II SA/Ke 972/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian, Asesor WSA Agnieszka Banach (spr.), Protokolant Starszy inspektor sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi J.J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] znak: [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego [...], po rozpoznaniu odwołania J. J., utrzymał w mocy decyzję Starosty S. z dnia 26 sierpnia 2019 r., znak: [...] orzekającą o odmowie dokonania zmiany w ewidencji gruntów i budynków obrębu P., gmina P., polegającej na przywróceniu stanu pierwotnego działki nr [...]. W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia organ odwoławczy rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym wskazał następujący stan faktyczny i prawny sprawy. J. J. wnioskiem z dnia 8 lipca 2019 r. zwrócił się do organu pierwszej instancji o przywrócenie stanu pierwotnego działki nr [...] (stary nr [...]), poprzez zmianę jej powierzchni. Wnioskodawca wskazał, że granica tej działki została zmieniona, co wpłynęło na zmniejszenie jej powierzchni z 0,2247 ha na 0,2216 ha. Organ pierwszej instancji przeprowadził postępowanie administracyjne, w wyniku którego wydał ww. decyzję. Organ drugiej instancji ustalił nadto, że w latach 1965-1969 została założona ewidencja gruntów osady P., gromada P. w oparciu o przepisy dekretu z dnia 2 lutego 1955 r. o ewidencji gruntów i budynków. Dokumentacja z wykonania tej pracy geodezyjnej została wpisana do ewidencji w składnicy geodezyjnej pod nr [...]. W rejestrze gruntów sporządzonym w 1970 r. wykazano grunty oznaczone m. in. jako działka nr [...], o powierzchni 0,2247 ha i jako władającego tymi gruntami ujawniono F. W. Na podstawie aktu własności ziemi z dnia 17 czerwca 1974 r. nr [...] F. W. i W.W. stali się właścicielami nieruchomości o powierzchni 2,6940 ha, bowiem w 1927 r. F. W. otrzymał od swoich rodziców ww. gospodarstwo rolne, w skład którego wchodziła m. in. działka nr [...], na której posadowiony był budynek mieszkalny, obora i stodoła. Natomiast na podstawie umowy przekazania własności i posiadania gospodarstwa rolnego z dnia 18 sierpnia 1978 r. znak: GZ-7016/184/78 właścicielem ww. gospodarstwa rolnego, w tym działki nr [...] o powierzchni 0,2247 ha, stał się J. J. W 1991 r. dokonano aktualizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu P.gmina P., wykorzystując materiały źródłowe pozyskane w latach 1965-1969 przy założeniu ewidencji gruntów. Zgodnie ze sporządzonym wykazem gruntowym, wchodzącym w skład operatu technicznego o nr ewid. [...], działka nr 2892 o powierzchni 0,2247 ha otrzymała nr [...] i nową powierzchnię 0,2216 ha. Jak wynika z porównania mapy ewidencyjnej o nr [...] sporządzonej przy założeniu ewidencji gruntów osady P. z mapą ewidencyjną obrębu P., wykonaną w 1991 r. w trakcie aktualizacji ewidencji gruntów, stan wykazany w ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do przebiegu granic działki nr [...] (aktualnie nr [...]), nie uległ zmianie. W aktualnym rejestrze gruntów obrębu P. gmina P .działka nr [...] stanowi grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych oraz pastwiska trwałe, o powierzchni 0,2216 ha i jest własnością J. J. na podstawie umowy przekazania własności i posiadania gospodarstwa rolnego z dnia 18 sierpnia 1978 r., znak: GZ-7016/184/78. Natomiast działka sąsiednia o nr ewid. [...], stanowiąca grunty rolne zabudowane, o powierzchni 0,0602 ha, stanowi własność R. B. na podstawie księgi wieczystej nr [...]