I SA/Kr 766/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Jarosław Wiśniewski Sędziowie SWSA Grzegorz Karcz SWSA Borys Marasek (spr.) Protokolant Starszy referent Jan Szklanowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi K. G. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 22 września 2025 r. nr 0115-KDIT1.4011.596.2025.1.MR w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych I. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, II. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz skarżącego kwotę 680 zł (słownie: sześćset osiemdziesiąt złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przez K. G. (dalej: Skarżący, Wnioskodawca) jest interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 22 września 2025 r. nr 0115-KDIT1.4011.596.2025.1.MR stwierdzająca, że stanowisko Skarżącego i P. Spółka z o.o. (dalej: Spółka), przedstawione we wspólnym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe. We wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przedstawiono następujący opis zdarzenia przyszłego. Skarżący jest wspólnikiem spółki P. sp. z o.o., która powstała w dniu [...] 2023 r. w wyniku przekształcenia, w trybie przepisów art. 5841 – 58413 k.s.h. przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną (skarżący) w spółkę kapitałową skarżącego. Przeważającym przedmiotem działalności Spółki jest działalność objęta kodem PKD 68.10.Z na własny rachunek. Skarżący jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, Spółka z kolei jest podatnikiem podatku CIT na zasadach ryczałtu od dochodów spółek, tzw. estoński CIT. Do dnia przekształcenia skarżący prowadził pełne księgi rachunkowe, zgromadził zyski wypracowane w ramach dotychczas prowadzonej działalności gospodarczej, przez które należy rozumieć wypracowane i opodatkowane w trybie art. 14 ustawy PIT dochody w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej, co do których przed dniem przekształcenia nie została podjęta decyzja o ich wypłacie w całości lub części. W wyniku przekształcenia utworzony został kapitał zakładowy Spółki. Część powyższych zysków została przekazana na pokrycie kapitału zakładowego. W pozostałym zakresie zyski wypracowane do momentu przekształcenia stanowią niepodzielony zysk z lat ubiegłych w rozumieniu ustawy o rachunkowości oraz k.s.h. W wyniku przekształcenia nie zmienił się charakter tych środków (zasada kontynuacji, art. 584 2 k.s.h.), a zatem mogą one podlegać wypłacie na podstawie przepisów k.s.h. – w szczególności zyski jednoosobowej działalności gospodarczej nie stanowią nadwyżki wartości emisyjnej nad wartością nominalną udziałów (agio). W oparciu o zapisy na odpowiednich kontach w ramach ksiąg rachunkowych Spółki możliwe jest dokładne ustalenie, jaka część kapitału własnego Spółki pochodzi z zysków jednoosobowej działalności gospodarczej skarżącego. Planowane jest, aby w sytuacji, gdy będzie to możliwe z perspektywy finansowej, tj. w sytuacji dostępnych środków pieniężnych, przekształcona Spółka wypłaciła skarżącemu - na podstawie art. 192 k.s.h., zyski stanowiące całość bądź część zysków jednoosobowej działalności gospodarczej. Uprawnienie wspólnika do wypłaty ww. zysków będzie wynikało z posiadania na moment ich wypłaty statusu udziałowca Spółki. Wypłata nastąpi na podstawie uchwały zgromadzenia wspólników Spółki o podziale i wypłacie zysku w formie dywidendy, w której wskazane będzie wyraźnie, że wypłata następuje z zysków jednoosobowej działalności gospodarczej, a nie z zysku Spółki wypracowanego po przekształceniu. Wypłata środków nie będzie związana z wypłatą z tytułu umorzenia udziałów, zmniejszenia wartości nominalnej udziałów, zbycia udziałów Spółki, darowizny lub spełnienia jakiegokolwiek innego zobowiązania Spółki wobec skarżącego niż wynikającego z powyżej wskazanej uchwały. Podjęcie ww. uchwały, a zarazem wypłata środków nastąpią w okresie, gdy Spółka będzie opodatkowana estońskim CIT. W związku z tak opisanym zdarzeniem przyszłym zadano pytanie: czy w związku z wypłatą środków pieniężnych od Spółki na rzecz Wnioskodawcy na podstawie uchwały po stronie Wnioskodawcy powstanie przychód (dochód) podlegający opodatkowaniu podatkiem PIT, w rezultacie po stronie Spółki powstanie obowiązek pobrania podatku na podstawie art. 41 ust. 4 ustawy PIT ? W ocenie skarżącego i Spółki na tak zadane pytanie należy udzielić odpowiedzi przeczącej. Skoro bowiem zyski z jednoosobowej