I SA/Kr 1405/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.W. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 13 kwietnia 2016 r., I SA/Kr 1405/15 oraz wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 czerwca 2015 r., nr[...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2015 r. postanawia: I. odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku; II. odmówić sporządzenia uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 29 lutego 2016 r. I SA/Kr 1405/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę J.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 czerwca 2015 r., nr [...]. W dniu ogłoszenia wyroku, na sali rozpraw obecny był substytut adwokata ustanawianego dla skarżącego z urzędu. Wnioskiem z dnia 9 marca 2015 r., pełnomocnik skarżącego zwrócił się do tutejszego Sądu o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku oraz o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku. W uzasadnieniu podał, że został ustanowiony w sprawie pełnomocnikiem skarżącego z urzędu na mocy postanowienia Sądu z dnia 18 grudnia 2015 r. Podał, że skarżący nie odpowiadał na kierowane do niego listy, a korespondencję, w której informował skarżącego o terminie rozprawy ten odebrał w ostatnim dniu czternastodniowego terminu awizacji, który przypadał na dzień 29 lutego 2016 r., tj. dzień rozprawy w niniejszej sprawie. Skarżący podjął próbę kontaktu telefonicznego dopiero w dniu 8 marca 2016 r., a zatem 1 dzień pod terminie na złożenie wniosku o uzasadnienie. Z uwagi na brak kontaktu ze skarżącym i brak zainteresowania sprawą, pełnomocnik z urzędu uznał, że skarżący zrezygnował z popierania skargi. Pełnomocnik zaznaczył, że nie są mu znane przyczyny zwłoki skarżącego, jednakże uzasadniają one brak winy w dochowaniu terminu do wniesienia wniosku o sporządzenia uzasadnienia. Dodatkowo, w osobiście sporządzonym wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem, nadanym dnia 9 marca 2016 r., skarżący podał, że korespondencję od pełnomocnika z informacją o terminie rozprawy odebrał dopiero w dniu 29 lutego 2016 r. W związku z tym, że nie został zachowany 7 – dniowy termin do zawiadomienia o rozprawie nie był w stanie w niej uczestniczyć. Dodał, że jest schorowany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. W myśl art. 86 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu zgodnie z art. 87 p.p.s.a. wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w ww. piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zgodnie z powyższym, przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. A zatem brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Jednocześnie artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu, przy czym jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2012 r., I GZ 232/11, wszystkie orzeczenia na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Negatywnej przesłanki zawinienia, która wyłącza możliwość przywrócenia terminu, należy upatrywać w zaniechaniu przez wnioskodawcę tych wszystkich czynności, które przy dołożeniu przez niego należytej staranności zapobiegłyby konsekwencjom, jakie ustawodawca wiąże z upływem terminów do dokonania określonych czynności procesowych (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 4 listopada 2011 r. I OZ 823/11 oraz z dnia 19 grudnia 2013 r. II GZ 752/13, z dnia 18 grudnia 2013 r.). Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Podmiot ubiegający się o przywrócenie terminu powinien dołożyć wszelkich starań i wysiłków w celu wyjaśnienia przyczyn swojego uchybienia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 26 października 2009 r., I OZ 996/09, z dnia 23 października 2009 r., I OZ 989/09, z dnia 12 marca 2009 r. II GZ 47/09). W rezultacie przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. szerzej: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2014 r., I OZ 52/14). Przechodząc do przyczyny uchybienia terminu, na jaką powołano się w niniejszej sprawie, tj. brak kontaktu ze skarżącym i brak zainteresowania skarżącego sprawą, Sąd stwierdza, że nie uzasadnia ona przywrócenia wnioskowanego terminu. Okoliczności związane z realizacją stosunku wewnętrznego pełnomocnictwa – tj. relacje między mocodawcą i pełnomocnikiem, pozostają bez wpływu na bieg terminów procesowych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2013 r., I OZ 858/13). Skarżący był reprezentowany w chwili ogłoszenia wyroku przez profesjonalnego pełnomocnika zatem nie ma znaczenia dla sprawy okoliczność, że z opóźnieniem otrzymał on od pełnomocnika informację o terminie rozprawy. Jeżeli strona jest reprezentowana w sprawie przez pełnomocnika, to o terminie rozprawy zawiadamia się jedynie pełnomocnika. W niniejszej sprawie pełnomocnik otrzymał zawiadomienie z Sądu o terminie rozprawy w dniu 8 lutego 2016 r., a zatem 3 tygodnie przed planowanym terminem. Zatem to obowiązkiem pełnomocnika było reprezentowanie skarżącego na rozprawie, o której został prawidłowo powiadomiony i w której zresztą uczestniczył poprzez wyznaczonego substytuta - aplikanta adwokackiego. Zatem już w dniu 29 lutego 2016 r. – tj. w dniu ogłoszenia wyroku, pełnomocnik mógł złożyć wniosek o uzasadnienie wyroku. Termin do złożenia wskazanego wniosku upłynął bezskutecznie w dniu 7 marca 2016 r. Jak z powyższego wynika, nic nie stało na przeszkodzie by wniosek o uzasadnienie złożył pełnomocnik lub osobiście skarżący a przynajmniej takich okoliczności nie wykazano we wniosku o przywrócenie terminu. Skarżący podniósł, że jest ciężko chory jednakże tej okoliczności w żaden sposób nie uprawdopodobnił, np. poprzez przedłożenie zaświadczenia lekarskiego. W świetle powyższych rozważań niedochowanie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia jest w ocenie Sądu wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu niniejszej spraw zarówno przez skarżącego (który otrzymał dnia 27 stycznia 2016 r. postanowienie Sądu o ustanowieniu adwokata z urzędu, a dnia 9 lutego 2016 r. zawiadomienie o wyznaczeniu konkretnego adwokata z podaniem adresu jego kancelarii), a także przez jego pełnomocnika, który przecież działa jako profesjonalista. W rozpoznawanym przypadku nie uprawdopodobniono braku winy w uchybieniu ww. terminu, zatem Sąd na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I postanowienia. Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku został złożony w dniu 9 marca 2016 r. a zatem z przekroczeniem wspomnianego terminu. W związku z tym Sąd na podstawie art. 141 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt II sentencji.