. Organ odwoławczy wskazał więc, że zasady prowadzenia ewidencji gruntów i budynków reguluje ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2019r., poz. 725), zwana dalej "p.g.k." oraz rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 393), zwane dalej "rozporządzeniem". Przywołując treść art. 22 ust. 1 ww. ustawy oraz § 36, § 44 i § 45 rozporządzenia, organ drugiej instancji wskazał, że starosta jako organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków rejestruje stany podmiotowe i przedmiotowe zmieniające się w czasie w oparciu o stosowne kolejno powstające dokumenty, zaś aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych, a poprzez żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków nie można dochodzić ani udowadniać swoich praw do nieruchomości. Organ odwoławczy stwierdził, że stan wykazany aktualnie w ewidencji gruntów i budynków, w zakresie przebiegu granic działki nr [...] jest zgodny z materiałem źródłowym, w tym z dokumentacją powstałą przy założeniu ewidencji gruntów osady P., gromady P. Powierzchnia działki nr [...] jest wprawdzie mniejsza niż powierzchnia tej samej działki oznaczonej pierwotnie w ewidencji gruntów pod nr [...], lecz nie ma to nic wspólnego z przebiegiem granic tej działki, który nie uległ zmianie od założenia ewidencji gruntów w latach 1965-1969. Zmiana powierzchni spornej działki wynika ze zmiany sposobu jej obliczenia, bowiem w 1991 r., w trakcie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu P., zastosowano bardziej dokładną, analityczną metodę jej obliczenia. W ocenie organu odwoławczego, skarżący w istocie żąda zmiany przebiegu granic działki nr [...] i [...].oraz ich dostosowania do powierzchni wynikającej z aktu własności ziemi z dnia 17 czerwca 1974 r. oraz umowy przekazania własności i posiadania gospodarstwa rolnego z dnia 18 sierpnia 1978 r., a w konsekwencji wykazania tej powierzchni w aktualnej ewidencji gruntów i budynków. Organ odwoławczy stwierdził, że powyższe żądanie nie może być jednak uwzględnione, gdyż dowody zgromadzone w sprawie nie potwierdzają faktu zmiany przebiegu granic ww. działki, który mógł mieć wpływ na zmianę jej powierzchni z 0,2247 ha na 0,2216 ha. Nadto brak jest podstaw do wprowadzenia takiej zmiany, bowiem zgodnie z § 36 rozporządzenia, przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się na podstawie dokumentacji przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W sprawie niniejszej brak jest jakiejkolwiek dokumentacji przedstawionej przez wnioskodawcę potwierdzającej przebieg granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...]. Organ drugiej instancji podniósł, że w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym znajduje się dokumentacja, która stanowi podstawę wykazania w ewidencji gruntów i budynków obrębu P. przebiegu granic pomiędzy tymi działkami, a stan wykazany aktualnie w ewidencji gruntów i budynków w odniesieniu do przebiegu tej granicy jest z nią zgodny. Wnioskodawca nie przedstawił zaś nowej dokumentacji geodezyjnej, stanowiącej podstawę do wprowadzenia żądanych przez niego zmian. Nie przedstawił również żadnych dokumentów, z których wynika jego prawo własności do części budynku, znajdującego się na działce nr [...]. Ponadto organ odwoławczy wskazał, że to nie powierzchnia działki ewidencyjnej decyduje o przebiegu granic działki, lecz przebieg granic działki stanowi podstawę do obliczenia jej powierzchni. Granice nieruchomości wyznaczają zasięg przysługującego do niej prawa własności. Żądanie skarżącego dotyczy w istocie rozszerzenia zasięgu jego prawa własności. Organy prowadzące ewidencję gruntów i budynków nie są uprawnione do rozstrzygania w tym zakresie - zostało ono zastrzeżone do właściwości sądów powszechnych. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję organu odwoławczego wywiódł J. J., zarzucając powyższemu rozstrzygnięciu naruszenie: 1) art. 7 k.p.a. polegające na niepodjęciu przez organ wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do rzetelnego załatwienia sprawy, przez co błędnie ustalono, że przebieg granicy działki nr 5334 jest zgodny z materiałem źródłowym w tym z dokumentacją powstałą przy założeniu ewidencji gruntów osady P.; 2) art. 77 § 1 k.p.a. polegające na niezebraniu i nierozpatrzeniu w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, co doprowadziło do nieprawidłowego stwierdzenia, że nie ma podstaw do przywrócenia stanu pierwotnego ww. działki poprzez przywrócenie jej pierwotnej powierzchni 