działalności gospodarczej zostały już opodatkowane przez wnioskodawcę, a z podatkowego punktu widzenia nie stanowią zysków wypracowanych przez Spółkę, to nie powinny być ponownie opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych, co ma odzwierciedlenie w ugruntowanym orzecznictwie. Tryb wypłaty zysków z jednoosobowej działalności gospodarczej przez spółkę prawa handlowego oraz kwestia ich opodatkowania jest uregulowana przez różne reżimy prawne. Należy przy tym zwrócić szczególną uwagę na zasadę autonomii pojęciowej prawa podatkowego. W chwili wypłaty ww. zysków należy stosować przepisy k.s.h. regulujące kwestie związane z funkcjonowaniem spółek prawa handlowego, w tym zasady wypłaty zysków. Jednocześnie wypłata zysków z jednoosobowej działalności gospodarczej – zgodnie z przepisami k.s.h., nie zmienia ich podatkowego charakteru - są to zyski wypracowane nie przez Spółkę, a w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej, co do których przed dniem przekształcenia nie została podjęta decyzja o ich wypłacie w całości lub w części. K.s.h. nie przewiduje odrębnej procedury dla wypłaty zysków wypracowanych i opodatkowanych w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej przed przekształceniem w spółkę kapitałową, będącą podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. W związku z tym, aby umożliwić wypłatę tych środków należy zastosować przepisy dotyczące wypłaty zysków w spółce z o.o., a konkretnie art. 192 k.s.h. W innym wypadku wypłata odbyłaby się bez podstawy prawnej i jako taka byłaby nienależnym świadczeniem. W ocenie skarżącego i Spółki określenie "dywidenda" używane w ustawie o PIT to dochód stanowiący udział w zysku rocznym spółki, przeznaczonym do podziału, będący wynikiem posiadania udziałów/akcji spółki wypłacającej dywidendę. Zatem wypłata dywidendy ma miejsce, gdy spółka będąca podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, wypracuje za dany rok zysk, jej wspólnicy postanowią o jego podziale, a spółka dokona jego wypłaty. Ponadto w ocenie skarżącego i Spółki, w rezultacie wypłata skarżącemu ww. zysków nie będzie spełniała przesłanek do uznania za którąkolwiek z kategorii dochodów podlegających opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek (art. 28 ust.1 ustawy o CIT). W szczególności zyski te nie będą zyskiem netto wypracowanym w okresie opodatkowania ryczałtem. Nie będą także stanowiły wydatku niezwiązanego z działalnością gospodarczą, ani nie będą spełniały definicji nieujawnionej operacji gospodarczej lub ukrytego zysku. Ponadto wypłatę zysków nie sposób będzie uznać za dochód z tytułu zmiany wartości składników majątku lub dochód z tytułu zysku netto. Zaprezentowane stanowisko – w ocenie wnoszących o wydanie interpretacji, znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej z dnia 6 września 2024 r., znak: 0111-KDIB1-3.4010.559.2024.1.PC. Dodatkowo, jeżeli Spółka będzie podlegała opodatkowaniu CIT w formie estońskiego CIT, wypłata skarżącemu wskazanych zysków nie będzie podlegała opodatkowaniu estońskim CIT. W rezultacie wypłata zysków jednoosobowej działalności gospodarczej w okresie opodatkowania estońskim CIT nie spełni także definicji dywidendy zawartej w art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT. Wskazuje na to także przepis art. 30a ust. 19 ustawy o PIT, który zawęża specyficzny rodzaj opodatkowania na gruncie ustawy o PIT przewidziany dla otrzymania dywidendy od podatnika objętego estońskim CIT do zysków osiągniętych w okresie opodatkowania estońskim CIT, wyodrębnionych w kapitale własnym spółki. Ponadto art. 41 ust. 4ab ustawy o PIT podkreśla, że obowiązek poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od dywidendy dotyczy jedynie wypłaty zysków osiągniętych w okresie opodatkowania estońskim CIT. Przyjęcie odmiennego podejścia prowadziłoby do pewnego dualizmu, nakazując Spółce jako płatnikowi stosowanie rozwiązań podstawowego modelu opodatkowania, który - po wejściu w estoński CIT - nie będzie właściwy. Wypłata zysków jednoosobowej działalności gospodarczej nie będzie pociągać za sobą także obowiązku pobrania przez Spółkę podatku, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT. Dochód wypracowany w trakcie prowadzenia indywidualnej działalności nadal pozostaje dochodem wypracowanym w czasie prowadzenia indywidualnej działalności gospodarczej przez poprzednika prawnego Spółki, tj. skarżącego. Przekształcenie, mimo