I SAB/Kr 6/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Piotr Głowacki (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Stanisław Grzeszek sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 13 stycznia 2021r. sprawy ze skargi M. B. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta w przedmiocie wydania decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości; oddala skargę. M. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta w przedmiocie wydania decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości położonej przy ul. [...] za lata 2016-2020, zarzucając naruszenie przepisów dotyczących terminu załatwienia sprawy administracyjnej, w tym art. 138 i 140 Ordynacji podatkowej oraz domagając się zakończenia postępowania w terminie 14 dni, oraz wskazania w uzasadnieniu decyzji, z imienia oraz nazwiska, tych współwłaścicieli (spadkobierców po A. C. oraz J. P.) przedmiotowej nieruchomości, którzy spadek nabyli i są znani organowi, lecz w sposób skuteczny uchylają się od ujawnienia swoich praw w księgach wieczystych oraz zasobach geodezyjnych, czym uniemożliwiają wydanie decyzji ustalającej wysokość podatku od przedmiotowej nieruchomości. Podkreśliła, iż organ podatkowy proceduje przez okres 5 lat, poszukując spadkobierców po A. C. oraz J. P., kiedy obowiązujące przepisy prawa wyraźnie się temu sprzeciwiają. Organ podatkowy nie ma możliwości, a nawet prawa ustalać kręgu spadkobierców, lecz zobowiązany jest do wydania decyzji podatkowej zgodnie z zapisami ujawnionymi w księdze wieczystej oraz zasobach geodezyjnych. Czynności organu noszą znamiona wykonywania czynności pozornych i zbędnych oraz celowego wprowadzenia skarżącej w błąd, albowiem te wykonane czynności nie prowadzą do skutecznego wydania decyzji w podatku od nieruchomości skoro sprzeciwiają się temu przepisy prawa. Pozyskanie przez organ podatkowy prawomocnego postanowienia sądu o nabyciu spadku przez współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości nie spowoduje, że prawa tychże osób do przedmiotowej nieruchomości zostaną ujawnione w zasobach geodezyjnych oraz w księdze wieczystej, a które to dokumenty stanowią podstawę do wydania decyzji w podatku od nieruchomości. Sąd wydając prawomocne stwierdzenie nabycia spadku określa z imienia i nazwiska jedynie spadkobiercę, nie określa natomiast przedmiotu spadku, zatem niezbędnym dla wydania decyzji podatkowej jest ujawnienie przez spadkobierców swoich praw do nieruchomości w księdze wieczystej oraz w zasobach geodezyjnych, co przez organ podatkowy przez okres 5 lat nie zostało ujawnione w stosunku do skarżącej. Skarżąca podkreśliła także, że w takim samym stanie faktycznym i prawnym organ dnia 21 września 2015r. wydal decyzję podatkową za rok 2015, mimo iż pozostali współwłaściciele nie ujawnili swoich praw do nieruchomości w księdze wieczystej oraz w zasobach geodezyjnych. Skarżąca wniosła o zasądzenie na jej rzecz odszkodowania w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia, które w pierwszym kwartale 2020 r. wyniosło 5331,47 zł, a to z uwagi na uporczywe naruszenia prawa przez organ i wyrządzenie jej szkody w postaci niewydania decyzji, przez co utrudnione miała prawo zbycia udziału w nieruchomości, w sytuacji kiedy organ podatkowy mógł bez przeszkód zrealizować uprawnienie do ustalenia zobowiązania podatkowego jedynie wobec osób, których tożsamość udało się ustalić w toku postępowania w oparciu o zapisy w księdze wieczystej oraz w zasobach geodezyjnych. Bezczynność pozostałych współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości w zakresie ujawnienia swoich praw do nieruchomości nie może stanowić samoistnej podstawy do niewydania decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, przywołując i omawiając szczegółowo przebieg postępowania, w tym podjęte czynności celem ustalenia współwłaścicieli