I SA/Kr 31/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Długosz – Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.F.o zwolnienie od wpisu od skargi w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 października 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu podatku od środków transportowych postanawia : oddalić wniosek. Skarżąca T.F. została zobowiązana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł. Zarządzenie w tym przedmiocie doręczono jej 17 stycznia 2011 roku zaś w dniu 24 stycznia 2011 r. złożyła pismo o wyrażenie zgody na uiszczenie tej kwoty w ratach. Powyższe uzasadniała swą trudną sytuacją finansową. Mając na uwadze treść tego pisma Sąd wezwał skarżącą do oświadczenia się czy pismo należy traktować jako wniosek o udzielenie prawa pomocy i w jakim zakresie . Jednocześnie przesłano jej formularz PPF. W dniu 10 marca 2011 r. do tut. Sądu wpłynął wypełniony formularz PPF , w którym zaznaczono , iż skarżąca domaga się zwolnienia od kosztów w całości. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca podała, że we wspólnym gospodarstwie domowym mieszka razem w mężem – M.F. oraz synami – M.F. w wieku 24 i A.F. w wieku 16 lat. Skarżąca podała, że obecnie żaden z domowników nie osiąga dochodów. Mąż skarżącej w 2009 r. osiągnął dochód w kwocie 19 092,00 zł. Następnie w związku z chorobą nie pracował. Skarżąca podała, że nie posiada nieruchomości ani przedmiotów wartościowych powyżej 3000 euro. Mąż skarżącej jest właścicielem działki o pow. 0,36 ha. W piśmie z dni 22 kwietnia 20011 r. skarżąca wskazał, że od 2011 r. mąż ponownie podjął pracę. Postanowieniem z dnia 16 maja 2011 r. Referendarz sądowy oddalił wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych. Od powyższego postanowienia skarżąca wniosła sprzeciw W toku postępowania związanego ze zwolnieniem od kosztów skarżąca sukcesywnie wpłacała na poczet wpisu kwoty po 50 zł. Zarządzeniem z dnia 31 października 2011 r. skarżąca została wezwana o uzupełnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez: 1/ wskazanie źródeł i wysokości dochodu skarżącej oraz osób pozostających ze skarżącą we wspólnym gospodarstwie domowym, 2/ przedłożenie zeznań podatkowych skarżącej oraz M. F. i M. F. za 2010 r., 3/ w przypadku braku zatrudnienia, przedłożenie przez skarżąca i jej męża zaświadczeń z Urzędu Pracy o posiadanym statusie osoby bezrobotnej, 4/ podanie miesięcznych wydatków rodziny związanych z bieżącymi potrzebami, 5/ przedłożenie wyciągów z rachunków bankowych skarżącej oraz M.F. i M.F., obejmujących operacje za ostatnie 3 m-ce, 6/ wskazanie czyją własność stanowi dom, w którym zamieszkuje skarżąca z rodziną, 7/podanie jakie samochody (marka oraz rok produkcji) posiada skarżąca oraz pozostali członkowie rodziny, 8/ podanie gdzie i na którym roku studiuje syn M.F. oraz czy są to studia w systemie dziennym czy zaocznym, wszystko w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia, pod rygorem oddalenia wniosku. Powyższe zarządzenie po dwukrotnym awizowaniu zostało doręczone skarżącej w dniu 22 listopada 2011 r., jednakże w zakreślonym terminie - do dnia 29 listopada 2011 r. skarżąca nie uzupełniła braków. Jednocześnie w piśmie z dnia 9 grudnia 2011 r. skarżąca podała, że uiściła cały wymagany w niniejszej sprawie wpis w kwocie 500 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej ppsa, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Należy w pierwszej kolejności wskazać, iż ponoszenie kosztów sądowych przez stronę jest zasadą, albowiem koszty te - a wśród nich wpis - są rodzajem daniny publicznej. Zasadą wynikającą z art. 84 Konstytucji jest powszechność i równość ponoszenia danin publicznych. Zwolnienie od ich ponoszenia strony oznacza przerzucenie ciężaru na budżet państwa, a w efekcie na współobywateli, stąd powinno stanowić wyjątek (tak Naczelny Sąd Administracyjny w niepublikowanym postanowieniu z dnia 10.01.2005 roku, FZ 478/04, a także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w postanowieniu z 7.09.2006 roku, II SA/Ol 588/06, Lex Omega nr 191863). Jak podkreśla się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie z dnia 30 listopada 2005 r., sygn. akt II FZ 781/05) stwierdzenie wystąpienia przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy wymaga zestawienia wysokości środków, jakimi strona dysponuje z wysokością kosztów, do których poniesienia zobowiązana jest na danym etapie postępowania. Ciężar wykazania tych przesłanek spoczywa na stronie skarżącej. Ocena przytoczonych przez nią okoliczności należy natomiast do Sądu (por. postanowienie NSA z dnia 14 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 760/04). Do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym nie wystarczy wykazanie, iż poniesienie kosztów postępowania sądowego pogorszy sytuację materialną rodziny skarżącego, bowiem przepis art. 246 § 1 pkt 2 ppsa odnosi się do sytuacji gdy posiadane środki są tak skromne, że uiszczenie kosztów spowoduje uszczerbek w wydatkach na zaspokojenie najniezbędniejszych potrzeb strony. Jeżeli fakty, które strona podała we wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie znajdują pokrycia w aktach sprawy lub pozostają w sprzeczności z innymi informacjami o sytuacji majątkowej strony, istnieją podstawy do odmowy przyznania prawa pomocy (postanowienie WSA Olsztyn z 2008-06-30 II SA/Ol 131/08, Legalis). Zgodnie z art. 255 ppsa, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252 ppsa, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Jak podkreśla się w orzecznictwie, fakt niedopełnienia w całości lub w części obowiązku złożenia dodatkowego oświadczenia o stanie majątkowym uzasadnia oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy (postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OZ 261/08, publ. Legalis, również postanowienie NSA z dnia 31 marca 2005 r., II FZ 126/05, ONSAiWSA 2006, Nr 1, poz. 13 oraz postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2006 r., II OZ 1112/06, ONSAiWSA 2007, Nr 4, poz. 79). W przedmiotowej sprawie skarżąca pomimo dwukrotnego wezwania Sądu do złożenia dodatkowych wyjaśnień i dokumentów, które pozwoliłyby na dokładną analizę jej sytuacji materialnej, wezwania tego nie wykonała. Skarżąca nie wykazała zatem, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych a to uiścić wpisu sądowego, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 ppsa, art. 246 § 1 pkt 2 ppsa oraz art. 260 ppsa orzeczono jak w sentencji.