I SA/Kr 1512/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. i E.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 rok postanawia: - skargę odrzucić - Zarządzeniem Sędziego z dnia 21 listopada 2014 r. wezwano pełnomocnika skarżących M.C. i E. C. – Z. R. do usunięcia braków formalnych skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 czerwca 2014 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a." – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 1 grudnia 2014 r. Do chwili obecnej brak skargi nie został usunięty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Stosownie do treści art. 37 §1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z powyższego przepisu wynika, że na pełnomocniku skarżących, który wnosi do sądu skargę, ciąży obowiązek dołączenia dokumentu pełnomocnictwa, z którego treści wynikać ma umocowanie do działania w ich imieniu. W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określono w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Wobec tego do skargi znajduje zastosowanie art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a., w których to przepisach ustawodawca wprowadził wymóg podpisania skargi przez skarżącego albo jego przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a jeżeli skargę wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa, także dołączenia do niej pełnomocnictwa. Odczytywane łącznie regulacje zawarte w art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. mają na celu usunięcie wątpliwości, czy pismo zostało wniesione przez uprawnioną osobę. Na etapie wstępnego badania pisma procesowego brak pełnomocnictwa jest kwalifikowany jako brak formalny, przy przyjęciu założenia, że udzielono pełnomocnictwa, a do pisma nie dołączono dokumentu potwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa (por. postanowienie NSA z 15 kwietnia 2014 r., sygn. akt I GSK 577/14, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji znajduje zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W przypadku skargi rodzaj rygoru ustawodawca określił w ww. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi o odrzuceniu skargi. W orzecznictwie wskazuje się, że sąd nie ma kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi (jakim jest brak pełnomocnictwa dla sporządzającego skargę pełnomocnika) może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu. Przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. bowiem w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu odrzucenia skargi ("sąd odrzuca skargę") w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (por. postanowienie NSA z 25 listopada 2010 r., sygn. akt I FSK 916/10 i 12 czerwca 2014 r., sygn. akt I FSK 426/14, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W ślad za postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. akt II FSK 3769/13 (publ. LEX nr 1422796) należy także podkreślić, że fakt iż pełnomocnictwo znajduje się w aktach administracyjnych nie wyczerpuje dyspozycji art. 37 § 1 w zw. z art. 46 § 3 p.p.s.a. i nie zwalnia pełnomocnika z obowiązku doręczenia na wezwanie sądu pełnomocnictwa. Oba te przepisy odnoszą się bowiem do postępowania przed sądami administracyjnymi i oba dotyczą akt sądowych danej sprawy. W sprawie siedmiodniowy termin do wykonania wezwania do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących rozpoczął swój bieg w dniu 1 grudnia 2014 r., a zakończył w dniu 8 grudnia 2014 r. W terminie tym brak skargi nie został usunięty, co skutkuje – stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – odrzuceniem skargi. Odrzucenie skargi jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i nadania jej dalszego biegu. Mając na uwadze ww. okoliczności Sąd skargę odrzucił na zasadzie art. 58§1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58§3 p.p.s.a.