nieruchomości, podkreślając konieczność wydania decyzji względem wszystkich jej współwłaścicieli, w tym następców prawnych osób zmarłych, co spowodowało konieczność oczekiwania na rozstrzygnięcia sądów cywilnych w zakresie stwierdzenia nabycia po nich spadku, a to było niezależne od organu i nie stanowiło przewlekłości, czy bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018r., poz. 1302 ze zm. – dalej "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast § 2 cytowanego artykułu w pkt 8 w związku z pkt 4 precyzuje, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 p.p.s.a., to jest mających za przedmiot w szczególności decyzje administracyjne, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, a także inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, a to zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Skarga jest bezzasadna zarówno w zakresie wskazywanej bezczynności organu, jak i przewlekłości postępowania. Przedmiotem skargi jest bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta w przedmiocie wydania decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości położonej przy ul. [...] w K. za lata 2016-2020. Wedle art. 139 § 1 - 3 Ordynacji podatkowej określającego terminy załatwiania spraw podatkowych, załatwienie sprawy wymagającej przeprowadzenia postępowania dowodowego powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu 2 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, chyba że przepisy niniejszej ustawy stanowią inaczej. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone na podstawie dowodów przedstawianych przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub na podstawie faktów powszechnie znanych i dowodów znanych z urzędu organowi prowadzącemu postępowanie. Załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić nie później niż w ciągu 2 miesięcy od dnia otrzymania odwołania przez organ odwoławczy, a sprawy, w której przeprowadzono rozprawę lub strona złożyła wniosek o przeprowadzenie rozprawy, nie później niż w ciągu 3 miesięcy. Natomiast art. 139 § 4 Ordynacji podatkowej stwierdza, iż do terminów wyżej określonych nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa podatkowego dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. Z kolei art. 140 Ordynacji podatkowej nakłada na organ obowiązek, aby o każdym przypadku niezałatwienia sprawy we właściwym terminie zawiadomić stronę, podając przyczyny niedotrzymania terminu i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Obowiązek ciąży na organie podatkowym również w przypadku, gdy niedotrzymanie terminu nastąpiło z przyczyn niezależnych od organu. W orzecznictwie precyzuje się, że bezczynność, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., ma miejsce w przypadkach, gdy w terminach określonych przepisami prawa, organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadzi postępowanie, ale pomimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Z kolei przez "przewlekłe prowadzenie postępowania" należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo LexisNexis, wyd. 5, Warszawa 2012 r., str. 44; J. Drachal, J. Jagielski, R. Stankiewicz, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 2011 r., str. 69-70), jak również upływ kilku terminów załatwienia sprawy, opieszałość w wyznaczaniu i przeprowadzaniu czynności procesowych niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy (por. J. Borkowski (w:) B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2011 r., str. 238). Przez pryzmat powyższego przewlekłość postępowania jest pojęciem względnym, a skarga na przewlekłość postępowania dotyczy sytuacji innych, niż formalna bezczynność organu. Przewlekłość obejmować będzie opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji, gdy sprawa mogłaby być załatwiona w terminie krótszym, a także przy nieuzasadnionym obiektywnie przedłużaniu