I SA/Kr 1396/15

sygn. akt I SA/Kr 1396/15 Kraków, dnia 16 listopada 2015 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Firek po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Teatru w K. na decyzję Zarządu Województwa M.z dnia 25 czerwca 2015r., znak [...] w przedmiocie zwrotu dofinansowania otrzymanego ze środków europejskich postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi Teatru w K.na decyzję Zarządu Województwa M. z dnia 25 czerwca 2015r., znak [...] w przedmiocie zwrotu dofinansowania otrzymanego ze środków europejskich. Strona skarżąca wnosiła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc że jej wykonanie skutkować będzie wykluczeniem Teatru od możliwości ubiegania się w przyszłości o dofinansowanie na okres lat trzech, a nadto stworzy zagrożenie dla funkcjonowania Teatru. Zaznaczono, że takie konsekwencje wynikają z art. 207 ust. 4 ustawy o finansach publicznych oraz z przepisów rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie rejestru podmiotów wykluczonych z możliwości otrzymania środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie należy zwrócić uwagę na ugruntowaną już linię orzecznictwa, zgodnie z którą do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Użyte w tym przepisie pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 maja 2012r., sygn. akt II OZ 358/12, Lex Omega nr 1166174 oraz z dnia 25 kwietnia 2012r., sygn. akt II FSK 921/12, Lex Omega nr 1137672). Ponieważ postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi do wyłomu od zasady wykonalności aktu administracyjnego, strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do tak ogólnikowego stwierdzenia, lecz precyzyjnie musi wskazać na zagrożenia płynące z wykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2012r., sygn. akt II OSK 768/12, Lex Omega nr 1145639). Zauważyć też należy, że o przesłance jaką jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody można mówić wówczas, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 kwietnia 2012r., sygn. akt II OZ 327/12, Lex Omega nr 1145709). Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że Teatr Słowackiego nie wykazał zaistnienia po jego stronie przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Podnoszone przez stronę skarżącą argumenty nie zostały uprawdopodobnione; uzasadnienie wniosku sprowadzało się jedynie do gołosłownych, w żaden sposób nieudokumentowanych twierdzeń, w szczególności nie przedstawił żadnych dokumentów wskazujących na aktualną Teatru sytuację majątkową i ewentualny wpływ wykonania zaskarżonej decyzji na tę sytuację. Konieczność zwrotu udzielonego dofinansowania nie stanowi sama w sobie przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Nadto dofinansowanie ze środków europejskich stanowi dodatkowe źródło dochodów strony skarżącej, a zatem pomniejszenie kwoty tego dofinansowania nie powinno spowodować uszczerbku w jego majątku. Nadto – na co zwracał już uwagę w analogicznej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny (postanowienie z dnia 18 września 2013r., sygn. akt II GZ 512/13) – strona skarżąca winna posiadać środki pozwalające na realizację swojej statutowej działalności oraz na spłacenie zaciągniętych zobowiązań, niezależnie od dofinansowania uzyskanego z budżetu Unii Europejskiej. Ze względu na ogólnikowość twierdzeń, nie mogą również uzasadniać wstrzymania wykonania decyzji argumenty skarżącego odnoszące się do komplikacji i braku możliwości uzyskania w przyszłości jakiegokolwiek dofinansowania ze środków unijnych. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 61 § 3 p.p.s.a.