I SA/Kr 1224/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 9 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego P.M. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 28 lutego 2013 r. nr [...] w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec, lipiec, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2007 r. postanawia: oddalić wniosek. Decyzją z dnia 25 kwietnia 2014 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 28 lutego 2013 r. nr [...], którą określono skarżącemu wysokość podatku od towarów i usług za: marzec, lipiec, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2007 r. Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której zawarł również żądanie wstrzymania decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skargi skarżący odniósł się jedynie do poczynionych przez organ podatkowy ustaleń faktycznych oraz dokonanej przez niego oceny zgromadzonego materiału dowodowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - oznaczanej dalej jako p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd administracyjny jest, na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a., związany zamkniętym katalogiem przesłanek, których wystąpienie warunkuje możliwość wydania orzeczenia w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Do katalogu tych przesłanek należą: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ustawodawca nie sprecyzował, co należy rozumieć pod tymi pojęciami, ocena wystąpienia tych przesłanek za każdym razem należy zatem do sądu. Przesłanka wyrządzenia znacznej szkody jest interpretowana w orzecznictwie jako szkoda (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 marca 2011 r., II GSK 330/11, z dnia 20 stycznia 2012 r., II FZ 819/11, wszystkie orzeczenia opublikowane na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z kolei trudne do odwrócenia skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2010 r., I FSK 1841/09, z dnia 19 maja 2011 r., II OZ 415/11). Jednocześnie należy wskazać, że w orzecznictwie utrwalony jest również pogląd, zgodnie z którym, we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanki wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 kwietnia 2013 r., I FZ 93/13). W rozpoznawanej sprawie skarżący w ogóle nie uzasadnił żądania wstrzymania decyzji, a co za tym nie uprawdopodobnił okoliczności, które przemawiałyby za koniecznością wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji. Ja wskazał Naczelny Sądu Administracyjny w postanowieniu z dnia z 6 czerwca 2008 r., II OSK 736/08, Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a zatem nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli wnioskodawca nie przytoczy w tym zakresie żadnych okoliczności. Jeżeli zatem wnioskodawca nie powoła w swym wniosku okoliczności istotnych w świetle przepisu art. 61 § 3, to nie można ocenić, czy takie okoliczności w sprawie występują i ewentualnie jaki mogą mieć wpływ na jego uwzględnienie. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ww. ustawy należy bowiem wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia i oddalił wniosek, przyjmując za podstawę art. 61 § 3 p.p.s.a.