terminu załatwienia sprawy. Przewlekłe prowadzenie postępowania zaistnieje wówczas, gdy będzie mu można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, aby zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut prowadzenia czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia (wyrok NSA z dnia 26 października 2012 r., II OSK 1956/12, LEX nr 1233717). Przewlekłość ma miejsce w razie prowadzenia czynności w sposób nie zmierzający do bezpośredniego załatwienia sprawy. Przewlekłość występuje, gdy organ działa nieefektywnie, a także gdy jego działanie polega na wykonywaniu wielu czynności w dużym odstępie czasu, względnie wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie pozostaje bierny (np. odwlekanie zakończenia sprawy pomimo posiadania do tego wystarczającego materiału), co prowadzi do znacznego przesunięcia w czasie załatwienia sprawy. W celu ustalenia przewlekłości działania organu konieczne jest zbadanie, czy podjęte czynności zmierzają do należytego i szybkiego załatwienia sprawy, w jakich odstępach czasu są one podejmowane oraz czy nie są to czynności pozorne. Może o niej również świadczyć opieszałość w wyznaczeniu i przeprowadzeniu czynności, które są konieczne do załatwienia sprawy, czy też mnożenie czynności dowodowych ponad potrzeby wynikające z istoty sprawy (vide: wyrok WSA we Wrocławiu z 20 czerwca 2012 r., II SAB/Wr 4/12, LEX nr 1385274; wyrok WSA w Krakowie z 26 czerwca 2014 r., I SAB/Kr 10/14, LEX nr 1546690). Reasumując: przewlekłe prowadzenie postępowania to stan, w którym wprawdzie organ administracji nie przekroczył terminów określonych w w/ przepisach, a zatem nie ma podstaw do stwierdzenia jego bezczynności, ale prowadzi to postępowanie dłużej, niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy. Aby zatem stwierdzić, że organ administracji publicznej prowadzi postępowanie przewlekle, należy wykazać, iż w okolicznościach konkretnej sprawy administracyjnej organ administracji publicznej miał możliwość załatwić sprawę jeszcze przed upływem terminu do jej załatwienia, a mimo to prowadził postępowanie opieszale, niesprawnie i nieskutecznie, a to doprowadziło do naruszenia przepisów o szybkości postępowania. W poddanej sądowej kontroli sprawie, wbrew argumentacji skarżącej determinowanej niewydaniem przez organ decyzji podatkowej za lata 2016-2020, a zatem niewydania decyzji za rok 2016 od prawie 4 lat, nie doszło do bezczynności organu, czy przewlekłości postepowania, gdyż niewydanie decyzji wynikało z przyczyn niezależnych od organu, w sytuacji kiedy podjął on szereg czynności mających na celu wykonanie jego proceduralnych powinności. Sprawy nie implikowały wprawdzie skomplikowane czynności procesowe, czy dowodowe, lecz kwestia prawidłowego ustalenia kręgu podatników, względem których decyzja winna być wydana. W realiach przedmiotowego postepowania istotne było, iż w świetle art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1170 - zwana dalej "u.p.o.l.") jeżeli nieruchomość lub obiekt budowlany stanowi współwłasność lub znajduje się w posiadaniu dwóch lub więcej podmiotów, to stanowi odrębny przedmiot opodatkowania, a obowiązek podatkowy od nieruchomości lub obiektu budowlanego ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach lub posiadaczach. Trafnie akcentował organ, że przepis ten nakłada nań obowiązek wymierzenia podatku od nieruchomości w kwocie ogólnej w jednej decyzji adresowanej do wszystkich współwłaścicieli. Zatem istotne było ustalenie kręgu spadkobierców po zmarłych współwłaścicielach nieruchomości, które to czynności organ podejmował bez zwłoki poczynając od roku 2016. Podnoszona w skardze okoliczność wydania decyzji za 2015r. nie podlega kontroli sądowej w niniejszym postępowaniu, ponieważ dotyczy decyzji ostatecznej; kwestia jej prawidłowości nie należy zatem do niniejszego postępowania. Respektując regułę