I SA/Kr 470/11

Sygn. akt I SA/Kr 470/11 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 września 2011r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Beata Cieloch, Sędziowie: WSA Maja Chodacka, WSA Jarosław Wiśniewski (spr.), Protokolant: Daniel Marzec, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 września 2011r., sprawy ze skargi D.B., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 17 stycznia 2011 r. Nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym z tytułu sprzedaży nieruchomości, - uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji - Wnioskiem z dnia 08.09.2001 r., D.B. zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego o umorzenie zaległości podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości w 2008r. Swój wniosek Strona umotywowała trudną sytuacją finansową, zdrowotną i życiową uniemożliwiającą zapłatę należności podatkowej w wysokości 2500zł. Podniosła, iż pieniądze uzyskane ze sprzedaży nieruchomości zamierzała przeznaczyć na remont innego mieszkania jednak w wyniku okoliczności od niej niezależnych takich choroba matki jak i jej samej uniemożliwiła jej przeprowadzenia ww. prac. Naczelnik Urzędu Skarbowego, działając na podstawie art.67a §1 Ordynacji podatkowej, decyzją z dnia 12.10.2010r. nr [...] odmówił umorzenia zaległości podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych ze sprzedaży nieruchomości w 2008r., nie stwierdzając okoliczności uzasadniających udzielenie wnioskowanej ulgi. . Strona pismem z dnia 27.10.201 Or. odwołała się od w/w decyzji organu podatkowego I instancji. Podatniczka wyjaśniła , iż ze sprzedaży mieszkania osiągnęła dochód w wysokości 160.000 zł. natomiast kwotę pozostającą do rozliczenia 40.000 zł. zamierzała przeznaczyć na remont mieszkania. Jeszcze raz podniosła argumenty, dotyczące aktualnej sytuacji zdrowotnej i rodzinnej, które uniemożliwiły jej przeprowadzenie remontu oraz sytuacje finansową, która jej nie pozwala na uiszczenie należnej kwoty. Dyrektor Izby Skarbowej, poddając analizie materiał dowodowy zebrany w sprawie oraz argumenty zawarte w odwołaniu, decyzją z dnia 17 stycznia 2011 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzje organu pierwszej instancji nie znajdując argumentów do jej zmiany . Organ odwoławczy zwrócił uwagę , iż przepis art. 67a §1 pkt 3 ordynacji podatkowej uzależnia udzielenie ulgi w spłacie należności podatkowej w postaci ich umorzenia od zaistnienia w sprawie ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego. "Ważny interes podatnika" to sytuacja, w której z powodu nadzwyczajnych, losowych przypadków podatnik jest w stanie uregulować zaległości podatkowych. Zdarzeniem losowym będzie zaistnienie niespodziewanego zdarzenie, niezależne od woli podatnika, które spowodowało, że ten znalazł w trudnej sytuacji materialnej, niepozwalającej mu na zapłatę zaległego podatku. W toku postępowania odwoławczego, w wyniku analizy materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, iż nie zachodzą przesłanki udzielenia Stronie ulgi podatkowej w postaci umorzenia przedmiotowej zaległości. W niniejszej sprawie nie wystąpił nie tylko ważny interes podatnika ale także interes publiczny, którym równi zobowiązane są kierować się organy podatkowe przy udzielaniu ulg w spłacie należności podatkowych. W interesie publicznym leży regulowanie przez podatników ciążących na nich zobowiązań podatkowych, bowiem wpływy budżetowe z tego tytułu stanowią znaczącą część budżetu państwa, z którego są finansowane m.in. wszelkiego rodzaju wydatki budżetowej dokonywane przez państwo np. w obszarze opieki medycznej, edukacji, czy zapewniali bezpieczeństwa, z czego korzysta ogół społeczeństwa. Z akt sprawy wynika, że zaległości podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym objęte zaskarżoną decyzją nie są wynikiem nieprzewidzianych zdarzeń losowych lecz powstają w wyniku świadomych decyzji i działań Strony, która dokonała sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego za cenę 160.000,00 zł. w dniu 15.10.2008r. Strona złożyła oświadczenie o skorzystania z ulgi przewidzianej przepisem art.21 ust. l pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000r. Nr 14, póz. 176 z późn.zm.) i przeznaczenia uzyskanych ze sprzedaży środków pieniężnych na własne cele