interpretacji zaskarżonego przez Prokuratora § 5 ust. 2 statutu i użytego w tym przepisie zwrotu "w szczególności", nie można pomijać innych cyt. wyżej regulacji kontrolowanej uchwały - które nie zostały objęte skargą, a więc można domniemywać, że Prokurator uznał je za zgodne z prawem. Zauważyć wreszcie należy, że w przepisie art. 35 ust. 3 pkt 3 u.s.g. mowa jest nie tyle o zadaniach sołectwa, co o zadaniach organów jednostki pomocniczej, jakimi są zebranie wiejskie i sołtys. Organy te wymienione zostały w § 7 ust. 1 zaskarżonej uchwały, a zakres ich zadań został skatalogowany w sposób wyczerpujący w § 8 ust. 2 (co do zebrania wiejskiego), w § 9 ust. 2 (co do sołtysa). Nie ulega więc wątpliwości, że zadania organów jednostki pomocniczej określone zostały w formie katalogu zamkniętego, zgodnie z art. 35 ust. 3 pkt 3 u.s.g. i także przez pryzmat tych przepisów należy oceniać zakres zadań sołectwa wyszczególniony w § 5 ust. 2 statutu. Z kolei w § 10 ust. 2 wymieniono - również w zamknięty sposób - kompetencje rady sołeckiej. Skoro sołectwo, podobnie jak jednostki samorządu terytorialnego, realizuje zadania za pośrednictwem swoich organów (art. 169 ust. 1 Konstytucji RP), a zakres zadań tych organów określono w statucie w sposób wyczerpujący, to nie można uznać, że użycie w § 5 ust. 2 zwrotu "w szczególności", dotyczącego przykładowego wyliczenia sposobu realizacji zadań sołectwa, stanowi istotne naruszenie prawa. Z treści innych - szczegółowych przepisów, to jest § 8 ust. 2, § 9 ust. 2, § 10 ust. 2 statutu w zestawieniu z normą o charakterze ogólnym, to jest z § 5 ust. 1 statutu, wynika, że sposób realizowania zadań przez sołectwo ujęty został w sposób wyczerpujący i nie stanowi katalogu otwartego. Można powiedzieć, że regulacja zawarta w § 5 ust. 2 statutu - mimo jej sformułowania - również stanowi zapis ogólny w stosunku do konkretnych zadań i sposobu ich realizowania przez organy sołectwa, wymienionych w § 8 ust. 2, § 9 ust. 2, § 10 ust. 2 statutu. Nawet gdyby przyjąć, że istnieją zadania sołectwa nieujęte w § 5 ust. 2 statutu, to mieszczą się one w pozostałych regulacjach zawartych w § 8 ust. 2, § 9 ust. 2, § 10 ust. 2 uchwały, wymieniających szczegółowo kompetencje zebrania wiejskiego, sołtysa oraz rady sołeckiej, które wykonują zadania sołectwa. Dlatego też, w ocenie Sądu, w tym konkretnym przypadku nie można przyjąć, że Rada Miejska w Piekoszowie, używając zwrotu "w szczególności" w przepisie § 5 ust. 2 statutu, w sposób istotny naruszyła prawo. Katalog zadań sołectwa i sposób realizacji tych zadań został w istocie doprecyzowany poprzez ich ujęcie w innych regulacjach uchwały, w zakresie których mieszczą się wszelkie zadania szczegółowe oraz to, w jaki sposób są wykonywane. Podobne stanowisko przedstawił tut. Sąd w wyroku z dnia 5 sierpnia 2020 r. o sygn. akt II SA/Ke 636/20. W tym ostatnim zakresie Sąd orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalając w pkt II wyroku skargę w części dotyczącej żądania stwierdzenia nieważności § 5 ust. 2 statutu w zakresie wyrażenia "w szczególności". Natomiast z przedstawionych na wstępie względów, na podstawie art. 147 p.p.s.a., Sąd stwierdził nieważność regulacji § 7 ust. 9 zaskarżonej uchwały (pkt I wyroku).