wyrażoną w art. 3 ust. 4 u.p.o.l. organ podatkowy jest zobligowany do ustalenia kręgu wszystkich podatników – także następców prawnych po nieżyjących współwłaścicielach i skierowania decyzji podatkowej do wszystkich zobowiązanych. Powyższą argumentację organ jednoznacznie przedstawiał w korespondencji prowadzonej ze skarżącą, stąd była ona w pełni świadoma przyczyn niewydania decyzji podatkowej. Wskazał także, iż o ile zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, podstawę wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków, które to dane powinny znajdować odzwierciedlenie również w księgach wieczystych prowadzonych dla nieruchomości, zwłaszcza w dziale II dotyczącym własności, to jednak dokumenty te stanowią jedynie domniemanie ich zgodności ze stanem prawnym i faktycznym. W sytuacji natomiast, kiedy organ posiada pewną i sprawdzoną informację o niezgodności (nieaktualności) powyższych danych, która ma wpływ na treść decyzji - a w kontrolowanej sprawie posiadał on pewną informację o śmierci dwóch spośród współwłaścicieli wpisanych do ewidencji gruntów i budynków oraz księgi wieczystej - zobligowany był do ustalenia spadkobierców. Organ podatkowy nie posiada uprawnień, ani możliwości "wymuszenia" na spadkobiercy ujawnienia postanowienia o stwierdzeniu nabyciu spadku w odpowiednich rejestrach. Obowiązek ten ciąży na spadkobiercy, a brak jego dopełnienia stwarza trudności dla organu podatkowego w identyfikacji osób nabywających prawa spadkowe, a także wydłuża w sposób oczywisty prowadzone czynności. Prawidłowe ustalenie stron postępowania podatkowego jest konieczne także zważywszy na rygor nieważności decyzji w przypadku skierowania jej do osoby niebędącej stroną w sprawie. Z kolei pominięcie strony w prowadzonym postępowaniu skutkuje koniecznością wznowienia postępowania. Powyższe skutki obciążają organ odpowiedzialnością za uchybienia w ustaleniu spadkobierców, stąd pomimo niewielkiej kwoty podatku nie można mu stawiać zarzutu, że powinność swą realizuje. Sąd poddał ocenie czynności implikowane koniecznością ustalenia spadkobierców zmarłych współwłaścicieli nieruchomości także przez pryzmat ewentualnej opieszałości organu i nie stwierdził jej wystąpienia. Organ podejmował systematyczne i celowe działania ukierunkowane na ustalenie pełnego kręgu stron postępowania, a to wymagało prawomocnych rozstrzygnięć w zakresie następstwa prawnego zmarłych współwłaścicieli (stwierdzenia nabycia spadku, bądź poświadczenia dziedziczenia). Rozstrzygnięcia te były niezależne od organu, także w aspekcie temporalnym i nie mogą stanowić jego uchybienia w sprawności postępowania. Oczywiście organ nie może samodzielnie ustać kręgu spadkobierców, wszak nie jest do tego uprawniony. Może jedynie występować do innych organów predestynowanych do rozstrzygania tej kwestii. W świetle powyższego nie stanowi uchybienia nie informowanie skarżącej o powodach niezałatwienia sprawy w przewidzianych w Ordynacji podatkowej terminach, gdyż skarżąca była regularnie i systematycznie wzywana o podawanie określonych danych dotyczących spadkobierców, stąd miała pełna wiedzę i świadomość przeszkód leżących u podstaw niewydawania decyzji. Zgodnie z danymi geodezyjnymi pierwotnymi współwłaścicielami przedmiotowej nieruchomości byli: M. P. - udział 1/2 i K. W. - udział 1/2. 