I SA/Kr 806/15

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.G. o zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 30.07.2012r. , nr [...], w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011r. postanawia: wniosek oddalić Rozpatrując przedmiotową sprawę należy podkreślić , iż kwestia przyznania stronie skarżącej prawa pomocy była już rozpatrywana przez sądy administracyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 27.06.2013r. oddalił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych a Naczelny Sąd Administracyjny dnia 28.10.2013r. oddalił zażalenie na to postanowienie (sygn. akt II FZ 973/13). W dniu 14.04.2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem oddalił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu a Naczelny Sąd Administracyjny dnia 07.07.2014r. oddalił zażalenie na to postanowienie (sygn. akt II FZ 953/14). Dnia 04.03.2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych a Naczelny Sąd Administracyjny dnia 22.07.2016r. oddalił zażalenie na to postanowienie (sygn. akt II FZ 409/16). W przedmiotowym wniosku z dnia 05.11.2016r. (data wpływu 10.11.2016r.) strona skarżąca ponownie wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Oczywiście zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz.U. z 2016r. poz. 718 z p. zm.) postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Regulacje w/w ustawy dopuszczają natomiast możliwość wielokrotnego składania wniosku o przyznanie prawa pomocy, jednakże odmienna ocena sytuacji materialnej wnioskodawcy przy rozpatrywaniu kolejnego wniosku jest możliwa wyłącznie po zmianie istotnych okoliczności mających wpływ na tę ocenę. W niniejszej sprawie zmiana istotnych okoliczności mających wpływ na ocenę sytuacji materialnej strony skarżącej nastąpiła ale na korzyść wnioskodawczyni. Ostatnia ocena sytuacji majątkowej strony skarżącej dokonana przez WSA w Krakowie w postanowieniu z dnia 04.03.2016r. podzielona przez NSA postanowieniem z dnia 22.07.2016r. dokonana była w oparciu o stan faktyczny, w którym zarówno wnioskodawczyni jak i mąż otrzymują stałe świadczenia rentowe w wysokości odpowiednio 2000 zł i 500 zł, miesięcznie. Przy czym pierwotnie w "oświadczeniu o stanie rodzinnym , majątku i dochodach" zawartym w formularzu PPF podane były nawet wyższe wartości tych świadczeń w kwotach: 2 824 zł i 574 zł , miesięcznie. Koszty utrzymania gospodarstwa domowego określone zostały na poziomie 8000 zł – 8500 zł, miesięcznie. Składały się na nie koszty zużycia wody , energii elektrycznej , gazu, ogrzewania , podatku od nieruchomości ( łącznie 7 500 zł) oraz wydatki na żywność i ubrania (500 zł -1000 zł.). Obecnie wnioskodawczyni deklaruje , iż mąż – A.G. otrzymuje rentę w wysokości 2 831 zł., miesięcznie, netto a E.G.pobiera rentę w wysokości 580 zł., miesięcznie, netto, przy takich samych warunkach majątkowych. Koszty utrzymania domu określa natomiast na poziomie 1000 zł, miesięcznie. W świetle w/w okoliczności należy stwierdzić , iż zdolności płatnicze strony skarżącej uległy więc zwiększeniu a co za tym idzie sytuacja strony skarżącej polepszyła się. Przy nieco wyższych dochodach rodziny koszty utrzymania zmniejszyły się bowiem bardzo znacznie. Biorąc powyższe pod uwagę oraz w pełni podzielając argumentację sądów administracyjnych, zawartą w wymienionych orzeczeniach, orzekający stosując wykładnię a minori ad maius nie dopatrzył się powodów, aby na podstawie przedstawionego stanu faktycznego zwolnić wnioskodawczynię od kosztów sądowych. Skoro bowiem nie spełniała ona przesłanek przyznania prawa pomocy kiedy koszty utrzymania opiewały na kwotę ok. 8000 zł, to zmniejszenie ich do kwoty ok. 1000 zł, przy porównywalnych (ale nie mniejszych ) dochodach nie daje podstaw do zmiany stanowiska w przedmiotowej materii. W związku z powyższym na podstawie art. 244§1 , art.245§3, art. 246§1 pkt 2) w zw. z art. 258 § 1 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r. poz. 718 z p. zm.) orzeczono jak w sentencji.