I SA/Kr 1267/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas Sędziowie: WSA Inga Gołowska (spr.) WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 10 września 2019r. nr [...] w przedmiocie skargi na postanowienie w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki -skargę oddala- I. Zaskarżonym postanowieniem z 10 września 2018r. nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu zażalenia J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 16 kwietnia 2018r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 16 kwietnia 2017r. nr [...], działając na podstawie art. 233§1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U z 2018r. poz. 800 ze zm. dalej-O.p.) -utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Postanowienie wydano w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: Samorządowe Kolegium Odwoławcze, postanowieniem z 16 kwietnia 2018r. (powinno być 14czerwca 2018r.) nr [...], działając na podstawie art. 215§1 O.p. z urzędu sprostowało oczywistą omyłkę (błąd pisarski) zawarty w decyzji tegoż organu z 16 kwietnia 2017r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję SKO w N. S. z 15 stycznia 2017r. nr [...] wydanej w stosunku do J. W. w ten sposób, że w miejsce daty wydania decyzji, zamiast ,,16.04.2017r." wpisano ,,16.04.2018r." jak również w sentencji decyzji (s.1) oraz jej uzasadnieniu (s.2) w miejsce daty ,,15.01.2017r." wpisano datę ,,15.01.2018r." Zażalenie na to postanowienie złożył J. W., podnosząc, że w decyzjach Gminy G. i starostwa Powiatowego dopuszczono się szeregu celowych pomyłek dotyczących powierzchni i nr działek jego działek oraz oznaczenia klasy gruntu. Do zażalenia dołączono dokumenty m.in. kserokopię wypisu z rejestru gruntów, informacje o nieruchomości [...] za 2016r., kopie decyzji podatkowych, postanowienie Sądu Powiatowego w G. z 30 listopada 1968r., wyrok WSA w Krakowie z 29 marca 2008r. sygn. akt: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w pisemnych motywach zaskarżonego postanowienia wskazało, że w postanowieniu z 14 czerwca 2018r. Kolegium ograniczyło się jedynie do wskazania oczywistej pomyłki w zakresie daty wydanej decyzji a był to rok 2018 a nie jak mylnie podano 2017r. Działanie Kolegium w trybie art. 215§1 O.p. było uprawnione. II. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższe postanowienie, J. W. zakwestionował przyjętą przez organy powierzchnię jego domu , która wynosi 107m˛ a nie jak chce organ 82m˛. Decyzja wydana przez organ nie odpowiada stanowi faktycznemu. Sprawa toczy się już od 2012r. i skarżący domaga się uchylenia tej decyzji. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko wyrażone w sprawie. III. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do art. 3§1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U z 2018r. poz. 1302 ze zm. dalej-p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przepis art. 3§2 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z art. 134§1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które są związane z materią zaskarżonych aktów administracyjnych. Orzekanie odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Na podstawie art. 135 p.p.s.a. Sąd, podejmuje środki w celu usunięcia naruszenia prawa, w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145§1 pkt. 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145§1 pkt. 1 lit. b p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145§1 pkt. 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145§1 pkt. 2 p.p.s.a.). Należy również wskazać, że w myśl art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Kierując się powyższymi kryteriami Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie kontroli sądu podlegało postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 10 września 2018r. nr [...] utrzymujące w mocy rozstrzygnięcie tegoż organu o sprostowaniu z urzędu oczywistej omyłki w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 16 kwietnia 2017r. nr [...] wydanej w stosunku do podatnika J. W.. Przeprowadzona przez sąd kontrola zaskarżonego postanowienia nie dała podstaw do uznania, że zostało ono wydane z naruszeniem przepisów prawa procesowego skutkujących koniecznością wyeliminowaniem go z obrotu prawnego. Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do oceny czy, wystąpiły przesłanki z art. 215§1 O.p. umożliwiające organowi sprostowanie z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji z 16 kwietnia 2017r. polegającej na usunięciu błędów pisarskich na s. 1 i s.2 uzasadnienia tej decyzji a w szczególności, czy sprostowanie dat ,,16.04.2017r." i ,,15.01.2017r." podczas gdy powinno być,,16.04.2018r." i ,,15.01.2018r." doprowadziło do merytorycznej zmiany decyzji. Należy wyjaśnić, że zgodnie z treścią art. 215§1 O.p. organ podatkowy może, z urzędu lub na żądanie strony, sprostować w drodze postanowienia błędy rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanej przez siebie decyzji. Pod pojęciem oczywistej omyłki należy rozumieć taki błąd słowny, który nie budzi najmniejszej wątpliwości. Do oczywistych omyłek zalicza się różne błędy pisarskie, rachunkowe, komputerowe itp. Przepis ten nie zawiera definicji tych pojęć, zatem należy mieć na względzie potoczne ich znaczenie. Sprostowanie oczywistej omyłki nie może prowadzić do merytorycznej zmiany decyzji; rozstrzygnięcia co do istoty sprawy podatkowej winny zaś zapadać w formie decyzji. Tryb rektyfikacji decyzji podatkowej ustanowiony w art. 215§1 O.p. przewidziany jest do usuwania nieistotnych wadliwości. Tryb przewidziany tym przepisem przewiduje jedynie prostowanie błędów i omyłek, które stanowią wady nieistotne, a sprostowanie decyzji nie może prowadzić do zmiany jej treści. Oznacza to, że prostowanie jakie przewiduje ten przepis prowadzi do wyeliminowania z decyzji błędów, które mogą być usunięte bez wpływu na treść rozstrzygnięcia zawartego w decyzji. W orzecznictwie ugruntowany jest bowiem pogląd, że w trybie wymienionego wyżej przepisu można naprawić jedynie oczywiste przeoczenie, czy zastosowanie niewłaściwego słowa lub omyłkę pisarską o charakterze elementarnym, nie wpływające na treść. (por. m.in. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 31 marca 2015r., II GSK 159/14; z 26 maja 2003r., III SA 2551/01; z 23 marca 2012r., II FSK 1830/10; z 13 czerwca 2014r., I FSK 1046/13). Nadto należy podkreślić, iż w orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się również, że oczywistość omyłki wynikać powinna bądź z natury samego błędu, bądź z porównania rozstrzygnięcia z uzasadnieniem, z treścią wniosku, czy też innymi okolicznościami. Mowa tutaj o oczywistym przeoczeniu, czy zastosowaniu niewłaściwego słowa lub omyłce pisarskiej o charakterze elementarnym. Zatem, sprostowaniu podlega oczywista omyłka zawarta zarówno w rozstrzygnięciu (sentencji), jak i w uzasadnieniu decyzji. Przy czym, sprostowanie omyłki nie może prowadzić do zmiany merytorycznej orzeczenia, czy ponownego rozstrzygnięcia sprawy w sposób odmienny od pierwotnego (por. także wyroki NSA: z 20 grudnia 2011r., II FSK 1158/10 oraz z 13 czerwca 2014r., I FSK 1046/13). Analiza rozpoznawanej sprawy dowodzi, że zakwalifikowana przez organ podatkowy jako oczywista omyłka zmiana dat z 16.04.2017r. i 15.01.2017r. na dni 16.04.2018r. i 15.01.2018r. w żadnym razie nie zmieniła istoty rozstrzygnięcia i nie miała żadnego wpływu na obowiązki skarżącego wynikające z decyzji 16 kwietnia 2018r. (prawidłowa data). Sąd stwierdza, że jeżeli decyzja podatkowa zawiera prawidłowe uzasadnienie w zakresie podstaw opodatkowania i wymiaru podatku, z którego w sposób bezpośredni i jednoznaczny wynika, iż weryfikowana wadliwość jest wyłącznie błędem pisarskim lub inną oczywistą omyłką decyzji, organ był uprawniony (a wręcz obowiązany) do dokonania sprostowania uzasadnienia decyzji w trybie art. 215§1 O.p. Z tych względów Sąd podziela pogląd organu odwoławczego, że dokonane sprostowanie nie doprowadziło do odmiennego rozstrzygnięcia co do istoty sprawy i nie dostrzegł, aby w okolicznościach sprawy doszło do naruszenia art. 215§1 O.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, a co za tym idzie także art. 217§2 i art. 233§1 pkt 1 O.p. Wskazać należy, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydając postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej nie mogło odnieść się do kwestii powierzchni domu i działek J. W. oraz przedłożonych przez niego dokumentów bowiem kwestie te są przedmiotem rozpoznania w odrębnych postępowaniach w sprawach: I SA/Kr 726/18 i I SA/Kr 727/18. Mając na uwadze wyżej przedstawione okoliczności sprawy sąd, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018r. poz. 1302 ze zm.). orzekł, jak w sentencji wyroku.