II SA/Ke 421/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka (spr.),, Sędzia WSA Jacek Kuza, Protokolant Starszy inspektor sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2016r. sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 25 lutego 2016r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję tego samego organu; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz Z. K. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. II SA/Ke 421/16 UZASADNIENIE Decyzją z 25 lutego 2016 r., znak: [...] , Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach po rozpatrzeniu wniosku Z. K. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z [...] r. odmawiającą uchylenia decyzji własnej z [...] r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzją z [...] r. odmówił uchylenia decyzji własnej z 11 kwietnia 2013 r. utrzymującej w mocy decyzję Wójta Gminy M. z 3 grudnia 2012 r. stwierdzającą brak podstaw prawnych do nakazania Staroście Pińczowskiemu przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom na działce oznaczonej nr ewid. [...] stanowiącej własność Z. K.. W dniu 30 listopada 2015 r. Z. K. złożyła do Kolegium wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wniosła o uchylenie decyzji SKO z 11 kwietnia 2013r. oraz o wyznaczenie organu właściwego do rozpoznania sprawy dotyczącej zalewania nieruchomości nr [...] , stanowiącej jej własność, przez wody spływające drogą znajdującą się w posiadaniu Gminy M.. Dalej strona wskazała, że nie odpowiada okolicznościom faktycznym sprawy twierdzenie, że dopiero w 2014 r. została przeprowadzona inwestycja polegająca na położeniu warstwy asfaltowej na działce nr [...] (dawnej nr [...] ). Z opinii biegłego sporządzonej na potrzeby sprawy z powództwa skarżącej przeciwko Gminie M. wynika bowiem, że roboty na ww. drodze prowadzone były przez wiele lat, w tym m.in. w 2002 r. na zlecenie Urzędu Gminy M.. Ponadto z opinii tej wynika, że remont drogi został wykonany w trybie zamówienia publicznego. W dniu 31 sierpnia 2002 r. Wójt Gminy M. skierował do Starostwa Powiatowego w Pińczowie zgłoszenie robót budowlanych – "remont odcinka drogi o dł. 350 mb polegający na odnowieniu warstwy bitumicznej" z terminem rozpoczęcia prac 16 września 2002 r. Remont drogi w Pawłowicach wykonano do 31 października 2002 r., kosztorys powykonawczy dotyczył wykonania nawierzchni asfaltowej na drodze gminnej w Pawłowicach dł. 315mb. Podczas wizji lokalnej biegłego, przedstawiciele Urzędu Gminy M. potwierdzili, że droga ta była wyremontowana w 2002 r. Z. K. dodała, że Wójt Gminy M. w decyzji z 3 grudnia 2013 r. nie kwestionował faktu wykonania przez Gminę M. określonych robót budowlanych na drodze znajdującej się na działce nr [...] . Nie zgodziła się ponadto ze stwierdzeniem, jakoby działka nr [...] nie stanowiła własności Gminy M.. Gmina władała bowiem przedmiotową nieruchomością. Zauważyła ponadto, że Gmina M. nie wykonała urządzeń melioracyjnych wzdłuż drogi położonej na działce nr [...] , co powoduje zalewanie jej posesji i wyrządzanie tam szkody. Gmina M., zdaniem skarżącej, ponosi odpowiedzialność za zmianę stosunków wodnych i wyrządzane szkody na jej działce, a co za tym idzie Wójt Gminy M. nie jest organem właściwym do rozpatrzenia tej sprawy. Rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym Kolegium wyjaśniło, że pismem z 27 czerwca 2014 r. Z. K. złożyła wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 11 kwietnia 2013 r., w którym podniosła, że wznowienie postępowania oparte jest na art. 145 § 1 pkt 3 w związku z art. 24, 25 i 26 kpa, gdyż nieruchomość oznaczona nr ewid. [...] , na której zmiany spowodowały zmianę stosunków wodnych niekorzystnie wpływające na nieruchomości sąsiednie, w tym na nieruchomość należącą do niej, jest w posiadaniu Gminy M.. Prawomocnym wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2015r. sygn. akt II SA/Ke 247/15 WSA w Kielcach potwierdził, że wniosek Z. K. o wznowienie postępowania został złożony w terminie i nakazał wszczęcie opisanego na wstępie postępowania. Z uwagi na powyższe Kolegium postanowieniem z 7 października 