I SA/Kr 1372/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 9 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.W. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 9 czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za III kwartał 2007 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 9 czerwca 2015 r., nr [...], utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji, określającą skarżącemu zobowiązanie w podatku od towarów i usług za III kwartał 2007 r. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że wykonanie ww. decyzji grozi wyrządzeniem mu znacznej szkody i spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków, polegających na pobraniu od skarżącego kwoty 22 397,00 zł wraz z odsetkami, w sytuacji gdy niniejsza sprawa jest jednym z kilkunastu postępowań toczących się wobec skarżącego w związku z rozliczeniami podatkowymi z tytułu podatku od towarów i usług, jak i podatku dochodowego za lata 2007 – 2009, w których wyliczone przez organ należności do zapłaty wynoszą łącznie 431 783 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Wniosek nie mógł być uwzględniony z powodu braku chociażby uprawdopodobnienia czy w konkretnej sytuacji skarżącego, wykonanie zaskarżonej decyzji stworzy niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd administracyjny jest jednak, na mocy ww. art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, związany zamkniętym katalogiem przesłanek, których wystąpienie warunkuje możliwość wydania orzeczenia w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Do katalogu tych przesłanek należą: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ustawodawca nie sprecyzował przy tym, co należy rozumieć pod tymi pojęciami. Ocena wystąpienia tych przesłanek za każdym razem należy zatem do sądu. Skarżący powinien więc sam, co najmniej uprawdopodobnić, konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji – przedstawiając np. swoją, konkretną, sytuację majątkową, osobistą, rodzinną i wpływ na nią ewentualnej egzekucji. Przesłanka "wyrządzenia znacznej szkody" jest interpretowana w orzecznictwie jako szkoda (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 marca 2011 r., II GSK 330/11, z dnia 20 stycznia 2012 r., II FZ 819/11, wszystkie orzeczenia opublikowane na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z kolei "trudne do odwrócenia skutki", to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2010 r., I FSK 1841/09, z dnia 19 maja 2011 r., II OZ 415/11). W orzecznictwie utrwalony jest również pogląd, na co Sąd zwracał uwagę powyżej, że we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanki wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 kwietnia 2013 r., I FZ 93/13). Sąd nie ma obowiązku, a nawet nie jest uprawniony, do samodzielnego badania akt sprawy, w celu ustalenia czy istnieją przesłanki wstrzymania wykonania decyzji – jeżeli wniosek w tym zakresie nie zawiera konkretnych informacji. Sąd na podstawie akt sprawy (sądowej i administracyjnej) może co najwyżej sprawdzać, czy informacje o sytuacji majątkowej i rodzinnej skarżących, są wiarygodne. W rozpoznawanie sprawie skarżący wskazał jedynie, że w jego sprawie jest przeprowadzonych kilkanaście postępowań w związku z rozliczeniami podatkowymi za lata 2007 – 2009. Nie uprawdopodobnił w szczególności czy ewentualna egzekucja pozwoli mu na dysponowanie chociażby minimalnymi środkami na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych. Skarżącemu powinny być znane skutki braku skonkretyzowania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, a to dlatego, że w rozpoznawanych wcześniej sprawach (m.in. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 października 2014 r., I SA/Kr 1560/14, I SA/Kr 1561/14 oraz I SA/Kr 151/15) Sąd oddalając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji uzasadniał, że: "wnioskodawca (...) nie przedstawił żadnego konkretnego argumentu wskazującego na potrzebę czy konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz nie okazał żadnych dokumentów przemawiających na rzecz wniosku". Zdaniem Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił więc, że zachodzi któraś z przesłanek wskazujących na potrzebę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Należy zauważyć, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z ostatecznej decyzji - nawet przy istnieniu trudnej sytuacji materialnej strony, nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Wyegzekwowanie należności pieniężnych samo w sobie nie może być uznane jako powodujące znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, bowiem w przypadku uchylenia decyzji określającej zobowiązanie podatkowe, dochodzi do zwrotu spełnionego świadczenia pieniężnego wraz z odsetkami (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 października 2011 r., II GSK 2001/11). Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia i oddalił wniosek, przyjmując za podstawę art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.