mieszkaniowe w przeciągu dwóch lat od daty sprzedaży. Nie spełniła jednak warunków do całkowitego zwolnienia Jej z opodatkowania zryczałtowanym podatkiem z tytułu sprzedaży nieruchomości. Strona poniosła koszty odpłatnego zbycia w wysokości 3.600, 00 zł, wykupu gruntu będącego w użytkowaniu wieczystym Spółdzielni w kwocie 1.618,85 zł oraz remontu mieszkania w kwocie 9.739,57 zł, w którym obecnie zamieszkuje i którego jest właścicielką. Pozostałe uzyskane ze sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego przeznaczyła na spłatę długów zaciągniętych przez matkę, na leczenie oraz na utrzymanie. Jak wynika z powyższego, po dokonaniu transakcji sprzedaży mieszkania za kwotę 160.000,00 zł Strona dysponowała środkami na zapłatę podatku od dochodu uzyskanego z tytułu tej transakcji. Zatem w pierwszej kolejności winna uregulować ciążące na Niej zobowiązania podatkowe, zabezpieczając środki na zapłatę należnego podatku. Strona, pomimo iż dysponowała wystarczającą kwotą do uregulowania przedmiotowej zaległości podatkowej nie dokonała jej zapłaty. Podatnik sprzedając nieruchomość, z którą to transakcją związany był obowiązek podatkowy, przy zachowaniu należytej staranności mógł uniknąć konieczności jego zapłaty poprzez wywiązanie się ze złożonego oświadczenia w tym zakresie. Zważono , iż w orzecznictwie sądowym przyjęte zostało, że dochód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości jest dochodem jednorazowym, dodatkowym dla zbywcy, powodują bowiem wpływ specjalnych środków finansowych na jego rzecz. Stąd też i zapłata podatku należnego z tego tytułu nie stanowi żadnego obciążenia podatnika, lecz winna być regulowana z uzyskanych ze sprzedażny środków pieniężnych. W zaistniałej sytuacji umorzenie całości przedmiotowej zaległości podatkowej w tym z odsetkami za zwłokę byłoby sprzeczne z szeroko rozumianym interesem publicznym i naruszałoby zasadę równości i powszechności opodatkowania wobec ogółu podatników rzetelnie i terminowo regulujących swoje zobowiązania podatkowe, a także wobec osób, które zaciągają długoletnie kredyty bankowe w celu zakupu własnego lokalu mieszkalnego. Zwrócono uwagę , iż o istnieniu ważnego interesu podatnika nie decyduje jego subiektywne przekonanie lecz kryteria zobiektywizowane, zgodne z powszechnie aprobowaną hierarchią wartości. Przez ważny interes podatnika należy rozumieć nadzwyczajne względy, które mogłyby zachwiać podstawami egzystencji, bądź zaistnienie losowych zdarzeń powodujących utratę możliwości zarobkowania utratę majątku, czy też sytuację, w której niemożność spłaty zadłużenia wynika z działania czynników, na które podatnik nie miał wpływu i które były niezależne od jego postępowania. W niniejszym przypadku taka sytuacja nie miała miejsca. Organ zbadał aktualną sytuację finansowa D.B. i ustalił , iż jest ona obecnie jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Mieszka i prowadzi wspólne gospodarstwo razem z 72- letnią matką, która przyznaną rentę w kwocie netto 1.304,84 zł. Strona określiła wydatki miesięczne na leki w kwocie ok. 380,00 zł, na żywność w kwocie ok. 500,00 zł, na odzież w kwocie ok. 300,00 zł. Czynsz wynosi 270,00 zł, prąd - 50,00 zł, gaz - 130,00 zł, telefon -60,00 zł, telefon komórkowy w granicach 25,00-50,00 zł. Zdaniem organu powyższe wskazuje, iż aktualna sytuacja finansowa Strony jest trudna, jednakże nie może stanowić samoistnej przesłanki do zastosowania wnioskowi ulgi w spłacie. Biorąc pod uwagę wszystkie w/w okoliczności sprawy, w ocenie organu odwoławczego umorzenie przedmiotowej zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę nie znajduje uzasadnienia. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, iż wskazane przez Stronę okoliczne przemawiające Jej zdaniem za przyznaniem ulgi w spłacie nie noszą znamion wyjątkowości nadzwyczajnych zdarzeń losowych powodujących niemożność zrealizowania ciążącego na Stronie zobowiązania podatkowego. Sprzedaż spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego była suwerenną decyzją Strony, za którą budżet państwa nie może ponosić odpowiedzialności. Powyższe oznacza, iż w chwili obecnej przychylenie się do wniosku Strony byłoby bezzasadne, a jedynym jego skutkiem byłoby trwałe uszczuplenie dochodów budżetowych. Również sytuacja zdrowotna Strony nie może stanowić