I SA/Kr 751/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maja Chodacka po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o zawieszenie postępowania w sprawie ze skargi "M" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 10 marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie określenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za miesiąc październik 2007 r. postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. Strona skarżąca złożyła wniosek o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.". W uzasadnieniu powołała się na zasadę sprawności i ekonomiki procesowej, a także na fakt zawieszenia postępowania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w niemal identycznej sprawie o sygn. I SA/Kr 1762/09 Powyższy wniosek zasługuje na uwzględnienie. Na podstawie powołanego we wniosku art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie należy dokonać szerszej wykładni powołanego przepisu. Prejudycjalność postępowania, o którym mowa w tym przepisie dotyczy także przypadku, gdy zawieszenie postępowania następuje z uwagi na skierowanie, na tle innej sprawy zawisłej przed sądem lub rozbieżności występujące w orzecznictwie, zagadnienia prawnego w celu podjęcia stosownej uchwały przez skład rozszerzony NSA (art. 15 § 1 pkt 2 i 3, art. 187, art. 269 p.p.s.a.). Ten kierunek wykładni celowościowej odpowiada istocie sądownictwa administracyjnego, którego zadaniem jest kontrola zgodności z prawem działań podejmowanych przez organy administracji publicznej. Dlatego zjawiskiem wysoce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest rozbieżność stanowisk sądów administracyjnych co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub bardzo zbliżonym stanie faktycznym i prawnym. Podstawa zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego powinna być oceniana pod względem celowości i ekonomiki procesowej. Sformułowane w skardze inicjującej niniejsze postępowanie zarzuty w znacznej części opierają się na stanowisku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości zawartym orzeczeniu z dnia 22 grudnia 2008 r. wydanym w sprawie C-414/07 (Magoora sp. z o.o.) oraz w wydanym po rozpoznaniu skargi spółki Magoora wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 kwietnia 2009 r., sygn. akt I SA/Kr 147/09. Wyrok ten nie jest jednak prawomocny, bowiem został zaskarżony przez Dyrektora Izby Skarbowej w drodze skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Podkreślenia wymaga, że orzecznictwo wojewódzkich sądów administracyjnych w sprawach przedmiotowo podobnych nie jest jednolite i zapadły już wyroki, które prezentują inne stanowisko niż tut. Sądu w wyroku z dnia 3 kwietnia 2009 r. sygn. akt I SA/Kr 147/06 (por. wyrok WSA: z dnia 12 marca 2009 r., sygn. akt I SA/Ol 59/09, z dnia 3 kwietnia 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 208/09, z dnia 6 maja 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 1466/08, z dnia 23 czerwca 2009 r., sygn. akt I SA/Rz 740/08 i inne). W związku z powyższym Sąd uznał, że wystąpiła przesłanka zawieszenia postępowania sądowego, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. albowiem orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie także w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił o zawieszeniu postępowania sądowego do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej do wyroku WSA w Krakowie z dnia 3 kwietnia 2009 r. sygn. akt I SA/Kr 147/09.