I SA/Kr 152/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.W. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 27 kwietnia 2015 r. I SA/Kr 152/15 oraz wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 listopada 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. postanawia: I. odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku; II. odmówić sporządzenia uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2015 r. I SA/Kr 152/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę B.W. (skarżącego) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 listopada 2014 r., nr [...]. Wnioskiem z dnia 7 maja 2015 r., złożonym w tutejszym Sądzie w dniu 8 maja 2015 r., skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku oraz o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku. W uzasadnieniu podał, że w dniu 28 kwietnia 2015 r. telefonicznie wypowiedział pełnomocnictwo radcy prawnemu P.Z.. W dniu 6 maja 2015 r. otrzymał od wskazanego pełnomocnika akta sprawy, jak również został pouczony o przysługujących mu środkach odwoławczych oraz o sposobie uzyskania uzasadnienia wyroku. W związku z powyższym niezwłocznie przygotował niniejszy wniosek. Podał, że niezłożenie wniosku w terminie nie było przez niego zawinione, bowiem o 7 -dniowym terminie dowiedział się dopiero w dniu 6 maja 2015 r., działał bez pełnomocnika i nie posiada "szczegółowej wiedzy dotyczącej postępowań sądowych". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. W myśl art. 86 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu zgodnie z art. 87 p.p.s.a., wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w ww. piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zgodnie z powyżej cytowanymi przepisami, przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. A zatem brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Jednocześnie artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu, przy czym jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2012 r., I GZ 232/11, wszystkie orzeczenia na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Negatywnej przesłanki zawinienia, która wyłącza możliwość przywrócenia terminu, należy upatrywać w zaniechaniu przez wnioskodawcę tych wszystkich czynności, które przy dołożeniu przez niego należytej staranności zapobiegłyby konsekwencjom, jakie ustawodawca wiąże z upływem terminów do dokonania określonych czynności procesowych (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 4 listopada 2011 r., I OZ 823/11; z dnia 19 grudnia 2013 r., II GZ 752/13). Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Podmiot ubiegający się o przywrócenie terminu powinien dołożyć wszelkich starań i wysiłków w celu wyjaśnienia przyczyn swojego uchybienia (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 26 października 2009 r., I OZ 996/09; z dnia 23 października 2009 r., I OZ 989/09; z dnia 12 marca 2009 r. II GZ 47/09).W rezultacie przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2014 r., I OZ 52/14). Przechodząc do przyczyny uchybienia terminu na jaką powołano się w tej sprawie, tj. wypowiedzenie pełnomocnictwa radcy prawnemu i brak znajomości przez skarżącego procedury sądowoadministracyjnej, Sąd stwierdza, że nie uzasadnia ona przywrócenia wnioskowanego terminu. Okoliczności bowiem związane z realizacją stosunku wewnętrznego pełnomocnictwa, to jest relacje między mocodawcą i pełnomocnikiem, pozostają bez wpływu na bieg terminów procesowych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2013 r., I OZ 858/13). Skarżący był reprezentowany w chwili ogłoszenia wyroku przez profesjonalnego pełnomocnika, a stosunek pełnomocnictwa został wypowiedziany dzień po ogłoszeniu wyroku – 28 kwietnia 2015 r. Strona miała zatem jeszcze 7 dni by tak wniosek złożyć osobiście bądź przez pełnomocnika – do czasu wypowiedzenia pełnomocnictwa. W świetle powyższych rozważań niedochowanie przez skarżącego terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie jest następstwem okoliczności od niego niezależnych, lecz jest wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu własnych spraw. W związku z tym, że w rozpoznawanym przypadku nie uprawdopodobniono braku winy w uchybieniu ww. terminu, Sąd na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I postanowienia. Mając zatem na uwadze cytowany powyżej art. 141 § 2 p.p.s.a oraz uwzględniając fakt, że przedmiotowy wyrok oddalający skargę ogłoszony został na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2015 r., stwierdzić należy, że siedmiodniowy termin do zgłoszenia wniosku o uzasadnienie wyroku, upłynął w dniu 4 maja 2015 r. Wynika z tego, że pismo skarżącego wniesione dnia 8 maja 2015 r., zawierające wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, złożone zostało z przekroczeniem wspomnianego terminu. W związku z tym Sąd na podstawie art. 141 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt II sentencji.