uzasadnienia do zwolnienia Jej z obowiązku zapłaty ciążącego na Niej zobowiązania podatkowego. Z obszernej dokumentacji medycznej przedstawionej przez Stronę w toku postępowania podatkowego wynika, iż problemy ze zdrowiem Strona posiada od bardzo dawna i nie one były powodem powstania przedmiotowej zaległości podatkowej. Na to rozstrzygnięcie została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której Skarżąca ponownie przedstawiła aktualna sytuację finansową i zdrowotną. Skarżąca podniosła , iż dokonała wpłaty podatku należnego od sprzedaży nieruchomości w stosunku do kwoty 120 000 zł natomiast 40.000 zł zadeklarowała do wykorzystania na cele remontowe drugiego mieszkania . Następnie obszernie opisała okoliczności i sytuację rodzinną, która jej uniemożliwiła zrealizowanie zadeklarowanego celu. Miedzy innymi podała , iż w tym czasie jej mama , którą się opiekowała była hospitalizowana , również dwukrotnie hospitalizowana była sama Skarżąca. Wyjaśniła, iż jest osobą niepełnosprawną , która leczy się psychiatrycznie. Z uwagi na brak ubezpieczenia zarówno leki jak i pobyt w szpitalu musiała opłacić w pełnej wysokości . Ponadto podniosła , iż wystąpiła do Miejskiego Ośrodka Pomocy społecznej z prośbą o przyznanie pomocy finansowej w formie zasiłku celowego na zakup żywności i leków . Do skargi dołączyła kserokopię decyzji SKO uchylających i przekazujących sprawę organowi I instancji w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku na leki i żywność . W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji . Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem w świetle art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stwierdzić należy, iż skarga zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej stanowi, że organ podatkowy może umorzyć, na wniosek podatnika, w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym. Treść zacytowanego przepisu prawa prowadzi do wniosku, iż decyzje organu podatkowego w omawianym zakresie podejmowane są w ramach tzw. uznania administracyjnego. Wskazuje na to użyte w przepisie art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej wyrażenie "może umorzyć". W orzecznictwie sądowym, jak też w doktrynie prawa podatkowego, przyjmuje się, iż nie oznacza to jednak całkowitej dowolności rozstrzygnięć organów podatkowych w zakresie umarzania zaległości podatkowych. Decyzje w tych sprawach muszą być poprzedzone postępowaniem, w trakcie którego zostanie zgromadzony pełny materiał dowodowy i materiał ten zostanie oceniony zgodnie z regułami dowodowymi obowiązującymi w postępowaniu podatkowym. W związku z tym ustalenie przez organ podatkowy , że istnieją przyczyny społeczne lub gospodarcze , które uzasadniałyby ewentualne umorzenie zaległości, czy też odsetek, stanowi konieczną przesłankę do rozważenia możliwości umorzenia , ale samo przez się nie zobowiązuje organu podatkowego do wydania decyzji umarzającej zaległość podatkową. Zwrócić jednak należy uwagę, iż fakt , że decyzja należy do kategorii tzw. "uznania administracyjnego" nie oznacza , że może ona być podjęta dowolnie, bez analizy okoliczności faktycznych konkretnej sprawy w celu ustalenia, czy zachodzi wypadek społecznie lub gospodarczo uzasadniony, dający podstawę do umorzenia zaległości podatkowych. Ustalony stan faktyczny sprawy i jego analiza w świetle art. 67a Ordynacji podatkowej wraz z uzasadnieniem stanowiska organu w sprawie odmowy umorzenia zaległości podatkowych winny znaleźć wyraz w treści uzasadnienia decyzji zgodnie z art. 210 Ordynacji podatkowej. Rozstrzygnięcie (szczególnie negatywne ) podejmowane na podstawie art. 67 Op. powinno być szczególnie przekonywująco i jasno uzasadnione , zarówno co do faktów jak i co do prawa , tak aby nie było wątpliwości , że wszystkie okoliczności sprawy zostały głęboko rozważone i ocenione a ostateczne rozstrzygnięcie jest ich logiczną konsekwencją , nie zaś efektem choćby ograniczonego woluntaryzmu. ( podobnie wyrok SN z dnia 20 .12.1994 r. III ARN 79/94 ) Z kolei w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony został pogląd, że kontroli nie podlega uznanie samo w sobie, ale kwestia, czy decyzja została podjęta zgodnie z podstawowymi regułami postępowania administracyjnego (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 15 maja 2006 r., sygn. akt I SA/Gl 1536/05, wyrok NSA z dnia 3 lipca 2007 r., sygn. akt I FSK 1026/06, czy też wyrok NSA z 9 stycznia 2002 w sprawie III S.A. 830/00). Potwierdza to również doktryna. Wskazuje się, że ocenie może podlegać legalność działania organu podatkowego, a nie natomiast zasadność i celowość odmowy (por. J. Kotecki - Odmowa umorzenia zaległości podatkowej - uznaniowość decyzji organów podatkowych, Doradca podatkowy, t. 2, 2000/3/58). Kontrolą sądu objęta zatem będzie ta część postępowania administracyjnego, która odnosi się do ustalenia przez organy podatkowe faktu istnienia przesłanek warunkujących zastosowanie ulgi przewidzianej w art. 67a § 1 O.p. W ocenie składu orzekającego organ podatkowy obowiązany jest nie tylko do ustalania, czy zachodzą przesłanki wymienione w art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej, lecz także obowiązany jest do wyważenia interesu społecznego (publicznego) z indywidualnym interesem strony. W rozpatrywanej sprawie organy podatkowe nie wskazały jednoznacznie czy spełniona została przesłanka ważnego interesu podatnika jak również nie odniosły się do okoliczności stanu faktycznego przedstawionego przez podatnika, które jego zdaniem uzasadniają umorzenie należności podatkowych . Organy podatkowe - dokonując analizy sytuacji materialnej podatników - stwierdziły, że jest ona trudna. Uznały przy tym, że przez "ważny interes podatnika" należy rozumieć sytuację, gdy z powodu nadzwyczajnych przypadków losowych podatnik nie jest w stanie regulować zobowiązań podatkowych, jednocześnie wskazując arbitralnie i enigmatycznie , iż w niniejszej sprawie taka przesłanka nie zachodzi . W świetle przedstawionych przez stronę okoliczności faktycznych nie uzasadniły należycie dlaczego sytuacja podatnika nie kwalifikuje się do takiej kategorii zdarzeń. Zaznaczyć należy, iż niniejsze postępowanie zostało wszczęte na wniosek strony , która przedstawiła pewne okoliczności, które jej zdaniem uprawniają ją do zastosowania ulgi. Ustosunkowanie się do tych okoliczności było podstawowym obowiązkiem organu podatkowego. Ponadto motywy rozstrzygnięcia budzą wątpliwości. Analiza uzasadnienia decyzji organów obu instancji wskazuje, iż priorytetem jest interes publiczny, natomiast ważny interes podatnika został zmarginalizowany a jego trudna sytuacja częściowo pominięta . W orzecznictwie sądowym zwraca się uwagę na to, że interes publiczny, o którym mowa w art. 67a § 1 ordynacji podatkowej nie sprowadza się do zapewniania maksymalnych dochodów budżetu Skarbu Państwa, natomiast o zasługującym na uwzględnienie ważnym interesie podatnika w rozumieniu tego przepisu świadczyć może, w szczególności znaczne obniżenie jego zdolności płatniczej spowodowane klęską lub innym zdarzeniem losowym, a także podważenie w sposób istotny warunków egzystencji jego rodziny lub spowodowanie upadku prowadzonej działalności gospodarczej. Oznacza to, iż organ ma obowiązek wyważenia interesu publicznego z interesem strony. Zatem organ w takim postępowaniu ma obowiązek wykazać, iż interes publiczny jest na tyle znaczący, że interes podatnika może być w tym przypadku ograniczony. Analizując uzasadnienie organów podatkowych obu instancji należy zauważyć , iż organy błędnie ustaliły stan faktyczny sprawy . Akcentowały bowiem fakt , iż podatniczka uzyskała przychód ze sprzedaży nieruchomości w wysokości 160.000 zł. - mogła więc przy zachowaniu należytej staranności odprowadzić należny zryczałtowany podatek dochodowy. W dalszej części uzasadnienia powołując się na zasadę powszechności opodatkowania organy podatkowej dalej podkreślały , iż uzyskane ze sprzedaży pieniądze podatniczka przeznaczyła na inne cele ( spłata długów , wydatki na życie ) co sugeruje , iż podatniczka zachowywała się w sposób celowy i nieodpowiedzialny, żądając ponadto w sposób nieuzasadniony umorzenia powstałych zaległości. Wprawdzie zwróciły uwagę na trudną sytuację życiową podatniczki ale skupiły się głównie na analizie finansowej jej życia pod kątem uzyskania przychodu ze sprzedaży nieruchomości oraz ponoszonych wydatków. Tymczasem z analizy akt sprawy jak również wniosku podatniczki , odwołania od decyzji organu pierwszej instancji a na koniec skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wyłania się zupełnie inny