I SA/Kr 1614/13
PostanowienieWSA w Krakowie2014-04-01
Skład orzekający: Michał Śmiałowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy radcy prawnemu ustanowionemu z urzędu przysługuje zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w pełnej wysokości wnioskowanej przez pełnomocnika, w tym wynagrodzenie i koszty dojazdu, a także opłata skarbowa od pełnomocnictwa?Ratio decidendi
Radcy prawnemu ustanowionemu z urzędu przysługuje zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, obejmujący wynagrodzenie i niezbędne, udokumentowane wydatki. Wynagrodzenie powinno być ustalane według stawek właściwych dla rodzaju sprawy, a nie procentowo od wartości przedmiotu sporu, jeśli sprawa dotyczy odmowy umorzenia zaległości podatkowych. Zwrot kosztów dojazdu jest zasadny, jeśli został udokumentowany, natomiast opłata skarbowa od pełnomocnictwa nie podlega zwrotowi, jeśli nie przedstawiono dowodu jej uiszczenia.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał wnioski radcy prawnego J.M. o wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w dwóch połączonych sprawach dotyczących odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług. Sąd przyznał radcy prawnemu wynagrodzenie w niższej kwocie niż wnioskowana, stosując stawki właściwe dla tego typu spraw, oraz zwrócił koszty dojazdu na rozprawę, ale nie uwzględnił opłaty skarbowej od pełnomocnictwa z powodu braku dowodu jej uiszczenia.Rozstrzygnięcie
Przyznano radcy prawnemu J.M. wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie 590,40 zł (zawierającej podatek VAT) oraz kwotę 242 zł tytułem niezbędnych, poniesionych wydatków.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosków radcy prawnego J.M. o wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w sprawie ze skargi W.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 21.08.2013r., nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług za okres : od czerwca do lipca 2000r., wrzesień 2001r., od maja do grudnia 2002r., od stycznia do września 2003r., od marca do listopada 2004r. i maj 2005r. oraz ze skargi E.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 21.08.2013r., nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług za czerwiec, wrzesień , październik 2005r. , styczeń , luty , kwiecień , maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień , listopad 2006r. postanawia: przyznać radcy prawnemu J.M., wykonującemu zawód w ramach kancelarii, znajdującej się w G. przy ul. B. : - wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 590,40 zł. ( pięćset dziewięćdziesiąt złotych czterdzieści groszy) zawierające podatek od towarów i usług w wysokości 110,40 zł. (sto dziesięć złotych czterdzieści groszy ), - kwotę 242 zł. (dwieście czterdzieści dwa złote) - tytułem niezbędnych, poniesionych wydatków
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w sprawach o sygn. akt I SA/Kr 1614 - 1615/13 postanowieniami z dnia 12.11.2013r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Na tej podstawie Wicedziekan Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych , dnia 06.12.2013r. wyznaczył w w/w sprawach pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego J.M.
Na rozprawie dnia 16.01.2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie połączył sprawy o sygn. akt I SA/Kr 1614-1615/13 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygnaturą I SA/Kr 1614/13 i oddalił skargi. Radca prawny złożył natomiast dwa "wnioski o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej" . Jeden dotyczący sprawy o sygn. akt I SA/Kr 1614/13, na łączną kwotę 1597,19 zł. a drugi dotyczący sprawy o sygn. akt I SA/Kr 1615/13, na łączna kwotę 859,19 zł. W obydwu wnioskach pełnomocnik do przedmiotowych kosztów zaliczył: wynagrodzenie pełnomocnika wraz z podatkiem VAT, niezbędne wydatki obejmujące koszty dojazdu na rozprawę w dniu 16.01.2014r. oraz koszty opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Oba pisma zwierały też oświadczenia , iż w/w opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz .270 z p. zm. ) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W niniejszej sprawie wyznaczony pełnomocnik stron skarżących czynnie je reprezentował w postępowaniu I instancyjnym. Wywiązał się tym samym z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne, jednak w kwotach innych niż podane przez wnioskodawcę .
Orzekający przyznał bowiem pełnomocnikowi wynagrodzenie za I instancję w łącznej kwocie 480 zł. (2 sprawy x 240 zł. = 480 zł.) na podstawie § 14 ust. 2 pkt. 1) lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t. j. Dz.U z dnia 2013r., poz. 490) podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. ( t.j. Dz.U. z 2011r. , nr 177, poz. 1054 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynoszącą w tym wypadku 110,40 zł.
Zaznaczyć przy tym trzeba, iż przyjęcie za podstawę wynagrodzenia pełnomocnika stawki kwotowej "dla innej sprawy" a nie stawki określonej procentowo w oparciu o § 14 ust. 1 pkt. 1) lit. a w zw. z § 6 w/w Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, jak to wnioskował pełnomocnik, wynika z faktu , iż w obu połączonych sprawach przedmiotem kontroli sądu administracyjnego były decyzje o odmowie umorzenia zaległości podatkowych. Kontrola sądowa w tym wypadku nie obejmuje poprawności określenia czy ustalenia wysokości tych należności a dotyczy analizy istnienia bądź nieistnienia przesłanek umorzenia danej kwoty. Zaskarżone akty nie mają więc charakteru kreującego należności pieniężne, nie stwierdzają też ich istnienia (por. uchwała NSA, z dnia 26.10.2012r., sygn. II FPS 2/09). Stąd przyjęcie kwoty wynagrodzenia pełnomocnika "określonej procentowo" w oparciu o przytoczone przepisy byłoby niezasadne.
Orzekający uznał natomiast jako "niezbędne , udokumentowane wydatki"; koszty przejazdu z Gorlic do Krakowa i z powrotem, celem stawienia się na rozprawie (290 km x 0,8358 zł. = ok. 242 zł.). Wyliczając wydatki z tego tytułu użyto "stawki za 1 kilometr przebiegu pojazdu" określonej w § 2 pkt 1) lit. b Rozporządzenia Ministra Infrastruktury , z dnia 25.03.2002r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych , motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz.U. z 2002r., nr 27, poz. 271 z p. zm.).
Przy obliczaniu "niezbędnych , udokumentowanych wydatków radcy prawnego" nie uwzględniono natomiast opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, gdyż żaden dokument na okoliczność jej uiszczenia nie został przedłożony i nie ma takiego również w aktach sprawy.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 z p. zm.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło