I SA/Kr 1046/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski (spr.) Sędziowie: WSA Piotr Głowacki WSA Stanisław Grzeszek Protokolant st. sekretarz: Iwona Sadowska - Białka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2018 r. sprawy ze skargi T. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 7 sierpnia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2016 I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. zasądza od Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. na rzecz skarżącej koszty postępowania w kwocie 680 zł (sześćset osiemdziesiąt złotych). Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z siedzibą w K. po rozpoznaniu odwołania T. K. od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 29 maja 2017 r. odmawiającej przyznania jej wszystkich płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, o które ubiegała się we wniosku o przyznanie płatności na rok 2016 – decyzją z dnia 7 sierpnia 2017 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. Do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z siedzibą w K. w dniu 6 czerwca 2016 r. strona złożyła wniosek o przyznanie na 2016 r.: jednolitej płatności obszarowe, płatności za zazielenienie, płatności redystrybucyjnej, płatności do bydła oraz płatności do krów. Wniosek ten w pkt 08 nie zawierał oświadczenia, że strona jest rolnikiem aktywnym zawodowo pomimo, że świadczy usługi w zakresie obrotu nieruchomościami. Organ I instancji, w oparciu o aktualny wypis z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej oraz bazy internetowej REGON, powziął jednakże wątpliwości co do charakteru przeważającej działalności wnioskodawczyni. Zgodnie bowiem z tymi informacjami, T. K. od 25 stycznia 2016 r. prowadziła w ramach spółki cywilnej działalność gospodarczą pod firmą T. K. K. i Wspólnicy, polegającą na kupnie i sprzedaży nieruchomości na własny rachunek, przy czym działalność ta została wpisana jako mająca charakter przeważający. Wobec powyższego organ I instancji pismem z dnia 7 kwietnia 2017 r. wezwał stronę do złożenia wyjaśnień w zakresie nieścisłości: "rolnik o numerze [...], znajduje się w bieżącej kampanii na liście podmiotów prowadzących działalność gospodarczą: "Kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek" (PKD [...]). Proszę o potwierdzenie prowadzenia ww. działalności lub w przypadku, gdy ww. działalność nie jest prowadzona proszę o dostarczenie dokumentu potwierdzającego wykreślenie jej z ewidencji działalności gospodarczej". W odpowiedzi na powyższe strona wyjaśniła, że pomyłkowo we wniosku nie zaznaczyła, że świadczy usługi w zakresie obrotu nieruchomościami. Jednocześnie wskazała, że odmowa przyznania płatności jest dla niej bardzo krzywdząca, ponieważ od 40 lat prowadzi z mężem gospodarstwo rolne i hodowlę bydła, a wcześniej hodowlę świń, byli też największym gospodarstwem w województwie małopolskim, a oprócz własnego pola dzierżawili "dwa Peegiery w L. i P.". Decyzją Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 29 maja 2017 r. nr [...] odmówiono stronie wszystkich płatności o jakie wnosiła w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok 2016. Przyczyną takiego rozstrzygnięcia było uznanie, że strona nie była rolnikiem aktywnym zawodowo. Stwierdzono, że strona prowadzi jedną z działalności wykluczających z uzyskania ww. płatności, tj. kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek, a ponadto według Krajowego Rejestru Urzędowego Podmiotów Gospodarki Narodowej stwierdzono, iż działalnością przeważającą jest kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek, z jednoczesnym prowadzeniem działalności usługowej wspomagającej produkcję roślinną. Strona nie przedłożyła zaświadczenia Naczelnika właściwego Urzędu Skarbowego o wysokości przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej mogącego wykazać zaistnienie wyjątków od wykluczenia z płatności podmiotów zajmujących się działalnością stwierdzoną w przypadku strony. