I SA/Kr 1237/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. – B., M. W. i E. W. na uchwałę Rady Miejskiej w Świątnikach Górnych z dnia 31 października 2016r. nr XXV/211/2016 w przedmiocie stawki podatku od nieruchomości na 2017r. postanawia: odrzucić skargę A. W. – B.. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie A. W. – B., M. W. i E. W. zakwestionowali uchwałę Rady Miejskiej w Świątnikach Górnych z dnia 31 października 2016r., nr XXV/211/2016 w przedmiocie stawki podatku od nieruchomości na 2017r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, pismami z dnia 7 grudnia 2017r. wezwano A. W. - B. (pełnomocnika M. W. i E. W., podpisanego pod skargą) do uiszczenia należnego od wniesionej skargi wpisu sądowego w kwocie 300 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto ww. pełnomocnika skarżących, wezwano do usunięcia braków formalnych skargi, przez złożenie dowodu wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego; złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżących: M. W. i E. W. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi a także o wskazanie miejsca zamieszkania ww. skarżących – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Ww. wezwania zostały skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 14 grudnia 2017r. (dowody doręczeń w aktach sprawy). Zarówno termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, jak i termin do uzupełnienia ww. braków formalnych skargi, upływał w dniu 21 grudnia 2017r., jednak do dnia wydania przedmiotowego postanowienia, wymagana opłata od skargi od ww. skarżących, reprezentowanych przez ww. pełnomocnika, nie wpłynęła na konto tut. Sądu, a braki formalne skargi nie zostały usunięte. Dodatkowo, pismami z dnia 7 grudnia 2017r. wezwano A. W. – B., jako skarżącą do uiszczenia należnego od wniesionej skargi, wpisu sądowego w kwocie 300 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto ww. skarżącą A. W. – B., wezwano do usunięcia braków formalnych skargi, przez złożenie dowodu wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Ww. wezwania, skierowane do skarżącej, zostały jej skutecznie doręczone w dniu 14 grudnia 2017r. (dowody doręczeń w aktach sprawy). Zarówno termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, jak i termin do uzupełnienia ww. braku formalnego skargi, upływał w dniu 21 grudnia 2017r. W dniu 15 grudnia 2017r. (tj. w wymaganym prawem terminie) na rachunek bankowy tut. Sądu, wpłynął wpis sądowy od skargi w kwocie 300 zł, który uiściła skarżąca A. W. – B., zatem wymagana opłata od skargi od ww. skarżącej została uiszczona, jednakże do dnia wydania przedmiotowego postanowienia, brak formalny skargi, do której zobowiązano skarżącą (tj. złożenie dowodu wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego) nie został usunięty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Artykuł 37 § 1 p.p.s.a. określa natomiast, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Podnieść przy tym należy, że chodzi tutaj o pierwszą czynność procesową z udziałem tego pełnomocnika, może to być czynność polegająca na wszczęciu postępowania przez wniesienie skargi lub kolejna czynność dokonana przez tego pełnomocnika, który w trakcie trwania postępowania wstąpił do sprawy. Jeżeli wymóg ten nie zostanie zachowany przez pełnomocnika, wnoszącego pismo w sprawie – sąd, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., traktuje to uchybienie, jako brak formalny pisma i wzywa pełnomocnika do jego uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, w przypadku zaś skargi - pod rygorem jej odrzucenia. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Ponadto warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Skarga jest zaś pismem wszczynającym postępowanie w myśl art. 230 § 2 p.p.s.a. Brak wpisu uniemożliwia sądowi podjęcie jakiejkolwiek czynności. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z uwzględnieniem § 2, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W przypadku, gdy pismem jest skarga, pod rygorem jej odrzucenia – art. 220 § 3 p.p.s.a. W świetle przywołanych wyżej unormowań nie budzi wątpliwości, że w realiach przedmiotowej sprawy, warunkiem nadania skardze dalszego biegu na wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia uchwałę było uzupełnienie wszystkich braków formalnych skargi, jak również uiszczenie wymaganego wpisu od skargi. Skoro zatem przedmiotowe wezwania zostały skutecznie doręczone skarżącej A. W. – B. w dniu 14 grudnia 2017r., to termin do wykonania nałożonych na nią przez tut. Sąd obowiązków procesowych, upływał z dniem 21 grudnia 2017r. Jednakże skarżąca, braku formalnego skargi, polegającego na złożeniu dowodu wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego, nie uzupełniła. Sąd zauważa, że wprawdzie skarżąca w dniu 15 grudnia 2017r. uiściła wpis sądowy od skargi, jednakże uzupełnienie samego braku fiskalnego skargi, bez uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci złożenia dowodu wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego – nie może stanowić podstawy do skutecznego nadania biegu przedmiotowej skardze, co wprost wynika z przytoczonych wyżej regulacji prawnych. Tym samym, ziściły się przesłanki do odrzucenia wywiedzionej w niniejszej sprawie skargi wobec skarżącej A. W. – B.. W okolicznościach przedmiotowej sprawy, zauważyć jednak należy, że pozostali skarżący, tj. M. W. i E. W., udzielili pełnomocnictwa nieprofesjonalnemu pełnomocnikowi, tj. A. W. – B.. Pełnomocnictwo to nie spełniało jednak ustawowych wymogów do uznania go za prawidłowe. Nie zawiera ono bowiem umocowania pełnomocnika do działania w imieniu skarżących M. W. i E. W. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, o co wyraźnie wzywał tut. Sąd. Zawiera ono jedynie sformułowanie o udzielonym pełnomocnictwie do reprezentowania ww. skarżących przed organami administracji publicznej, a nie przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W tym stanie rzeczy, nie można narażać skarżących, reprezentowanych przez nieprofesjonalnego pełnomocnika na ponoszenie ujemnych skutków procesowych. Jak wskazano w postanowieniu NSA z dnia z dnia 19 czerwca 2013r., sygn. akt II GSK 1024/13 w sytuacji, gdy skargę wnosi osoba, która nie jest profesjonalnym pełnomocnikiem i pomimo wezwania sądu nie jest w stanie wykazać, że jest podmiotem legitymowanym do występowania w charakterze pełnomocnika, przewodniczący, na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a., powinien wezwać bezpośrednio stronę do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. Odrzucenie skargi, złożonej przez nieprofesjonalnego pełnomocnika, który w wyznaczonym terminie nie wykazał swoich uprawnień do reprezentowania strony, bez uprzedniego wezwania osobiście strony do podpisania pisma, jest zatem niedopuszczalne (por. także postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 2017r., sygn. akt I OSK 2110/16, postanowienie NSA z dnia 5 lutego 2014r., sygn. akt II FSK 3634/13 oraz postanowienie NSA z dnia 2 października 2014r., sygn. akt II GSK 2166/14). W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., orzekł o odrzucenia skargi A. W. – B..