zasady kontynuacji działalności, nie modyfikuje zasad ustalania podmiotu, którego dotyczą prawa i obowiązki wynikające z przepisów ustawy o PIT. Dotyczą one bowiem dochodów osób fizycznych, a więc za obowiązki z niej wynikające odpowiadają osoby fizyczne. Wobec powyższego niewypłacone zyski jednoosobowej działalności gospodarczej nie tracą swojego charakteru i z chwilą przekształcenia nie stają się zyskami Spółki. Tym samym w związku z faktem, że dochód osiągnięty w trakcie prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej nie został wypracowany przez Spółkę, a jego źródłem jest wyłącznie indywidualna pozarolnicza działalność gospodarcza skarżącego, to dochód ten nie będzie stanowił dla niego przychodu z kapitałów pieniężnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w wydanej interpretacji uznał stanowisko skarżącego i Spółki za nieprawidłowe. Zdaniem organu interpretacyjnego, wypłata przez Spółkę powstałą z przekształcenia przedsiębiorcy, jako jej udziałowcowi, dywidendy w tym odpowiadającej zyskom z działalności jednoosobowego przedsiębiorstwa skarżącego, spowoduje powstanie po stronie skarżącego przychodu (dochodu) podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji Spółka jako płatnik, zgodnie z treścią art. 41 ust. 4 ww. ustawy będzie zobowiązana do pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od tych przychodów. W uzasadnieniu swojego stanowiska Organ wskazał na treść art. 551 § 5, art. 5842 § 1 - § 3 kodeksu spółek handlowych, art. 10 ust.1 pkt 7, art. 17 ust. 1 pkt 4, art. 24 ust. 5, art. 30a ust.1 pkt 4, ust. 6, ust.7 oraz art. 41 ust.1 i ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Organ wskazał, że z chwilą przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną w spółkę kapitałową cały majątek osoby fizycznej, wchodzący w skład przedsiębiorstwa, staje się majątkiem spółki - osoby prawnej, która jest odrębnym podmiotem gospodarczym. Po przekształceniu nie można już mówić o zyskach przedsiębiorcy, a jedynie o majątku spółki, i to niezależnie od tego czy całość majątku zostanie przekazana na kapitał zakładowy, czy też częściowo na kapitał zapasowy w formie tzw. agio. Osoba fizyczna staje się jedynym wspólnikiem spółki, a jej "uprawnienia" do majątku tej osoby prawnej są wyrażone w przyznanych udziałach. Osoba fizyczna z bezpośredniego właściciela majątku swojego przedsiębiorstwa prowadzonego w formie jednoosobowej działalności gospodarczej staje się podmiotem uprawnionym do majątku spółki jedynie w zakresie wynikającym z posiadanych udziałów. Co więcej, może realizować te uprawnienia wyłącznie w trybach określonych przepisami k.s.h. Katalog dochodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych jest katalogiem otwartym, co oznacza, że wymienione w przepisach przykłady nie stanowią jedynych kategorii podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przychody otrzymane z tytułu dywidendy stanowią dla udziałowca przychód z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 30a ust. 1 pkt 4 i art. 24 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przy czym przez dochód (przychód) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych na podstawie tych przepisów, należy rozumieć wszelkie przysporzenia, jakie powstają w następstwie posiadanych przez podatnika praw do udziału w zyskach osoby prawnej i które faktycznie zostały przez niego osiągnięte. Wobec powyższego podstawą prawną uzyskania przychodu z tego źródła jest tytuł prawny do kapitału osoby prawnej. Nie ma tu znaczenia, czy środki te pochodzą z zysków tej osoby prawnej. Zobowiązanym do pobrania zryczałtowanego podatku z tego tytułu jest spółka przekształcona, która występuje w roli płatnika. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości podnosząc zarzut naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj. art. 17 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 30a ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 41 ust. 4 i art. 24 ust. 5 ustawy PIT przez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że dokonanie przez Spółkę powstałą z przekształcenia przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą, na rzecz Skarżącego wypłaty środków pieniężnych tytułem zysków wypracowanych przez Skarżącego przed przekształceniem tej działalności w spółkę z o.o., stanowić będzie przychód z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy PIT, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, podczas gdy prawidłowa wykładnia przepisu art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy PIT prowadzi do wniosku, że dokonanie przez spółkę powstałą z przekształcenia przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą na rzecz Skarżącego wypłaty środków pieniężnych tytułem zysków wypracowanych przez Skarżącego przed przekształceniem tej działalności w spółkę, nie będzie stanowić przychodu z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy PIT. Zdaniem Skarżącego, w związku z wypłatą środków pieniężnych od Spółki na jego rzecz na podstawie uchwały nie powstanie po jego stronie przychód (dochód) podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w rezultacie po stronie Spółki nie powstanie obowiązek pobrania tego podatku na podstawie art. 41 ust 4 ustawy PIT. Ponadto, wypłata zysków jednoosobowej działalności gospodarczej przez Spółkę nie spełnia również przesłanek do uznania jej za jakąkolwiek z wymienionych kategorii w art. 28m ust. 1 ustawy CIT. Na potwierdzenie swojego stanowiska skarżący przywołał liczne orzeczenia sądów administracyjnych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej interpretacji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także stosują środki określone w ustawie. Sąd administracyjny, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a., który znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie. Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Analogiczny problem prawny był już przedmiotem analizy i wypowiedzi Naczelnego Sądu Administracyjnego w szeregu orzeczeń tego Sądu (m.in. w wyrokach z dnia 30 maja 2017 r. sygn. II FSK 1224/15, z dnia 29 czerwca 2023 r. sygn. II FSK 51/21, z dnia 30 sierpnia 2023 r. sygn. II FSK 252/21, z dnia 14 marca 2024 r. sygn. II FSK 808/21, z dnia 28 czerwca 2024 r., sygn. II FSK 1308/21, z dnia 7 lutego 2025 r., sygn. II FSK 612/22, dnia 4 września 2025 r., sygn. II FSK 83/23, opublikowane w internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w pełni podziela wyrażone tam stanowisko, dlatego też posłuży się użytymi tam argumentami. We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Skarżący wskazał, że nastąpiło przekształcenie prowadzonej przez niego jednoosobowej działalności gospodarczej w spółkę kapitałową (spółkę z o.o.). W kontrolowanej przez Sąd sprawie sporną jest kwestia podlegania opodatkowaniu, bądź nie, wypłaty, która może zostać dokonana przez tę spółkę z niepodzielonego zysku z lat ubiegłych na rzecz Skarżącego, jako udziałowca spółki, środków pieniężnych, które zostały wypracowane w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej i które uprzednio zostały opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Według Skarżącego, wypłata taka jest podatkowo neutralna zważywszy na fakt, że wypłacane środki stanowią opodatkowany już uprzednio zysk z prowadzonej przez osobę fizyczną działalności gospodarczej. Natomiast w ocenie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, wypłata tych środków będzie stanowiła podlegający opodatkowaniu przychód z tytułu udziału w zyskach osoby prawnej. Sąd uznał za trafne stanowisko Skarżącego w świetle poglądów prawnych wyrażanych w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. W przypadku przekształcenia przedsiębiorcy w spółkę kapitałową, spółka ta staje się sukcesorem przekształconego przedsiębiorcy, z wyjątkiem tych praw, które nie mogą być kontynuowane na podstawie przepisów regulujących opodatkowanie spółek kapitałowych - art. 93a § 4 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111; dalej: o.p). Należy zatem pamiętać, że przekształcenie przedsiębiorcy w spółkę kapitałową nie modyfikuje zasad ustalenia podmiotu, którego dotyczą prawa i obowiązki wynikające z przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 163; dalej: u.p.d.o.f.). Ustawa ta bowiem dotyczy dochodów osób fizycznych, a więc za obowiązki z niej wynikające odpowiadają osoby fizyczne. Obowiązki te nie mogą na podstawie regulacji określonej w art. 93a § 4 o.p. być wypełniane przez spółkę kapitałową powstałą z przekształcenia przedsiębiorcy. Nie można bowiem uznać, że obowiązki wynikające z u.p.d.o.f. w ramach sukcesji określonej w art. 93a § 4 o.p. przeszły na podmiot, który podlega zupełnie innemu reżimowi prawnemu w zakresie opodatkowania dochodów. W wyniku przekształcenia przedsiębiorcy w spółkę kapitałową następuje kontynuacja