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem ww. złożyła odwołanie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości lub jej zmianę poprzez orzeczenie co do istoty sprawy przejawiające się przyznaniem płatności. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 9 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1307/2013 poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i zaliczenie jej do grona podmiotów, którym nie przysługują płatności bezpośrednie oraz art. 7, art. 9, art. 75 § 1 i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 3 ust. 1 i 2 stawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego mimo złożonych przez odwołującą wyjaśnień, naruszenia obowiązku rozpatrzenia materiału dowodowego w sposób wyczerpujący, a w konsekwencji przyjęcie, że odwołująca nie spełnia kryterium rolnika aktywnego zawodowo. W uzasadnieniu odwołania strona wskazała, że choć świadczy usługi w zakresie obrotu nieruchomościami, to jest rolnikiem aktywnym zawodowo, gdyż od czterdziestu lat prowadzi gospodarstwo rolne i hodowlę bydła, a ze swej działalności rolniczej odprowadza podatki. Działalność PKD [...] – kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek jest jedynie jedną z wielu zarejestrowanych działalności. Wskazała, że jej główną działalnością jest działalność rolnicza. W dniu składania wniosku miała 52 sztuki bydła i uprawiała 16 ha pola. Prowadzi gospodarstwo rolne wraz z mężem przy czym nie zatrudnia pracowników, a działalność rolnicza pochłania 90% jej czasu przeznaczonego na działalność gospodarczą. W 2016 roku osiągnęła z tytułu działalności rolniczej przychód w wysokości 95.528,39 zł netto. Weryfikując prawidłowość zaskarżonego rozstrzygnięcia organ II instancji stwierdził, że strona nie jest podmiotem, który może skutecznie się ubiegać o wnioskowane płatności, wobec czego decyzją nr [...] z dnia 7 sierpnia 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podzielił ustalenia organu I instancji i uznał je za własne wskazując, że ich podstawą było porównanie deklaracji strony (oraz dokumentów od niej pochodzących) z dotyczącymi ją danymi znajdującymi się we wszelkich dostępnych rejestrach zawierających informację o charakterystyce działalności gospodarczej strony oraz krajowe i wspólnotowe przepisy regulujące kwestię bycia aktywnym rolnikiem jako warunku uzyskania płatności w niniejszej sprawie. Organ II instancji wskazał, że z przedłożonych dokumentów oraz oświadczeń odwołującego jednoznacznie wynika, iż odwołująca prowadziła na własny rachunek działalność związaną z obrotem nieruchomościami oznaczoną kodem PKD [...], a więc działalność wykluczoną z płatności, o której mowa w art. 9 ust. 2 rozporządzenia 1307/2013. W związku z tym organ uznał, że strona zobowiązana była do złożenia oświadczenia (pole nr [...] wniosku), iż pomimo prowadzenia tej działalności jest rolnikiem aktywnym zawodowo oraz zobowiązana była do przedłożenia dokumentów, o których mowa w § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wniosku w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Odwołująca składając wniosek, ostatnio podanych obowiązków nie dopełniła. W świetle powyższego organ odwoławczy stwierdził, że strona nie wykazała przesłanek, które mogłyby stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożyła T. K., działająca przez profesjonalnego pełnomocnika, domagając się uchylenia w całości zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji, a nadto zasądzenia na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, zarzucając zaskarżonej decyzji: -art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach wsparcia bezpośredniego w zw. z art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. przez brak wszechstronnego i wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego oraz pominięcie powszechnie dostępnych danych, a to okoliczności, że skarżąca prowadziła działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej w okresie od 25.01.2016 r. do 19.04.2016 r., kiedy to spółka została przekształcona w stanowiącą odrębny podmiot spółkę prawa handlowego Kawula i Wspólnicy spółka jawna – a co za tym idzie zarówno w dniu wydania zaskarżonej decyzji, jak i w chwili złożenia wniosku oraz w ciągu całego postępowania, wnioskodawczyni nie prowadziła osobiście żadnej pozarolniczej działalności gospodarczej, w szczególności nie świadczyła osobiście usług w zakresie obrotu nieruchomościami; -§ 3 ust 4 punkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wniosku w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego poprzez błędne ustalenie, iż złożony przez wnioskodawczynię wniosek o przyznanie płatności na rok 2016 zawiera nieprawidłowości w zakresie wypełnienia pola 08 polegające na braku oświadczenia, iż skarżąca jest rolnikiem aktywnym zawodowo, podczas gdy brak takiego wniosku był zgodny ze stanem faktycznym i prawnym; -art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach bezpośrednich zw. z art. 8 k.p.a. i art. 50 § 1 k.p.a. poprzez bezzasadne wezwanie skarżącej do złożenia wyjaśnień w zakresie rzekomych nieprawidłowości wniosku; -art. 3 ust. 1 i 2 pkt 3 w zw. z art. 9 k.p.a. poprzez brak udzielenia skarżącej niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania. W uzasadnieniu wskazano w szczególności, że w dacie sporządzenia wniosku 31.05.2016 r., w dacie złożenia wniosku 6.06.2016 r., w dacie wydania decyzji organu I instancji 29.05.2017 r., jak i w dacie wydania decyzji organu II instancji 7.08.2016 r. skarżąca jako osoba fizyczna nie prowadziła żadnej pozarolniczej działalności gospodarczej, w szczególności w przedmiocie świadczenia usług w zakresie obrotu nieruchomościami. Spółka K. i Wspólnicy spółka cywilna, w ramach której wnioskodawczyni prowadziła od dnia 25.01.2016 r. działalność gospodarczą, została przekształcona uchwałą wspólników z dnia 5.04.2016 r. w spółkę Kawula i Wspólnicy spółkę jawną i w dniu 19.04.2016 r. wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego. W świetle zaś art. 8 § 1 oraz art. 2 k.s.h. spółka osobowa może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywaną, a ponadto prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą. Zarazem zgodnie z art. 26 § 5 k.s.h. z chwilą wpisu do rejestru spółka cywilna staje się spółką jawną, a spółce przysługują wszystkie prawa i obowiązki stanowiące majątek wspólny wspólników. Wobec powyższego od dnia 19.04.2016 r. to spółka jawna, a nie T. K., prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą. Bez znaczenia pozostaje okoliczność, że wnioskodawczyni nie wykreśliła swojego wpisu w CEIDG, ponieważ skutki związane z przekształceniem spółki cywilnej w spółkę jawną powstają z mocy prawa z chwilą wpisu spółki jawnej do rejestru przedsiębiorców KRS. Ponadto podkreślono , że błędów organu nie sanuje okoliczność , że w wyjaśnieniach Wnioskodawczyni w odpowiedzi na wezwanie organu podano , iż pole 08 nie zostało wypełnione przez omyłkę . Tłumaczenie wnioskodawczyni związane było z tym ,że treść wezwania przekonywała , że zgodnie z ustaleniami Organu ujawniono prowadzenie działalności o PKD [...] Skarżąca jako osoba nie posiadająca fachowej wiedzy prawniczej , uznała – w świetle informacji ujawnionych przez Organ – iż także jako wspólnik spółki jawnej prowadzi przedmiotową działalność i dlatego wyjaśniła , że nie wypełniła stosownej części formularza przez pomyłkę . Innymi słowy działalność organu wprowadziło w błąd Skarżąca co do tego , iż prowadzi jedną z działalności "wykluczonych ". Do skargi dołączono kopie Krajowego Rejestru Sadowego , oraz informacje z CEIDG i Regon oraz listy wypłat Spółki Jawnej . W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wskazał, że organy dokonały weryfikacji informacji dotyczących działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącą na danych zawartych w rejestrach CEIDG oraz REGON i opierały się na wyjaśnieniach strony. To skarżąca miała