I SA/Kr 2017/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg "A" Spółka Jawna A. i E. K. w B. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 5 października 2010 r. od nr [...] do nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za okres od stycznia 2008 r. do marca 2008 r., od maja 2008 r. do grudnia 2008 r. oraz za styczeń 2009 r. postanawia odrzucić skargi. I SA/Kr 2017/10 UZASADNIENIE W dniu 29 października 2010 r. wpłynęły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej skargi "A" Spółka Jawna A. i E. K. w B. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej datowane na dzień 5 października 2010 r. od nr [...] do nr PN-2/4407-0180/10 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za okres od stycznia 2008 r. do marca 2008 r., od maja 2008 r. do grudnia 2008 r. oraz za styczeń 2009 r. W dniu 30 grudnia 2010 r. WSA w Krakowie połączył sprawy o sygn. akt od I SA/Kr 2017/10 do I SA/Kr 2028/10 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia i zarządził prowadzenie ich pod wspólną sygn. akt I SA/Kr 2017/10. Wyżej wymienione skargi zostały wniesione w imieniu strony skarżącej będącej spółką osobową przez A.K., jednakże do żadnej z nich nie został dołączony dokument, wykazujący umocowanie do działania A.K. w imieniu spółki. W związku z tym odrębnymi pismami z dnia 14 grudnia 2010 r. skarżąca spółka została wezwana w każdej ze spraw do złożenia oryginału odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, wykazującego umocowanie do wniesienia skarg i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej na dzień złożenia skarg, zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.) - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skarg. Powyższe wezwania zostały prawidłowo doręczone stronie skarżącej w dniu 16 grudnia 2010 r. (dowód doręczenia w aktach sprawy). W odpowiedzi na wezwania spółka złożyła do wszystkich spraw kserokopię aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego zaopatrzoną w pieczęć "Za zgodność z oryginałem" i parafowaną nieczytelnym podpisem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.) osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z powyższego przepisu wynika, że w sytuacji, gdy stroną postępowania sądowoadministracyjnego jest podmiot niebędący osobą fizyczną, czynności procesowych dokonuje w jego imieniu upoważniony do działania organ lub osoby, które są uprawnione do działania w jego imieniu. Z kolei z art. 29 cytowanej ustawy wynika obowiązek wykazania przez działające w imieniu osób prawnych lub jednostek organizacyjnych mających zdolność sądową organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, że mają prawo do działania za stronę skarżącą. Przepis nakazuje, aby wykazanie, udowodnienie umocowania miało formę dokumentu złożonego lub okazanego sądowi przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z reguły powinien być to dokument urzędowy (odpis z właściwego rejestru sądowego) lub prywatny (statut, umowa spółki) – por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 178. Brak takiego dokumentu stanowi usuwalny w trybie art. 49 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak formalny. W orzecznictwie przyjmuje się, że uzasadnienie znajduje praktyka określania już w wezwaniu do usunięcia braków formalnych rodzaju dokumentu, którego autentyczność i zgodność z prawdą nie powinna budzić wątpliwości. Prawidłowa jest praktyka wzywania, wnoszących skargi spółek kapitałowych, do przedłożenia aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, za czym dodatkowo przemawia łatwość uzyskania takiego dokumentu (postanowienie NSA z dnia 27 kwietnia 2007 r., sygn. akt II FSK 615/06, LEX340187). Zdaniem Sądu, powyższe twierdzenie pozostaje aktualne także w odniesieniu do spółki jawnej, gdyż wprawdzie każdy ze wspólników ma prawo do reprezentowania spółki, które to prawo dotyczy wszystkich czynności sądowych i pozasądowych (art. 29 kodeksu spółek handlowych). Tak określone prawo reprezentacji może jednak doznać ograniczeń. Z art. 30 § 1 kodeksu spółek handlowych wynika bowiem, iż umowa spółki może przewidywać, że wspólnik jest pozbawiony prawa reprezentowania spółki, albo że jest uprawniony do jej reprezentowania tylko łącznie z innym wspólnikiem lub prokurentem. Wreszcie odpis z KRS pozwala nie tylko na ustalenie tego, że wspólnicy są umocowani do reprezentowania spółki, ale również tego, kto w ogóle jest wspólnikiem i w jakiej postaci spółka istnieje (por. postanowienie NSA z dnia 5 listopada 2009 r., sygn. akt I FSK 1171/09). W niniejszej sprawie na wezwanie Sądu skarżąca spółka przedłożyła kserokopię aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Powyższa kopia została uwierzytelniona za zgodność z oryginałem, jednakże nie wiadomo kto dokonał powyższego uwierzytelnienia. W orzecznictwie NSA prezentowane jest stanowisko, zgodnie z którym kserokopia odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego nie może być w przeciwieństwie do oryginału uznana za dokument urzędowy skutecznie wykazujący umocowanie osoby do działania za osobę prawną (tak: postanowienie NSA z dnia 25 października 2007 r., sygn. akt I FSK 1546/07, postanowienie NSA z dnia 21 lipca 2008 r., sygn. akt I FSK 930/08). Ponadto do dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony skarżącej ma zastosowanie art. 37 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który pozwala na uwierzytelnienie odpisu udzielonego pełnomocnictwa, a co za tym idzie także kopii odpisu z właściwego rejestru sądowego jedynie zawodowym pełnomocnikom - adwokatowi, radcy prawnemu, rzecznikowi patentowemu oraz doradcy podatkowemu. W żadnym razie nie może dokonać uwierzytelnienia sama strona lub organ ją reprezentujący. W świetle powyższych rozważań, przedłożenie przez spółkę kserokopii odpisu z KRS potwierdzonej za zgodność z oryginałem przez niewiadomą osobę, należy uznać za przedłożenie nieuwierzytelnionej kopii odpisu z właściwego rejestru sądowego, nie spełniającej wymagań przewidzianych dla dokumentu urzędowego skutecznie wykazującego umocowanie podmiotu do reprezentacji spółki w rozumieniu art. 29 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym stanie rzeczy zaistniały podstawy do odrzucenia skargi, zgodnie z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.) stanowiącego, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd w niniejszym składzie popiera bowiem stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrażone w wyroku z dnia 9 lutego 2005 r., GSK 1337/04, publ. ONSA WSA 2005, nr 5, poz. 91, zgodnie z którym niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu określonego w art. 29 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi powoduje odrzucenie skargi. Mając powyższe na uwadze należało orzec jak w sentencji.