I SA/Kr 1639/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej M.Z. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za IV kwartał 2006 r. postanawia: oddalić wniosek. Skarżąca – M.Z. wniosła wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 lipca 2014 r. nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 27 sierpnia 2013 r., nr [...] określającej wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług za IV kwartał 2006 r. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Wysokość podatku ustalona w niniejszej sprawie znacząco przewyższa jej możliwości finansowe, gdyż nie posiada ona środków umożliwiających jego zapłatę. Przymusowe wykonanie decyzji pozbawiłoby ją środków koniecznych do utrzymania oraz prowadzenia bieżących spraw, a ponadto wiązałoby się z koniecznością uiszczenia znaczących kosztów postępowania egzekucyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - oznaczanej dalej jako p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd administracyjny jest, na mocy ww. art. 61 § 3 p.p.s.a., związany zamkniętym katalogiem przesłanek, których wystąpienie umożliwia w ogóle wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Do katalogu tych przesłanek należą: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ustawodawca nie sprecyzował, co należy rozumieć pod tymi pojęciami, ocena wystąpienia tych przesłanek za każdym razem należy zatem do sądu. Przesłanka wyrządzenia znacznej szkody jest interpretowana w orzecznictwie jako szkoda (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 marca 2011 r., II GSK 330/11, z dnia 20 stycznia 2012 r., II FZ 819/11, wszystkie orzeczenia opublikowane na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z kolei trudne do odwrócenia skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2010 r., I FSK 1841/09, z dnia 19 maja 2011 r., II OZ 415/11). W orzecznictwie wielokrotnie podkreślano, że podstawą badania zasadności wstrzymania wykonania decyzji lub aktu jest prawidłowo uzasadniony wniosek oraz zwracano uwagę na obowiązki ciążące w tym zakresie na wnioskodawcy. I tak na przykład, w postanowieniu z dnia 3 lipca 2014 r., II OZ 661/14 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że: "obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Nie wystarcza przy tym jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia. Jednocześnie brak uzasadnienia takiego wniosku nie jest brakiem, którego uzupełnienia winien żądać sąd". W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie wykazała inicjatywy w zakresie uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonalności zaskarżonego przez siebie aktu administracyjnego, gdyż nie przedstawiła żadnych dowodów, które uprawdopodabniałyby podnoszone przez nią okoliczności. Skarżąca ograniczyła się do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego oraz stwierdzenia, że nie posiada wystarczających środków by uiścić należność podatkową. Ja wskazał Naczelny Sądu Administracyjny w postanowieniu z dnia z 6 czerwca 2008 r., II OSK 736/08, Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a zatem nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli wnioskodawca nie przytoczy w tym zakresie żadnych okoliczności. Jeżeli zatem wnioskodawca nie powoła w swym wniosku okoliczności istotnych w świetle art. 61 § 3, to nie można ocenić, czy takie okoliczności w sprawie występują i ewentualnie jaki mogą mieć wpływ na jego uwzględnienie. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ww. ustawy należy bowiem wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Ogólnikowe powołanie się przez skarżącą na możliwość wystąpienia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie może być uznane za wyczerpujące uzasadnienie wniosku. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia i oddalił wniosek, przyjmując za podstawę art. 61 § 3 p.p.s.a.