obowiązek dokonania zgłoszenia w jakiej formie prowadzi swoją działalność gospodarczą. Osobiste wykonywanie działalności w zakresie świadczenia usług w obrocie nieruchomościami nie ma w tej sprawie większego znaczenia, tak jak i forma prowadzonej przez skarżącą spółki. Ponadto zgodnie z ustawą o swobodzie działalności gospodarczej osoba wpisana do rejestru powinna zgłosić dokonanie zmiany danych w rejestrze w terminie 7 dni od dokonania zmiany danych oraz wniosek o wykreślenie wpisu w terminie 7 dni od dnia trwałego zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej. Strona nie spełniła powyższych wymogów, nie zgłosiła zmian i nie poinformowała organów ARiMR. Nieuwzględnienie w decyzji organu II instancji faktu, iż na chwilę składania wniosku spółka cywilna, której była ona wspólnikiem uległa przekształceniu w spółkę jawną jest skutkiem zaniechań zarówno w zakresie ujawnienia powyższych zmian, jak i przekazania informacji o nich organom prowadzącym postępowanie. Organ przyznał , że dowody przedstawione przez Skarżąca mogą co najwyżej stanowić podstawę wznowienia postepowania , tym niemniej organ nie zgodził się z twierdzeniem skarżącej dotyczącym nieprowadzenia przez nią działalności gospodarczej , Podkreślono bowiem , że istota spółki jawnej jest prowadzenie przedsiębiorstwa przez jedną lub więcej osób pod własną firmą . Funkcjonowanie spółki jawnej oparte jest głównie na osobisty zaangażowaniu wspólników , gdzie prowadzenie spraw spółki powierzono skarżącej . W konsekwencji organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem w świetle art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.), stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się de facto do ustalenia czy skarżącej przysługiwały płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2016r. Tryb składania wniosków o przyznanie płatności oraz warunki uzyskania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego reguluje ustawa z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (j.t. Dz. U. z 2015 poz. 1551 ze zm.), dalej: "ustawa o płatnościach". Zgodnie z art. 7 ust 1 ustawy płatności bezpośrednie są przyznawane rolnikowi, jeżeli: 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności oraz 2) łączna powierzchnia gruntów objętych obszarem zatwierdzonym będących w posiadaniu tego rolnika jest nie mniejsza niż 1 ha. Zgodnie z art. 31 ust. 2 rozporządzenia Nr 1305/2013 płatności udziela się rolnikom, którzy podejmują się prowadzić działalność rolniczą na obszarach wyznaczonych zgodnie z art. 32 i którzy są rolnikami aktywnymi zawodowo w rozumieniu art. 9 rozporządzenia Nr 1307/2013. Przepis art. 9 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia Nr 1307/2013 stanowi, że nie przyznaje się płatności bezpośrednich osobom fizycznym lub prawnym ani grupom osób fizycznych i prawnych, które administrują portami lotniczymi, wodociągami, stałymi terenami sportowymi i rekreacyjnymi, jak również świadczą usługi przewozu kolejowego lub usługi w zakresie obrotu nieruchomościami. W akapicie drugim powyższego przepisu przewidziano, że w stosownych przypadkach państwa członkowskie mogą na podstawie obiektywnych i nie dyskryminujących kryteriów zadecydować o dodaniu do listy w akapicie pierwszym wszelkich innych podobnych nierolnicznych przedsiębiorstw lub rodzajów działalności, a następnie mogą zadecydować o usunięciu tych dodatków. Osobę lub grupę osób objętych zakresem akapitu pierwszego lub drugiego – zgodnie z akapitem trzecim art. 9 ust. 2 rozporządzenia Nr 1307/2013 - uważa się jednak za rolnika aktywnego zawodowo, jeżeli za pomocą możliwych do zweryfikowania dowodów, w formie wymaganej przez państwa członkowskie, udokumentuje, że: a) roczna kwota płatności bezpośrednich wynosi co najmniej 5% całości przychodów uzyskanych przez na z działalności pozarolniczej w ostatnim roku obrotowych, za który dowody są dostępne, b) jej działalność rolnicza nie ma charakteru marginalnego, lub