12 sierpnia 2015 r. M. B. złożyła wniosek o wydanie decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości położonej przy ul. [...] w K. z pisemną adnotacją dotyczącą wyrażenia zgody na uiszczenie podatku za w/w. nieruchomość w całej wysokości. W treści pisma powołano się na postanowienia sądowe, na podstawie których spadek po K. C. nabyli: M. B. (matka M. B.), B. P. i A. C., a spadek po B. P. nabyli (w załączeniu przedłożono postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy, Wydział I Cywilny z dnia 31 marca 2011 r. o sygn. akt I Ns [...]): M. B. (matka M. B.) i J. P.. Jednocześnie wskazano, iż B. M. złożyła wniosek do sądu o przeprowadzenie postępowania spadkowego po zmarłym J. P. pod sygn. akt I Ns [...], zaś po A. C. toczy się postępowanie do sygn. akt I Ns [...] wszczęte na wniosek M. B.. W piśmie wskazano uczestników tegoż postępowania, a w załączniku także dane tych osób wraz z adresami zamieszkania. Załącznik ten został zatytułowany, jako "katalog następców prawnych A. C.". Zapadło również postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy, Wydział I Cywilny z dnia 25 września 2014 r. o sygn. akt 1 Ns [...], w którym określono, że spadek po M. P. nabywa córka K. C., a spadek po K. C., z domu P., nabywają; mąż A. C. i córki M. B. i B. P. – wszyscy po 1/3 części w stosunku do całości spadku. Dane te znalazły odzwierciedlenie w ewidencji gruntów i budynków (wydruk na dzień 21 września 2015 r.), gdzie, jako współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości uwzględniono: K. W. - udział ˝, A. C. - udział 1/6, M. B. - udział 1/6 i B. P. - udział 1/6. Wśród ww. współwłaścicieli jedyną osobą żyjącą w roku 2015 była M. B.. W jej imieniu działała córka M. B., która w piśmie z dnia 12 sierpnia 2015 r. umieściła adnotację, iż wyraża zgodę na uiszczanie podatku od nieruchomości w całej wysokości. Wniosek ten został rozpatrzony w postaci decyzji ustalającej wysokość podatku za 2015 na kwotę 166 zł, gdzie jako współwłaściciele zostały uwzględnione osoby figurujące w ewidencji gruntów i budynków, a decyzja ta została skierowana do jedynej osoby żyjącej - M. B.. Decyzja ta została odebrana w dniu 22 września 2015 r., a podatek został uregulowany w tym samym dniu. Z uwagi na przedłożone informacje dotyczące prowadzonych postępowań spadkowych po zmarłych J. P. i A. C., organ podatkowy zaprzestał naliczania podatku od nieruchomości od roku 2016 w celu ustalenia ich następców prawnych, a następnie wszczęcia wobec nich postępowania podatkowego i wydania decyzji ustalającej wysokość podatku od nieruchomości. Organ wystąpił do Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy, Wydział I Cywilny o przesłanie prawomocnych postanowień o stwierdzeniu nabycia spadku po zmarłych A. C. i J. P. w celu ustalenia stron postępowania podatkowego. W dniu 20 października 2015 r. organ podatkowy otrzymał z sądu prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego dla K. - Krowodrzy z dnia 19 czerwca 2012 r. o sygn. akt. I Ns [...] dotyczące stwierdzenia nabycia spadku po J. P., natomiast w dniu 9 listopada 2015 r. informację, iż w sądzie pod sygn. akt I Ns [...] toczy się postępowanie spadkowe po A. C.. W dniu 17 maja 2016 r. organ podatkowy ponownie wystąpił do sądu z zapytaniem o spadek po A. C.. W odpowiedzi pismem z dnia 13 grudnia 2016 r. sąd udzielił informacji, że nie odnaleziono w zasobach zarejestrowanej sprawy o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłym A. C.. W dniu 11 października 2016 r. zawiadomieniem o zmianach w danych ewidencyjnych Wydział Geodezji poinformował o zmianie stanu własności nieruchomości przy ul. [...], tzn. w opisie dokumentu wskazano, iż zgodnie z [...] w miejsce K. W. i B. P. wpisano A. C., M. B. i J. P. (podstawa wpisu w KW: postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku I Ns [...] z 25.09.2014 r. i I Ns [...] z 31.03.2011 r.). Jako współwłaścicieli wskazano: A. C. - udział 1/3, J. P. - udział 1/6 i M. B. - udział 1/2. Pismem z dnia 2 grudnia 2016 r. organ podatkowy po raz kolejny wystąpił do sądu z zapytaniem o postępowanie spadkowe po zmarłym A. C., ale bez odpowiedzi ze strony sądu. W związku z uzyskaniem postanowienia spadkowego po J. P., w dniu 2 grudnia 2016 r. zostały wysłane wezwania wraz z drukami "informacja o nieruchomościach osób fizycznych IN-l" do M. B. oraz do spadkobierców po J. P., tj. B. M. i K. D.. Od wszystkich ww. osób druki