II SA/Ke 569/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Żak po rozpoznaniu w dniu 30 września 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.T. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi K.T. i K.W. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu zwrotu refundacji z Funduszu Pracy na wyposażenie stanowiska pracy dla bezrobotnego postanawia: odmówić przywrócenia terminu. K.T. i K.W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu zwrotu refundacji z Funduszu Pracy na wyposażenie stanowiska pracy dla bezrobotnego. Zarządzeniem z dnia 26 sierpnia 2011r. Przewodniczący Wydziału II wezwał skarżących solidarnie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie powyższe zostało doręczone K.T. w dniu 1 września 2011r., w trybie art. 72 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (do rąk dorosłego domownika – męża skarżącej). W dniu 21 września 2011r. K.T. złożyła w Sądzie wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, wskazując, że korespondencję z Sądu odebrała jej córka, która odłożyła pismo i dopiero po kilku dniach zostało ono odnalezione. Jednocześnie skarżąca uiściła kwotę wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W myśl art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Jednym z warunków skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest dochowanie, określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a., terminu do wniesienia tegoż wniosku, który wynosi 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). W rozpoznawanej sprawie z treści wniosku nie wynika, czy skarżąca zachowała siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W tej sytuacji Sąd zobligowany był wydać rozstrzygnięcie merytoryczne na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. (por. B. Dauter [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009. s. 268). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Uprawdopodobnienie braku winy oznacza zaś wykazanie takich okoliczności, które mimo spełnienia obowiązku zachowania należytej staranności, uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności, gdyż były nie do przewidzenia lub nie do przezwyciężenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2005r., sygn. akt FZ 713/04). Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2007r., II OSK 479/07). W orzecznictwie sądowym wskazać można następujące przykłady okoliczności faktycznych, które mogą uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu: trwająca przez kilka dni awaria systemu informatycznego Krajowego Rejestru Sądowego, uniemożliwiająca stronie uzyskanie brakujących dokumentów w terminie określonym przez sąd (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 10 lipca 2006r., sygn. III SA/Wa 1370/06); mylne pouczenie o środkach zaskarżenia (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2004r., sygn. III SA 1983/03); obalenie domniemania doręczenia adresatowi pisma (por. postanowienie NSA z dnia 4 września 2001r., sygn. II SA/Po 2646/00); nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. wyrok NSA z dnia 3 sierpnia 2001r., sygn. I SA/Wr 676/99). W uzasadnieniu wniosku K.T. podniosła, iż przyczyną uchybienia terminu było odebranie wezwania z Sądu przez jej córkę, która następnie korespondencję tę odłożyła i została ona odnaleziona po kilku dniach. Ze zwrotnego poświadczenia odbioru (k. 15) wynika jednak, że wezwanie z Sądu do uiszczenia wpisu odebrał mąż skarżącej Z.T. Świadczy o tym własnoręczny Z.T. oraz stosowna adnotacja listonosza na zwrotnym poświadczeniu odbioru. Z akt sprawy nie wynika zatem aby to córka skarżącej odebrała wezwanie z Sądu. W tej sytuacji twierdzenia skarżącej wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu są nieprzekonywujące. W związku z powyższym, stwierdzić należy, że K.T. nie uprawdopodobniła, iż w rozumieniu art. 87 § 2 p.p.s.a. uchybienie terminu do usunięcia braków formalnych było przez nią niezawinione. W tej sytuacji brak jest podstaw prawnych do jego przywrócenia. Z tych też względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 p.p.s.a., orzekł jak sentencji.