prowadzenia działalności gospodarczej pod inną formą prawną, podlegającą jednak innym zasadom opodatkowania. Oznacza to, że na powstałą osobę prawną nie mogły przejść te prawa i obowiązki, które nie są związane z reżimem prawnym, którym ten podmiot jest objęty. W związku z powyższymi rozważaniami przyjąć należy, że pod pojęciem przychodu z tytułu udziału w zyskach osób prawnych należy co do zasady rozumieć faktycznie uzyskane z tego udziału przychody pochodzące z zysków wypracowanych przez osobę prawną, podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Do takiego wniosku prowadzi wykładnia językowa pojęcia "przychód z tytułu udziału w zyskach osób prawnych". Tym samym w przypadku niewypłaconych zysków osoby fizycznej prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą, podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, nie można mówić o ich przekształceniu w zyski spółki kapitałowej podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, jeżeli te zyski przedsiębiorcy zostały wyodrębnione w księgach podatkowych w sposób pozwalający - pomimo upływu czasu - na dokładne wyodrębnienie tej części kapitału zapasowego (rezerwowego) spółki kapitałowej, która pochodzi z zysków przekształconej jednoosobowej działalności gospodarczej. Zasada kontynuacji wynikająca z art. 93a § 4 o.p. powinna być zatem rozumiana w sposób uniemożliwiający podwójne opodatkowanie zysków (dochodów) wypracowanych przez przedsiębiorcę, podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Opodatkowane zyski (dochody) tego przedsiębiorcy nie mogą być bowiem traktowane po przekształceniu w spółkę kapitałową jako zysk osoby prawnej, którego wypłata skutkowałaby po raz kolejny powstaniem przychodu po stronie tegoż przedsiębiorcy, tym razem jako zyski z udziału w osobie prawnej. A zatem na wspólniku spółki nie będzie ciążyło po raz kolejny zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych (art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f.) z tytułu zysku wypłacanego przez spółkę, będącą podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Owa wypłata ma bowiem charakter "techniczny" i jest neutralna podatkowo w sytuacji, gdy dotyczy dochodu już opodatkowanego na poziomie wspólnika (bądź też podlegającego opodatkowaniu na poziomie wspólnika po dokonaniu przekształcenia), w rozpoznawanej sprawie podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W ocenie Sądu należy uznać, że niewypłacone zyski przedsiębiorcy prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą, nie tracą swojego charakteru i z chwilą przekształcenia nie stają się zyskami osoby prawnej, mimo wywodzonej z art. 93a § 1 pkt 2 o.p. zasady kontynuacji. Są to zyski (dochody) osoby fizycznej już opodatkowane przez niego podatkiem dochodowym od osób fizycznych (podlegające opodatkowaniu). Zatem wypłata tychże opodatkowanych PIT zysków (dochodów), wyraźnie wyodrębnionych w księgach rachunkowych (podatkowych) spółki z o.o., nie może zostać ponownie opodatkowana PIT, na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. (PIT), wbrew zasadom wyrażonym w art. 84 i art. 217 Konstytucji RP (zob. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 22 maja 2002 r., sygn. akt K 6/02, OTKA 2002/3/33, a także wyrok NSA z 20 września 2017 r., II FSK 2089/15 i powołane w nim orzecznictwo). Powyższe stanowisko jest zgodne ze stanem prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2021 r. oraz uwzględnia poglądy prezentowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego w ramach wykładni art. 93a § 1 pkt 2 o.p. (wyroki NSA z: 30 maja 2017 r., II FSK 1224/15; 20 grudnia 2012 r., II FSK 958/11). Istotne znaczenie ma przy tym wykładnia językowa pojęcia "przychód z tytułu udziału w zyskach osób prawnych" (art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f.), które należy co do zasady rozumieć jako przychód z tytułu zysków wypracowanych przez osobę prawną, podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, a nie podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Z tego względu interpretacja wymagała uchylenia na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. Sąd orzekł o kosztach, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Organ interpretacyjny wyda nową interpretację, dokonując ponownej oceny stanowiska Skarżącego zaprezentowanego we wniosku o wydanie interpretacji, z uwzględnieniem oceny prawnej zawartej w niniejszym wyroku.