zostały złożone w organie podatkowym w grudniu 2016 r. Mimo uzyskania powyższych dokumentów organ podatkowy nie miał możliwości wydania decyzji ustalającej wysokość podatku od nieruchomości albowiem wciąż nie był znany krąg spadkobierców po A. C.. Zawiadomieniem o zmianach w danych ewidencyjnych z dnia 20 lutego 2017 r. sporządzonym przez Wydział Geodezji, nastąpiła aktualizacja dotycząca zmiany współwłaściciela, tj. w miejsce M. B. (zmarła 27 grudnia 2016 r.) została ujawniona M. B. w wyniku ujawnienia Aktu Poświadczenia Dziedziczenia Rep. [...] z dnia 17 stycznia 2017 r. Tym samym, jako współwłaścicieli ujęto: A. C. - udział [...], J. P. - udział [...] i M. B. - udział ˝, co odzwierciedla wpis w księdze wieczystej prowadzonej dla nieruchomości. W maju 2017 r. M. B. złożyła wnioski o wezwanie podatników – spadkobierców po A. C., przedkładając jednocześnie prawomocne postanowienie o stwierdzeniu nabyciu spadku po zmarłym (postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa - Krowodrzy w Krakowie, Wydział I Cywilny z dnia 21 lipca 2016 r. o sygn. akt I Ns [...]). Ponadto zwróciła się o wydanie decyzji ustalającej wysokość wymiaru podatku od nieruchomości, wnosząc również o wezwanie uczestników postępowania sądowego (następcy prawni po spadkobiercach A. C.). Zgodnie z powyższym postanowieniem spadek po A. C. nabyli: siostra A. S. - udział 1/6, dzieci rodzeństwa: F. C. - udział 1/18, E. C. - udział 1/18, I. C. - udział 1/18, dzieci rodzeństwa: Z. C. - udział 1/12, A. M. - udział 1/12, dzieci rodzeństwa: M. K. - udział 1/12, A. K. - udział 1/12, dzieci rodzeństwa: T. R. - udział 1/12, Z. D. - udział 1/12, dzieci rodzeństwa: F. M. - udział 1/30, J. M. - udział 1/30, W. O. - udział 1/30, A. O. - udział 1/30 i A. O. - udział 1/30 W wyniku powyższych czynności i uzyskania stosownych postanowień ustalono następujący stan faktyczny: A. S. zmarła 10 września 1995 r.; postanowieniem Sądu Rejonowego dla Krakowa - Śródmieścia w Krakowie, I Wydział Cywilny z dnia 16 maja 2017 r. o sygn. akt I Ns [...] spadek nabyły córki: A. S. (w wyniku odpowiedzi na wezwanie z dnia 1 sierpnia 2017 r. złożono formularz "Informacja o nieruchomościach osób fizycznych" oraz postanowienie o nabyciu spadku - data wpływu 9 sierpnia 2017 r.), lrena S. (w wyniku odpowiedzi na wezwanie z dnia 1 sierpnia 2017 r. złożono formularz "Informacja o nieruchomościach osób fizycznych" oraz postanowienie o nabyciu spadku – data wpływu 9 sierpnia 2017 r.), F. W. - zmarła 10 marca 2009 r. - spadkobierca P. W. (w wyniku odpowiedzi na wezwanie z dnia 1 sierpnia 2017 r. złożono formularz "Informacja o nieruchomościach osób fizycznych" oraz przedłożono Akt Poświadczenia Dziedziczenia Rep. A [...] z dnia 19 sierpnia 2009 r. - data wpływu 9 sierpnia 2017 r.), F. C. - osoba nieżyjąca - zgodnie z informacją Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy, I Wydział Cywilny (wystąpienie w dniu 1 sierpnia 2017 r, odpowiedź na pismo z dnia 29 listopada 2017 r.) nie toczyło się postępowanie o stwierdzenie nabycia spadku. Ponadto sąd wskazał, iż zarejestrowano postępowanie dotyczące otwarcia i ogłoszenia testamentu. Nie odnotowano oświadczeń spadkowych. W dniu 22 listopada 2019 r. organ podatkowy ponownie zwrócił się do sądu o postanowienie spadkowe - w odpowiedzi sąd poinformował, iż nie zostało ono przeprowadzone. Odnotowano postępowanie dotyczące otwarcia i ogłoszenia testamentu oraz złożony został notarialny protokół dziedziczenia. Nie odnotowano innych postępowań spadkowych (pismo z dnia 17 stycznia 2020 r.). E. C. - osoba nieżyjąca, w piśmie z dnia 12 sierpnia 2015 r. M. B. wskazała, iż spadkobiercami są P. C. - G., S. C. oraz W. C.. Pomimo wezwania ww. osób w celu złożenia wyjaśnień i przedłożenia dokumentów potwierdzających nabycie spadku po E. C. (wezwania zostały odebrane), żadna z wezwanych osób nie wypowiedziała się w sprawie. 