I SA/Kr 232/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.O. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K.O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 6 grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. postanawia : - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - K.O. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 6 grudnia 2012 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. W skardze zawarty został wniosek "o wstrzymanie wykonalności decyzji". W uzasadnieniu skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, wskazał, że w sprawie doszło do zabezpieczenia wykonalności decyzji przez ustanowienie hipoteki przymusowej na nieruchomości strony. Nie występują zatem okoliczności, które wskazywałyby na obawę, że wykonanie skarżonej decyzji dozna jakiejkolwiek przeszkody. Ponadto wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowałoby dla strony niepowetowaną szkodą, za zabezpieczeniem przemawia również treść art. 239f§1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., dalej określanej skrótem "O.p."). Dyrektor Izby Skarbowej przesłał do Sądu postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 8 lutego 2013 r. Postanowieniem tym, działając m.in. na podstawie art. 239e oraz art. 239f §1 pkt 2 i §4 O.p. wstrzymano z urzędu wykonanie ostatecznej decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 22 czerwca 2012 r. określającej podatnikowi wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r., utrzymanej w mocy decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 6 grudnia 2012 r. – do momentu uprawomocnienia się orzeczenia sądu administracyjnego w przedmiotowej sprawie oraz do wysokości odpowiadającej wartości przedmiotu zastawu skarbowego tj. do kwoty 970 900 zł. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przepisy szczególne mogą jednak wprowadzać wyjątki od tej zasady. Takim przepisem jest właśnie art. 239f O.p., który stanowi w §1 pkt 2, że organ podatkowy pierwszej instancji wstrzymuje wykonanie decyzji ostatecznej w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego do momentu uprawomocnienia się orzeczenia sądu administracyjnego z urzędu - po prawomocnym wpisie hipoteki przymusowej lub wpisie zastawu skarbowego korzystających z pierwszeństwa zaspokojenia, które zabezpieczają wykonanie zobowiązania wynikającego z decyzji wraz z odsetkami za zwłokę - do wysokości odpowiadającej wartości przedmiotu hipoteki przymusowej lub zastawu skarbowego. W sprawie organ podatkowy dokonał zabezpieczenia w postaci wpisu zastawu skarbowego w łącznej kwocie 970 900 zł. W konsekwencji wstrzymano z urzędu wykonanie ostatecznej decyzji Dyrektora UKS z dnia 22 czerwca 2012 r., utrzymanej w mocy decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 6 grudnia 2012 r. – do wysokości odpowiadającej wartości przedmiotu zastawu skarbowego. Tym samym zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji czyni postępowanie przed sądem administracyjnym w tym zakresie bezprzedmiotowym, gdyż wstrzymanie orzeczone przez organ podatkowy nadal pozostaje w mocy i obowiązuje. Bezprzedmiotowość wniosku nie powoduje jednak umorzenia postępowania w tym zakresie, lecz skutkuje odmową wstrzymania zaskarżonego aktu. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podstawę do umorzenia postępowania wskazuje w ściśle określonych przepisach, wśród których nie ma odwołania do art. 61. Należy ponadto zauważyć, że wskazane w p.p.s.a. przypadki wiążą się z umorzeniem postępowania sądowego jako całości, podczas gdy postępowanie o ochronę tymczasową jest postępowaniem incydentalnym (postanowienie NSA z dnia 13 kwietnia 2011 r., sygn. akt II GZ 169/11, Lex nr 786133). Jeśli natomiast chodzi wstrzymanie wykonania decyzji ponad kwotę 970 900 zł, to należy zauważyć, że z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", wynika, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61§5 p.p.s.a.). Przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zatem niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na wnioskodawcy. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających na stwierdzenie, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w danej sprawie zasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podziela prezentowane w orzecznictwie stanowisko wskazujące, że strona jest zobligowana do wnikliwego przedstawienia argumentów i materiałów pozwalających sądowi na wszechstronną analizę przesłanek skorzystania z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 39/09, LEX nr 489786). Możliwość udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej uzależniona jest zatem od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia wskazanych w przepisie skutków wykonania decyzji. Ponadto wniosek poparty zostać powinien stosownymi dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Rozpoznając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, sąd nie dokonuje natomiast oceny zawartości skargi (postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2004 r., FZ 163/04, niepubl.). Rozstrzygnięcie sądu w tym zakresie, niweczyłoby bowiem kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 28 kwietnia 2005 r., II OZ 184/05, LEX nr 302251). Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela w związku z tym stanowisko wyrażone w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 (niepubl.), że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. W sprawie skarżący nie uprawdopodobnił zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Braki argumentacji wniosku uznane zostały przez Sąd za brak wykazania przesłanek umożliwiających wstrzymanie zaskarżonego aktu. Mając na uwadze ww. okoliczności, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61§3 p.p.s.a.