2015 r. wznowiło na wniosek Z. K. postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną SKO w Kielcach z dnia 11 kwietnia 2013 r. Decyzją z 10 listopada 2015 r., Kolegium odmówiło uchylenia decyzji własnej z 11 kwietnia 2013 r. Z powyższym stanowiskiem organu nie zgodziła się Z. K., wnosząc o ponowne rozpatrzenie przedmiotowej sprawy. SKO wskazało, że zdaniem wnioskodawczyni, Wójt Gminy M. nie mógł orzekać w sprawie zakończonej decyzją z dnia 3 grudnia 2012 r., gdyż nieruchomość oznaczona nr ewid. [...] , na której zmiany spowodowały zmianę stosunków wodnych niekorzystnie wpływającą na nieruchomości sąsiednie, w tym na nieruchomość należącą do Z. K., jest w posiadaniu Gminy M.. Organ przytaczając brzmienie art. 24 § 1 pkt 1 kpa podniósł, że w sytuacji gdyby nieruchomość oznaczona nr ewid. działki [...] położona w Michałowie, obręb Pawłowice, stanowiła własność Gminy M. lub była w jej posiadaniu, to Wójt Gminy M. podlegałby wyłączeniu od udziałów w postępowaniu z uwagi na fakt, że pozostaje z gminą w stosunku zatrudnienia, a jednocześnie pełni funkcję organu wykonawczego gminy i jego ustawowego przedstawiciela. W takim przypadku uznać należałoby, że pozostaje ze stroną (gminą) w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy może mieć wpływ na prawa lub obowiązki Wójta. Zdaniem SKO w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z taką sytuacją. Z dowodów zgromadzonych w aktach sprawy wynika, iż obecnie stan prawny nieruchomości oznaczonej nr ewid. działki [...] jest nieuregulowany. Pozostaje ona natomiast w posiadaniu samoistnym Skarbu Państwa (wypis z rejestru gruntów z dnia 14 października 2015 r.). Również w wypisie z rejestru gruntów z dnia 14 maja 2012r. wskazano, że nieruchomość nr [...] znajduje się we władaniu Skarbu Państwa (na zasadach posiadania samoistnego). Droga ta nie ma charakteru drogi gminnej, a jest jedynie drogą wewnętrzną, dojazdową. Ze zgromadzonych dokumentów wynika również, iż obecnie toczy się postępowanie na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych w przedmiocie uznania opisanego wyżej gruntu za mienie gromadzkie. Organ zauważył, iż decyzja wydana w oparciu o wskazaną wyżej podstawę materialnoprawną ma charakter deklaratoryjny i potwierdza jedynie stan prawny istniejący w tej dacie, czyli w dniu 5 lipca 1963 r. Jednocześnie na podstawie wyjaśnień Gminy M., Kolegium ustaliło, że dopiero w 2014 r. była prowadzona inwestycja polegająca na położeniu warstwy nawierzchni asfaltowej o gr 4cm wraz z wyrównaniem starej nawierzchni warstwą w ilości 50 kg/m2 na działce oznaczonej nr ewid. [...] w miejscowości Pawłowice, która to droga biegnie równolegle do nieruchomości stanowiącej własność Z. K.. Z kolei decyzja, której uchylenia domaga się skarżąca została wydana w 2012r. Brak jest zatem, w ocenie SKO, podstaw do przyjęcia, że Gmina M. była w okresie orzekania przez organ I instancji czy też Kolegium, w posiadaniu nieruchomości oznaczonej nr ewid. działki [...] . Tym samym, nie było podstaw do wyłączenia Wójta Gminy M. od udziału w postępowaniu zakończonym decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 11 kwietnia 2013 r. Odnosząc się ponadto do argumentów wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Kolegium wyjaśniło, iż nie stanowią one podstawy do zmiany rozstrzygnięcia z dnia 10 listopada 2015r. Akta zgromadzone w sprawie nie potwierdzają bowiem, iż działka nr [...] stanowiła własność Gminy M.. Dokumenty przedstawione przez pełnomocnika strony nie stanowią nowych dowodów w sprawie, były już bowiem przedmiotem analizy i w ocenie Kolegium nie pozwalają na dokonanie takiego stwierdzenia. Jak już Kolegium wskazało, z aktualnych dokumentów (m.in. wypisu z rejestru gruntów z dnia 14 października 2015r. i z dnia 14 maja 2012 r.) oraz z wyjaśnień organu I instancji wynika, że nieruchomość stanowi drogę dojazdową oraz że nie znajdowała się i nie znajduje w posiadaniu Gminy M.. Tym samym w ocenie Kolegium brak jest podstaw do zmiany podjętego rozstrzygnięcia. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze Z. K. wniosła o uchylenie w całości decyzji z 25 lutego 2016 r. oraz poprzedzającej ją decyzji z 10 listopada 2015 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania zarzucając naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.: a) art. 24 § 1 pkt 1 kpa poprzez uznanie, że brak było podstaw do wyłączenia Wójta Gminy M. od udziału w postępowaniu zakończonym decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 11 kwietnia 2013r. znak: [...], podczas gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że Gmina M. od wielu lat dokonywała robót budowlanych skutkujących zalewaniem nieruchomości skarżącej, w związku z czym Wójt Gminy M. jako organ Gminy M. nie powinien rozpoznawać wniosku skarżącej o przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom na nieruchomości skarżącej; b) art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 7 kpa poprzez brak merytorycznego ustosunkowania się przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do twierdzeń skarżącej popartych załączonym przez skarżącą materiałem dowodowym w postaci: - wypisu z rejestru gruntów z dnia 27 sierpnia 2002 r., - zgłoszenia robót budowlanych z dnia 31 sierpnia 2002 r. wraz z mapą, - pisma Starostwa Powiatowego w P. z dnia 5 września 2002 r., - protokołu nr 6/2002 odbioru końcowego i przekazania do eksploatacji obiektu spisanego w dniu 9 października 2002 r., - aneksu do umowy nr 6/2002 z dnia 11 września 2002 r. zawartej pomiędzy Zarządem Gminy M., a PTHUP [...] zawartego w dniu 18 września 2002r., - umowy nr 6/2002 zawartej w dniu 11 września 2002 r. pomiędzy Zarządem Gminy M., a PTHUP W.. z których wynika jednoznacznie, że Gmina M. już w 2002 r. wykonała na działce nr [...] roboty budowlane polegające na wyasfaltowaniu drogi przebiegającej przez tę nieruchomość i podniesienie poziomu tej drogi, a w konsekwencji brak wskazania przyczyn, z powodu których odmówiono wiarygodności ww. dowodom i błędne ustalenie w zaskarżonej decyzji, że Gmina M. wykonała roboty budowlane dopiero w 2014r., co narusza podstawową zasadę postępowania administracyjnego zobowiązującą organy administracji publicznej do załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli; c) art. 77 kpa w zw. z art. 8 kpa poprzez zupełne pominięcie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach, że Gmina M. przez wiele lat (co najmniej już od 2002 r.) postępując jak samoistny posiadacz nieruchomości dokonywała na działce nr [...] robót budowlanych powodujących szkody na nieruchomości skarżącej i jest zainteresowana w określonym rozstrzygnięciu wniosku skarżącej w przedmiocie przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń odwadniających zapobiegających szkodom na działce nr [...] , a w konsekwencji nie wyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego i niedopuszczalne zaakceptowanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach sytuacji, w której Wójt Gminy M., jako organ Gminy M., która wykonała roboty będące źródłem szkód na nieruchomości skarżącej, ocenia jednocześnie, kto jest zobowiązany do przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń odwadniających na nieruchomości skarżącej, co jest zupełnie pozbawione logiki i zdrowego rozsądku oraz narusza podstawową zasadę postępowania administracyjnego zobowiązującą organy administracji publicznej do prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej; d) art. 138 § 1 pkt 2 kpa poprzez utrzymanie w mocy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 10 listopada 2015 r., pomimo istniejących w sprawie podstaw do jej uchylenia ponieważ z zebranego w sprawie materiału dowodowego wyraźnie wynika, że Gmina M., od wielu lat postępując jak samoistny posiadacz nieruchomości oznaczonej nr [...] , wykonała roboty budowlane na działce stanowiącej nr ewid. [...] i jest bezpośrednio zainteresowana w określonym rozstrzygnięciu wniosku skarżącej o przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń odwadniających na działce nr [...] , w związku z czym Wójt Gminy M., jako organ Gminy M., powinien zostać wyłączony od rozpoznania tego wniosku; e) art. 151 § 1 pkt 1 kpa poprzez odmowę uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 11 kwietnia 2013r., pomimo że z okoliczności faktycznych sprawy wynika jednoznaczne, że Wójt Gminy M., jako organ Gminy M., winien zostać wyłączony od oceny wniosku skarżącej o przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom na działce oznaczonej nr ewid. [...] przez wody spływające drogą przebiegającą przez działkę nr [...] ponieważ Gmina M. od wielu lat postępuje jak samoistny posiadacz nieruchomości oznaczonej nr ewid. [...] i wykonuje na tej działce roboty budowlane, w wyniku których skarżąca ponosi znaczne szkody w postaci zalewania jej nieruchomości. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że Gmina M. od wielu lat (co najmniej od 2002 r.) postępuje jak samoistny posiadacz nieruchomości nr ewid. 383 wykonując na tej działce roboty budowlane, których skutkiem jest zalewanie jej nieruchomości. Już w 2002 r. na zlecenie Urzędu Gminy M. "wyasfaltowano" nawierzchnię drogi przebiegającej przez działkę nr [...] , przez co zwiększyła się prędkość spływu wody, co wyeliminowało możliwość wsiąkania wody w grunt, co również spowodowało spływ wody na działkę skarżącej. Skarżąca wskazała, że z dokumentacji robót budowlanych przeprowadzonych w 2002 r. wynika, że: 1) remont drogi został wykonany w trybie zamówienia publicznego, 2) 31 sierpnia 2002 r. Wójt Gminy M. skierował do Starostwa Powiatowego w Pińczowie zgłoszenie robót budowlanych z terminem rozpoczęcia prac 16 września 2002 r., 3) w okresie od września do 31 października 2002 r. wykonano remont drogi tj. nawierzchnię asfaltową na odcinku o długości 315 mb i powierzchni 945 m2. Zamawiającym był Zarząd Gminy M.. Prace odebrano protokołem z 9 października 2002 r. 4) zgodnie z kosztorysem powykonawczym na drodze wykonano wyrównanie istniejącej podbudowy kruszywem kamiennym, mechaniczne wyrównanie istniejącej podbudowy oraz położenie nawierzchni z mieszanek mineralno-asfaltowych. W wyniku robót w 2002 r. dokonano znacznego wypiętrzenia drogi przebiegającej przez działkę nr [...] w stosunku do stanu, którym miał miejsce przez ich wykonaniem, co dało efekt w postaci zalewania nieruchomości skarżącej. W ocenie skarżącej stwierdzeniem, że roboty na działce nr [...] zostały wykonane dopiero w 2014 r., SKO naruszyło art. 107 § 3 kpa. Skarżąca wyjaśniła, że w wyniku ww. robót doszło do zmiany stanu wody na gruncie, przez co jej nieruchomość jest stale zalewana przez wody spływające drogą położoną na nieruchomości stanowiącej działkę nr [...] . Jest ona zmuszona ponosić znaczne nakłady finansowe na usuwanie skutków zalewania, w tym remonty budynków, a także ponosi szkodę w postaci utraconych korzyści polegających na niemożliwości wykorzystania działki na cele upraw rolniczych. Pomimo wielokrotnych interwencji organy nie udzieliły jej żadnej ochrony. Zdaniem skarżącej, SKO w sposób niedopuszczalny zaakceptowało sytuację, w której Wójt Gminy M. jako organ Gminy M., która wykonała roboty skutkujące zalewaniem nieruchomości skarżącej, mógł oceniać jej wniosek o przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom na działce nr ewid. [...] . Skarżąca zauważyła, że w piśmie z 21 września 2010 r. Świętokrzyski Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w Kielcach informował Urząd Gminy w M., że powodem podtapiania działki skarżącej jest spływ wody z położonych wyżej terenów i jest ograniczony drogą będącą w posiadaniu Gminy M., w której nie uwzględniono przepustu odprowadzającego gromadzące się wody. Wskazała też na opinię biegłego sądowego wydaną w sprawie sygn. akt [...], z której wynika, że zmiana stosunków wodnych spowodowana jest remontem drogi na działce nr [...] , a wyasfaltowanie drogi doprowadziło do możliwości spływu wody na działkę nr [...] . Skarżąca zauważyła, że Wójt Gminy M. wydając decyzję z 3 grudnia 2012 r. nie kwestionował faktu wykonania przez Gminę M. określonych robót budowlanych na drodze znajdującej się na działce nr [...] . W ocenie skarżącej, z przedstawionych okoliczności jednoznacznie wynika, że działka nr [...] faktycznie znajduje się w samoistnym posiadaniu Gminy M., która ponosi bezpośrednią