0,2247 ha; 3) art. 80 k.p.a. poprzez dokonanie wadliwej oceny materiału dowodowego polegającej na przyjęciu przez organ, że żądanie skarżącego dotyczy rozszerzenia jego prawa własności; 4) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji, która nie odpowiada prawu, podczas gdy organ odwoławczy, w związku z naruszeniem przez organ pierwszej instancji przepisów postępowania i niewyjaśnienia zakresu sprawy, mającego istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie, powinien zastosować art. 138 § 2 k.p.a. i przekazać sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu skargi jej autor przedstawił argumentację powyższych zarzutów, podnosząc w szczególności, że organ pierwszej instancji nie dokonał oględzin działki ani nie przeprowadził dowodu z zeznań świadków, w tym współwłaścicieli działki oraz właścicieli nieruchomości sąsiednich. Wskazał, że na gruncie widoczne są znaki graniczne spornej działki, które świadczą o jej powierzchni z przeszłości. Skarżący zarzucił, że organ odwoławczy wadliwie przyjął, że żądanie strony dotyczy rozszerzenia jego prawa własności, gdy z wniosku wynika, że dotyczy ono przywrócenia stanu pierwotnego działki, która miała powierzchnię 0,2247 ha. W ocenie skarżącego, organ odwoławczy wydając zaskarżoną decyzję naruszył również art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., bowiem winien uchylić decyzję organu pierwszej instacji i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania temu organowi, gdyż konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy miał istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Ponadto skarżący podniósł, że z zasady praworządności wywodzi się obowiązek stosowania przez organy administracji publicznej do stanu faktycznego ustalonego na dzień wydania decyzji administracyjnej przepisów prawa obowiązujących w dniu wydania tej decyzji. W sprawie niniejszej nie został uwzględniony stan faktyczny, co stanowi naruszenie konstytucyjnej zasady równego traktowania obywatela i poczucia sprawiedliwości podmiotów, które występują w postępowaniu administracyjnym. W odpowiedzi na skargę organ odowoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas prezentowane stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 16 stycznia 2020 r. skarżący poparł skargę i wyjaśnił, że domaga się nie tylko zmiany powierzchni jego działki, ale także zmiany przebiegu granic tej działki. Przyznał, że nie przeprowadził postępowania rozgraniczeniowego tej działki, a jedynie zlecił geodecie wskazanie jej granic. Pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga J. J. nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania w sposób, który odpowiednio miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Rozpatrując skargę w ramach tak zakreślonej kognicji, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia bądź stwierdzenia nieważności decyzji organu odwoławczego. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2019 r. poz. 725, dalej też jako "p.g.i.k."), oraz wydane na jej podstawie rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 393, ze zm., dalej też jako "rozporządzenie"). Stosownie do art. 2 pkt 8 p.g.i.k., przez ewidencję gruntów i budynków rozumie się system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami. Zgodnie z art. 20 ust. 1 p.g.i.k., ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące: 1) gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas bonitacyjnych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty; 2) budynków - ich położenia, przeznaczenia, funkcji użytkowych i ogólnych danych technicznych; 3) lokali - ich położenia, funkcji użytkowych oraz powierzchni użytkowej. Powyższe informacje, zgodnie z art. 24 ust. 1 p.g.i.k., zawiera tzw. operat ewidencyjny, który składa się z bazy danych, prowadzonej za pomocą systemu teleinformatycznego zapewniającego m.in. wizualizację danych w formie rejestrów, kartotek i wykazów oraz mapy ewidencyjnej, a nadto zbioru dokumentów