I SA/Kr 1694/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Dąbek po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "F" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. na indywidualną interpretację Ministra Finansów nr [...] z dnia 9 czerwca 2011 r. p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Pismem z dnia 1 września 2011 r. "F" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na indywidualną interpretację Ministra Finansów nr [...] z dnia 9 czerwca 2011 r., Zarządzeniem z dnia 10 października 2011 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi – w terminie siedmiu dniu pod rygorem jej odrzucenia – poprzez: 1) złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi; 2) złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej na dzień złożenia skargi, tj. oryginału odpisu KRS. Jak wynika z akt postępowania, wezwanie to doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 18 października 2011 r. W dniu 24 października 2011 r. pełnomocnik skarżącej złożył pełnomocnictwo procesowe oraz odpis aktualny z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (stan na dzień 27 kwietnia 2011 r., dotyczący skarżącej spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a) przedstawiciel ustawowy strony lub organ, albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Jak wskazano w zarządzeniu z dnia 10 października 2011 r., pełnomocnik skarżącej została wezwana do złożenia dokumentu określającego sposób reprezentacji skarżącej na dzień złożenia skargi, jak również do przedłożenia pełnomocnictwa do wniesienia skargi. Brak takich aktualnych dokumentów w tej konfiguracji stron postępowania stanowił brak formalny skargi (zob. postanowienie NSA z 24 maja 2011 r., sygn. akt II GSK 589/10, dostępne w CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W odpowiedzi na powyższe wezwanie, zostało przedłożone pełnomocnictwo dla adwokat A.B. (bez daty), która podpisała skargę oraz odpis z KRS aktualny na dzień 27 kwietnia 2011 r. Jak wynika z orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego np. w sytuacji kiedy skargę wnosi pełnomocnik strony skarżącej, odpis dokumentu potwierdzającego umocowanie (np. odpis KRS) powinien być aktualny na dzień udzielenia pełnomocnictwa (zob. postanowienie NSA z 2 czerwca 2009 r., sygn. akt II GSK 374/09, LEX nr 563502). Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela stanowisko zaprezentowane w przytoczonym orzeczeniu przez Naczelny Sąd Administracyjny. Z tego względu, przedstawiciel ustawowy, pełnomocnik czy organ muszą wykazać – stosownie do art. 29 p.p.s.a. – nie tyle, że kiedykolwiek byli umocowani do reprezentowania strony, ale iż w konkretnej sprawie, w której wnoszą skargę do sądu administracyjnego, ich reprezentacja jest zgodna z rzeczywistym stanem prawnym. Potwierdzić to mogą tylko dokumenty aktualne w dniu wniesienia skargi (np. odpis zupełny z KRS, czy też inny dokument bądź odpis z którego będzie wynikało, że w dniu udzielania pełnomocnictwa osoba je podpisująca, miała umocowanie do reprezentowania skarżącej np. aktualny odpis z KRS z przed wniesienia skargi – jak ma to miejsce w niniejszej sprawie oraz aktualny odpis po wniesieniu skargi, z którego wynika taki sam sposób reprezentacji jak dotychczas oraz fakt, iż nie było w tym zakresie dokonywanych żadnych zmian). Należy także podnieść, że uzyskanie tych dokumentów nie stanowi znacznego problemu ani nie jest obarczone wysokimi opłatami, więc strony mogą z zachowaniem siedmiodniowego terminu uzyskać wyciąg z właściwego rejestru i przekazać go sądowi administracyjnemu (por. postanowienie NSA z 13 kwietnia 2011 r., sygn. akt I FSK 189/11, dostępne w CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) Ponadto należy stwierdzić, że wezwanie Sądu zostało sformułowane jasno i precyzyjnie. Z wezwania wprost wynikało, jakich dokumentów Sąd oczekuje. Samo stwierdzenie "aktualnych na dzień wniesienia skargi", nie powinno nastręczać żadnych trudności interpretacyjnych. W szczególności, gdy adresatem jest pełnomocnik wykonujący zawód adwokata, jak ma to miejsce w niniejszej sprawie. Tymczasem pełnomocnik skarżącej nie wypełniła obowiązków określonych w opisanym wcześniej wezwaniu. W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że nie został przedłożony odpis z KRS aktualny na dzień wniesienia skargi (1 września 2011r.), lecz na dzień 27 kwietnia 2011 r. Wezwanie Sądu wyraźnie natomiast wskazywało, że odpis z KRS powinien określać sposób reprezentacji skarżącej na dzień wniesienia skargi, czyli 1 września 2011 r. Jak z powyższego wynika, zobowiązanie Sądu w tym zakresie nie zostało wykonane. Ponadto należy stwierdzić, że pełnomocnik skarżącej przedłożył pełnomocnictwo, które nie zostało opatrzone datą, lecz została w nim wskazana sygnatura niniejszej sprawy. Ponieważ skarga wpłynęła do WSA w Krakowie w dniu 10 października 2011 r., najwcześniej od tego dnia znana była sygnatura akt sprawy. Oznacza to z kolei, że przedłożone pełnomocnictwo mogło zostać udzielone najwcześniej w tym dniu. Wynikają z tego dwie konsekwencje. Po pierwsze w dniu podpisywania skargi przez pełnomocnika, czyli 1 września 2011 r., nie dysponowała ona pełnomocnictwem. Po drugie zaś pełnomocnik nie wykazał, aby na dzień udzielenia pełnomocnictwa, osoba je podpisująca, czyli J.Z. miał umocowanie do reprezentowania skarżącej. Z nadesłanego odpisu z KRS wynika jedynie, że takie umocowanie miał w dniu 27 kwietnia 2011r. Oznacza to, iż braki formalne skargi nie zostały usunięte i w konsekwencji nie zostało wykazane, iż osoba podpisująca skargę, miała umocowanie do jej wniesienia. Wobec tego, na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wobec nieusunięcia w terminie braku formalnego skargi, postanowiono o jej odrzuceniu.