odpowiedzialność za zmianę stosunków wodnych, w wyniku których wyrządzane są szkody na gruncie skarżącej. Skarżąca podkreśliła, że Gmina M. pozostaje "sędzią we własnej sprawie", co skutkuje wadliwością decyzji Wójta Gminy M. z 3 grudnia 2012 r. z uwagi na naruszenie art. 24 § 1 pkt 1 kpa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny dopatrzył się takich naruszeń prawa, które skutkują koniecznością jego uchylenia (art. 145 § 1 pkt 1a) p.p.s.a.). Postępowanie w niniejszej sprawie toczyło się w trybie wznowienia postępowania, w oparciu o wskazaną przez Z. K. przesłankę z art. 145 § 1 pkt 3 kpa, czyli wydanie decyzji przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24. Nie ulega przy tym wątpliwości, że wznowione postępowanie, zakończone decyzją SKO z 11 kwietnia 2013 r., prowadzone było w trybie art. 29 ust. 3 ustawy Prawo wodne (aktualny tekst jednolity Dz.U. 2015.469 ze zm.). Przepis art. 24 § 1 pkt 1 kpa, który zarówno Z. K. jak i SKO wskazują w stanie faktycznym sprawy jako podstawę wznowienia stanowi, że pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie, w której jest stroną albo pozostaje z jedną ze stron w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy może mieć wpływ na jego prawa lub obowiązki. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że sprawowanie funkcji organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego i pełnienie jednocześnie funkcji jego ustawowego przedstawiciela w danym postępowaniu administracyjnym, można uznać za pozostawanie ze stroną w takim stosunku prawnym, który uzasadnia wyłączenie organu od udziału w postępowaniu na podstawie art. 24 § 1 pkt 1 kpa. W konsekwencji również wyłączeni z rozpoznawania danej sprawy będą podlegli organowi pracownicy, działający z jego upoważnienia (por. wyroki: Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 stycznia 2013 r., sygn. akt I OSK 1528/11 oraz z 19 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 2211/11; WSA w Warszawie z dnia 15 grudnia 2005 r., sygn. akt IV SA/Wa 1555/05). Na taką wykładnię art. 24 § 1 pkt 1 kpa powołało się zresztą Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, podnosząc jednocześnie, że "w sytuacji zatem gdyby nieruchomość oznaczona nr ewid. działki [...] położona w M., obręb P., stanowiła własność Gminy M. lub była w jej posiadaniu", to Wójt Gminy M. podlegałby wyłączeniu od udziału w postępowaniu z uwagi na fakt, że pozostaje z gminą w stosunku zatrudnienia, a jednocześnie pełni funkcję organu wykonawczego gminy i jego ustawowego przedstawiciela. "W takim przypadku uznać należy, że pozostaje ze stroną (gminą) w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy może mieć wpływ na prawa lub obowiązki Wójta" (str. 3 decyzji organu II instancji). Jak wynika z akt sprawy, postępowanie zakończone ostateczną decyzją SKO z 11 kwietnia 2013 r., wszczęte zostało na wniosek skarżącej z 20 kwietnia 2012 r., w którym w sposób wyraźny i nie budzący jakichkolwiek wątpliwości wnioskodawczyni wskazała jako stronę postępowania Gminę M. i to wobec niej skierowała zawarte we wniosku żądanie "usunięcia skutków zalewania działki stanowiącej własność Z. K. położonej w P. oznaczonej nr [...] przez wykonanie na działce nr [...] stanowiącej drogę publiczną asfaltową przepustu odprowadzającego wody opadowe i gruntowe sprzed działki nr [...] do działki po drugiej stronie drogi nr 405 i udrożnienia istniejących urządzeń odprowadzających wody i usunięcie skutków zalewania działki wnioskodawczyni." Pismem z 30 kwietnia 2012 r., Wójt Gminy M. powołując się na art. 26 § 2 kpa zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z wnioskiem o wyznaczenie innego właściwego organu do rozpoznania wniosku Z. K. "dot. odwodnienia działki nr [...] obręb P." podnosząc, że "powyższe ma uzasadnienie w myśl regulacji zawartej w dyspozycji art. 24 § 1 KPA", gdyż jako Wójt miałby reprezentować w tym postępowaniu interes prawny Gminy. W odpowiedzi datowanej na 30 maja 2012 r, SKO nie uwzględniło wniosku Wójta Gminy M. o wyłączenie, przywołując treść art. 29 ust. 3 ustawy Prawo wodne i wskazując na to, że zgodnie z zapisami ewidencji gruntów, działka na [...] , z której spływające wody mają – wedle wniosku – zalewać działkę Z. K., należy do Skarbu Państwa, który jest władającym na zasadach posiadania samoistnego. Kolegium podniosło, że Gmina M. nie będąc właścicielem działki nr [...] nie ma w przedmiotowej sprawie interesu prawnego, wobec czego nie jest stroną postępowania. W tej sytuacji nie zachodzi określona w art. 24 § 1 pkt 1 kpa przyczyna wyłączenia Wójta Gminy M. od udziału w postępowaniu w niniejszej sprawie. Jak wynika z akt administracyjnych, stanowisko SKO dotyczące braku podstaw do wyłączenia Wójta Gminy M., zawarte w piśmie z 30 maja 2012 r. wpłynęło w sposób istotny na ustalenie stron postępowania prowadzonego przez organ I instancji, a w konsekwencji także na rozstrzygnięcie tego organu z 3 grudnia 2012 r. Decyzja podjęta tego dnia, skierowana została bowiem tylko do Starosty P., a Wójt Gminy M. w ogóle nie został ujęty jako strona postępowania, mimo, że wskazano w niej, iż decyzja rozstrzyga sprawę wszczętą na wniosek Z. K. "w sprawie zlikwidowania zakłóceń stosunków wodnych na dz. [...] obręb P." Tym samym organ I instancji, a potem także organ odwoławczy, nie rozstrzygnęły w żaden sposób żądania skarżącej, która we wniosku wszczynającym postępowanie wskazała Gminę M. jako podmiot, od którego domaga się konkretnego działania, polegającego na usunięciu skutków zalewania należącej do niej nieruchomości. Podkreślić przy tym trzeba, że bezsporny fakt, iż Gmina M. nie była - w dacie wydania decyzji podejmowanych przez organy zarówno w postępowaniu zwykłym, jak i wznowieniowym - właścicielem działki nr [...] , jest okolicznością mogącą mieć wpływ na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy toczącej się na podstawie art. 29 ust. 3 ustawy Prawo wodne, jednak nie ma znaczenia dla określenia kręgu stron postępowania, który w tym przypadku wyznaczony został treścią wniosku skarżącej z 20 kwietnia 2012 r. Skoro zatem w decyzji z 3 grudnia 2012 r. organ I instancji rozstrzygał sprawę na podstawie tego wniosku, w którym Z. K. wyraźnie wskazała Gminę M. jako podmiot, od którego domagała się określonego zachowania, to przyjąć należało, że Gmina była stroną tego postępowania. Interes prawny w rozumieniu art. 28 kpa może bowiem polegać także na tym, że strona będzie zainteresowana uzyskaniem pozytywnego dla siebie, a negatywnego dla wnioskodawcy, rozstrzygnięcia stwierdzającego brak podstaw do nałożenia na dany podmiot obowiązku, będącego treścią wniosku. W tym przypadku taki interes prawny należało przypisać Gminie M.. Tym samym nie można zgodzić się z argumentacją Kolegium leżącą u podstaw zaskarżonej decyzji, że skoro Gmina M. nie była w dacie wydania decyzji z 11 kwietnia 2013 r. właścicielem (lub – jak oceniło SKO – także samoistnym posiadaczem) działki nr [...] , to Wójt tej Gminy nie podlegał wyłączeniu. Wobec treści żądania zawartego we wniosku Z. K. z 20 kwietnia 2012 r., Gmina M. niewątpliwie miała interes prawny w rozstrzygnięciu sprawy, a co za tym idzie aktualną stała się potrzeba wyłączenia organu wykonawczego Gminy na podstawie art. 24 § 1 pkt 1 kpa. Konsekwencją powyższego jest z kolei przyjęcie, że w stanie faktycznym sprawy – wbrew stanowisku wyrażonemu przez organ II instancji - zaszła przesłanka wznowienia, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 3 kpa. W realiach niniejszej sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. błędnie zastosowało zatem przepis art. 24 § 1 pkt 1 kpa, co miało wpływ na wynik sprawy i powodowało konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji tego samego organu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.a p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a. Orzeczenie zawarte w pkt II wyroku oparto o przepis art. 200 p.p.s.a. Na zasądzone koszty składają się: uiszczony wpis w kwocie 200 zł, opłata skarbowa od dokumentu pełnomocnictwa oraz wynagrodzenie pełnomocnika procesowego obliczone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit.c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. (Dz. U. poz. 1804 z późn. zm.).