uzasadniających wpisy do bazy danych. Zasady prowadzenia ewidencji gruntów i budynków określa wydane - na podstawie art. 26 ust. 2 p.g.i.k. - rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Zgodnie zaś z art. 24 ust. 2a p.g.i.k., informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji z urzędu - pkt 1 - jeżeli zmiany tych informacji wynikają z: przepisów prawa (lit. a), dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4 (lit. b), materiałów zasobu (lit. c), wykrycia błędnych informacji (lit. d), bądź - pkt 2 - na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania. Stosownie do art. 24 ust. 2b p.g.i.k., aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje: 1) w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie: a) przepisów prawa, b) wpisów w księgach wieczystych, c) prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu, d) ostatecznych decyzji administracyjnych, e) aktów notarialnych, ea) aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych, f) zgłoszeń budowy budynku, zawiadomień o zakończeniu budowy budynku oraz zgłoszeń rozbiórki budynku, o których mowa odpowiednio w art. 30, art. 54 oraz art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, oraz zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu, g) wpisów w innych rejestrach publicznych, h) wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jeżeli wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy albo wnioskodawców; 2) w drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach. Odmowa aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze decyzji administracyjnej (art. 24 ust. 2c p.g.i.k.). Zasadą jest, że z mocy § 36 rozporządzenia, przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej: 1) w postępowaniu rozgraniczeniowym; 2) w celu podziału nieruchomości; 3) w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów; 4) w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości; 5) na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej; 6) przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków; 7) przez Straż Graniczną, jeżeli dokumentacja ta określa przebieg granic państwa z dokładnością odpowiednią dla ewidencji; 8) w wyniku geodezyjnego pomiaru sytuacyjnego istniejących lub wznowionych znaków granicznych albo wyznaczonych punktów granicznych. Wskazać należy, w oparciu o powyższe regulacje, że nie można dokonywać żadnych zmian własnościowych (m.in. zmiany granic i powierzchni działek) poprzez samoistne zmiany w ewidencji gruntów. Ewidencja gruntów jest bowiem tylko publicznym rejestrem obejmującym dane o gruntach wynikające z odpowiedniej dokumentacji urzędowej, który powinien być utrzymywany w stałej aktualności co do stanu faktycznego i prawnego. Zmian w stanie prawnym zapisanym w ewidencji gruntów dokonuje się na podstawie prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, a także innych aktów normatywnych (zob. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 2 października 2018 r.. II SA/Ol 489/18, lex nr 2567140 i powołane tam: wyrok WSA w Warszawie z 17 maja 2007r. IV SA/Wa 301/07 i wyrok NSA z dnia 10 października 2008 r. I OSK 1696/07, dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl), zaś korekta danych zawartych w dokumentach ewidencyjnych jest możliwa, jeśli błędy mają charakter ewidentny. W okolicznościach niniejszej sprawy organ wnikliwie przeanalizował całość danych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków dotyczących działki nr ewid. [...] (daw. [...]) oraz dokumentacji przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, aby zweryfikować prawidłowość twierdzeń J. J., że z uwagi na zmianę granicy tej działki doszło do zmiany jej powierzchni z 0,2247 ha na 0,2216 ha. Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, poddanego analizie organów obu instancji a następnie Sądu, pozwoliła na ustalenie, że istotnie w przypadku ww. działki gruntu doszło do zmiany powierzchni po przeprowadzeniu aktualizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu P., gmina P. w 1991 r. W ramach tej aktualizacji sporządzony został operat ewidencyjny miasta P. i opracowana została mapa ewidencyjna. Z dokumentów tych wynika m.in., że obliczono współrzędne punktów załamania granic działek ewidencyjnych, a następnie obliczono powierzchnię poszczególnych działek ewidencyjnych metodą analityczną. Metoda ta była bardziej dokładna od tej stosowanej przy założeniu ewidencji gruntów i budynków osady P. gdzie – jak wynika z dziennika obliczenia powierzchni działek – powierzchnia działki daw. nr [...] została obliczona graficznie. Skarżący tych ustaleń faktycznych nie zaakceptował, twierdząc, że granica pomiędzy działką nr [...] a działką sąsiednią winna mieć inny niż ujawniony w ewidencji gruntów i budynków przebieg. Wyjaśnił, że w związku z tym domagał się nie tylko zmiany powierzchni tej działki, ale także przebiegu jej granicy (zob. protokół rozprawy z dnia 16 stycznia 2020 r. - k. 19). Prawidłowy przebieg tej granicy przedstawił na szkicu (zob. notatka służbowa z dnia 7 sierpnia 2019 r. – akta adm. I inst.). Sąd, za organem odwoławczym, dokonał oceny trafności powyższych twierdzeń strony i stwierdził, że nie zasługują one na uwzględnienie. Wnikliwa kwerenda zgromadzonej w sprawie dokumentacji pokazuje, że przebieg granic działki nr [...] (daw. [...]) ujawniony w ewidencji gruntów i budynków nie uległ zmianie po dokonaniu aktualizacji tych danych dla obrębu P. w 1991 r. w porównaniu do przebiegu tych granic przy założeniu ewidencji gruntów i budynków osady P. w latach 1965-1969. Ponadto ani przy wniosku inicjującym kontrolowane postępowanie administracyjne, ani w jego toku, skarżący nie przedstawił żadnego z dokumentów wymaganych w świetle przywołanych wyżej przepisów prawa, które umożliwiłyby wprowadzenie zmiany w ewidencji gruntów i budynków w zakresie przebiegu granic (granicy) działki nr [...] w sposób oczekiwany przez stronę. Jeszcze raz podkreślić trzeba, że nie można dokonywać zmian własnościowych takich jak zmiany przebiegu granic czy powierzchni działek wyłącznie na podstawie twierdzeń strony wnioskującej o taką zmianę. Konieczne jest złożenie dokumentów, które mogą stanowić podstawę wprowadzenia określonej zmiany danych ewidencyjnych, o czym mowa wyżej. W niniejszej sprawie do zmiany powierzchni działki nr [...] doszło wyłącznie z powodu zastosowania nowocześniejszych, dokładniejszych metod obliczenia powierzchni działek w ramach aktualizacji ewidencji gruntów i budynków, wskutek której przygotowana została dokumentacja geodezyjna, przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (nr [...]). Strona otrzymała wezwanie graniczne do stawienia się w dniu 8 maja 1989 r. w Urzędzie Miasta i Gminy P. w celu ustalenia stanu władania gruntów (zob. k. 29 akt adm. I inst.). Sąd nie stwierdził, aby doszło przez organ ewidencyjny do zmiany przebiegu granic działki nr [...] (daw. [...]). Okoliczności faktyczne w sprawie zostały ustalone w oparciu o zgromadzone dowody z dokumentów, a następnie poddane ocenie prawnomaterialnej, której Sąd nie kwestionuje. Zarzuty skargi okazały się chybione. Trzeba wskazać, że organ pierwszej instancji, z uwagi na rejestrowy charakter prowadzonego postępowania, nie był zobowiązany rozstrzygać za pomocą dowodu ze świadków czy z oględzin nieruchomości, czy przebieg linii granicznych na gruncie jest zgodny z takim przebiegiem ujawnionym w ewidencji gruntów i budynków. Takie czynności mogą być prowadzone ewentualnie w postępowaniu o rozgraniczenie, w ramach którego rozstrzygane są spory związane z przebiegiem granicy pomiędzy działkami. W takim postępowaniu skarżący będzie mógł wykazywać zakres swojego prawa własności. Sąd nie stwierdził, aby w kontrolowanym postępowaniu została naruszona zasada praworządności (art. 7 Konstytucji RP art. 6 k.p.a.) czy tez konstytucyjne zasay demokratycznego państwa prawa bądź równości. W związku z powyższym, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak wyroku.