stan faktyczny sprawy niż ten , który był przyjęty przez organy jako podstawa rozstrzygnięcia . Z ww. dokumentów wynika bowiem , iż podatniczka rzeczywiście uzyskała przychód ze sprzedaży nieruchomości w kwocie 160.000 zł jednak uregulowała zryczałtowany podatek od nieruchomości od kwoty 120.000 zł. Pozostałą kwotę 40.000 zadeklarowała do wykorzystania na remont mieszkania w celu skorzystania z ulgi podatkowej przewidzianej w art. 21 ust1 pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych . W trakcie realizacji tego remontu ( organy przyznały , iż na ten cel została wydatkowana kwota 9.739,57 zł. ) zdaniem podatniczki nastąpiły niezależne od niej okoliczności w postaci hospitalizacji jej matki a także dwukrotnej hospitalizacji jej samej. Skarżąca podnosiła również , iż jest osobą niepełnosprawną, w stosunku do której orzeczono umiarkowany stopień niepełnosprawności powodujący niezdolność do pracy , jak również to , iż od lutego 2010 r. podjęła leczenie psychiatryczne, a od kwietnia 2010 r. była hospitalizowana na oddziale psychiatrycznym. Te okoliczności w powiązaniu z brakiem ubezpieczenia i koniecznością ponoszenia pełnych kosztów leczenia spowodowały zarówno brak możliwości dokończenia remontu jak i niemożność uregulowania powstałej zaległości podatkowej . Przedstawione wyżej okoliczności faktyczne zostały przez organy podatkowe przy analizie przesłanek art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej całkowicie pominięte. Mając powyższe na względzie należy ocenić zaskarżoną decyzję, jak i poprzedzającą ją decyzje organu pierwszej instancji jako dotknięte wadami uzasadniającymi wyeliminowanie ich z obrotu prawnego. Podstawowym uchybieniem jest niewystarczające wyjaśnienie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych jak i braki uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia. Jak już wyżej zaznaczono decyzjom uznaniowym, zwłaszcza negatywnym, stawiane są wyższe wymogi w kwestii uzasadnienia. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie decyzje obu instancji przede wszystkim nie zawierają odniesienia się do wszystkich podniesionych we wniosku okoliczności takich jak sytuacja majątkowa skarżącej, okoliczności powstania zaległości w powiązaniu z jej sytuacją zdrowotna , czy konieczność ponoszenia pełnych kosztów odpłatności leczenia . Podkreślić bowiem jeszcze raz należy , iż w odniesieniu do ważnego interesu podatnika chodzi o dokonanie takiej oceny w oparciu o kryteria zobiektywizowane. Uznaje się więc, że ważny interes podatnika dotyczy ochrony powszechnie aprobowanych społecznie wartości, akceptując, że szczególne miejsce w tej hierarchii zajmuje życie i zdrowie ludzkie, możliwość zarobkowania postrzegana jako środek do utrzymania podatnika i rodziny. Mieszczą się w tym przypadku wszelkie nadzwyczajne okoliczności, które wystąpiły niezależnie od podatnika, w następstwie których popadł on w zaległości w regulowaniu swoich należności publicznoprawnych. Nie można natomiast zbagatelizować tych okoliczności tak jak to uczynił organ podatkowy, stwierdzając enigmatycznie , iż sytuacja zdrowotna nie może uzasadniać umorzenia zaległości podatkowej a to z uwagi , iż strona problemy ze zdrowiem posiadała od dawna i nie były one powodem powstania zaległości podatkowej . Poza tym jak już wcześniej podniesiono , teza ta nie uwzględnia stanu faktycznego sprawy przedstawionego we wniosku , z którego wynika , iż stan zdrowia miał wpływ na zaprzestanie prac remontowych w okresie leczenia a tym samym uniemożliwiał skorzystania z ulgi z art. 21 ust 1 pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych co w konsekwencji doprowadziło do konieczności uiszczenia zaległego podatku. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy podatkowe winny zatem ustosunkować się pełnym zakresie do stanu faktycznego przedstawionego przez Skarżącą i przez jego pryzmat rozważyć przesłanki z art. 67§ 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej determinujące przyznanie ulgi w postaci umorzenia zaległości podatkowej rozważając zarówno interes społeczny jak i ważny interes podatnika. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. a oraz lit. c w/w ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowaniu orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.