c) jej główną działalnością gospodarczą lub przedmiot działalności stanowi wykonywanie działalności rolniczej. Zgodnie z treścią art. 9 ust. 4 rozporządzenia Nr 1307/2013 w zw. z art. 7 ust. 3 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przepisy powyższe stosuje się do rolników, którzy w poprzednim roku otrzymali płatności bezpośrednie przekraczające równowartość w złotych kwoty 5000 euro. W art. 13 rozporządzenia Nr 639/2014 określono kryteria służące wykazaniu, że działalność rolnicza nie ma charakteru marginalnego i że główna działalność gospodarcza lub przedmiot działalności polegają na prowadzeniu działalności rolniczej. Zgodnie z ust. 3 powyższego przepisu dla celów art. 9 ust. 2 akapit trzeci lit. c) rozporządzenia Nr 1307/2013 oraz, w stosownych przypadkach, art. 9 ust. 3 lit. b) tego rozporządzenia uznaje się, że działalność rolnicza stanowi główną działalność gospodarczą lub przedmiot działalności osoby prawnej, jeżeli została zarejestrowana jako główna działalność gospodarcza lub przedmiot działalności w urzędowym rejestrze przedsiębiorstw lub jakiejkolwiek równoważnej urzędowej ewidencji danego państwa członkowskiego. W § 4 rozporządzenia w sprawie płatności bezpośrednich określono rodzaje dowodów umożliwiających uznanie osoby prawnej za rolnika aktywnego zawodowo (potwierdzających wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 9 ust. 2 akapit trzeci lit. a, b i c rozporządzenia nr 1307/2013 - odpowiednio ust. 1, 2 i 3 § 4 rozporządzenia w sprawie płatności bezpośrednich). Dowodami tymi w odniesieniu do okoliczności z art. 9 ust. 2 akapit trzeci lit. a rozporządzenia nr 1307/2013 są: 1) zaświadczenie o przychodach z działalności pozarolniczej wydane przez właściwy organ podatkowy; 2) dokumenty zawierające informacje o wysokości rocznej kwoty płatności bezpośrednich, obliczonej zgodnie z art. 12 rozporządzenia nr 639/2014, pochodzące z zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, o którym mowa w tytule V rozdział II rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 549 ze zm.). Dowodami potwierdzającymi wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 9 ust. 2 akapit trzeci lit. b rozporządzenia Nr 1307/2013, są: 1) zaświadczenie o przychodach z działalności pozarolniczej wydane przez właściwy organ podatkowy; 2) faktury w rozumieniu art. 2 pkt 31 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), w tym faktury VAT RR, o których mowa w art. 116 ust. 2 tej ustawy, lub inne równoważne dowody potwierdzające sprzedaż produktów rolnych; 3) dokumenty zawierające informacje o wysokości uzyskanego wsparcia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 rozporządzenia nr 639/2014, pochodzące z zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, o którym mowa w tytule V rozdział II rozporządzenia nr 1306/2013; 4) zaświadczenie o wysokości uzyskanego wsparcia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 rozporządzenia nr 639/2014, wydane przez organ lub podmiot, który wypłacił takie wsparcie. Natomiast dowodami potwierdzającymi wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 9 ust. 2 akapit trzeci lit. c rozporządzenia nr 1307/2013, są: 1) dokumenty zawierające informacje o rodzaju lub rodzajach prowadzonej działalności, pochodzące z zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, o którym mowa w tytule V rozdział II rozporządzenia nr 1306/2013; 2) zaświadczenie o wpisie w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) prowadzonej na podstawie przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 672 ze zm.), zawierające informacje o rodzaju lub rodzajach prowadzonej działalności; 3) odpisy, wyciągi, zaświadczenia oraz informacje z Krajowego Rejestru Sądowego (KRS) prowadzonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2013 r. poz. 1203, ze zm.), zawierające informacje o rodzaju lub rodzajach prowadzonej działalności; 4) dokumenty zawierające informacje o rodzaju lub rodzajach prowadzonej