22 listopada 2019 r. organ podatkowy zwrócił się do sądu o postanowienie spadkowe - w odpowiedzi uzyskano postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy, I Wydział Cywilny z dnia 9 października 2017 r. o sygn. akt I Ns [...] Spadkobiercami są: żona K. C. oraz syn S. C. (zmarł 28 października 2009 r.). I. C. - wezwanie organu zostało skierowane na adres wskazany przez M. B., jednakże korespondencja nie została odebrana. Organ nie posiada informacji potwierdzającej, iż pod adresem K. ul. [...] zamieszkuje I. C., ponadto nie posiada identyfikatora spadkobiercy (numer pesel), aby organ mógł potwierdzić adres w prowadzonych przez niego rejestrach np. meldunkowych. W dniu 5 grudnia 2019 r. organ podatkowy wystąpił do sądu o postanowienie spadkowe – z odpowiedzi z dnia 24 lutego 2020 r. wynika, iż nie odnaleziono zarejestrowanej sprawy o stwierdzenie nabycia spadku lub dział spadku. Z. C. - w wyniku odpowiedzi na wezwanie z 1 sierpnia 2017 r. złożono formularz "Informacja o nieruchomościach osób fizycznych"- data wpływu 14 sierpnia 2017 r., A. M. - w wyniku odpowiedzi na wezwanie z dnia 1 sierpnia 2017 r. złożono formularz "Informacja o nieruchomościach osób fizycznych"- data wpływu 7 sierpnia 2017 r., M. K. - (zmarła 13 marca 2016 r.) - spadkobierca J. M. (w wyniku odpowiedzi na wezwanie z 1 sierpnia 2017 r. J. M. udzieliła wyjaśnień, iż nie było przeprowadzonego postępowania spadkowego. Jednakże w dniu 12 kwietnia 2018 r. wraz z formularzem Informacja o nieruchomościach osób fizycznych przedłożono Akt Poświadczenia Dziedziczenia Rep. [...] z dnia 13 listopada 2017 r., A. K. - osoba nieżyjąca, w piśmie z dnia 12 sierpnia 2015 r. M. B. wskazała, iż spadkobiercami są A. K., A. K. oraz K. K.. Pomimo wezwania organu podatkowego z 1 sierpnia 2017 r., potencjalni spadkobiercy nie przedłożyli formularzy "Informacja o nieruchomościach osób fizycznych", a jedynie złożyli oświadczenia (A. K. oraz K. K.), iż do dnia złożenia oświadczenia nie nabyli praw spadkowych do nieruchomości położonej przy ul. [...]. Z kolei A. K. nie zareagował na wezwanie. W dniu 22 listopada 2019 r. organ podatkowy zwrócił się do sądu o postanowienie spadkowe – w odpowiedzi uzyskano postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy, I Wydział Cywilny z dnia 30 sierpnia 2018 r. o sygn. akt I Ns [...] Spadek nabyli: mąż T. K., oraz synowie: A. K., K. K., A. K.. T. R. - osoba nieżyjąca, w piśmie z dnia 12 sierpnia 2015 r. M. B. wskazała, iż spadkobiercą jest G. S.. Pomimo wezwania organu podatkowego, potencjalny spadkobierca nie przedłożył formularza "Informacja o nieruchomościach osób fizycznych", ani nie udzielił wyjaśnień w zakresie spadkobrania. 5 grudnia 2019 r. organ podatkowy wystąpił do sądu z zapytaniem o postępowanie spadkowe. W odpowiedzi sąd udzielił informacji, że postępowanie z wniosku M. B. o sygn. I Ns [...] w toku - odpowiedź z dnia 13 stycznia 2020r. Z. D. zd. R. - osoba nieżyjąca, w piśmie z dnia 12 sierpnia 2015 r. M. B. wskazała, iż spadkobiercą jest G. S.. Pomimo wezwania organu podatkowego, potencjalny spadkobierca nie przedłożył formularza "Informacja o nieruchomościach osób fizycznych", ani nie udzielił wyjaśnień w zakresie spadkobrania. W dniu 22 listopada 2019 r. organ podatkowy wystąpił do sądu o postanowienie spadkowe – w odpowiedzi pismem z dnia 25 lutego 2020 r. sąd wskazał, iż nie toczy się, ani nie toczyło się postępowanie spadkowe po Z. D.. F. M. - zmarła 25 czerwca 2009 r., spadek nabyły córki: a) B. M. (w wyniku odpowiedzi na wezwanie organu z 1 sierpnia 2017 r. złożono formularz "Informacja o nieruchomościach osób fizycznych" oraz przedłożono Akt Poświadczenia Dziedziczenia Rep. A [...] z dnia 20 maja 2010 r. - data wpływu 25 sierpnia 2017 r.), b) K. M. (w wyniku odpowiedzi na wezwanie organu z 1 sierpnia 2017 r. złożono formularz "Informacja o nieruchomościach osób fizycznych" oraz przedłożono Akt Poświadczenia Dziedziczenia Rep. A [...] z dnia 20 maja 2010 r. - data wpływu 25 sierpnia 2017 r). J. M. - osoba nieżyjąca, w piśmie z dnia 12 sierpnia 2015 r. M. B. wskazała, iż spadkobiercą jest J. M.. Pomimo wezwania organu podatkowego, potencjalny spadkobierca nie przedłożył formularza "Informacja o nieruchomościach osób fizycznych". Brak informacji o przeprowadzonym postępowaniu spadkowym. 