I SA/Kr 1838/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego R.W. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 19 września 2014 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Skarżący – R.W. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej nr [...] z dnia 19 września 2014 r., utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 4 czerwca 2014 r. nr [...] określającą zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych w formie ryczałtu za 2011 r., z tytułu sprzedaży nieruchomości, w kwocie 10 116 zł W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, tj. utratę możliwości regulowania bieżących rachunków rodziny, sprzedaż mieszkania czy też wyjazd małżonki skarżącego do pracy za granicę. Skarżący podał, że problemy finansowe jego rodziny rozpoczęły się w 2009 r., kiedy stracił dobrze płatną pracę. Ponownie skarżący podjął pracę około 2 miesiące temu. Przez cały ten okres czteroosobowa rodzina utrzymywała się z wynagrodzenia małżonki skarżącego w kwocie około 3000 zł. Skarżący podniósł, że miesięcznie z tytułu kredytu bankowego uiszcza kotwę 1 600 zł, z tytułu czynszu kwotę 750 zł, a 300 zł stanowią koszty dojazdy jego żony do pracy w K. Brak możliwości regularnego zarobkowania doprowadził do powstania zaległości w płatności czynszu za 4 miesiące. Skarżący zaznaczył, że nie może liczyć na pomoc finansową rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - oznaczanej dalej jako p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ustawodawca uzależnił zatem możliwość wstrzymania aktu lub czynności od wystąpienia jednej z dwóch przesłanek przewidzianych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazane przesłanki należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi, akt ten zostanie wzruszony. Ustawodawca nie sprecyzował jednakże, jak należy rozumieć przesłanki ryzyka wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, co oznacza, że sąd jest obowiązany do każdorazowej oceny ich wystąpienia w konkretnej, indywidulanej sprawie. W związku z tym w przesłanka wyrządzenia znacznej szkody jest interpretowana w orzecznictwie jako szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 marca 2011 r., II GSK 330/11, z dnia 20 stycznia 2012 r., II FZ 819/11, wszystkie orzeczenia opublikowane na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z kolei trudne do odwrócenia skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2010 r., I FSK 1841/09, z dnia 19 maja 2011 r., II OZ 415/11). Jednocześnie należy wskazać, że w orzecznictwie utrwalony jest również pogląd, zgodnie z którym, we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanki wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 kwietnia 2013 r., I FZ 93/13). W rozpoznawanej sprawie skarżący powołał się na trudną sytuację materialną. Wskazywał, ze narastające trudności finansowe spowodowały konieczność sprzedaży mieszkania w K. i kupienia innego mieszkania w mniejszym mieście. Skarżący wskazał, że starsza z córek jest chorowita, a w 2009 r. urodziła się druga córka. Konieczność spłaty zaległości podatkowej zmusiłaby do wyjazdu żonę (pracującą jako pielęgniarka) za granicę w poszukiwaniu lepiej płatnej pracy. Z przedłożonej kserokopii wezwania do zapłaty, wystawionego przez Powszechną Spółdzielnię Mieszkaniową w C., wynika, że skarżący na dzień 7 października 2014 r. zalega z opłatami za mieszkanie w łącznej kwocie 1 861,86 zł. Skarżący miał również przez dłuższy czas problemy z regulowaniem rachunków za energię elektryczną, na co wskazują przedłożone kserokopie wezwań do zapłaty, wystawione przez T. sp. z o.o. m.in. w grudniu 2011 r., styczniu 2012 r., w lutym 2013 r., w czerwcu 2014 r. W związku brakiem bieżącego regulowania opłat za usługi telekomunikacyjne została rozwiązana ze skarżącym, z dniem 31 marca 2013 r., bez zachowania okresu wypowiedzenia, umowa przez M. S.A. w G. Postanowieniem z dnia 8 października 2013 r. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w K. umorzył postępowanie skierowane do majątku małżonki skarżącego z wniosku wierzyciela – Banku Polska Kasa Opieki S.A - w związku z zapłatą całości należności. Pismem z dnia 13 stycznia 2014 r. Bank Pekao S.A. w W. wypowiedział skarżącemu umowę kredytu w łącznej kwocie 244 361,19 zł, z uwagi na saldo zadłużenia w kwocie 2 023,69 zł. Skarżący przedłożył nadto liczne wezwania do zapłaty z tytułu zaległych składek na OC. Zdaniem Sądu podniesione przez skarżącego okoliczności, poparte dokumentami złożonymi do akt sprawy dają podstawę do udzielenia ochrony tymczasowej. Ewentualna egzekucja spowodowałaby dalsze lawinowe powstawanie zaległości, konieczność rozdzielenia rodziny, w której wychowują się małoletnie dzieci. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, przyjmując za podstawę art. 61 § 3 p.p.s.a.