działalności, pochodzące z krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej (REGON) prowadzonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 2012 r. poz. 591 ze zm.). Skarżąca podnosi natomiast w skardze, że nie świadczyła usług z zakresu obrotu nieruchomości, a jej stanowisko przed organami było wynikiem błędu co do tego faktu spowodowanym przez Organ , oraz że nie powinna być w związku z tym wzywana do wykazywania okoliczności, że jest rolnikiem aktywnym zawodowo. Wnosi ponadto , że wniosek o przyznanie płatności został przez nią złożony prawidłowo bo jako osoba nie prowadząca działalności z tzw. negatywnej listy nie miała obowiązku wypełniać pola nr [...]. W pierwszej kolejności odnieść się należy do charakteru spółki jawnej albowiem ta okoliczność determinuje dalsze ustalenia . Z przedłożonych przez stronę dokumentów , których prawdziwości organ nie neguje , wynika że w chwili składania wniosku o przyznanie płatności , działalność gospodarcza polegająca na obrocie nieruchomościami była prowadzona przez Kawula i Wspólnicy Spółka Jawna. Jak wynika bowiem z przedłożonego Krajowego Rejestru Sądowego , Spółka Cywilna Kawula i Wspólnicy została przekształcona w spółkę jawną , w oparciu o uchwałę wspólników nr 1 z 5 kwietnia 2016 r. Wpisu w KRS dokonano w dniu 19 kwietnia 2016 r. W rejestrze REGON jako Kawula i wspólnicy Spółka Jawna widnieje pod numerem 1215219810000. Natomiast działalność gospodarcza wpisana pod PKD [...] kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek zgodnie z danymi zawartymi w CEIDG prowadzona była wyłącznie w formie spółki cywilnej , która następnie została przekształcona w spółkę jawną. Istotną kwestia jest zatem ustalenie jaki charakter miało przekształcenie spółki cywilnej w spółkę jawną . Zgodnie z art. 860 k.c. przez umowę spółki cywilnej wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego. Podkreślić należy , że spółka cywilna , w przeciwieństwie do spółek prawa handlowego, nie jest odrębnym podmiotem prawa, lecz wyłącznie stosunkiem cywilnoprawnym i zobowiązaniem istniejącym między wspólnikami tej spółki, którzy zobowiązują się do świadczenia polegającego na dążeniu do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego poprzez działanie w określony sposób Spółka cywilna nie posiada zdolności prawnej, co oznacza, iż sama nie może być podmiotem praw i obowiązków. Stosownie zaś do art. 4 ust. 2 u.s.d.g., za przedsiębiorców uznaje się tylko samych wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej i w ten sposób w z kręgu przedsiębiorców jednoznacznie wyeliminowano spółkę cywilną kwalifikując do tego grona wyłącznie jej wspólników. Zatem działalność gospodarcza polegająca na obrocie nieruchomościami w formie spółki cywilnej , była prowadzona przez jej wspólników , w niniejszej sprawie miedzy innymi przez T. K.. Z chwilą przekształcenia spółki cywilnej w spółkę jawną podmiotowość przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą uległa zmianie . Działalność tą bowiem zaczęła prowadzić spółka jawna będąca odrębnym od wspólników podmiotem gospodarczym . Z faktu, że spółka jawna jest spółką osobową wynika, że nie ma ona osobowości prawnej. Spółka jawna powstaje z chwilą wpisu do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Zasada ta wynika ze zmiany kodeksu spółek handlowych, która to zmiana wchodzi w życie w połowie stycznia 2004 roku. Kodeks spółek handlowych przyznaje jej jednak tzw. "ułomną osobowość prawną". Spółka może we własnym imieniu nabywać prawa (także własność i inne prawa rzeczowe), zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana. Mając tak określoną zdolność prawną może prowadzić przedsiębiorstwo (czyli działalność gospodarczą) pod własną firmą, jest więc samodzielnym przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy Prawo działalności gospodarczej (w przeciwieństwie do spółki cywilnej, w której przedsiębiorcami są poszczególni wspólnicy, nie zaś ona sama). Podmiotem nabytych praw i zaciągniętych zobowiązań jest sama spółka (to ona sama, a nie wspólnicy jest np. najemcą pomieszczenia biurowego, czy stroną jakiejkolwiek innej zawartej przez siebie umowy). Spółka jawna ma także zdolność sądową (sformułowanie, iż "może pozywać i być pozwana"). Oznacza to zdolność do uczestniczenia we wszystkich rodzajach postępowania cywilnego w charakterze strony. Spółka jawna posiada także zdolność upadłościową i układową, wynikające z prawa upadłościowego i prawa o postępowaniu układowym (może zatem, jeżeli spółka zaprzestała płacenia długów lub gdy jej majątek nie wystarcza na zaspokojenie długów zostać ogłoszona upadłość spółki, istnieje także możliwość żądania przez spółkę otwarcia postępowania układowego z wierzycielami, jeżeli wskutek wyjątkowych i niezależnych od niej okoliczności zaprzestała płacenia długów lub przewiduje zaprzestanie ich płacenia w najbliższej przyszłości). Oznacza to , iż z chwilą wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego dokumentującego przekształcenie spółki cywilnej w spółkę jawną działalność gospodarcza prowadzona do tej pory przez wspólników spółki cywilnej została zastąpiona działalnością gospodarczą samej spółki jawnej. Bez znaczenia natomiast jest fakt , że działalność tej spółki prowadzona jest przez osoby fizyczne albowiem występują one w imieniu spółki jako jej reprezentanci. Usługi w zakresie obrotu nieruchomościami wykonywane przez T. K. w imieniu spółki jawnej są zatem usługami spółki jawnej a nie T. K.. Ostatecznymi bowiem reprezentantami każdej spółki prawa handlowego są osoby fizyczne . Zatem w dniu złożenia wniosku o przyznanie płatności T. K. nie świadczyła usług w zakresie obrotu nieruchomościami dlatego też uznać należy , że we wniosku również prawidłowo nie wypełniła pola 08 jak i słusznie nie wykazała , że jest rolnikiem aktywnym. Mimo to Organy odmówiły skarżącej przyznania płatności , błędnie przyjmując że dalej prowadzi, w formie spółki cywilnej, działalność świadczenia usług w zakresie obrotu nieruchomościami . Okoliczność ta niewątpliwie stanowi podstawę wznowienia postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. , zgodnie z którym wznawia się postepowanie jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji nieznane organowi, który wydał decyzję. Z kolei zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit b p.p.s.a, Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. W literaturze i w orzecznictwie sądów administracyjnych zrodziła kwestia, czy w toku kontroli sądowej powinny być brane pod uwagę wszystkie podstawy do wznowienia postępowania administracyjnego, czy też tylko niektóre spośród nich – takie, które wiążą się z naruszeniem prawa w toku postępowania administracyjnego, w którym została wydana zaskarżona decyzja. W ocenie sądu w składzie rozpoznającym sprawę podstawę do uchylenia decyzji przez sąd administracyjny stanowi wystąpienie którejkolwiek z przesłanek wznowieniowych zawartych w art. 145 § 1 k.p.a., a nie tylko tych, które wiążą się z naruszeniem prawa (por. wyrok z dnia 9 grudnia 2011 r. o sygn. akt II OSK 807/11; wyrok z dnia 8 czerwca 2009 r. o sygn. akt I OSK 1110/08; wyrok z dnia 28 listopada 2007 r. o sygn. akt I OSK 1640/06; wyrok z dnia 14 listopada 2006 r. o sygn. akt II OSK 1321/05, wyrok z 23 marca 2016 r. sygn.. akt I OSK 2946/14 czy wyrok tego Sądu w składzie 7 sędziów z dnia 16 stycznia 2006 r. sygn. akt I OPS 4/05, publ. CBOSA, a także Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz pod red. prof. R. Hausera i prof. M. Wierzbowskiego, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2011, s. 528-529; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pod red. T. Wosia, Warszawa 2011, s. 662-663). Uznaje się tam, że pojęcia "naruszenia prawa" o jakim mowa w art. 145 § 1 pkt 1 lit. b P.p.s.a. nie można ograniczać do sytuacji, gdy zachodzi prosta sprzeczność między treścią przepisu, a sposobem jego zastosowania przez organ administracji. W postępowaniu administracyjnym przez wydanie decyzji z naruszeniem prawa rozumie się także takie sytuacje, w których organowi administracji nie można postawić zarzutu naruszenia przepisów w chwili wydawania decyzji. Dotyczy to na przykład niektórych podstaw wznowienia postępowania administracyjnego np. określonych w art. 145 § 1 pkt 5 i 8 k.p.a., czy też w art. 145a k.p.a. Tak więc w razie stwierdzenia przez sąd, że akt kontrolowany narusza prawo, a naruszenie to daje podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, to zachodzi podstawa do uchylenia takiego aktu w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. b P.p.s.a., bowiem dyspozycja tego przepisu ma na celu przede wszystkim ochronę obiektywnego porządku prawnego. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie wystąpiły nie tylko okoliczności uzasadniające wznowienie postępowania ale równocześnie organom administracyjnym można zarzucić naruszenie prawa w postaci dokonania błędnych ustaleń faktycznych. Niewątpliwie do ustaleń tych przyczyniła się strona. Jednocześnie nie można jednak wykluczyć, że to organy administracyjny przyczyniły się do wystąpienia błędu po stronie skarżącej co do okoliczności prawnych związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami , albowiem w wezwaniu z dnia 7 kwietnia 2017 r. organ nie wyjaśnił stronie na podstawie jakich okoliczności przypisuje jej prowadzenie działalności w spornym zakresie . Sformułowanie , że rolnik "w bieżącej kampanii znajduje się na liście podmiotów prowadzących działalność gospodarczą "Kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek ( PKD [...])" mogło sugerować stronie , iż pomimo przekształcenia spółki cywilnej w spółkę jawną dalej przypisuje się jej prowadzenie działalności w tym zakresie . Jest to o tyle zasadne gdyż , przekonanie takie zdaje się mieć organ do chwili obecnej czemu dał wyraz w odpowiedzi na skargę , w której dalej uważa , że skarżąca prowadzi sporne usługi, nie przedstawiając na te okoliczność żadnego dowodu , a jedynie wywodząc to z charakteru spółki jawnej . Podkreślić jednak należy , że strona wniosek o przyznanie płatności wypełniła prawidłowo natomiast do błędnych ustaleń faktycznych doszło na skutek podjętych przez organ działań wyjaśniających . Abstrahując od ciężaru dowodu w postępowaniu o przyznanie płatności , ustalenia stanu faktycznego zostały dokonane z inicjatywy organów i jeżeli podjęły próbę weryfikacji okoliczności podanych przez stronę powinny tego dokonać w sposób rzetelny. Nie podjęto bowiem żadnych kroków celem zweryfikowania spółki w rejestrze REGON według uzyskanych danych taj jak uczyniono to względem samej wnioskodawczyni . Taka weryfikacja pozwoliłaby ustalenie , że spółka w wskazanych numerach NIP i REGON widnieje w rejestrze Regon jako Kawula Wspólnicy Spółka Jawna wpisana 19.04.2016 r. a w rejestrze Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod nr [...] Natomiast sam fakt niedopełnienia obowiązku przez stronę zgłoszenia zmiany danych wraz z wnioskiem o wykreślenie z wpisu nie może usprawiedliwiać organu w zakresie dokonania błędnych ustaleń faktycznych jeżeli stan ten mógł być ustalony prawidłowo na podstawie powszechnie dostępnych danych. Ponownie rozpoznając sprawę organ podatkowy dokona prawidłowych ustaleń faktycznych w oparciu o rejestry wskazane w skardze jak również dostarczone przez skarżąca na etapie ponownie przeprowadzonego postepowania administracyjnego . Wobec powyższego Sąd uchylił zaskarżoną decyzje w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., a stosownie do art. 135 p.p.s.a. zastosował ten środek również względem rozstrzygnięć wydanych w pierwszej instancji. O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a. Na kwotę zasądzoną w myśl art. 205 § 2 p.p.s.a. złożyła się równowartość wpisu od skargi, oraz wynagrodzenie pełnomocnika strony skarżącej, będącego adwokatem cą prawnym. Z tych przyczyn orzeczono, jak w sentencji.