22 listopada 2019 r. organ podatkowy wystąpił do sądu o postanowienie spadkowe – w odpowiedzi przesłano postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia, VI Wydział Cywilny z dnia 28 września 2018 r. o sygn. akt VI Ns [...] Spadek nabyła córka J. M.. W. O. - zmarł 1 maja 1993 r. - spadek nabyli: a) córka A. W. (w wyniku odpowiedzi na wezwanie organu z 1 sierpnia 2017 r. złożono formularz "Informacja o nieruchomościach osób fizycznych" oraz postanowienie o nabyciu spadku - postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa – Podgórza, Wydział I Cywilny z dnia 13 września 1993 r. o sygn. akt I Ns [...] - data wpływu 24 sierpnia 2017 r.) b) syn B. O. (w wyniku odpowiedzi na wezwanie organu z 1 sierpnia 2017 r. złożono formularz "Informacja o nieruchomościach osób fizycznych" oraz postanowienie o nabyciu spadku - Postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa – Podgórza, Wydział I Cywilny z dnia 13 września 1993 r. o sygn. akt I Ns [...] - data wpływu 19 września 2017 r.) A. O. - osoba nieżyjąca - w piśmie z dnia 12 sierpnia 2015 r. M. B. wskazała, iż spadkobiercami są E. O. oraz E. O.. W wyniku wezwania organu podatkowego z 1 sierpnia 2017 r., ww. osoby przedłożyły oświadczenia, w którym wskazano, iż nie posiadają dokumentów potwierdzających nabycie praw spadkowych po A. O. - data wpływu 17 sierpnia 2017 r.). W dniu 17 września 2019 r. złożono formularz "Informacja o nieruchomościach osób fizycznych" wraz z postanowieniem o nabyciu spadku - postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa – Nowej Huty, I Wydział Cywilny z dnia 9 kwietnia 2019 r. o sygn. akt I Ns [...] – wyłącznym spadkobiercą została E. O.). A. O. - osoba nieżyjąca - w piśmie z dnia 12 sierpnia 2015 r. M. B. wskazała, iż spadkobiercą jest M. D.. Wezwanie organu zostało skierowane na adres wskazany przez M. B. w piśmie, jednakże korespondencja nie została odebrana. W dniu 22 listopada 2019 r. organ podatkowy zwrócił się do sądu z zapytaniem o postanowienie spadkowe - w odpowiedzi przesłano postanowienie Sądu Rejonowego dla K. – Śródmieścia, Wydział i Cywilny z dnia 21 sierpnia 2009 r. o sygn. akt I Ns [...] (data pisma 8 stycznia 2020r.) Spadek nabyła na podstawie testamentu z dnia 17 czerwca 2003 r. A. D.. Jednocześnie pomimo danych osobowych wskazanych przez M. B., organ podatkowy pismem z dnia 31 sierpnia 2017 r. zwrócił się do sądu o udostępnienie danych osobowych osób biorących udział w postępowaniu spadkowym po A. C., aby w następnej kolejności móc wystąpić o kolejne postanowienia po spadkobiercach - już osobach zmarłych, których organ podatkowy nie był w stanie zidentyfikować (brak danych identyfikujących: numer pesel, data zgonu). Powyższe okoliczności wskazują, że kwestia prawidłowego ustalenia kręgu podatników, względem których decyzja winna być wydana, była znacząco utrudniona, co skutkowało niewydanie decyzji z przyczyn niezależnych od organu. Sąd nie podzielę oceny, że organ działał nieefektywnie, ograniczając się do wykonywania czynności pozornych, czy polegających na odwlekaniu zakończenia sprawy. Nie posiadając jednoznacznych danych dotyczących wszystkich współwłaścicieli nieruchomości nie mógł zakończyć sprawy bez narażania się na zarzuty skutkujące nieważnością prowadzonego postępowania, czy stanowiące podstawę do jego wznowienia. Mając na uwadze przedstawione motywy skargę należało oddalić w oparciu o art. 151 ustawy o p.p.s.a.