I SA/Kr 438/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków W.G. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 4 lutego 2014 r. oraz do wniesienia zażalenia na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 11 kwietnia 2014 r. w sprawie ze skargi W.G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 24 stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki postanawia : - odmówić przywrócenia terminu - Postanowieniem z dnia 4 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek skarżącego W.G. o zwolnienie od kosztów sądowych. Powyższe postanowienie zostało skutecznie doręczone skarżącemu, wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia zażalenia, w dniu 28 lutego 2014 r. W dniu 10 marca 2014 r. (data stempla pocztowego widniejącego na kopercie) skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie. W końcowej części pisma zawarł wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia, albowiem "nie ponosi winy za jego naruszenie (okoliczności niezależne)". Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2014 r. WSA w Krakowie zażalenie – jako wniesione po terminie – odrzucił. Odpis postanowienia wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia zażalenia został doręczony skarżącemu w dniu 28 kwietnia 2014 r. W dniu 6 maja 2014 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Uzasadniając wniosek również podał, że nie ponosi winy za naruszenie terminu ("okoliczności niezależne"). Odpowiadając na wezwanie Sądu o uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia, wskazanych we wnioskach ogólnie jako "okoliczności niezależne", skarżący podał, że wnosił o przywrócenie terminu z uwagi na stan zdrowia. Do dnia 23 czerwca 2014 r. przebywał w szpitalu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z treści art. 87 §1 – 4 p.p.s.a. wynika natomiast, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Na wstępie wskazać należy, że Sąd przyjął, że zachowany został siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Wnioski zostały bowiem złożone w ciągu siedmiu dni od upływu ostatniego dnia do wniesienia zażalenia na: postanowienie WSA w Krakowie z dnia 4 lutego 2014 r. oraz na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 11 kwietnia 2014 r. Jednocześnie skarżący wniósł zażalenia, a więc dokonał czynności, której nie dokonał w terminie. Rozpoznając zatem merytorycznie wniosek, Sąd stwierdza, że nie został spełniony podstawowy warunek przywrócenia terminu jakim jest brak winy w jego uchybieniu. "Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. (...) Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego dbającego o swoje interesy (...)" (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.). Jak podkreśla się w orzecznictwie (np. wyroki NSA: z dnia 14 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 794/99; Lex nr 40381; z dnia 2 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 2125/98; Lex nr 39797; z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; Lex nr 55307) o braku winy w uchybieniu terminu można mówić zatem jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Natomiast dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa (por. wyrok NSA z dnia 8 stycznia 2002 r., sygn. akt II SA/Wr 1329/01, niepubl.), czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu spraw (por. postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2000 r., SA/Sz 1117/99, niepubl.), skutkują odmową przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (zob. postanowienie NSA z 10 września 2010 r., sygn. akt II OZ 849/10, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżący podaje, że przyczyną uchybienia terminu do wniesienia zażaleń był stan jego zdrowia oraz pobyt w szpitalu do dnia 23 czerwca 2014 r. Sąd podkreśla w związku z tym, że ani stan zdrowia, ani podeszły wiek, nie przesądzają o braku winy w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą NSA tylko nagła choroba stanowi przesłankę do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej, jednak muszą zostać spełnione określone warunki. Przede wszystkim musi wystąpić takie pogorszenie stanu zdrowia, którego nie dało się przewidzieć. Poza tym strona musi wykazać, że stan zdrowia w danym okresie uniemożliwiał jej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności osobiście, jak również wykluczał możliwość posłużenia się inną osobą. Na okoliczność zaistnienia nagłej choroby uniemożliwiającej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności powinno być przedstawione stosowne zaświadczenie lekarskie (zob. postanowienia NSA: z dnia 17 października 2013 r., sygn. akt I FZ 397/13, z dnia 3 października 2013 r., sygn. akt I FZ 410/13, z dnia 4 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OZ 245/12). W sprawie skarżący ogólnie powołał się na zły stan zdrowia, nie przedstawił jednak żadnych dokumentów lekarskich wskazujących w jakim okresie i jakie schorzenia u niego wystąpiły, jaki był wpływ tych schorzeń na możliwość wniesienia w terminie zażaleń, a także potwierdzających pobyt w szpitalu (strona podaje jedynie końcową datę tego pobytu). Z wniosków o przywrócenie terminu nie wynika także, czy skarżący miał możliwość skorzystania z pomocy innych osób w prowadzeniu swoich spraw. Wymaga podkreślenia, że Sąd nie ma obowiązku przeprowadzać postępowania wyjaśniającego na podnoszone we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności, jak również wzywać wnioskodawcę o uzupełnienie wniosku w tym zakresie. W świetle powyższego należy stwierdzić, że skarżący nie uprawdopodobnił, że niedochowanie terminu do wniesienia zażaleń nastąpiło bez jego winy. W konsekwencji Sąd odmówił przywrócenia terminu, działając na zasadzie art. 86§1 p.p.s.a.